Archive for February, 2006

confirmation bias

Monday, February 20th, 2006

Αυτές τις μέρες ήθελα να πάρω τη φωτογραφική μηχανή μου και να τραβήξω ενσταντανέ από τα ναζιστικά συνθήματα στους τοίχους της Παλλήνης. Τους μπάτσους να κάνουν σωματικό έλεγχο σε Αλβανούς. Μετά θα έβαζα βιντεάκια και ενσταντανέ από διαδηλώσεις του ΕΛΚΙΣ για το έξι-έξι-έξι, ίσως 1-2 λόγους του Καρατζαφέρη, μερικούς μπάτσους ακόμα, καμιά παρέλαση… και τι θα είχα;

Θα είχα την εικόνα μιας Ελλάδας που απέχει 5 λεπτά από το Δ’ Ράιχ.

Και θα είχε περίπου την ίδια αξία με την εικόνα ενός Ισλάμ που στο σύνολό του έχει αφιονισθεί, ζητώντας με το θάνατο όλων των Δυτικών να ξεπλύνει την προσβολή του Προφήτη.

Την εικόνα δηλαδή που ξεδιάντροπα και ηλιθιωδέστατα αποδέχονται και διαδίδουν μισαλλόδοξα νεοσυντηρητικά ανθυπογκομενίδια τέτοιου επιπέδου[*].

Και ξέρετε ποιο είναι το καλύτερο; Το καλύτερο είναι ότι ο κόσμος είναι γεμάτος από νεοσυντηρητικά μισαλλόδοξα ανθυπογκομενίδια αμφοτέρων των φύλων που νομίζουν ότι η Ελλάδα είναι νησί στην Ωκεανία και δεν θα είχαν κανένα απολύτως πρόβλημα να πιστέψουν τα περί Δ’ Ράιχ.

Αλλά τελικά τα μεγαλεπήβολα σχέδιά μου δεν πραγματοποιήθηκαν γιατί το Χ. έριξε κατά λάθος στο πάτωμα τη φωτογραφική κι έτσι πάει η Canon Powershot A70. Δεν πειράζει βέβαια, τρία χρόνια την είχα και έβγαλε και με το παραπάνω τα λεφτά της.

[*](την ανακάλυψα από μια συζήτηση κάπου στο Reality Tape ή το Σπιτάκι αλλά δε μπορώ να θυμηθώ πού ακριβώς)

Απορία

Sunday, February 19th, 2006

Τι ακριβώς μπορείς να κάνεις στον ΟΤΕ αν

  1. Συμπληρώσεις το τηλέφωνό σου στο ηλίθιο κουτάκι του και σου πει ότι ΕΧΕΤΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ DSL ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΣΑΣ, ΣΠΕΥΣΤΕ ΝΑ ΨΩΝΙΣΕΤΕ.
  2. Δώσεις προκαταβολικά 200 ευρώ στη HOL για τη γνωστή προσφορά της.
  3. Περάσουν δύο μήνες στους οποίους ο ΟΤΕ είτε αγνοεί την αίτηση για DSL που η HOL έκανε για λογαριασμό σου, είτε τη στέλνει πίσω με δικαιολογίες του τύπου “γράφει Νίκος και όχι Νικόλαος[*]“.
  4. Μέχρι να αρχίσεις εσύ τα τηλέφωνα στον ΟΤΕ, οπότε ζεις καφκικές καταστάσεις,όπως:
    • Τι έγινε με την αίτησή μου;
    • Για να δω… την πήραμε 1 Φεβρουαρίου, οπότε σε δύο εργάσιμες θα την έχουμε διεκπεραιώσει.
    • Μα έχουμε 15 Φεβρουαρίου!
    • Ε… δυο εργάσιμες του δημοσίου, τι θέλετε τώρα;
  5. Μέχρι κάποιος (ασυνείδητος, προφανώς) υπάλληλος του ΟΤΕ να παραδεχθεί ότι στην πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει είναι ότι στην περιοχή σου η υποδομή (ports) δεν επαρκεί και θα πρέπει να περιμένεις 2-3 μήνες μήπως και γίνουν έργα αναβάθμισης;

Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς;

Την παραπλανητική διαφήμιση;

Το σαμποτάρισμα των ανταγωνιστών;

Την κάλυψη της ανεπάρκειας με γραφειοκρατικές δικαιολογίες;

[*] πολύ lame δικαιολογία από έναν Οργανισμό που κατάφερε να αναβαθμίσει μέσα σε 2 μόλις μέρες τη σύνδεση του σπιτιού μου σε DSL, χρεώνοντάς την στο όνομά μου (ενώ είναι στο όνομα του πατέρα μου) και με το ΑΦΜ του πατέρα μου, χωρίς κανείς απ’ τους δυο μας να υπογράψει κάτι.

Ανταπόκριση από το GGF16 & 2 quickies

Thursday, February 16th, 2006

Θα γνωρίζετε ασφαλώς εκείνα τα πάρτι που διοργανώνει μια εταιρεία παραγωγής πορνό, στα οποία φέρνει καμιά 50αριά γυναίκες και 3-4 studs, τις πλακώνει όλες στα ξύδια και μετά από λίγη ώρα συμπεριφέρονται λες και τα καβλιά των studs είναι από χρυσόσκονη.

Ένα GGF είναι το ακριβώς αντίθετο: καμιά 400αριά βαρετότατοι τύποι, οι οποίοι κάθονται και συζητάνε ατελείωτες ώρες για την προτυποποίηση του Grid.

(είχα δει ένα πολύ καλό ποστ - εισαγωγή στο Grid σε ελληνικό blog, αν το έχει κάποιος υπόψη του να μου το σφυρίξει. Ως τότε δείτε -αν έχετε όρεξη- αυτό).

Και κάπου εδώ τελειώνουν όσα μπορούν να σας ενδιαφέρουν πάνω στο θέμα GGF.

Quickie 1: Είχα διαβάσει σε ένα μπλογκ παλιότερα μια ρήση του Καζαντζάκη (IIRC) που έλεγε πάνω-κάτω ότι δεν έχει σημασία αν οι Έλληνες είναι απόγονοι των αρχαίων ή όχι, σημασία έχει ότι τόσα χρόνια το πιστεύουν και ζουν με αυτό το δεδομένο κλπ. Επειδή δεν το βρίσκω, απλά να επισημάνω σε όσους έσπευσαν να συμφωνήσουν το εξής:

Φαντάζομαι πως για τους “Μακεδόνες”[*] έχετε την ίδια γνώμη, έτσι δεν είναι;

Quickie 2: Αναζητώ τη λέξη που περιγράφει το είδος του λόγου που περνά για σοβαρή ανάλυση όταν το συζητούμενο αντικείμενο είναι κάποιο ιερό και όσιο όμως όχι ιερό και όσιο για τον εθνικιστικό λαό, αλλά ιερό και όσιο για τον εθνικιστή διανοούμενο. Δηλαδή όχι π.χ. η Σημαία, αλλά η αντίσταση στη χρησιμοθηρία και στη λαίλαπα της ομοιομορφίας.

Λόγος δηλαδή που δίνει βάρος α) στο θυμικό β) στα καλολογικά στοιχεία και την φιλολογική αρτιότητα του κειμένου γ) στα συντηρητικά ιδανικά.

Μέχρι στιγμής οι καλύτερες υποψηφιότητες είναι “λόγος φιλολογικός”, “λόγος του εκθεσά” και “λόγος που ψαρώνει τον αμόρφωτο”.

Το πρώτο όμως δεν είναι ακριβώς αυτό που θέλω, το δεύτερο είναι άδικο (όσο μαλάκες και να είναι οι εθνικιστές διανοούμενοι έχουν σαφώς καλύτερη πρόζα από τους εκθεσάδες) και το τρίτο παραείναι γενικό (οτιδήποτε περιέχει τετρασύλλαβες λέξεις ψαρώνει τον αμόρφωτο).

[*] Δε τερμ “Μασεντόνια” εντ ολ ιτς ντεριβέιντιβζ αρ ρέτζιστερντ τρέηντμαρκς οφ δι γκρικ νέισον. Ολ ράιτς πριζέρβντ.

Respect στον Άγιο Βαλεντίνο

Tuesday, February 14th, 2006

Το Don’t Kiss the Frog δε μπορεί να μείνει απαθές μπροστά στη γιορτή του έρωτα. Οφείλει να διακοσμηθεί προκειμένου να αποδίδει το πνεύμα της ημέρας μέσα από τα επίσημα χρώματά της:

.

2 τρόποι να μαγειρέψεις σύμβολα

Sunday, February 12th, 2006

yea

Ένα τυπικό σύστημα (ακριβέστερα: formal system) είναι απλά ένας συστηματικός τρόπος να χειριζόμαστε σύμβολα και ακολουθίες συμβόλων (”συμβολοσειρές”).

(more…)

interlude: a tribute to “E”

Friday, February 10th, 2006

Για λόγους που θα γίνουν φανεροί, αισθάνομαι την ανάγκη για μια μικρή απόδοση τιμών στον Επιμενίδη.

Ο Επιμενίδης από την Κνωσσό έζησε τον 6ο αιώνα π.Χ. και ήταν φιλόσοφος και προφήτης. Οι Κρητικοί εκείνη την περίοδο θεωρούσαν το Δία θνητό. Θα θυμάστε από το σχολίο το μύθο ότι κάθε χρόνο ο Δίας πέθαινε και γεννιόταν στην Ίδη, ή κάπου εκεί πέρα τέλος πάντων. Ergo, θνητός. Του Επιμενίδη αυτό του την έσπαγε, γιατί ο ίδιος θεωρούσε ότι ο Δίας ήταν αθάνατος, γεγονός που αν γινόταν αποδεκτό από το γενικό πληθυσμό θα ανέβαζε τρομερά τις προοπτικές επαγγελματικής ανέλιξης των προφητών του Δία και συγκεκριμένα του Επιμενίδη.

Έτσι ο Ε. έγραψε ένα ποιηματάκι στο οποίο έλεγε (σε ελεύθερη απόδοση) ότι “Ω Δία, τι γαμάτος που είσαι, οι Κρητικοί λένε ότι είσαι θνητός, αλλά όλοι οι Κρητικοί είναι ψεύτες” (Κρῆτες ἀεί ψεύσται).

Δύο σημαντικά points:

  1. Όπως έχει γίνει φανερό από τα συμφραζόμενα, ο Επιμενίδης εννοούσε “όλοι οι Κρητικοί εκτός από εμένα…”. Και στην πραγματικότητα όλοι οι αποδέκτες του μηνύματος, από τους Κρητικούς του 6ου αιώνα μέχρι τους ποιητές της ύστερης αρχαιότητας που τσιτάρουν Επιμενίδη, κατάλαβαν ακριβώς αυτό.
  2. Ευτυχώς, φαίνεται πως αν προσέθετε το “πλην εμού” δε θα του έβγαινε το μέτρο, οπότε αυτό που θα έμενε στην ιστορία σαν Το Μεγάλο Χεσίδι του Επιμενίδη Προς τους Κρητικούς, έμεινε τελικά στην ιστορία σαν Το Παράδοξο του Επιμενίδη.

Το Παράδοξο του Επιμενίδη, είναι το εξής:

  • Ο Επιμενίδης λέει ότι όλοι οι Κρητικοί λένε ψέματα.
  • Ο Επιμενίδης είναι Κρητικός.
  1. Άρα ο Επιμενίδης λέει ψέματα.
  2. Άρα οι Κρητικοί λένε αλήθεια.
  3. Άρα ο Επιμενίδης λέει αλήθεια.
  4. Άρα οι Κρητικοί λένε ψέματα.
  5. Άρα ο Επιμενίδης λέει ψέματα.
  6. Άρα οι Κρητικοί λένε αλήθεια.
  7. Άρα

Νομίζω πως το πιάνετε: η πρόταση του Επιμενίδη είναι αδύνατον να αποδειχθεί αληθής ή ψευδής, στα πλαίσια της Λογικής (στα πλαίσια δηλαδή ενός τυπικού συστήματος). Οποιαδήποτε απόπειρα απόδειξης σε αυτά τα πλαίσια είναι καταδικασμένη να μην τερματίσει ποτέ, χώρια που οδηγεί σε δύο ασύμβατα συμπεράσματα (”ο Επιμενίδης λέει αλήθεια”, “ο Επιμενίδης λέει ψέματα”).

Κοινώς, Μέγας Μάγκας (έστω και κατά λάθος) ο Επιμενίδης. Ήθελε να ξεχέσει τους συμπατριώτες του με στυλ, και του προέκυψε παρεμπιπτόντως ένα Θεμελιώδες Πρόβλημα του Φορμαλισμού. Αυτό, κυρίες και κύριοι, γίνεται μια φορά στα 1000 χρόνια και άμα.
(2b continued)

Η μη πληρότητα

Friday, February 10th, 2006

Ο 20ος αιώνας θα μείνει στην ιστορία της ανθρώπινης σκέψης σαν ο αιώνας των επαναστάσεων. Κατά τη γνώμη μου τέσσερις είναι οι κυριότερες επαναστάσεις:

  1. Σχετικότητα. Οι θεωρίες της Σχετικότητας (Ειδική και Γενική) αλλάζουν παγιωμένες, σχεδόν φυσικές αντιλήψεις για τη φύση του Σύμπαντος. Κατά τη γνώμη μου η ναυαρχίδα της όλης υπόθεσης είναι η διαπίστωση ότι ο χρόνος δεν είναι απόλυτος, αλλά “κυλά” με διαφορετική ταχύτητα για κάθε παρατηρητή.
  2. Κβαντική Μηχανική. Ή αλλιώς, η διαπίστωση ότι ο κόσμος μας αποτελείται από μικρά-μικρά πραγματάκια που όχι μόνο δεν ξέρουν που πηγαίνουν και που βρίσκονται, αλλά είναι αδύνατον να βρίσκονται κάπου και ταυτόχρονα να πηγαίνουν κάπου. Παρεμπιπτόντως αυτή η διαπίστωση και η προηγούμενη έχουν κάποιες ασυμβατότητες, όμως είναι πολύ εσωτερικές.
  3. DNA. Ή αλλιώς, η διαπίστωση ότι άνθρωπος, πίθηκας, καλαμάρι, σαλμονέλα, γιγάντια σεκόια και, ας πούμε, Skunk #1, είναι διαφορετικά software για το ίδιο hardware.

Οι τρεις προηγούμενες επαναστάσεις σε γενικές γραμμές ανατρέπουν τις αντιλήψεις στις οποίες είχαν καταλήξει γενιές και γενιές φιλοσόφων, θρησκευτικών ηγετών, προ/παρα/ψευδο/επιστημόνων και τα τοιαύτα. Yes babies, όλοι αυτοί (και εννοούμε ΟΛΟΙ) έκαναν λάθος.

(more…)

G-d’s best friends 2

Tuesday, February 7th, 2006

Ωστόσο αυτό που είναι σωστό σε ένα πλαίσιο, δεν είναι υποχρεωτικά σωστό και σε ένα άλλο, όπως με έκανε να διακρίνω χθες η M13 που πραγματικά ήταν ένας ποταμός επιχειρημάτων και είμαι πολύ περήφανος για αυτό το κορίτσι.

Για παράδειγμα είναι μάλλον προφανές ότι 1+1=2, όμως δεν είναι καθόλου το ίδιο προφανές ότι αν δούμε τα σύμβολα καθαρά ως σχήματα (εικόνες), το σχήμα 1+1= συμπληρώνεται με το σχήμα 2. Για κάποιον που είναι εξοικιωμένος με τους αραβικούς αριθμούς και τον αλγεβρικό συμβολισμό, το 1+1=2 είναι αυτονόητο. Για κάποιον που δεν είναι, έχει περίπου το ίδιο νόημα με το 1+1=155 ή -εδώ που τα λέμε- με το “γγγγγ##$$^@”. (more…)

G-d’s best friends

Monday, February 6th, 2006

Πόσο θάνατο προκαλεί ο φόβος του θανάτου…

context sensitivity

Saturday, February 4th, 2006

Ιστορικά, ο Ελληνισμός (σαν λέξη που εκφράζει συγκεντρωτική έννοια [aggregate]) είχε σαν δομική μονάδα τον ελληνιστή. Όπως ο Μαρξισμός τον μαρξιστή και ο Πασιφισμός τον πασιφιστή.

Στη σύγχρονη ελληνική γλώσσα, ο Ελληνισμός είναι και πάλι λέξη που εκφράζει συγκεντρωτική έννοια, όμως σαν δομική μονάδα έχει τον Έλληνα.

Αυτή η όχι-και-τόσο-λεπτή εννοιολογική διαφορά οδηγεί σε πολλές διασκεδαστικές (αν και ενίοτε θλιβερές) συγχύσεις. O πρέσβυς έχει την (εσφαλμένη αλλά πιστεύω καλοπροαίρετη[*]) εντύπωση ότι τα μιμίδια της Μαμάς Πατρίδας (που πρέπει να προωθήσει) ταυτίζονται με τα μιμίδια των οικουμενικών ελληνιστικών αξιών. Ο αντίλογος στις αντιεθνικιστικές ενστάσεις του ΝΔ εμπεριέχει την ίδια σύγχυση:

Δηλαδή η ορθότητα του θέματος της έκθεσης(όσων αφορά τις οικουμενικές και διαχρονικές αξίες του ελληνισμού) καθορίζεται από το σε ποιούς απεθύνεται?

Η απάντηση είναι κατηγορηματικά ΝΑΙ.

Για_την_ακρίβεια: !!!!!!!!!!—->NΑΙ.<—-!!!!!!!!!!

Που μας οδηγεί στο κεντρικό συμπέρασμα για σήμερα:

Οι φυσικές γλώσσες λειτουργούν με context sensitive τρόπο. Είναι όμως ίδιον της φυσικής ανοησίας να αρέσκεται στο context free.

[*] “τα όρια της γλώσσας μου είναι τα όρια του κόσμου μου” (προσθέτω: “τουλάχιστον αν έχω όρια”). Είναι δύσκολο για έναν Έλληνα να μη γελάσει με το γερμανικό “πουτς-φράου” (=”καθαρίστρια”), είναι δύσκολο για έναν Έλληνα να αντιληφθεί ότι ο όρος “Ελλάδα” είχε κάποτε την ίδια εννοιολογική ποιότητα με σημερινούς όρους όπως “νότιο Αιγαίο” ή “Θεσσαλία” και είναι δύσκολο για έναν Έλληνα να συνειδητοποιήσει ότι ο όρος “ελληνισμός” σημαίνει και κάτι άλλο εκτός από “το σύνολο των Ελλήνων”.