This entry was posted
on Monday, May 1st, 2006 at 8:47 pm and is filed under Φιλοσοφικά.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
Μπορεί να χορεύουμε τσιφτετέλια σαν τις αρκούδες ( λέμε τώρα) αλλά η υπαρξιακή αγωνία είναι ένα γεγονός.
Μου είχε κάνει εντύπωση κάτι που είχε γράψει ο Shermer ( τώρα αδυνατώ να το βρω είναι είτε στο How we believe ή στο Why people believe in weird things) ότι δηλαδή, κάποια στιγμή η Επιστήμη ( ντάξει μπλιαχ όρος αλλά αν το πω επιστημολογία θα φανεί σωστότερος ενώ θα είναι εντελώς λάθος) το λέω με την έννοια της φιλοσοφίας της Επιστήμης κ όχι της εφαρμοσμένης επιστημονικής μεδόδου ( αυτού δηλαδή που είναι η επιστήμη) θα χρειαστεί ίσως να δημιουργήσει μια δική της ηθική, μιμούμενη της θρησκείες. Αυτή η σκέψη με εξοργίζει γιατί αν είναι να πιστεύουμε έχουμε πολύ ωραίες θρησκείες κ ανθρωποκεντρικές κ όλα.
Εμένα άλλο με απασχολεί κ το ζήτημα δεν θα προλάβω να το δω πως θα εξελιχθεί.
Όλη η δυτική φιλοσοφία αλλά κ η ανατολική, έχει βασιστεί πάνω σε κάποιες συγκεκριμένες γνώσεις που είχαμε για την ανθρώπινη φύση. Η αύξηση του προσδόκιμου ζωής, η προοπτική του να ζουμε όλο κ πιο πολυ κ ίσως κ για πάντα, ανατρέπει τη φιλοσοφική παράδοση αιώνων.
Δηλαδή, αν ζούσε ο Πλάτωνας, θα τραβούσε τα βυζιά του. Λέμε τώρα…
Αυτά με απασχολούν κ όχι τίποτε άλλο βγάζω σωστό κ στον Αλβέριχο σ’ενα καυγά που είχαμε προ μηνών για το πόσο σημαντική είναι η εποχή που ζούμε.
Το φιλοσοφικό τζέρτζελο που θα προκύψει από τα νέα δεδομένα, θα το χάσω κ αυτό είναι ένα υπαρξιακό ζήτημα. ( sort of tongue in cheek mode- αλλά όχι κ τόσο πολύ).
exontas aggiksi to 7oro sti doulia kai akoma den exoume teliosi, mporo na po oti den iparxi decent kan zoi i xronos gia zoi…gia poia poia iparksiaki agonia, leme tora? katrakila xoris sinora……
nomizo oti se genikes grammes prepei na ipaxoume, omos…pos eksigis to thimo poi niotho apenanti ston sigkatiko mou, pou mou ti dini apo tin ora pou ksipna, alla kai to gegonos oti kapoioi sta leoforeia bromane…den ksero…leme tora….
Οι συγκάτοικοι είναι ένα χρόνιο πρόβλημα, κάτι σαν τις μύγες το καλοκαίρι. Και όσο μεγαλώνεις τόσο περισσότερο σε ενοχλούν οι συγκάτοικοι, το οποίο νομίζω συμβαίνει και με τις μύγες. Σε αντίθεση με τις μύγες βέβαια, δεν υπάρχουν συγκατοικοσκοτώστρες.
giati J95, giati to les afto? bes se leptomeries…..me endiaferei na akouso….iparxoume giati niothoume thimo, xara to ena to allo…esi giati nomizis to antitheto….
giati J95, giati to les afto? bes se leptomeries…..me endiaferei na akouso….iparxoume giati niothoume thimo, xara to ena to allo…esi giati nomizis to antitheto….kai giati les oti einai efkolo na mas dimiourgithi tetoia entiposi?
ama h uparksh einai pseydais8hsh, to oti peinaw sa lukos ti mas leei? pseudais8hsh einai kai auto? paw na faw kai na skeftw ta yparksiaka mou…
kisses brother:-)
Κοιτάχτε το γουρούνι!
Με τσάντισε πρώτα καλά καλά γιατί με είχε πιάσει να με παρηγορήσει και μου έλεγε να μήν κλάιω γιατί δεν υπάρχω και όταν τα πήρα και του είπα ότι θα κάνω πόστ για τις παπαριές που μου λέει πήγε κι έκανε αυτός ποστ πρώτος! τικι τικι!
Τελευταία οι ανατολικές φιλοσοφίες με συναρπάζουν όλο και πιο πολύ. Και τελικά οποτε τις έκανα πράξη δεν βγήκα χαμένη. Θέλει όμως πολύ αυτοσυγκέντρωση (στην αρχή τουλάχιστον) για να μην εκνευρίζεσαι (εντελώς άσκοπα) με τον συγκάτοικο, τον άντρα ή την γυναίκα σου ή τον τύπο που στραβοξύπνησε ή βρωμάει στο λεωφορείο. Οπως επισής και για να μην είσαι υποχείριο των σωματικών σου αναγκών…
Αλλά πόσο καλά είναι όταν φτάσεις σε εκείνο το σημείο που (σχεδόν) τίποτα δεν σε χαλάει, και που κανονίζεις εσύ πότε θα φας και όχι το στομάχι σου.
[…] Κάποια στιγμή, διαβάζοντας το βιβλίο, κατάλαβα ότι έχω κι εγώ κάτι σαν θρησκευτικές εμπειρίες. Πάρα πολύ συχνά. Δεν έχω τα λόγια να τις περιγράψω -ας ξεκαθαριστεί ωστόσο ότι δεν εννοώ ΤΙΠΟΤΑ το υπερφυσικό[+]- αλλά περιλαμβάνουν μια συνειδητοποίηση του πόσο πολύπλοκη και ταυτόχρονα απλή είναι η κατάσταση (ανάλογα με το επίπεδο θέασης, υπόψη ότι παίζουν άπειρα ή τέλος πάντων τρομερά πολλά επίπεδα) και η αλήθεια είναι ότι έχω κάνει 1-2 ποστ ορμώμενος από αυτές. Μόνο που αυτό το άρρητο και άχρωμο και άπειρο και ουδέτερο και αιώνιο πάνω στο οποίο χτίζεται η ψευδαίσθηση του κόσμου, αυτό που όλοι οι άλλοι λένε “Θεό”, προσωπικά το αρχειοθέτησα ψιλοαυτόματα σαν “βαρετή πλευρά της πολυπλοκότητας”. Well, μάλλον φταίει που δε με εντυπωσιάζει ιδιαίτερα η (τρομερά πιθανή) δυνατότητα τα κυριότερα υπαρξιακά ερωτήματα να έχουν απάντησεις όπως “γιατί έτσι“[*], “πάντως όχι εσύ, που υποψιάζομαι ότι σε ενδιαφέρεις περισσότερο“[*] και “κανένας“[*]. […]
Γαμώτο, τι πρέπει να κάνω πια για να κεντραριστεί μια γαμημένη εικόνα; Να στρέψω το μπλογκ προς τη Μέκκα;
Ναι…χαχαχα
Φιλιά αδέρφι!
Στο panel πάνω από το ποστ έχει τη γνωστή εικονίτσα-εντολή για τις φωτογραφίες εαν την πατήσετε, θα ανοίξει παράθυρο εντολών κ από εκεί επιλέγετε.
Μπα, δε με θέλει Αθήναιε… Ο Konqueror δεν υποστηρίζει wysiwyg editing και ο Firefox κόλλησε μόλις πήγα να ανοίξω το ποστ.
Δεν πειράζει όμως, καλό είναι κι έτσι.
[…] Αφού δεν υπάρχουμε γιατί καθόμαστε και χαλιόμαστε; Ώς συνέχεια από τα προηγούμενα υπαρξιακά προβλήματα.. […]
Time is an illusion. Lunchtime doubly so.
D.A.
^^
[αν υποψιαστω οτι οι δικες μου εικονες δεν βγαινουν κεντραρισμενες θα…θα…θα…]
Γιατί να τη κεντράρεις; Πιο κομψά είναι έτσι!;-)
Αν πλάι επιμένεις, υπάρχει και η εντολή center στην html…
Μπορεί να χορεύουμε τσιφτετέλια σαν τις αρκούδες ( λέμε τώρα) αλλά η υπαρξιακή αγωνία είναι ένα γεγονός.
Μου είχε κάνει εντύπωση κάτι που είχε γράψει ο Shermer ( τώρα αδυνατώ να το βρω είναι είτε στο How we believe ή στο Why people believe in weird things) ότι δηλαδή, κάποια στιγμή η Επιστήμη ( ντάξει μπλιαχ όρος αλλά αν το πω επιστημολογία θα φανεί σωστότερος ενώ θα είναι εντελώς λάθος) το λέω με την έννοια της φιλοσοφίας της Επιστήμης κ όχι της εφαρμοσμένης επιστημονικής μεδόδου ( αυτού δηλαδή που είναι η επιστήμη) θα χρειαστεί ίσως να δημιουργήσει μια δική της ηθική, μιμούμενη της θρησκείες. Αυτή η σκέψη με εξοργίζει γιατί αν είναι να πιστεύουμε έχουμε πολύ ωραίες θρησκείες κ ανθρωποκεντρικές κ όλα.
Εμένα άλλο με απασχολεί κ το ζήτημα δεν θα προλάβω να το δω πως θα εξελιχθεί.
Όλη η δυτική φιλοσοφία αλλά κ η ανατολική, έχει βασιστεί πάνω σε κάποιες συγκεκριμένες γνώσεις που είχαμε για την ανθρώπινη φύση. Η αύξηση του προσδόκιμου ζωής, η προοπτική του να ζουμε όλο κ πιο πολυ κ ίσως κ για πάντα, ανατρέπει τη φιλοσοφική παράδοση αιώνων.
Δηλαδή, αν ζούσε ο Πλάτωνας, θα τραβούσε τα βυζιά του. Λέμε τώρα…
Αυτά με απασχολούν κ όχι τίποτε άλλο βγάζω σωστό κ στον Αλβέριχο σ’ενα καυγά που είχαμε προ μηνών για το πόσο σημαντική είναι η εποχή που ζούμε.
Το φιλοσοφικό τζέρτζελο που θα προκύψει από τα νέα δεδομένα, θα το χάσω κ αυτό είναι ένα υπαρξιακό ζήτημα. ( sort of tongue in cheek mode- αλλά όχι κ τόσο πολύ).
exontas aggiksi to 7oro sti doulia kai akoma den exoume teliosi, mporo na po oti den iparxi decent kan zoi i xronos gia zoi…gia poia poia iparksiaki agonia, leme tora? katrakila xoris sinora……
wetex, 7ωρο είναι καλά. Οταν πιάσεις το 16ωρο πες μου να φέρω καφέδες
den uparxoume? tote ti kanoume edw?
eimai kalomathimeni Keramida….typografiko lathos, by the way…..ennoousa 10oro.
nomizo oti se genikes grammes prepei na ipaxoume, omos…pos eksigis to thimo poi niotho apenanti ston sigkatiko mou, pou mou ti dini apo tin ora pou ksipna, alla kai to gegonos oti kapoioi sta leoforeia bromane…den ksero…leme tora….
Οι συγκάτοικοι είναι ένα χρόνιο πρόβλημα, κάτι σαν τις μύγες το καλοκαίρι. Και όσο μεγαλώνεις τόσο περισσότερο σε ενοχλούν οι συγκάτοικοι, το οποίο νομίζω συμβαίνει και με τις μύγες. Σε αντίθεση με τις μύγες βέβαια, δεν υπάρχουν συγκατοικοσκοτώστρες.
http://www.parr.us/terence/deinstalling.roommate.html
Και όσο μεγαλώνεις τόσο περισσότερο σε ενοχλούν οι συγκάτοικοι,
Εξ ου κ η παροιμία ” ‘Η μικρός-μικρός παντρέψου, ή μικρό καλογερέψου” που είναι βέβαια πολύ σοφή…
Thanos,
oste xriazomai three foul-mouthed Irishmen? ok katse na to simioso……
Ομολογώ πως είναι πολύ εύκολο να σου δημιουργηθεί τέτοια εντύπωση
giati J95, giati to les afto? bes se leptomeries…..me endiaferei na akouso….iparxoume giati niothoume thimo, xara to ena to allo…esi giati nomizis to antitheto….
giati J95, giati to les afto? bes se leptomeries…..me endiaferei na akouso….iparxoume giati niothoume thimo, xara to ena to allo…esi giati nomizis to antitheto….kai giati les oti einai efkolo na mas dimiourgithi tetoia entiposi?
Ο J95 πάντως είναι γνωστό ότι δέν υπάρχει στην πραγματικότητα; είναι απλώς ένα AI bot, μια μετάλλαξη (προς το χειρότερο) ενός spambot.
Βάσει της θεωρίας των κβάντων, υπάρχουμε όταν μας παρατηρούν.
(εξ΄ου και ο σκοπός του σχολίου - ή για να πω ένα γεια)
This is an automated reply. There is no author. Neither is there a message.
Will there be any recipients?
Tero
PS.:
:-D 
:-D 
:-D 
Tero
Είπαμε φίλε J95 σχετικός ο χρόνος, αλλά μη με εγκαλείς στο blog του bigfatopinion γιατί δε σχολίασα κάτι που γράφτηκε μετά το post μου.
ama h uparksh einai pseydais8hsh, to oti peinaw sa lukos ti mas leei? pseudais8hsh einai kai auto? paw na faw kai na skeftw ta yparksiaka mou…
kisses brother:-)
Ομολογώ πως είναι πολύ εύκολο να σου δημιουργηθεί τέτοια εντύπωση.
mipos omos einai episis pseydais8hsh kai to gegonos oti i iparksi einai mia pseydais8hsh?
milame gia poli esoteriki anazitisi…:)
Κοιτάχτε το γουρούνι!
Με τσάντισε πρώτα καλά καλά γιατί με είχε πιάσει να με παρηγορήσει και μου έλεγε να μήν κλάιω γιατί δεν υπάρχω και όταν τα πήρα και του είπα ότι θα κάνω πόστ για τις παπαριές που μου λέει πήγε κι έκανε αυτός ποστ πρώτος! τικι τικι!
ΓΟΥ ΡΟΥ ΝΙ!
Πού έχεις πάει και σε ψάχνω;;
Τελευταία οι ανατολικές φιλοσοφίες με συναρπάζουν όλο και πιο πολύ. Και τελικά οποτε τις έκανα πράξη δεν βγήκα χαμένη. Θέλει όμως πολύ αυτοσυγκέντρωση (στην αρχή τουλάχιστον) για να μην εκνευρίζεσαι (εντελώς άσκοπα) με τον συγκάτοικο, τον άντρα ή την γυναίκα σου ή τον τύπο που στραβοξύπνησε ή βρωμάει στο λεωφορείο. Οπως επισής και για να μην είσαι υποχείριο των σωματικών σου αναγκών…
Αλλά πόσο καλά είναι όταν φτάσεις σε εκείνο το σημείο που (σχεδόν) τίποτα δεν σε χαλάει, και που κανονίζεις εσύ πότε θα φας και όχι το στομάχι σου.
@ Debby:
Νομίζεις.
Tero
…επειδή αν δεν πέταγα άλλη μια μπαρούφα θα έσκαγα…
Αφιερωμένο.
Tero
[…] Κάποια στιγμή, διαβάζοντας το βιβλίο, κατάλαβα ότι έχω κι εγώ κάτι σαν θρησκευτικές εμπειρίες. Πάρα πολύ συχνά. Δεν έχω τα λόγια να τις περιγράψω -ας ξεκαθαριστεί ωστόσο ότι δεν εννοώ ΤΙΠΟΤΑ το υπερφυσικό[+]- αλλά περιλαμβάνουν μια συνειδητοποίηση του πόσο πολύπλοκη και ταυτόχρονα απλή είναι η κατάσταση (ανάλογα με το επίπεδο θέασης, υπόψη ότι παίζουν άπειρα ή τέλος πάντων τρομερά πολλά επίπεδα) και η αλήθεια είναι ότι έχω κάνει 1-2 ποστ ορμώμενος από αυτές. Μόνο που αυτό το άρρητο και άχρωμο και άπειρο και ουδέτερο και αιώνιο πάνω στο οποίο χτίζεται η ψευδαίσθηση του κόσμου, αυτό που όλοι οι άλλοι λένε “Θεό”, προσωπικά το αρχειοθέτησα ψιλοαυτόματα σαν “βαρετή πλευρά της πολυπλοκότητας”. Well, μάλλον φταίει που δε με εντυπωσιάζει ιδιαίτερα η (τρομερά πιθανή) δυνατότητα τα κυριότερα υπαρξιακά ερωτήματα να έχουν απάντησεις όπως “γιατί έτσι“[*], “πάντως όχι εσύ, που υποψιάζομαι ότι σε ενδιαφέρεις περισσότερο“[*] και “κανένας“[*]. […]