Η απλή αριθμητική αν τα νούμερα είναι αληθη , διαψεύδει το νούμερο των 6.000.000 δολοφονηθέντων εβραίων …

Τέλος πάντων, το 1917 έγινε -από τα Εγγλέζια- η διακήρυξη Μπάλφουρ η οποία έλεγε “υποστηρίζουμε το δικαίωμα των Εβραίων σε κράτος στην Παλαιστίνη”. Οι Άραβες προφανώς τσαντίστηκαν πάρα πολύ. Έγιναν άπειρες μικροεξεγέρσεις και τουλάχιστον 2 μεγάλες (στην Ιερουσαλήμ και στη Γιάφα), στις οποίες η κεντρική ιδέα ήταν “ας πετάξουμε τους Εβραίους στη θάλασσα”, συγκεκριμένα στη Γιάφα σκοτώθηκαν από το πλήθος 47 Εβραίοι, ενώ καμιά 150αριά λυντσαρίστηκαν μεν, επέζησαν δε. Εκ των υστέρων, μάλλον ήταν αρκετά ηλίθια η ιδέα.

Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς; Την κλασσική τάση των όπου γης Ηλίθιων Όχλων (TM) να τα βάζουν με τον αθώο και άμαχο διπλανό τους αντί για τη Μεγάλη Δύναμη που τους τη λέει; Το γεγονός ότι υπήρξε τόση φασαρία για το ποιος θα έχει το νέο κράτος όλο δικό του, 25 χρόνια πριν υπάρξει σοβαρή πιθανότητα για δημιουργία του κράτους; Το αριστοτεχνικό “διαίρει και βασίλευε” των δυτικών σε μια σούπερ στρατηγική περιοχή που όλα έδειχναν ότι θα ξέφευγε από τον έλεγχό τους;

Διαλέγω το τρίτο. Τουλάχιστον κάποιος ήταν έξυπνος στην όλη ιστορία.

Ξαναδιαβάζοντας το post σου (για να το εμπεδώσω καθότι και μιας ηλικίας) είδα πάλι αυτό:

“Οι Παλαιστίνιοι; Ποιοι Παλαιστίνιοι; Δεν πάνε να γαμηθούν κι αυτοί, όταν μας ξεπερνούσαν αριθμητικά στα 20’s και μας έκαναν πογκρόμ ήταν ωραία, ε;”

Κάνε μου μια χάρη και πες μου για ποιό πογκρόμ μιλάς. Δεν θυμάμαι νάγινε κανένα εκεί κατά το ‘20 και δη από τους Άραβες. Η πλέον πρόσφατη φάση πογκρόμ που είχαν ζήσει οι Εβραίοι ήταν στην Ρωσία επί Τσάρου αλλά αυτό μετράει πολύ πίσω. Μου διέφυγε τίποτα ή είναι λάθος εκ παραδρομής;

Ουφ, αγχώθηκα!

Φυσικά, η εκκλησία “βοήθησε” όσο μπορούσε για τη δημιουργία του αντι-εβραϊκού κλίματος. Στην τελική, το Βατικανό μέχρι και συγνώμη έφτασε να ζητήσει για τ’ ότι δεν έκανε τίποτα κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος πέρα απ’ το να τα “βρίσκει” πολιτικώς με τους Ναζί και να φυλλάει την περιουσία του. Αλλά και τ’ άλλα δόγματα, τις μαλακίες περί “οι οβριοί σκότωσαν το Χριστούλη” διαιώνιζαν (κι ακόμα το κάνουν, άϊ κάκου το κήρυγμα κανενός μαλακοπαπά και έλα μετά να γράψουμε το συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον Χριστόδουλο παρέα). Λες κι ο Χριστούλης ήταν Σουηδικής καταγωγής και πολύ προσωπικά το πήραμε ως Ευρωπαίοι ότι μας τον σταύρωσαν.

Η προσωπική μου άπόψη είναι ότι το μέγα κακό που έπρατταν οι έρμοι οι εβραίοι ανά τους αιώνας ήταν … ακριβώς αυτό. Ότι ήταν Εβραίοι. Άρα μη χριστιανοί σε μια Ευρώπη που η εκκλησία γαμούσε κι έδερνε. Διότι κι οι Τσιγγάνοι διώχθηκαν αλλά αυτοί, εντάξει, ήταν γραφικοί. Οι Εβραίοι όμως ήταν μορφωμένοι (λόγω των γραφών που έπρεπε να μάθουν αν ήθελαν νάναι καλοί πιστοί), πράγμα επικίνδυνο εκείνες τις ρομαντικές εποχές του Μεσαίωνα. Και ως μορφωμένοι πρόκοβαν όπως ο μονόφθαλμος μες τους τυφλούς. Γίνοντα έμποροι, γραφιάδες, έπιαναν ενδιαφέροντες προνομιούχες θέσεις στα γκουβέρνα και άλλα τέτοια ενδιαφέροντα. Και φυσικά, μιας και ήταν σπαρμένοι γύρω γύρω και τριγύρω, με τη λογική του άπατρη και του μετανάστη, δεν αφομοιώνονταν με τίποτα. Πάνω απ’ όλα η πίστη και μετά η χώρα που ζούμε. Ουπς!

Οπότε, λοιπόν, ένα πρωϊ, ή ξύπναγαν με τον έλεγχο μεγάλου κομματιού της οικονομίας της χώρας (ή της πόλης για τα τότε επίπεδα) στα χεράκια τους, ή με μια θηλειά στο λαιμό. Και ο εκάστοτε μονάρχης ή γενικός γαμάω, στα σκούρα και στα δύσκολα, με τη λογική “καίγεται ο κώλος μου, ας κάνω πόλεμο” την έπεφτε στους Εβραίους. Μ’ ένα σμπάρο δυό τριγόνια. Και πολλά φράγκα από “κατασχέσεις” περιουσιών και το πόπολο να απασχολείται σπάζοντας τζάμια για να βγάλει το μίζερο άχτι του, και ο κίνδυνος να ελέγξει τη χώρα του κάποιος “μη ντόπιος” αποσοβούνταν.

Ήταν προγραμματισμένο το Ολοκαύτωμα. Πρόβα τζενεράλε υπήρξαν οι γενοκτονίες Αρμενίων και Ποντίων. Ειδικά η γεννοκτονία των Αρμενίων (θέλω τα λεφτά σου και εθνικό ξεκαθάρισμα γιατί φιάχνω καινούριο κράτος), σχεδιάστηκε και με βοήθεια Γερμανών συμβούλων, άμα λάχει! Αυτή των Ποντίων είχε άλλα αίτια … άλλη κουβέντα.

Πως καταλήξαμε με τα 6.000.000 νεκρούς; Ε, κάπου η βιομηχανική επανάσταση, κάπου το “έβαλα μπρος και τώρα ποιός με πιάνει”, κάπου η ανάλυση των ψυχιάτρων που έλεγε ότι “ποτέ πριν στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν βρέθηκαν μαζεμένοι τόσοι πολλοί “απαθείς” δολοφόνοι (serial killers) μαζεμένοι, όπως στα στρατόπεδα της Γερμανίας”, κάπου τα φράγκα που μαζεύονταν, κάπου η φύση του είδους μας που, όσο και να μας τρομάζει, δεν θέλει και πολύ …

Πως τόχε πει ο Χίτλερ; “Ποιός θυμάται σήμερα τη γεννοκτονία των Αρμενίων;”

Ελάχιστοι. Κι αυτό μου τη δίνει. Ακόμα και στις γεννοκτονίες, όλοι για μένα και γω για κανένα το σημερινό κράτος του Ισραήλ. Όχι μόνο δεν την έχουν αναγνωρίσει, αλλά έχουν φέρει και ένα κάρο προσκόμματα σε fora που συζητάνε το θέμα. Λυσσαλέα κατά, όχι αστεία!

Τόχουμε τελικά μέσα μας ως είδος … τα υπόλοιπα είναι ραπανάκια για την όρεξη …