Don’t Kiss The Frog

Λοιπόν στον πυρήνα του ατόμου ζουν τα νετρόνια και τα πρωτόνια, γνωστά με την κοινή ονομασία νουκλεόνια. Πρόκειται για μία εξόχως στριμόκωλη κατάσταση γιατί πραγματικά πολύ λίγα πράγματα σε αυτή τη ζωή είναι μικρότερα από τον πυρήνα του ατόμου. Τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα αν σκεφτούμε ότι τα πρωτόνια είναι όλα φορτισμένα θετικά που σημαίνει ότι μεταξύ τους αναπτύσσονται απωστικές ηλεκτρικές δυνάμεις, ανάλογες με το τετράγωνο του πόσο κοντά βρίσκονται, δηλαδή ψιλοτεράστιες.

Για να καταλάβετε λίγο την κατάσταση, φανταστείτε να βρίσκεστε στο ίδιο φέρετρο με ένα άτομο που αντιπαθείτε πάρα πολύ, πασαλειμένο επιπλέον με σκατά και ντυμένο με αγκαθωτά ρούχα (τα αγκάθια προς τα έξω).

(more…)

from Feb 9 to Jun 27 2006:

visits: 58.868 (avg 429/d)
pages: 145.662 (avg 1070/d)
hits: 369.486 (avg 2696/d)

(επεξήγηση1: σε αυτά τα νούμερα δεν περιλαμβάνεται η κίνηση από bots, HTTP POST[σχολιασμοί, επεξεργασία ποστ], HTTP status codes, το όλον περίπου 30% της κανονικής

επεξήγηση2: visits=συνεχόμενες θεάσεις του site από το ίδιο IP[προσεγγιστικά αλλά με αρκετά καλύτερη ακρίβεια από τους unique visitors], pages=”κατεβάσματα σελίδων HTML”, hits=”κατεβάσματα αρχείων, συμπεριλαμβανομένων ιστοσελίδων HTML, εικόνων, CSS, RSS feed κλπ”)

Στους browsers έχουμε -δυστυχώς- την σχεδόν απόλυτη ισοπαλία: 37,6% Firefox (42,2% αν συνυπολογίσουμε και τους Mozilla), 37,2% Internet Explorer με ένα πολύ ευχάριστο κι ελπιδοφόρο 2.6% Konqueror, 1.5% Safari, 1.3% Opera, 0.6% Netscape και 0.1% Camino (κράτα γερά φίλε).

Τέσσερα σύντομα σχόλια:

• Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι βρίσκουν τόσο ενδιαφέρον όλοι αυτοί. Εδώ και 8 μήνες έχω το πιο απίστευτο writer’s block στην παγκόσμια ιστορία, γράφω όλο αηδίες μόνο και μόνο για να μην πάνε τζάμπα τα λεφτά για τον server. Να, τώρα γράφω π.χ. για τα στατιστικά, είναι κατάσταση αυτή;
• Εκείνο το 37,2% που εξακολουθεί να χρησιμοποιεί Internet Explorer ΠΑΡΑ το ότι διαβάζει DKTF ελπίζω να έχει πολύ καλή δικαιολογία για τη συμπεριφορά του.
• Όπως ασφαλώς θα προσέξατε, αποφεύγω πλέον να μιλήσω για unique visitors. Κι αυτό γιατί ο μόνος τεχνικά ~100% αξιόπιστος τρόπος να ξεχωρίσεις τους visitors είναι με authentication (δηλαδή στην πιο απλή μορφή username και password για τον καθέναν τους). Οι ευρέως διαδεδομένοι τζαμπέ μετρητές χρησιμοποιούν διάφορες ευριστικές που κεντρική τους ιδέα είναι “αν υπάρξουν 2 visits με όλα τα άλλα ίδια και χρονική απόσταση μεταξύ τους πάνω από μισή ώρα, θεωρώ πως πρόκειται για διαφορετικούς visitors”. Στον καιρό του Google Analytics “είχα” ακόμα και 1000 unique visitors τη μέρα!
• Λογικά πρέπει πλέον να είναι σαφές γιατί απεχθάνομαι τη στατιστικολογία σε μη τεχνικό επίπεδο. Δεν τα παίρνω από τη διαφήμιση για να με ενδιαφέρει η τηλεθέαση. Η αλήθεια είναι ότι την έχω δει και λίγο video game, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του εαυτού μου αισθάνεται απλά τρομερά άβολα με όλον αυτόν τον κόσμο. Το μότο μου λέει “ενώ θα ‘πρεπε να κοινωνικοποιούμαι”, όχι “για να κοινωνικοποιηθώ μέχρι αηδίας”. Κι έχεις κι από την άλλη όλους αυτούς τους άσχετους να μιλάνε με άνεση για τους 350 unique visitors “τους” ή να κάνουν σαν τους σούπερ μαλάκες επειδή έχουν σε δυο εβδομάδες τόσα hits όσα εγώ σε 1 μέρα, που κι αυτά είναι εντελώς αστείες ποσότητες σε σχέση με οποιοδήποτε στοιχειωδώς δημοφιλές site… Αρρώστια.

Smokin smokin I was just gettin high
under Jah full moonlight
when I saw this illegal alien
dressed up in a uniform
wanna see, wanna see
my id!

I say Who-ay-Who
Who are you, what you say?
(Seydou Koné a.k.a. Alpha Blondy: “Who are you”)

Στο Ιράν γιόρτασαν με τελετουργικό κάψιμο 500 κιλών ναρκωτικών (που σημαίνει ότι άλλα 4500 έφυγαν από τις αποθήκες της αστυνομίας προς τη Δύση) στη γειτονιά Khat-e-Sefeed που κάποτε ήταν άντρο διακίνησης αλλά πριν κάτι μήνες η ιρανική αστυνομία ευτυχώς την καθάρισε. Έτσι μας πληροφορεί χαρούμενος ο ΟΗΕ.

Για να δούμε, Alt+F2 ggn:Khat-e-Sefeed, τίποτα, ggn:police drugs iran επ, ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΔΩ*, το Ιράν πρωτοστατεί στον πόλεμο κατά των ναρκωτικών; Να μια πλευρά του Ιράν που μάλλον δεν έχει τονιστεί αρκετά: πουριτανές σκατόγριες όλου του κόσμου ενωθείτε.

On second thought, gg:penalty possession iran και αποκαλύπτεται ότι τα τελευταία χρόνια το Ιράν έχει πάρει τρομερά ζεστά το θέμα. Αφιερώνει το 30% του αμυντικού προϋπολογισμού, 60% του προϋπολογισμού των φυλακών, 70% του χρόνου των δικαστηρίων, 30.000 φαντάρους [που συνεπικουρούνται από κομάντος που στέλνουν η Γερμανία και η Γαλλία!] (με συνολικές απώλειες περίπου 3100 αστυνομικούς και φαντάρους και 10.000 λαθρέμπορους) ενώ εκτελεί περίπου 300 άτομα το χρόνο για παραβάσεις σχετικές με ναρκωτικά (αν έχεις πάνω από 30 γραμμάρια ΘΑΝΑΤΟΣ) και βέβαια αποκαλύπτεται και η λιγότερο μπαλονάτη και γιορτινή πλευρά της επιχείρησης εκκαθάρισης για την οποία επιχαίρει ο ΟΗΕ:

Το Φεβρουάριο, η κατάσταση γαμήθηκε τελείως όταν η αστυνομία της Τεχεράνης κατεδάφισε μία από τις γειτονιές της πόλης, γνωστή σαν “Το Νησί” για το φανερό εμπόριο ναρκωτικών της. Ξεκινώντας στις 01:00, 1500 αστυνομικοί σκούπισαν τη γειτονιά, συλλαμβάνοντας 500 “σοβαρούς” εγκληματίες και 1500 βαποράκια, ενώ κατεδάφισαν 130 κατοικίες. Τώρα η γειτονιά είναι ένα μάτσο ερείπια. Σύμφωνα με τους γείτονες, οι έμποροι ναρκωτικών απλά μετακόμισαν λίγα τετράγωνα πιο κει.

*”επ, ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΔΩ;” is a registered trademark of Demosthenis Liakopoulos. All trademarks in this article are the properties of their respective owners.

Προς (τηλε)κριτικούς της συνομοταξίας “πουλάμε επίπεδο”:

Αφήστε τους αποδομιστές ήσυχους, ο Ψινάκης κάνει την πιο γαμάτη εκπομπή ever και που να χτυπάτε τον κώλο σας κάτω δεν υπάρχουν απόλυτα κριτήρια για την αισθητική, οι δε παίκτες είναι ενήλικοι άνθρωποι και έχουν κάθε δικαίωμα να ρεζιλεύονται για ένα αυτοκίνητο, λες και στην πραγματική ζωή πρέπει να τραβήξεις λιγότερα για να πάρεις αυτοκίνητο, παλιοφαρισαίοι.

Και δεύτερον όπως γνωρίζουν και τα μικρά παιδιά (αλλά προφανώς δε γνωρίζετε εσείς οι τηλεκριτικοί σαν δημοσιογράφοι που είστε, έχω πραγματικά αρχίσει να πιστεύω ότι προϋπόθεση για να ειδικευτείς σε κάτι σα δημοσιογράφος είναι να μην έχεις ιδέα από δαύτο) η ιδιωτική τι-βι δεν πουλάει προγράμματα στο κοινό, πουλάει κοινό στη διαφήμιση. Αν νομίζετε ότι με το να κάθεστε να βλέπετε κάτι που δε σας αρέσει για να το κράξετε ΔΕΝ παίζετε το παιχνίδι των καναλιών, είστε και πολύ μαλάκες.

Βέβαια έτσι κι αλλιώς είστε και πολύ μαλάκες, εσείς φταίτε που δε βλέπουμε πια Ερωτοδικείο και Αυτόφωρο, υστερικοί κομπλεξικοί ανέραστοι άγλωσσοι etc.

Επιτέλους κατάλαβα γιατί μας παπαριάζουν εδώ και 3 μήνες για την αυξημένη τουρκική προκλητικότητα.

Greece, in the cradle of her history, had already found from the Orient a divine world which had been definitely established in the traditional faith of her peoples; this world had been left and handed over to her by the Orient. In her instinctive period, prior to her political history, she had developed and prodigiously humanised this divine world through her poets; and when she actually began her history, she already had a religion readymade, the most sympathetic and noble of all the religions which have existed, so far at least as a religion - that is, a lie - can be noble and sympathetic. Her great thinkers - and no nation has had greater than Greece - found the divine world established, not only outside of themselves in the people, but also in themselves as a habit of feeling and thought, and naturally they took it as a point of departure. That they made no theology - that is, that they did not wait in vain to reconcile dawning reason with the absurdities of such a god, as did the scholastics of the Middle Ages - was already much in their favour.

(Michael Bakunin: God and The State)

Ή αυτό, ή το γεγονός ότι οι ήρωες της Ιλιάδας πιστεύουν[*] στην ύπαρξη θεών με τους οποίους συζητούν, πολεμούν και γαμιούνται κάθε πέντε λεπτά ενώ αρκετοί συγγενεύουν κιόλας σε 1ο βαθμό, εκφράζει κάποιου είδους βαθύτερη πνευματικότητα. Ο ελληνικός πολιτισμός είναι περίφημος γιατί εξανθρώπισε τους θεούς, όχι γιατί θεοποίησε τους ανθρώπους. Μην τρελαθούμε κιόλας!

[*] εξαιρετικά ατυχές το ρήμα. Δεν μπορώ να πιστέψω ή να μην πιστέψω στο φίλο μου το Τζίσους που πίνουμε καφέ μαζί. Απλά υπάρχει.

ΥΓ άσχετο: τι πρόβλημα έχουν τέλος πάντων όλοι με τους αποδομιστές;

…σε HTML και PDF γιατί στο ΥΠΕΠΘ υπάρχει κατά τα φαινόμενα μια αλλεργία στα ανοιχτά document formats. Κατά πόσον αυτό το σύμπτωμα εκδηλώνεται απέναντι και σε άλλα ανοιχτά πράγματα (λογισμικό, κινήματα, διαδικασίες, μυαλά) το αφήνω στην κρίση σας.

Αν προσέξετε το Σύνταγμά μας, παρά το ότι περιέχει πολλές βασικές αρχές και περιορισμούς που υποτίθεται πως πρέπει να διέπουν τη λειτουργία της χώρας (ισότητα των φύλων, σεβασμό στις διεθνείς συνθήκες, δημοκρατικές διαδικασίες κ.α.) περιλαμβάνει μόνο μία πραγματική επιταγή για όλες τις εξουσίες: την προάσπιση του εθνικού συμφέροντος:

Άρθρο 1.3: Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.

Το κακό είναι ότι το εθνικό συμφέρον είναι λίγο προβληματική έννοια, γιατί προκύπτει από το σύνολο των ατομικών συμφερόντων των μελών του έθνους, με αρκετά ασαφές ούτως ή άλλως το τι σημαίνει “έθνος” και με μια αντικειμενική δυσκολία να βρεθούν έστω και δύο μέλη του που θα συμφωνούν για το τι είναι “συμφέρον” για αυτό το έθνος σε όλα τα επιμέρους ζητήματα.

Για παράδειγμα: είναι προς την κατεύθυνση του εθνικού συμφέροντος να απαγορευτεί η εκτροπή του Αχελώου; Πολλοί θα έλεγαν ναι, από την άποψη ότι δεν είναι και ό,τι καλύτερο να αλλάξουν δραματικά η όψη και το υδάτινο ισοζύγιο, ακόμα και η στατικότητα της Δυτικής Πίνδου μόνο και μόνο για να δοθεί κι άλλο νερό στους υπερσπάταλους βαμβακοκαλλιεργητές της Θεσσαλίας, οι οποίοι ούτως ή άλλως έχουν ήδη αφήσει καταστροφικό έργο στον υδροφόρο ορίζοντα της Θεσσαλίας για το οποίο σίγουρα θα τους βλαστημούν οι επόμενες 30-40 γενιές του έθνους. Οι κάτοικοι της Θεσσαλίας όμως που αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα λειψυδρίας και απειλούνται με οικονομικό μαρασμό της περιοχής τους (του σιτοβολώνα της Ελλάδας κλπ κλπ) σίγουρα το βλέπουν διαφορετικά: για αυτούς εθνικό συμφέρον είναι να μην ερημώσει η περιοχή τους, και αν αυτό μπορεί να επιτευχθεί με έτοιμο νερό από αλλού αντί με πολυδάπανη αναδιάρθρωση του παραγωγικού τους ιστού, τόσο το καλύτερο.

Το παράδειγμα είναι απλοϊκό και μάλλον παράταιρο, αλλά δείχνει αυτό που θέλω να πω: στο βαθμό που ένα έθνος αποτελείται από διαφορετικά άτομα με διαφορετικά επιμέρους συμφέροντα και διαφορετικά συστήματα αξιών, ο ορισμός του (συλλογικού) εθνικού συμφέροντος δεν είναι σε καμία περίπτωση εύκολη υπόθεση. Γι’ αυτό και έχουμε την ελευθερία του λόγου και τις δημοκρατικές διαδικασίες, που μας επιτρέπουν (θεωρητικά τουλάχιστον) να βγάλουμε μια άκρη όταν πρέπει να εγκριθεί ή να απορριφθεί μια πολιτική πρόταση, είτε πρόκειται για εθνικό θέμα είτε για οτιδήποτε άλλο.

Υπάρχει ωστόσο μια (και μοναδική) περίπτωση στην οποία το εθνικό συμφέρον α) ορίζεται εύκολα και β) επιβάλλει ομοψυχία. Αυτή η περίπτωση είναι όταν το έθνος υφίσταται θανάσιμη απειλή. Διότι α) είναι εύλογο ότι σε συμφέρει περισσότερο το να ζεις από το να τα τινάξεις και β) όποιος διαφωνεί προφανώς σκάβει το λάκκο όλων μας.

Θα έλεγε λοιπόν κανείς ότι σε περιβάλλον ελεύθερης ανταλλαγής ιδεών, memes πολιτικών προτάσεων που επικαλούνται σαν αιτιολόγηση κάποιον εθνικό κίνδυνο, έχουν πολύ μεγαλύτερο εξελικτικό πλεονέκτημα από πιο “πεζά” memes. Πολύ απλά, είναι μεγαλύτερος ο πειρασμός να τα πάρεις στα σοβαρά, διότι σου λένε ευθέως ότι παίζεται ο κώλος σου.

Ας το δούμε με ένα παράδειγμα: ποιο από τα τρία σας φαίνεται πιο άξια συζήτησης πολιτική θέση: “Δεν έπρεπε να καταργηθεί το πολυτονικό γιατί…”

1. …έτσι έχω συνηθίσει.
2. …τι θα κάνουμε εμείς η συμπαθής συντεχνία των λογίων αν μπει τέλος στην αυτόματη κοινωνική υπεροχή που μας εξασφάλιζε τα τελευταία 2000 χρόνια η αποκλειστικότητα στο σωστό χειρισμό ενός άσκοπα πολύπλοκου συστήματος γραφής;
3. …κόβοντας τους δεσμούς με τη φιλολογική παράδοση ΣΠΑΖΕΙ η συνέχεια του ΕΘΝΟΥΣ, ΒΛΑΚΕΥΟΥΝ τα ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ, ΑΝΟΙΓΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΜΑΣ έρχονται ΛΙΜΟΙ ΣΕΙΣΜΟΙ ΚΑΤΑΠΟΝΤΙΣΜΟΙ και ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΤΙ ΕΙΧΕ ΠΕΙ Ο ΚΙΣΣΙΝΓΚΕΡ!

To (1) και το (2) κατά τη γνώμη μου είναι πολύ πιο σεβαστά σαν αντίλογος από το (3), από την άποψη ότι είναι τουλάχιστον ακριβή. Όμως το (3), επικαλούμενο τον κίνδυνο της αφελλήνισης (κίνδυνο στον οποίο θα επανέλθουμε) σε αναγκάζει να το πάρεις στα σοβαρά. Πρώτα απ’ όλα, αν δεν τα πας και πολύ καλά με την ιστορία, τη γλωσσολογία, τη διάκριση γλώσσας/γραφής και φυσικά τη σκεπτικιστική εξακρίβωση εξωφρενικών ισχυρισμών, είναι πολύ μεγάλος ο πειρασμός να το πιστέψεις από καθαρή ασχετοσύνη. Better safe than sorry, μην ξεχνάμε. Δεύτερον, ακόμα και αν δεν το πιστέψεις, πρέπει να μπεις στη διαδικασία να ελέγξεις αν όντως ισχύουν αυτοί οι ισχυρισμοί: τρεχάτε χωριανοί, η Ελλάδα καίγεται! Ε, δε θα πας να δεις αν όντως καίγεται; Δε θα αναγνωρίσεις -αν μη τι άλλο- την επαγρύπνηση και την ειλικρινή ανησυχία αυτού που σήμανε συναγερμό; Στα (1) και (2) μπορείς να απαντήσεις απλά “στ’ αρχίδια μου”. Στο (3) πρέπει να αποδείξεις ότι δεν απειλείται στ’ αλήθεια η χώρα. Το (3) είναι το μόνο που βάζει τον αντίλογο σε -μειονεκτική μάλιστα- θέση άμυνας, γιατί αν πεις ένα απλό “στ’ αρχίδια μου” ή αν δεν τεκμηριώσεις τη θέση σου *πολύ* καλά, τότε είσαι ΠΡΟΔΟΤΗΣ.

Πρέπει όμως να διευκρινίσω κάτι πολύ βασικό για την εξελικτική θεώρηση: η εξελικτική θεώρηση σε καμία περίπτωση δε σου αποκαλύπτει τον σκοπό των πραγμάτων, ούτε κομίζει προτάσεις για αυτόν το σκοπό. Η εξελικτική θεώρηση λέει απλά ότι “αν όλα τα άλλα είναι ίδια και το Χ έχει εξελικτικό πλεονέκτημα έναντι του Υ, τότε δημιουργείται τάση επικράτησης του Χ”. Το Χ δεν έχει σκοπό να επικρατήσει. Το Χ απλά επικρατεί.

Επιστρέφοντας στο παράδειγμά μας, έχετε δει πολλούς υπέρμαχους του πολυτονικού να επικαλούνται το (1) ή το (2); Εγώ σχεδόν κανέναν. Είναι τόσο lame αυτές οι αιτιολογήσεις της πολιτικής πρότασης “πολυτονικό ολέ”, που δεν τις επικαλούνται ούτε αυτοί που όντως απλά “έτσι έχουν συνηθίσει”, ή ανήκουν στην πρώην προνομιούχα τάξη των λογίων, ούτε καν στον εαυτό τους. Η μόνη αιτιολόγηση που θα μπορούσε να κερδίσει μαζικά τον κόσμο, παρά τον παραλογισμό της, είναι η (3). Και -ώ τι έκπληξη- αυτό ακριβώς συμβαίνει.

Γενικεύω και μαζεύω: σε εθνικό κράτος και συνθήκες ελεύθερης ανταλλαγής ιδεών, απόψεις που κινούνται δορυφορικά από το meme της διαρκούς απειλής, φέρουν εξελικτικό πλεονέκτημα έναντι απόψεων που δεν το κάνουν. Επίσης σε συνθήκες απειλής είναι δυνατόν να οριστεί μονοσήμαντα το εθνικό συμφέρον. Συνεπώς, είναι αναμενόμενο ότι ιδεολογίες και πολιτικές προτάσεις που επικαλούνται το εθνικό συμφέρον έχουν, μεγαλύτερη πιθανότητα απήχησης και εν τέλει επιβολής αν περιλαμβάνουν το meme της διαρκούς απειλής. Corollary: τέτοιες ιδεολογίες, εφόσον γίνονται μαζικές, πιθανότατα επικαλούνται σχεδόν παντού τη διαρκή απειλή.

Τα παραδείγματα άπειρα: η γλώσσα μας ΧΑΝΕΤΑΙ (αιτιολόγηση για όλες τις συντηρητικές προτάσεις που αφορούν τη γλώσσα), στη Θράκη έχουμε FINIS GRAECIAE (αιτιολόγηση για το μη σεβασμό των μειονοτικών δικαιωμάτων), η Ελλάδα ΦΙΝΛΑΝΔΟΠΟΙΕΙΤΑΙ (αυτό είναι πολύ αστείο γιατί μεταξύ άλλων υποθέτει ότι υπήρξε έστω και μισό δευτερόλεπτο στη νεότερη ελληνική ιστορία που δεν ήμασταν δορυφόρος κάποιου), μας ΚΛΕΒΟΥΝ το Μεγαλέξανδρο, οι Έλληνες ΓΕΝΟΚΤΟΝΟΥΝΤΑΙ (εξαιτίας των δικαιωμάτων των μεταναστών), οι Τούρκοι είναι ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΙ και ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟΙ, η “θρησκεία μας” ΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ κ.ο.κ. Μια υπερβολή άλλο πράγμα με λίγα λόγια, που οφείλεται στην κεντρική ιδέα της συνεχούς απειλής.

Και κάπως έτσι, κάνουμε ένα -όχι τόσο επιτυχημένο όσο θα ‘θελα- εξελικτικό derivation του σημείων 4 και 9 από το “14 ways of looking at a black shirt“:

4. […] For Ur-Fascism, disagreement is treason.
9. For Ur-Fascism there is no struggle for life but, rather, life is lived for struggle.

Στην πραγματικότητα είναι εύκολο να δειχθεί ότι σε δημοκρατικό περιβάλλον και με τη συστημική πίεση μιας παρακμάζουσας μικροαστικής τάξης [το πραγματικό γεγονός που δημιουργεί προσλαμβάνουσες επιδείνωσης της εθνικής κατάστασης], memes όπως ο συντηρητισμός (εκφραζόμενος σαν λατρεία της παράδοσης), η ιδέα της διαρκούς απειλής, η ηρωική αντίληψη, ο διαρκής πόλεμος μέχρις εσχάτων, ουσιαστικά όλα τα 14 ways, συνεξελίσσονται καλύτερα και από τις κάβλες δύο μεθυσμένων 18χρονων σε σουίτα πολυτελείας με τζακούζι, γι’ αυτό και όλοι οι φασισμοί τα περιλαμβάνουν. Για παράδειγμα αν λατρεύεις παθολογικά την παράδοση, μοιραία εκλαμβάνεις σαν “απειλή” οτιδήποτε το νέο. Από εκεί μέχρι τη σχηματοποίηση ενός (εξ ολοκλήρου φανταστικού) ιδανικού απώτερου παρελθόντος και ενός (κάπως λιγότερο φανταστικού) ενδιάμεσου παρελθόντος που είναι γεμάτο απειλές και ήττες, η απόσταση είναι πολύ μικρή. Όλες αυτές οι ιδέες ευνοούν η μία την άλλη οπότε συνήθως συνεξελίσσονται σε ένα βολικό πακετάκι.

ΥΓ: Πρέπει να πω ότι το παραπάνω δε διεκδικεί δάφνες επιστημονικότητας. Εξάλλου υπάρχουν χίλιοι δυο άλλοι παράγοντες στα κοινωνικά φαινόμενα και η εξελικτική θεώρηση είναι απαράδεκτα απλουστευτική. Απλά μου αρέσει να τα κάνω όλα τουρλού-τουρλού, λεκιάζοντας σαν άξεστο γουρουνάκι με τις βρωμερές πατούσες μου τις έννοιες με τις οποίες έχω το θράσος να καταπιάνομαι.

3 psytrance + 1 retro-proggy dj mixes το Axe to Grind υπεργαμάει και το ίδιο κάνει η Psychedelic Gig Exchange.

ΥΓ: θέλει DSL, εκτός αν δεν έχετε πρόβλημα να περιμένετε 30.000 δευτερόλεπτα για να κατεβάσετε ένα set των 90ΜΒ.

Την οργάνωση στην Ελλάδα των μαχητικών ομάδων, που είχαν ως στόχο τη δημιουργία αντάρτικης κίνησης στη Μακεδονία, είχει αναλάβει η “Εθνική Εταιρία”, οργάνωση εθνικιστικών τάσεων στην οποία μετείχαν αξιωματικοί του στρατού, του ναυτικού, ανώτεροι κρατικοί υπάλληλοι, πολιτευτές και άνθρωποι του ανακτορικού περιβάλλοντος, όπως ο καθηγητής Σπυρίδων Λάμπρος, από τους πιο στενούς παράγοντες της αυλής. Μόλις κυρήχθηκε ο ένοπλος αγώνας στην Κρήτη, η “Εθνική Εταιρεία” άρχισε ευρεία ζύμωση, ζητώντας την ενεργό επέμβαση στην Κρήτη του στρατού και του στόλου. Προς το σκοπό αυτό διέθεσε άφθονα οικονομικά μέσα, καθώς και ομάδες ανταρτών, που εισέβαλαν, για αντιπερισπασμό στα Μακεδονικά, υπό τουρκική κατοχή τότε, εδάφη.

Μπροστά στην πίεση της “Εθνικής Εταιρίας”, που, όπως αποδείχτηκε αργότερα, είχε και τη σύμφωνη γνώμη των ανακτόρων, η κυβέρνηση έστειλε στην Κρήτη δύο πολεμικά […] κλπ κλπ

Η κυβέρνηση Δεληγιάννη, αν και γνώριζε άριστα ότι πολεμική περιπέτεια με την Τουρκία θα απέβαινε σε βάρος της χώρας, δεν υποχώρησε καθόλου, πιεζόμενη άλλωστε και από τα μαχητικά στελέχη της “Εθνικής Εταιρίας”. Εντελώς επιπόλαια, δέχθηκε την τουρκική πρόκληση […μπλα μπλα και σε ένα μήνα οι Τούρκοι είχανε φτάσει μέχρι τη Λαμία, η χώρα είχε χρεωκοπήσει και η εθνική ανεξαρτησία, τουλάχιστον στο δημοσιονομικό τομέα, πήγε στο διάολο για τα επόμενα 50-70 χρόνια]

[…]

Όλοι οι Έλληνες και ξένοι ιστορικοί, που μελέτησαν τον 19ο νεοελληνικό αιώνα, εκφράζουν σαφώς και κατηγορηματικώς την υποψία, ότι η πολεμική φάρσα του 1897 υπήρξε ένα κολοσσιαίας έκτασης χρηματιστηριακό κόλπο, που υποκινήθηκε από τους ξένους χρηματιστηριακούς κύκλους, προκειμένου να επιτευχθεί ο διεθνής έλεγχος στα δημοσιονομικά της Ελλάδας. Υπάρχουν μερικοί μάλιστα που επεκτείνουν τις υποψίες τους μέχρι το στέμμα, βασιζόμενοι στο γεγονός, ότι η “Εθνική Εταιρία” ελεγχόταν από τα ανάκτορα.

Τάσος Βουρνάς: Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας (από την Επανάσταση του 1821 ως το κίνημα του Γουδί [1909])