Λέει η Κωνσταντίνα να μετακράξω επειδή γίνεται της πόπης.
Το κακό είναι ότι δε μπορείς να μετακράξεις αν στο πιο κάτω επίπεδο δε βρίσκεται κάτι της προκοπής.
Ελάτε λίγο στη θέση μου. Τι είμαι; Είμαι τίποτα παραπάνω από ένα αθώο και ανυποψίαστο πιρπιρίνι που του έχουν πει ότι γίνεται της Πόπης, έχει πάρει τη λεμονάδα του και τη σακουλίτσα με τα ποπκόρν του, έχει αράξει μπροστά στην υπολογιστάρα του να χαζέψει και αντί για ποπικές καταστάσεις διαβάζει:
“αντιγραφές“, “εγώ η ντίβα“, “εγώ εγώ εγώ με ολίγη από BB για τηλεθέαση“, “είμαι αθώα“, “κακέ άνθρωπε“, “wanna fuck desperately“, “wanna fuck more desperately“, “κοιτάξτε πόσο cool νομίζω ότι είμαι“, “κακοί άνθρωποι“, “τι θα γίνει με εκείνο το fuck που λέγαμε;”, “πόσο μαλάκες ήταν οι πρώην μου“, “οι άλλοι σαν προβολή του εαυτού μου“, “βλακώδεις προλήψεις” και βέβαια “ο πιο πλάγιος τρόπος με τον οποίο ειπώθηκε ποτέ το ‘θέλω να την έχει μεγάλη’“.
Μετά πάει το πιρπιρίνι μας (i.e. moi) παραδίπλα και διαβάζει:
“αχαχούχα“, “χιχιχιχιχι“, “ΠΑΣΟΚ“, “χιχιχιχι (ξανά)“, “Τσαγκαρουσιάνος, free papers και blogs blogs blogs“, “παλαιοκρασάς“, “παλαιοκρασάς (ξανά!)“, “έχουμε τετράγωνα αρχίδια εμείς“, “…και γουστάρουμε“, “Τσαγκαρουσιάνος, free papers και blogs blogs blogs“, “ΠΑΣΟΚ“, “free papers και blogs blogs blogs (παραδόξως άνευ Τσαγκαρουσιάνου)“, “free papers και blogs blogs blogs“, “όταν μάθω social networks μπορεί και να μην εντυπωσιάζομαι τόσο από το ότι όσο πέφτει το επίπεδο ανεβαίνει το ενδιαφέρον” και “Εγώ, ο Blogger“.
Πιθανόν το πιρπιρίνι να την υποψιαστεί τη δουλειά και να κάτσει να το ψάξει επιστημονικά το θέμα. Κάνοντας π.χ. μια απλή ανάλυση στις συχνότητες των λέξεων, διαπιστώνει ότι στο 1ο site η λέξη “εγω” εμφανίζεται όχι λιγότερες από 58 φορές ενώ η λέξη “ειμαι” εμφανίζεται 73. Παραδόξως, η λέξη “εγωιστης” εμφανίζεται μόλις μία φορά, αλλά αρκεί για να βγει η περίληψη του όλου πράγματος: “εγώ είμαι εγωιστής”. Και αυτό δεν είναι παρά το 1% της αλήθειας. Προτεινόμενη βιβλιογραφία.
Στο 2o site τα πράγματα είναι σαφώς λιγότερο εγωκεντρικά. Έχουμε π.χ. τη λέξη “voice” 30 φορές, ενώ τη λέξη “LiFO” μόλις 12 (ακόμα και ο “Τσαγκαρουσιάνος” την ξεπερνά με 13 αναφορές). Top of the top θα ήταν η λέξη “ΠΑΣΟΚ” με 25 συμμετοχές, αν δεν υπήρχε αυτό το εντυπωσιακό 40άρι της λέξης “Παπανδρέου”. Τώρα, γιατί αυτό το διαβάζουν 1.000.000 άτομα τη μέρα; Αυτή θα ήταν μια πολύ εύλογη απορία αν δε ζούσαμε σε μία χώρα όπου το 90% ψηφίζει ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και το 99,5% γελάει με τα ίδια αστεία κάθε χρόνο στις επιθεωρήσεις που παίζονται σε επανάληψη. Πάμε πάλι όλοι μαζί: σε οποιοδήποτε ζήτημα επιλογής, η πλειοψηφία έχει πάντα άδικο γιατί οι περισσότεροι είναι ΜΑΛΑΚΕΣ. Για τον πούτσο άτομα. Ελεεινά ηλίθιοι. Πώς το λένε ρε παιδί μου; Ζώα.
Εξοπλισμένο με αυτή τη γνώση το πιρπιρίνι, προχωράει παραδίπλα. Παραδίπλα, ανάμεσα σε πολύ ωραία ποστάκια με τραγουδέιρος μπορούμε να διαβάσουμε “σας τα ‘λεγα εγώ“, “σας τα ‘λεγα εγώ“, “ο σατανικός πιτσιρικός“, “ο σατανικός πιτσιρίκος“, “ΣΑΣ ΤΑ ‘ΛΕΓΑ ΕΓΩ“, “είδατε πόσο εύκολο είναι να γίνει κανείς πιτσιρίκος[*]“, “σας τα ‘λεγα εγώ“… you get the idea. Περιττό να πω ποια είναι η λέξη που εμφανίζεται περισσότερες φορές στο κείμενο.
Το πιρπιρίνι αποφάσισε ότι βαριέται και μέχρι ο φίλος του ο Mac να ξεκολλήσει ολίγον τι, θα πάει να ζήσει πιο cool καταστάσεις. πρέπει να καταλάβουμε όλοι τι σημαίνει να είσαι cool. cool είσαι όταν έχεις πολλές μικρές κοφτές ισοπεδωτικές προτάσεις με μίνι-παραλληρήματα υποτυπώδους σαρκασμού κάθε τόσο αυτό δίνει ένα βίαιο “δε μασάω τον πούτσο μου” ρυθμό στο λόγο σου. ειδικά αν δεν ξεκινάς τις νέες προτάσεις με κεφαλαίο. βασικά το ύφος που πρέπει να έχεις στο μυαλό σου είναι αυτό που έχουν διάφοροι καλτ ψευδοφιλόσοφοι των ’90s (όπως τουλάχιστον προωθήθηκαν από το Χόλυγουντ και το MTV). δεν ξέρω αν θυμάστε ένα μαλάκα που στα βραβεία του MTV τον είχε σε ένα βιντεάκι να κοιτάζει την κάμερα θυμωμένος και να μουρμουρίζει κάτι ασυναρτησίες. ε αυτός ήταν cool. και τώρα που το σκέφτομαι αυτές δεν είναι cool καταστάσεις. είναι ακριβώς τόσο cool όσο καταφέρνεις να γίνεις αν σε παρατήσει η γυναίκα σου και μετά πιεις με τους φίλους σου στο κότερο λίγο scotch on the rocks. δηλαδή μηδέν γιατί δεν έχεις κότερο και είναι μαλακία να είσαι ένας μεθύστακας. ο μόνος cool στην όλη υπόθεση είναι η βιομηχανία ποτών που σου τα παίρνει ΠΑΛΙΟΜΑΛΑΚΑ. Κατά τα άλλα ομολογώ ότι αυτό το μπλογκ έχει αρχίσει να μ’ αρέσει, ίσως γιατί αν αγνοήσεις το υφάκι δε λέει και τόσο ηλίθια πράγματα, ίσως (πιθανότερο) γιατί κι εγώ έχω γαλουχηθεί με MTV και Χόλυγουντ.
Καλά, το “Πόλεμος στον Παιδικό Σταθμό: Θρησκεία εναντίον Επιστήμης” απαξιώ να το σχολιάσω, πάντως σαν πιρπιρίνι που είμαι διασκέδασα αρκετά. Μερικοί είναι συγκροτημένοι. Οι περισσότεροι είναι ταλιμπανοειδή. Βλ. θεώρημα για τους περισσότερους λίγο πιο πάνω.
Λοιπόν πέντε λογάκια τώρα: τη θυμάστε την εντροπία που έλεγε ο Lao; Θα σας εξηγήσω ευθύς αμέσως τι είναι εντροπία. Σε οποιοδήποτε θερμοδυναμικό σύστημα έχεις ενέργεια που μπορεί να μετατραπεί σε κάτι πιο χρήσιμο (π.χ. χημική ενέργεια στα κάρβουνα που μπορεί να μετατραπεί σε θερμότητα) και έχεις και ενέργεια που μετατρέπεται πιο δύσκολα σε κάτι χρήσιμο (π.χ. τη θερμότητα που αν πας να την κάνεις ηλεκτρικό ρεύμα έχεις 80% απώλειες, πάλι σε θερμότητα). Σε κάθε σύστημα στο οποίο δεν εισάγεται αρνητική εντροπία (ενέργεια “καλής ποιότητας”) απ’ έξω, η εντροπία ανεβαίνει (γιατί όλες οι μετατροπές ενέργειας μέσα στο σύστημα είναι προς την κατεύθυνση της αύξησης της εντροπίας). Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι το σύστημα καταντάει μια άμορφη δυσκίνητη κι ελεεινή σούπα από σκατά που δεν κουνιέται ούτε για πλάκα. Βλέποντας τη μπλογκόσφαιρα σα θερμοδυναμικό σύστημα, τις νέες ιδέες σαν αρνητική εντροπία και την αλληλομφαλοσκόπηση σαν διαδικασία εσωτερικής ανακατανομής της ενέργειας (που είναι η πληροφορία) καταλαβαίνετε όλοι τι εικόνα μπορεί να δώσει το monitor σε 1-2 μήνες αν συνεχίσουμε να ασχολούμαστε ο ένας με τις μαλακισμένες εμμονές του άλλου. Δεν είστε άνθρωποι, (δηλαδή είστε, αλλά πρωτίστως…) είστε site. Συνειδητοποιήστε -αν γίνεται- πόσο ηλίθιο είναι ένα site να τσακώνεται με ένα άλλο site (προσοχή: όχι να διαφωνεί, έστω και σε έντονο ύφος. Να τσακώνεται.). Όταν ο Μάκης και η “Ε” μπήκαν σε πόλεμο λάσπης, σε όλους μας φάνηκε αποκρουστικό. Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι ισχύουν διαφορετικά κριτήρια για το provatos.blogspot.com και το mousici.blogspot.com για να πω ένα τυχαίο παράδειγμα; Γιατί ο Χαρδαβέλλας όταν αυτολιβανίζεται και τον λιβανίζουν οι καλεσμένοι του είναι τηλεσκουπίδι, ενώ ο Πιτσιρίκος όταν καμαρώνει για τις προτάσεις που δέχθηκε και από κάτω έχει 10 σχόλια να του λένε “είσαι ο καλύτερος” είναι το καλύτερο blog που υπάρχει; Βλακείες. Τηλεσκουπιδιάρικη συμπεριφορά το ένα, τηλεσκουπιδιάρικη συμπεριφορά και το άλλο. Με τη διαφορά ότι ο Χαρδαβέλλας έχει ένα κοινό μερικών εκατοντάδων χιλιάδων ατόμων ενώ εδώ η συζήτηση γίνεται μεταξύ 1000 ατόμων maximum. Ξεκολλάτε επιτέλους, είμαι από τους πιο ανώριμους “εδώ μέσα”. Άμα φτάσαμε στο σημείο να διακρίνω εγώ ότι η κατάσταση έχει καταντήσει μια ζαρωμένη πούτσα, στη θέση σας θα άρχιζα ανησυχώ λιγάκι. Και btw δε μου αρέσει καθόλου που υπάρχει αυτό το “εδώ μέσα”.
Άντε γιατί έχω ξενερώσει απίστευτα. Οπότε σας γειώνω όλους και πάω να γράψω κώδικα μπας και πάρω εκείνα τα 500 ευρώ πριν τα Χριστούγεννα.
[*] και όντως είναι, δηλαδή ο Mac έχει τρομερό point στο συγκεκριμένο.
