seriously
(post ακατάλληλο για μεταλλάδες)
Έχω πάθει την πλάκα μου με το Nothing Lasts…But Nothing is Lost των Shpongle.
Ακολουθήστε το παραπάνω link και ακούστε (μεταξύ άλλων) το “Periscopes of Consiousness”. Οι τύποι έχουν πάρει ένα flamengo και το έχουν προβάλλει σε μη ευκλείδιο 12-διάστατο χώρο. Ξέρω ότι λέω βλακείες, αλλά δε μπορώ να το εκφράσω αλλιώς :).
“Ξέρω ότι λέω βλακείες, αλλά δε μπορώ να το εκφράσω αλλιώς”
τσκ τσκ τσκ καιρό είχα να διαβάσω κάτι ΤΟΣΟ μπλαζέ κ να μην το έχω γράψει εγώ… Για να ακολουθήσουμε το λινκ…
Φυσικά ο χαρακτηρισμός μπλαζέ αφορά σε αυτό το σημείο :”Οι τύποι έχουν πάρει ένα flamengo και το έχουν προβάλλει σε μη ευκλείδιο 12-διάστατο χώρο. “
Καλά, μετά τη μουσική του Πολύβιου, του Μακ κ τέλος αυτό, αύριο θα ακούω όλη μέρα Bela-Bartok για να συνέλθω…
ωραια πεστο τωρα και σωστα: οι τυποι εχουν παρει ενα φλαμενKο (flamenCo)
δεν μπορω να πω οτι με εντυπωσιασε, προτιμω μιξη φλαμενκο με χιπ χοπ ας πουμε. α λα οχος δε μπρουχο…
ε καλα κι εσυ, ανακαλυψες την αμερικη ξαφνικα..
μονο με βλακειες μπορει να τα λεει κανεις ολα
^^
Εξαιρετικόν — θα το προμηθευτώ.
Μου θύμισε κάπως (καλά, μη βαράτε…) Startled Insects (Revenge of the Pheromones).
Αθήναιε, αυτές οι μέρες είναι για Ligeti…
Cyrusgeo: Εύστοχο αφού ο Ligeti έχει επηρρεαστεί κατεξοχήν από τον Bela Bartok.
Άλλο ένα παράδειγμα που αποδεικνύει ότι κάποιος εβραίος δεν γίνεται να είναι cool. Ο Ligeti φρικαρε όταν του έλεγαν πως έγραφε μελωδίες πόσο μάλλον να τον έλεγαν cool.
Επειδή όμως θεωρώ τον Ligeti ικανό λόγο να υποστηρίξω την avant guard ( γιατί αν δεν την υποστηρίξω εγώ με το κύρος μου θα διαλυθεί το σύμπαν…) σας παρακαλώ να γράψετε κάτι στο μπλογκ σας γιαυτή τη φυσιογνωμία του 20ου αι κ να εξηγήσετε στον αγαπητό μας Δημήτρη πως στη Μουσική εκφράζεται το κατά Μπουλέζ μη-ευκλείδιο 12διάστατο μιας κ θα ομιλείτε περί Ligeti.
! υπάρχει στ’ αλήθεια κάτι μη ευκλείδιο δωδεκαδιάστατο!