Το δικαίωμα μιας χώρας στον αυτοπροσδιορισμό (ειδικά μετά από ένα τετελεσμένο 50+ χρόνων) είναι πολύ θεμελιώδες για να του πας κόντρα. Είναι λίγο σα να προσπαθείς να εμποδίσεις ένα (βαρύ) πράγμα να πέσει προς τα κάτω, κρατώντας το με τα χέρια σου. Πόσο θα αντέξεις; 10; 15 χρόνια; Αργά ή γρήγορα τα πράγματα επαναφέρονται στη φυσική τους πορεία. Και το βάρος πέφτει στα πόδια σου και στα σπάει.

Τώρα που ενδεχομένως οι ρόλοι αντιστράφηκαν, βλέπουμε τι ακριβώς απαιτούσαμε από τους Σλαβομακεδόνες τόσα χρόνια. Μαλακία δεν ήτανε, εκ των υστέρων;

(*) [Μα που είχα το μυαλό μου; Τεσπα:] Macedonia(R) is a registered trademark of the Hellenic Nation. The greek nationalist myths are copyrighted material ((c) 11.000.000BC - 2005 AD Genuine Greeks Ltd.). All rights reserved.

…Πού όπλα; Πού χρήματα πολυάριθμα; Πού στόλος εφωδιασμένος; Οποίον αρχηγόν έχομεν για να αντιπαλαίση εις το τρομερώτατον θηρίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εις περίπτωσιν μιας εποχής και στιγμής απελπισίας; Οι λαοί μας είναι όχι μόνον άπειροι της οπλοφορίας, αλλά και άοπλοι, δυστυχείς επομένως και ανίκανοι να προοδεύσουν εις τοιούτον έργον διά το οποίον φέρουν επί του τραχήλου των τοσούτων αιώνων Οθωμανικόν ζυγόν, και επομένως πολύ ολίγοι είναι εκείνοι οίτινες έχουν οπωσούν την πείραν του πολεμείν. Αλλά το περισσότερον πλήθος των λαών δεν γνωρίζει καν πώς γεμίζονται τα όπλα, πολλώ μάλλον και να πολεμήση το Οθωμανικόν θηρίον. Ας φέρωμεν, αδελφοί, ενώπιόν μας μίαν στιγμήν την καταστροφήν της Πελοποννήσου το 1769, μ’ όλον ότι τότε εφάνη και στόλος Ρωσικός, όστις ήτο δείγμα τουλάχιστον ότι έλαβεν ενοχήν η Ρωσική αυτοκρατορία. Αλλ’ εις την εποχήν ταύτην οποία δείγματα θετικότητος έχομεν, για να πιστεύσωμεν όσα λέγει ο Δικαίος και όσα γράφει ο Υψηλάντης;”

(27/1/1821: ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, απαντώντας στον Παπαφλέσσα ως πληρεξούσιος των Τουρκογερόντων -έτσι τους λέγανε, δημογέροντες τους λένε μόνο τα σχολικά μας βιβλία. Το συμβούλιο συνεκλήθη για να συζητηθεί το αίτημα του Υψηλάντη και της Φιλικής Εταιρείας, που ζητούσαν ενίσχυση του επικείμενου ξεσηκωμού. Το συμβούλιο αποφάσισε να μπει ένα τέρμα σε αυτές τις τρέλες. Ειδικά για τον Παπαφλέσσα -εκπρόσωπο του Υψηλάντη- αποφασίστηκε να κλεισθεί σε μοναστήρι και να ηρεμήσει.)

Καταλαβαίνετε νομίζω ότι στο θέμα του Παλαιών Πατρών οι εθνικοί μας μυθοπλάστες φάνηκαν ιδιαιτέρως θρασσείς: διάλεξαν έναν από τους μεγαλύτερους πολέμιους της ανεξαρτησίας για το ρόλο αυτού που έδωσε το σύνθημα!

Το “Ε” της περασμένης Κυριακής είχε ένα αφιερωματάκι στη φοιτητιώσα νεολαία της Πρωτεύουσας. Από όλο το άρθρο κρατάω ως θετικό σημείο το νεολογισμό “φοιτηταριάτο”. Κατά τα άλλα η μέθοδος του δαιμόνιου ρεπόρτερ ήταν απλή: πάμε σε Νομική, Πάντειο και ΕΜΠ, βρίσκουμε 3 άτομα, τα ρωτάμε, προβιβάζουμε τις 3 απόψεις που ακούσαμε σε αντιπροσωπευτικές, τσουπ! αφιέρωμα…

Έτσι λοιπόν ξεμπερδεύουμε από το Πάντειο: είναι ένα σχολείο που βγάζει τέτοιους δαιμόνιους ρεπόρτερ.

Για το ΕΜΠ μάθαμε (από 2ετή φοιτήτρια ΗΜΜΥ) ότι οι φοιτητές ΗΜΜΥ είναι τα χειρότερα μπάζα του ΕΜΠ. Διαφωνώ καθέτως και οριζοντίως. Τα χειρότερα μπάζα του ΕΜΠ είναι οι φοιτήτριες ΗΜΜΥ. Με διαφορά. Με ΤΕΡΑΣΤΙΑ διαφορά. Είναι ΑΠΑΙΣΙΕΣ. Μία στις 40 είναι βέβαια απίστευτη γκόμενα. Αυτό να λέγεται. Αλλά ο μέσος όρος είναι sub-zero. Επίσης μάθαμε ότι οι αρχιτεκτόνισσες επονομάζονται ειρωνικά “αρτίστες”. Πούτσες μπλε. Δεν υπάρχει ούτε μία ειρωνική σημασία του όρου “αρτίστα” για την απόδοση της οποίας δε θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μια χαρά ο ήδη γνωστός και ευρέως χρησιμοποιούμενος όρος “αρχιτεκτόνισσα”.

Για τη νομική μάθαμε ότι το παν είναι το dress code και όλοι που το κάνουν με όλους στα πρώτα 2 έτη “για να γνωριστούμε”. Τελικά από μικρά μαθαίνουν να παρουσιάζουν το άσπρο μαύρο αυτά τα βλαμμένα. Λέτε η δικηγορία να είναι κληρονομικό ελάττωμα;

Anyway, θα καταθέσω κι εγώ τα 2 σεντς μου για το φοιτηταριάτο: όσοι έχουν μπει από τη μεταρρύθμιση Αρσένη και μετά, είναι τραγικοί από πλευράς επιπέδου, αν τουλάχιστον στα 20 τους στη Νομική φέρονται όπως φερόμασταν εμείς στην Α’ Λυκείου. Με βάση τον κανόνα “γίνεσαι το ακριβώς αντίθετο από αυτό που πρεσβεύεις στα νιάτα σου”, προβλέπω να γίνουν όλοι τους γαμώ τα άτομα. Τουλάχιστον στο ΕΜΠ, γιατί στις άλλες σχολές δεν υπάρχει ελπίς.

Όπως όλοι (;;χαχά!) ξέρουν, η ταξινόμηση είναι προϋπόθεση της ευρετηρίασης (indexing) [δεν είπα ότι είναι αναγκαία προϋπόθεση, χέστε με πληροφορικάριοι]

Ταξινόμηση μπορείς να κάνεις ως προς όποιο χαρακτηριστικό θέλεις, αρκεί να ορίζεται μονοσήμαντα η πράξη α < β, όπου α,β τιμές του χαρακτηριστικού.

Ας κάνουμε ταξινόμηση μιας είδησης ως προς το χρόνο.

Αρχικό κείμενο:

Ένταση το μεσημέρι στο χώρο της Φιλοσοφικής σχολής Αθηνών, στου Ζωγράφου.

Μέλη (15) της «Xρυσής Αυγής» συνέπλακησαν με ομάδα αναρχικών για άγνωστους λόγους.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τραυματίστηκε (με μαχαίρι) ένας αλλοδαπός μικροπωλητής, ο οποίος μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο.

Ταξινομημένο (κατά χρόνο) κείμενο:

Σύμφωνα με πληροφορίες, τραυματίστηκε (με μαχαίρι) ένας αλλοδαπός μικροπωλητής, ο οποίος μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο.

Μέλη (15) της «Xρυσής Αυγής» συνεπλάκησαν με ομάδα αναρχικών για άγνωστους λόγους.

Ένταση το μεσημέρι στο χώρο της Φιλοσοφικής σχολής Αθηνών, στου Ζωγράφου.

ΥΓ(άσχετο): είμαι σίγουρος ότι στα τριακοστά “Αρίων” ο Χατζηγιάννης θα τιμηθεί για την προσφορά του στην ελληνική μουσική. Διαβάστε και τον ειδικό μας.

2 χρόνια προσπαθώ να καταλάβω πώς ακριβώς σκέφτονται οι ελληνογκαγκά. Νομίζω όμως πως ο faeton από το phorum.gr τα κατάφερε πολύ καλύτερα από εμένα.

Τις τελευταίες 22 μέρες είμαι άρρωστος, οπότε βλέπω πολλή τηλεόραση. Πάντα δηλαδή βλέπω πολλή τηλεόραση, αλλά τώρα το έχεσα. Ελπίζω να μη ξαναρρωστήσω ποτέ!

Τρία μόνο χαρακτηριστικά ενσταντανέ από ό,τι έχει παρελάσει μπροστά στα μάτια μου εδώ και 3 εβδομάδες:

α) Έχω δει πάνω από 300 φορές την Παπαρίζου να τραγουδάει αυτή την αηδία που τραγουδάει. Τις μισές από αυτές στα δελτία ειδήσεων του Star. Όσοι είστε εξωτερικό, κάντε μου μια χάρη: τη βραδιά του τελικού ψηφίστε τον αντίπαλο και μετά βάλτε την ελληνική SIM στο κινητό σας και ψηφίστε και ως Έλληνες τον αντίπαλο. Αν το τραγούδι “μας” χτυπήσει από 15η θέση και κάτω, θα απαλλαγούμε με μία μόνο κίνηση από Παπαρίζου, Γερμανού και -κυρίως- Δάντη. Πιστεύω πως αξίζει τα 3-4 ευρώ.

β) Χθες είδα τον πρώην πρόεδρο του ΕΦΕΤ σε ζωντανή σύνδεση στο Άλτερ και στον ΑΝΤ1 ταυτόχρονα. Μετά είδα έναν υφυπουργό στο Μέγκα και στον ΑΝΤ1 ταυτόχρονα. Πάντα σε ζωντανή σύνδεση. Προσπαθώ να σκεφτώ τη φασαρία που απαιτείται για να μαγνητοσκοπηθεί μία συζήτηση με παράθυρα και τηλεοπτικές παρεμβάσεις και να ενταχθεί στη ζωντανή ροή του δελτίου τόσο απαλά ώστε μόνο όσοι κάνουν ζάπινγκ να καταλάβουν τη διαφορά από μία πραγματική ζωντανή συζήτηση. Ελπίζω οι σκηνοθέτες να αμοίβονται καλά.

γ) Επίσης στην Τατιάνα έμαθα ότι το 50,7% του 1.050.000 είναι 480.000.

Έχω την αίσθηση πως η τελευταία λεπτομέρεια συνοψίζει με εξαιρετικό τρόπο τα αίτια και τα συμπτώματα της παθογένειας της ελληνικής τηλεόρασης: φτιάχνεται από ηλίθιους και απευθύνεται σε ακόμα πιο ηλίθιους. Κάτι σαν τα Windows δηλαδή.

Η Κική είναι μια ηλίθια σκυλαδογκόμενα (ή μάλλον σκυλαδομπάζο) που για μεγάλη μου ατυχία υπήρξε για ένα διάστημα φίλη της κοπέλας μου. Πρόκειται για τραγικό άτομο: από τα 16 της το μόνο που ήθελε ήταν να παντρευτεί και να κάνει παιδιά, πράγμα το οποίο αποπειράθηκε να πετύχει με δύο γκόμενους, ο ένας χειρότερος από τον άλλον. Τελικά βρήκε έναν τρόμπα πρώην συμμαθητή της, ο οποίος αυτή τη στιγμή κάνει καριέρα ως πλασιέ, πουλώντας σε ηλίθιες ένα θαυματουργό τσάι με γκουαρανά που αν είσαι χοντρή σε αδυνατίζει ενώ αν είσαι λεπτή σε χοντραίνει, να, κοιτάξτε και τις φωτογραφίες ευχαριστημένων πελατών -οι ίδιες εδώ και 2 χρόνια…-, 45 ευρώ το ενάμισυ λίτρο, ευχαριστώ πολύ (θα ασχοληθώ με την περίπτωσή του εν καιρώ).

Έχοντας τόσο σωστές προτεραιότητες στη ζωή της, η Κικίτσα δεν τα πήγε και πολύ καλά στα μαθήματα: τελείωσε το τεχνικό λύκειο με 11, κωλοβάρεσε κανα χρόνο και μετά οι γονείς της της αγόρασαν “πτυχίο” νηπιαγωγού από ένα ιδιωτικό ΙΕΚ. Και λέω “αγόρασαν” γιατί αν δεν πλήρωναν α-π-ο-κ-λ-ε-ί-ε-τ-α-ι να έπαιρνε πτυχίο, αφού ήταν πολύ απασχολημένη προσπαθώντας να επιλύσει την καθυστέρηση στο project “ας αναπαράγουμε το τόσο σημαντικό άτομό μας”.

Στη ζωή της Κικής συνέβησαν πρόσφατα δύο ευχάριστα πράγματα. Το πρώτο ήταν ότι τον Οκτώβριο του 2002 ο δήμος στον οποίο μένει έφυγε επιτέλους από τον έλεγχο του βρωμερού και διεφθαρμένου ΠΑΣΟΚ και πέρασε στα χέρια της καθαρής και αξιοκρατικής ΝΔ. Το γεγονός μπορώ να υποθέσω πως την πίκρανε αρκετά, γιατί εκείνη την περίοδο τα είχε με το δεύτερο γκόμενό της, φανατικό πασόκο και η Κικίτσα είναι ακριβώς εκείνο το είδος της γκόμενας που δανείζεται προσωπικότητα από το γκόμενό της (δηλαδή όσα μπορεί να καταλάβει: γούστα στο φαΐ, ομάδα, κόμμα εκτός από μουσική όπου η Κικίτσα δεν κάνει κανένα συμβιβασμό, Πλούταρχος και πάλι Πλούταρχος).

Το δεύτερο ευχάριστο, ήταν ότι την περασμένη άνοιξη ολόκληρη η χώρα έφυγε επιτέλους από τον έλεγχο του βρωμερού και διεφθαρμένου ΠΑΣΟΚ και πέρασε στα χέρια της καθαρής και αξιοκρατικής ΝΔ. Συνδυαζόμενα αυτά τα δύο, επέτρεψαν στο θείο της Κικής (μέλος του δημοτικού συμβουλίου) να κάνει επιτέλους τα κονέ του με το υπουργείο και να της εξασφαλίσει καθαρά και αξιοκρατικά και με τη βούλα του ΑΣΕΠ επτάμηνη σύμβαση σε ένα από τα νηπιαγωγεία του δήμου, με 950 ευρώ το μήνα. Ή, αν προτιμάτε, όσο ακριβώς θα συνεισφέρουν κάθε μήνα 50 πειναλέοι στον προϋπολογισμό της χώρας με την πρόσφατη αύξηση της τιμής των πρώην φθηνών τσιγάρων. Υποθέτω πως σε 2-3 χρόνια η Κική θα είναι άλλη μία συμβασιούχος που θα κλείνει τη Βασιλίσσης Σοφίας, ζητώντας τη μονιμοποίησή της μια και καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

‘nough said. Γαμιούνται όλοι τους.

Ελλάς-Πορτογαλία Συμμαχία. Ή τουλάχιστον έτσι θα ήθελαν να το βλέπουμε οι διάφορες πασοκοφυλλάδες. Δε χρειάζεται να σας δώσω λινκ, ανοίξτε όποια πασοκοφυλλάδα θέλετε και θα δείτε να επαναλαμβάνεται συνέχεια ότι η Δεξά θα πέσει εδώ το πολύ σε τρία χρόνια, όπως έπεσε και στην Πορτογαλία. Και όταν λέμε θα πέσει, εννοούμε ότι στις προσεχείς (φυσικά!) εκλογές θα πάρει ένα 20-25% και το ΠΑΣΟΚ θα σαρώσει με 47%, όπως οι ομοϊδεάτες του στην Πορτογαλία. Τα επιχειρήματα για όλα αυτά είναι συντριπτικά: μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα, η Δεξά είχε κάνει απογραφή όπως και στην Πορτογαλία και από αυτό και μόνο έβγαινε το συμπέρασμα ότι θα πέσει κλπ. Από την προηγούμενη εβδομάδα, παρατηρήσαμε ότι η Δεξά αύξησε και το ΦΠΑ όπως είχε γίνει στην Πορτογαλία, οπότε πλέον είναι γκαραντί το συμπέρασμα.

Με δεδομένο ότι Ελλάδα και Πορτογαλία είναι τρομερά διαφορετικές χώρες, αναρωτήθηκα πώς γίνεται να ειπωθεί με σιγουριά ότι οι πολιτικοί τους βίοι είναι παράλληλοι. Φυσικά μόλις το έψαξα, βρήκα την απάντηση: δε γίνεται.

Ας πούμε η Δεξά στην Πορτογαλία δεν περιορίστηκε στην απογραφή και το ΦΠΑ. Σύμφωνα με αυτό, ιδιωτικοποίησε επίσης το σύστημα Υγείας, πέρασε αντισυνδικαλιστική νομοθεσία, έθεσε περιορισμούς στο δικαίωμα στην έκτρωση, δεν έκανε τίποτα απολύτως για την ανεργία (η οποία διπλασιάστηκε στους νέους) και κυρίως υποστήριξε λυσσωδώς και με ιδιαιτέρως χαμερπή τρόπο τον πόλεμο στο Ιράκ. Σα να μην έφταναν όλα αυτά, η χώρα υπέστη σοβαρότατες καταστροφές τον Αύγουστο του 2003 από πυρκαγιές, με 18 νεκρούς και ζημιές ενός δισεκατομμυρίου ευρώ. Χωρίς υπερβολή, πιο κατουρημένη χώρα από την Πορτογαλία επί Μπαρόζο δεν πρέπει να υπήρξε στην Ευρώπη τα τελευταία 5 χρόνια.

Από την άλλη, οι σοσιαλιστές της Πορτογαλίας δεν ήταν και τόσο παράλληλοι με τους δικούς μας. Όπως μας πληροφορεί το δεύτερο λινκ παραπάνω, το Μάρτιο του 2001 κατέρευσε μια γέφυρα με αποτέλεσμα να πνιγούν 70 άτομα. Η σοσιαλιστική κυβέρνηση ανέλαβε όλη την ευθύνη για την κακοτεχνία και ο υπουργός Δημοσίων Έργων παραιτήθηκε. Αυτό και μόνο ΙΜΗΟ τερματίζει κάθε συζήτηση για ομοιότητες στην πολιτική ζωή Ελλάδας-Πορτογαλίας, αλλά έχει και άλλο: μόλις το Δεκέμβριο του ίδιου έτους, ένα μήνα πριν το Ευρώ, οι φρεσκοεκλεγμένοι για δεύτερη τετραετία σοσιαλιστές παραιτούνται λόγω της ήττας του κόμματός τους στις δημοτικές εκλογές. Στην ουσία δηλαδή παραιτούνται λόγω μιας έκφρασης (παροδικής) δυσαρέσκειας από το εκλογικό σώμα. Κάτι που δεν έκαναν οι γατζωμένοι στην καρέκλα τους πασόκοι όταν έχαναν δημοτικές και ευρωεκλογές όλη την ώρα. Η παροδική αυτή δυσαρέσκεια ήταν που επέτρεψε στους δεξιούς να ανέβουν στην εξουσία και γι’ αυτό κατακρημνίστηκαν με την πρώτη ευκαιρία.

Να ψάξουμε και για άλλες αναλογίες; Ας πούμε για το αν οι σοσιαλιστικές κυβερνήσεις της Πορτογαλίας εκμεταλλεύθηκαν τα κονδύλια της ΕΕ όπως το ΠΑΣΟΚ; Γενικά να το ψάξουμε το θέμα κ.κ. πληρωμένοι κονδυλοφόροι που αρπάζεστε από το ότι ο μέσος αναγνώστης δεν έχει ιδέα από Πορτογαλία και αλωνίζετε ελεύθερα;

[1ος Νόμος της Αριθμητικής Ανάλυσης: Do not extrapolate.
1ος Νόμος της Θεωρίας Προβλέψεων: Do not extrapolate, unless you know what you're doing.]

Και για να τελειώνουμε: όλοι ξέρουμε ότι η δεξιά πολιτική δεν είναι ό,τι καλύτερο υπάρχει. Ας πούμε αυτό το τελευταίο με το ΦΠΑ, μεγίστη χοντρομαλακία (αν και δεν καταλαβαίνω με τι ιδιότητα μιλούν οι πασόκοι, λες και αυτοί δεν έβαζαν καινούριους φόρους κάθε χρόνο). Όμως δέκα φορές προτιμότερη από αυτό που είχε καταντήσει το πασόκ: ένα μάτσο θρασσύτατοι καλοταϊσμένοι μιζαδόροι που δε μπορούσαν ούτε να αναπνεύσουν χωρίς να κάνουν κάποια απατεωνιά. Δεν είναι λάθος του ελληνικού λαού που ψήφισε το μη χείρον. Είναι έγκλημα του πασόκ που υπήρξε (και παραμένει) το χείρον.

Σε λίγο καιρό θα δείτε κάτι μυρμήγκια να πετάνε. Το ξέρω ότι ακούγεται ηλίθιο, όμως όλα έχουν τη βαθύτερη σοφία τους. Λοιπόν, αυτά τα μυρμήγκια δεν είναι ό,τι κι ό,τι. Είναι πριγκήπισσες και πρίγκηπες. Υποψιάζομαι ότι παίζει μόνο μία πριγκήπισσα και μερικές δεκάδες χιλιάδες πρίγκηπες, αλλά δεν παίρνω και όρκο. Ελπίζω -για τους πρίγκηπες δηλαδή- να μην ισχύει. Η δουλειά του πρίγκηπα είναι να πετάει σαν ηλίθιος, μέχρι να βρει μια πριγκήπισσα. Τότε επιδίδονται σε έναν τρελό ιπτάμενο χορό, ο οποίος έχει σαν αποτέλεσμα να χάσουν αμφότεροι τα φτερά τους. Στην κορύφωση ο τύπος πεθαίνει, και η πρώην πριγκήπισσα και νυν βασίλισσα έχει μέσα της αρκετά σπερματοζωάρια ώστε να γεννοβολήσει μερικά εκατομμύρια μυρμήκια στα επόμενα δέκα χρόνια, γεγονός που είναι μάλλον προφανές από το ότι λίγες εβδομάδες μετά έχει μια κοιλιά ίση σε μέγεθος με ένα μέσο εν στύσει καβλί ναζιστή και δε μπορεί να πάει πουθενά.

Μπροστά σε όλα αυτά, η λέξη “ξεκώλιασμα” δε χάνει απλά το νόημά της. Η λέξη “ξεκώλιασμα” ψάχνει να βρει μια τρύπα να κρυφτεί και να μην ξεπροβάλλει ποτέ ξανά.

(ειδικά αν σκεφτούμε ότι με έναν ευρύ ορισμό του “ατόμου” τον οποίο προσωπικά ασπάζομαι, όλα αυτά είναι μια μυρμηγκοφωλιά που αυνανίζεται για να αναπαραχθεί)