θα πώ μόνο (γιατι το κουράσαμε ειναι η αλήθεια το ζήτημα) δυο πράγματα και θα εγκαταλείψω το σχετικό ποστ έχοντας την τιμή να κάνω το σχόλιο νούμερο 50!!!! (και εις άλλα j95 ,ωραίο θέμα)

1)Η αποκάλυψη ειναι ζήτημα του εσωτερικού ανθρώπου , ειναι αποτέλεσμα αυτοκριτικής.

2)επιστήμη σημαίνει “εχω καλές γνωσεις πάνω σε ένα ζήτημα”
(επι + ίσταμαι )και με αυτή την έννοια είναι σύμβαση να ονομάζουμε έτσι τις επιστήμες , γιατι στην ουσία των πραγμάτων ο άνθρωπος δεν μπορεί να φτάσει .Το έργο του είναι δυσκολότερο απο αυτό που κατα τη γνώμη μου φάνηκε στα σχόλια εδώ, δηλαδή δεν είναι το θέμα να αντισταθει στον τσαρλατανισμό , αλλα να τον διαχωρίσει απο τα υπόλοιπα πνευματικά ζητήματα.
εις το επανιδείν

Ο Χ. δήλωσε οτι δεν τον ενδιαφέρει η συμμετοχή του στη διαδυκτιακή συζήτηση, οπότε μπορώ να διατυπώσω κάποιες δικές μου σκέψεις γύρω από το θέμα - με τηλεγραφική ολιγολογία.

1. Η ιατρική ΔΕΝ είναι επιστήμη. Μπορούμε να τη χαρακτηρίσουμε ως υψηλού επιπέδου εμπειρική τεχνη, αλλά επιστήμη όχι.

2. Η συντριπτική πλειοψηφία των πειραματικών / κλινικών δημοσιεύσεων, σε όλους τους κλάδους της ιατρικής, είναι αναξιόπιστες /άχρηστες και γίνονται για ευτελείς λόγους συμφέροντος: είτε για να γεμίσει το βιογραφικό των συγγραφέων, είτε στα πλαίσια της (εμπορικής) προώθησης φαρμακευτικών σκευασμάτων και υλικών. Εξαιρέσεις φυσικά υπάρχουν, αλλά είναι κυριολεκτικά θαμμένες μέσα σ’ ένα βουνό από εργασίες - σκουπίδια. (Συνεπώς και η αξία της μετα- ανάλυσης που παρουσιάζει ο Τάλως στο “Ιστολόγιον” είναι συζητήσιμη)

3. Η (κλασσική) ιατρική έχει απωλέσει εδώ και πολλά χρόνια κάθε πραγματική επαφή με τον άρρωστο άνθρωπο και ασχολείται (ανεπιτυχώς) εντελώς απρόσωπα με τις “αρρώστιες”. Αυτό έχει αποδειχτεί ήδη πως συνιστά απόλυτο αδιέξοδο. Οι ενδιαφερόμενοι ας διαβάσουν τα βιβλία του Ίλιτς (όχι του Λένιν, του άλλου), του ημετέρου π. Φιλόθεου Φάρου ή σκόμα και του Κουσνέρ (”η δικτατορία των γιατρών”)

4. Τούτων δοθέντων η (κλασσική) ιατρική δεν νομιμοποιείται να αντιμετωπίζει αφ’ υψηλού τις εναλλακτικές προσεγγίσεις, ιδιαίτερα όσες επιχειρούν μια ολιστική (ουσιαστικά: ιπποκρατική) προσέγγιση του τεράστιου και άλυτου προβλήματος “υγεία - νόσος”

5. Η ομ. δε με έχει πείσει οτι διαθέτει σοβαρό θεωρητικό υπόβαθρο, ώστε να μπορεί να αντικαταστήσει ολικά ή μερικά την (κλασσική) ιατρική. Μετά από πολλά χρόνια συζητήσεων με φίλους ομ. εξακολουθώ να θεωρώ οτι ενσωματώνει κάποιο ποσοστό μαγείας.

6. Ωστόσο, η μικρή μου πείρα από περιστατικά που έτυχε να έχω δει, λέει οτι τα ομ. φάρμακα έχουν επίδραση στους ασθενείς, ορισμένες φορές θεραπευτική.

7. Δε μπορώ να γνωρίζω αν η δράση αυτή ήταν δράση placebo - ούτε και μπορώ να αποδείξω το αντίθετο.

8. Είναι γεγονός οτι με την ομ. ασχολούνται (και την αποδέχονται ως θεραπευτική προσέγγιση) πλήθος γιατροί, οι οποίοι αυξάνονατι συνεχώς - απογοητευμένοι ίσως από τα οφθαλμοφανή αδιέξοδα της κλασσικής ιατρικής. Το γενονός αυτό με κάνει να είμαι μετριοπαθής απέναντι στην ομ., γιατί όλοι αυτοί οι γιατροί δουλεύουν ή παρακολουθούν πλήθος κλινικά περιστατικά - και την εξέλιξή τους. Δεν είναι εύκολο να ισχυρισθώ οτι όλοι πέφτουν θύματα μιας συλλογικής (κλινικής) αυταπάτης. Κι αυτό ανεξάρτητα από το “θεωρητικό” μέρος του προβλήματος.

9. Η επιφύλαξη αυτή δε σημαίνει καθόλου οτι θεωρώ τους ομ. γιατρούς θιασώτες του “κοινού λόγου”. Ωστόσο, πολλαπλάσιοι συνάδελφοί τους είναι “πιστοί” σε απολύτως αναπόδεικτες παραδοχές (όπως η “άμμωμος σύλληψη”, ο παράδεισος και η κόλαση κλπ) και ταυτοχρόνως ασκούν με μεγάλη αυτοπεποίθηση αυστηρή κριτική στους ομ. για …ανορθολογική σκέψη! Συνεπώς έχει πολύ μεγάλη σημασία ποιός είναι αυτός που διατυπώνει κάτι, υπέρ ή κατά.

10. Η φύση του θέματος απαιτεί νηφαλιότητα στην προσέγγιση και κάποιου βαθμού αυτοσυγκράτηση - γιατί ουσιαστικά όλοι προσπαθούν να περιγράψουν ό,τι “είδαν” μέσα σ’ ένα σκοτεινό δωμάτιο. Για την εκτόνωση υπάρχουν τα γήπεδα - ή άλλα θέματα. Η παρατήρηση αυτή είναι γενικού χαρακτήρα και παρακαλώ να μην την πάρει κανείς προσωπικά.

Ο Διαφωτισμός αγαπητέ δεν έκανε κανένα πόλεμο (παρεπιπτόντως, οι πόλεμοι είναι λιγότεροι τώρα από παλαιότερα), πολεμο κάνουνε συνήθως οι φανατικοί που μάλλον δεν είναι οπαδοί του Διαφωτισμού.
Επίσης για το “κοινωνικό αποκλεισμό” που γράφεις για το πως ευθύνεται ο Διαφωτισμός πρέπει να μας το εξηγήσεις, “φτώχεια” (κυρίως εκεί που ο Διαφωτισμός δεν άγγιξε), “αστικοποίηση” (θα προτιμούσες να ζούσαμε όλοι σε σπηλιές μάλλον), “κατανάλωση (;), απαξίωση της τέχνης, της φιλοσοφίας, της κοινωνικής έρευνας” εδώ δεν καταλαβαίνω πως
συνδέεται ο Διαφωτισμός με όλα αυτά,
“καταστροφή της φύσης” την οποία με τα εργαλεία του Διαφωτισμού μπόρεσες να αντιληφθείς και να υπερβάλεις με την άνεσή σου μετά.
@elefantas
Την Ιαπωνία δεν την έχεις δεί αλλά μπορώ να σου πω που είναι να πας να την δεις κι ο ίδιος, με τον Θεό τι γίνεται πες μου

Επί της ουσίας, δε μπορώ να καταλάβω πού ακριβώς διαφωνείτε με τον ψαρά