Comments on: …και το θέμα είναι το εξής http://blog.dontkissthefrog.net/2006/05/10/turing-test2/ Βαρετά πράγματα που γράφω ενώ θα 'πρεπε να κοινωνικοποιούμαι Thu, 29 Jul 2010 21:14:09 +0000 http://wordpress.org/?v=2.6.1 By: skoumas http://blog.dontkissthefrog.net/2006/05/10/turing-test2/#comment-4407 skoumas Sat, 13 May 2006 05:24:35 +0000 http://blog.dontkissthefrog.net/2006/05/10/turing-test2/#comment-4407 Χχχμμμμμ Ενδιαφέρον άποψη Χχχμμμμμ
Ενδιαφέρον άποψη

]]> By: τέττιξ http://blog.dontkissthefrog.net/2006/05/10/turing-test2/#comment-4389 τέττιξ Fri, 12 May 2006 08:53:44 +0000 http://blog.dontkissthefrog.net/2006/05/10/turing-test2/#comment-4389 Σωστά. :) Ε, αυτά είναι γνωστά αρκετά χρόνια τώρα. Και είναι και χρήσιμα για να καταλάβεις τα όρια μερικών ρευμάτων της σύγχρονης διανόησης. Διάβαζα π.χ. πρόσφατα για κάποιον καθηγητή που ΔΕΝ έγραφε ας πούμε γενικώς στο στιλ του Lacan(νομίζω), έπαιρνε αυθεντικές ρήσεις του, έκανε τις προτάσεις αποφατικές ή αντέστρεφε τους όρους ή άλλαζε λέξεις με τα αντίθετά τους, τις έβαζε δίπλα στις αυθεντικές ρήσεις και ζητούσε από τους πιο καλούς μελετητές του διανοητή να ξεχώρισουν γνήσιες από πλαστές λακανικές προτάσεις. Φυσικά διάκριση δεν υπήρχε. Εγώ εννοούσα την περίπτωση να εμφανιστεί ένα πραγματικά μεγάλο έργο, συνολικά καινούργιο, που να μην είναι απλώς η μηχανική εκδοχή κάτι ήδη υπάρχοντος, φτιαγμένο από recursive grammars σε Η/Υ και που να μάς στριμώχνει και να μάς αναγκάζει να τού αναγνωρίσουμε κάποια αξία. Σωστά. :) Ε, αυτά είναι γνωστά αρκετά χρόνια τώρα. Και είναι και χρήσιμα για να καταλάβεις τα όρια μερικών ρευμάτων της σύγχρονης διανόησης. Διάβαζα π.χ. πρόσφατα για κάποιον καθηγητή που ΔΕΝ έγραφε ας πούμε γενικώς στο στιλ του Lacan(νομίζω), έπαιρνε αυθεντικές ρήσεις του, έκανε τις προτάσεις αποφατικές ή αντέστρεφε τους όρους ή άλλαζε λέξεις με τα αντίθετά τους, τις έβαζε δίπλα στις αυθεντικές ρήσεις και ζητούσε από τους πιο καλούς μελετητές του διανοητή να ξεχώρισουν γνήσιες από πλαστές λακανικές προτάσεις. Φυσικά διάκριση δεν υπήρχε. Εγώ εννοούσα την περίπτωση να εμφανιστεί ένα πραγματικά μεγάλο έργο, συνολικά καινούργιο, που να μην είναι απλώς η μηχανική εκδοχή κάτι ήδη υπάρχοντος, φτιαγμένο από recursive grammars σε Η/Υ και που να μάς στριμώχνει και να μάς αναγκάζει να τού αναγνωρίσουμε κάποια αξία.

]]> By: j95 http://blog.dontkissthefrog.net/2006/05/10/turing-test2/#comment-4385 j95 Fri, 12 May 2006 01:43:09 +0000 http://blog.dontkissthefrog.net/2006/05/10/turing-test2/#comment-4385 <blockquote> Το θέμα, επίσης, είναι ίσως τι γίνεται σε μεγαλύτερες κλίμακες -χρόνου και έκτασης κειμένων. </blockquote> Κάτι <a href="http://radio.weblogs.com/0101842/2006/05/11.html" rel="nofollow">τέτοιο</a> :)

Το θέμα, επίσης, είναι ίσως τι γίνεται σε μεγαλύτερες κλίμακες -χρόνου και έκτασης κειμένων.

Κάτι τέτοιο :)

]]> By: elias http://blog.dontkissthefrog.net/2006/05/10/turing-test2/#comment-4376 elias Thu, 11 May 2006 13:36:50 +0000 http://blog.dontkissthefrog.net/2006/05/10/turing-test2/#comment-4376 Έχεις υπόψιν σου το τεύχος #4 του περιοδικού Cogito? Βλέπω το ενδιαφέρον σου για την τεχνητή νοημοσύνη, εκεί έχει ένα άκρως ενδιαφέρον αφιέρωμα. Έχεις υπόψιν σου το τεύχος #4 του περιοδικού Cogito? Βλέπω το ενδιαφέρον σου για την τεχνητή νοημοσύνη, εκεί έχει ένα άκρως ενδιαφέρον αφιέρωμα.

]]> By: newmanifeto http://blog.dontkissthefrog.net/2006/05/10/turing-test2/#comment-4375 newmanifeto Thu, 11 May 2006 11:20:53 +0000 http://blog.dontkissthefrog.net/2006/05/10/turing-test2/#comment-4375 και πολύ τους είναι και πολύ τους είναι

]]> By: τέττιξ http://blog.dontkissthefrog.net/2006/05/10/turing-test2/#comment-4369 τέττιξ Thu, 11 May 2006 07:21:01 +0000 http://blog.dontkissthefrog.net/2006/05/10/turing-test2/#comment-4369 Το θέμα με έχει απασχολήσει κατά καιρούς -όχι τίποτα συστηματικό, μερικούς πονοκέφαλους έχω ρίξει. Αλλά κι αυτή η απλούστευση ("Ένα finite state machine και πολύ τους είναι!") δεν μ'αρέσει. Με βάση δε την τελευταία σου παράγραφο (για "μετρικό" μεταξύ άλλων μπούσουλα, που θα μπορούσε να είναι και σημασιο-λογικός, "επιφανειακά" όπως λες), δεν περιορίζεται στην υπερρεαλιστική ποίηση το τελικό σου συμπέρασμα. Το ανθρώπινο κείμενο, όμως, νομίζω ότι εξυπηρετεί ούτως ή άλλως έναν πιο κεντρικό σχεδιασμό, μια συνειδητή ή ασυνείδητη πρόθεση. Αυτό δεν σημαίνει ότι κι ένας άνθρωπος δεν μπορεί κάλλιστα να γράψει σούπες. Υπάρχουν όμως -περισσότερο ή λιγότερο σαφή- αισθητικά κριτήρια ποιητικότητας. Επίσης, θα έλεγα ότι κι ο σύγχρονος ποιητής θα μπορούσε ή και θα έπρεπε να διευκολύνεται από "ποιητικές μηχανές" (προς θεού, όμως, όχι "finite state machines") -κι ο Όμηρος με φόρμουλες έγραφε ("με αλυσίδες χόρευε", που λεν και μερικοί κλασικοί φιλόλογοι), το θέμα είναι τι έκανε με αυτές. Επίσης, γιατί να μη μπουν οι υπολογιστές στο παιχνίδι του γραψίματος; Η υπερρεαλιστική ποίηση μάς γνώρισε με το ασυνείδητό μας, τα απωθημένα μας, τους εφιάλτες και τις επιθυμίες μας. Γιατί να μη βγάλει και το pc τα σώψυχά του; Αν μπορεί να μας χαρίσει μια ωραία στιγμή λόγου και ο υπολογιστής, γιατί να την αρνηθούμε; Το θέμα είναι ότι αυτό μόνο συμπτωματικά μπορεί να συμβεί και κυρίως ως αναπαραγωγή προτύπων. Το θέμα, επίσης, είναι ίσως τι γίνεται σε μεγαλύτερες κλίμακες -χρόνου και έκτασης κειμένων. Να περιμένουμε δηλαδή μια Έρημη Χώρα; (προσοχή, όχι κάτι σαν την Έρημη Χώρα, αλλά αντίστοιχης πρωτοτυπίας και δραστικότητας). Το θέμα με έχει απασχολήσει κατά καιρούς -όχι τίποτα συστηματικό, μερικούς πονοκέφαλους έχω ρίξει. Αλλά κι αυτή η απλούστευση (”Ένα finite state machine και πολύ τους είναι!”) δεν μ’αρέσει. Με βάση δε την τελευταία σου παράγραφο (για “μετρικό” μεταξύ άλλων μπούσουλα, που θα μπορούσε να είναι και σημασιο-λογικός, “επιφανειακά” όπως λες), δεν περιορίζεται στην υπερρεαλιστική ποίηση το τελικό σου συμπέρασμα. Το ανθρώπινο κείμενο, όμως, νομίζω ότι εξυπηρετεί ούτως ή άλλως έναν πιο κεντρικό σχεδιασμό, μια συνειδητή ή ασυνείδητη πρόθεση. Αυτό δεν σημαίνει ότι κι ένας άνθρωπος δεν μπορεί κάλλιστα να γράψει σούπες. Υπάρχουν όμως -περισσότερο ή λιγότερο σαφή- αισθητικά κριτήρια ποιητικότητας. Επίσης, θα έλεγα ότι κι ο σύγχρονος ποιητής θα μπορούσε ή και θα έπρεπε να διευκολύνεται από “ποιητικές μηχανές” (προς θεού, όμως, όχι “finite state machines”) -κι ο Όμηρος με φόρμουλες έγραφε (”με αλυσίδες χόρευε”, που λεν και μερικοί κλασικοί φιλόλογοι), το θέμα είναι τι έκανε με αυτές. Επίσης, γιατί να μη μπουν οι υπολογιστές στο παιχνίδι του γραψίματος; Η υπερρεαλιστική ποίηση μάς γνώρισε με το ασυνείδητό μας, τα απωθημένα μας, τους εφιάλτες και τις επιθυμίες μας. Γιατί να μη βγάλει και το pc τα σώψυχά του;

Αν μπορεί να μας χαρίσει μια ωραία στιγμή λόγου και ο υπολογιστής, γιατί να την αρνηθούμε; Το θέμα είναι ότι αυτό μόνο συμπτωματικά μπορεί να συμβεί και κυρίως ως αναπαραγωγή προτύπων. Το θέμα, επίσης, είναι ίσως τι γίνεται σε μεγαλύτερες κλίμακες -χρόνου και έκτασης κειμένων. Να περιμένουμε δηλαδή μια Έρημη Χώρα; (προσοχή, όχι κάτι σαν την Έρημη Χώρα, αλλά αντίστοιχης πρωτοτυπίας και δραστικότητας).

]]>