463
Λοιπόν στον πυρήνα του ατόμου ζουν τα νετρόνια και τα πρωτόνια, γνωστά με την κοινή ονομασία νουκλεόνια. Πρόκειται για μία εξόχως στριμόκωλη κατάσταση γιατί πραγματικά πολύ λίγα πράγματα σε αυτή τη ζωή είναι μικρότερα από τον πυρήνα του ατόμου. Τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα αν σκεφτούμε ότι τα πρωτόνια είναι όλα φορτισμένα θετικά που σημαίνει ότι μεταξύ τους αναπτύσσονται απωστικές ηλεκτρικές δυνάμεις, ανάλογες με το τετράγωνο του πόσο κοντά βρίσκονται, δηλαδή ψιλοτεράστιες.
Για να καταλάβετε λίγο την κατάσταση, φανταστείτε να βρίσκεστε στο ίδιο φέρετρο με ένα άτομο που αντιπαθείτε πάρα πολύ, πασαλειμένο επιπλέον με σκατά και ντυμένο με αγκαθωτά ρούχα (τα αγκάθια προς τα έξω).
Τι κρατάει τα νουκλεόνια κολλημένα μεταξύ τους κατώ από τόσο απαράδεκτες συνθήκες; Μα φυσικά η ισχυρή πυρηνική δύναμη, μια ελκτική δύναμη της φύσης που εμφανίζεται μόνο μεταξύ νουκλεονίων σε αποστάσεις περίπου όσο το μέγεθος ενός ατομικού πυρήνα και ξεπερνά αρκετά σε ισχύ την απωστική ηλεκτρική δύναμη.
Το ενδιαφέρον είναι ο ακριβής μηχανισμός με τον οποίο εκδηλώνεται το όλο σκηνικό. Έχεις ένα νουκλεόνιο και δίπλα ένα άλλο νουκλεόνιο, τα οποία θα ονομάσουμε Α και Β. Ξαφνικά από Α ξεπηδά ένα σωματίδιο που δε θυμάμαι πώς ακριβώς λέγεται, αλλά για τους σκοπούς της συζήτησης η ονομασία “παπαρόνιο” νομίζω πως είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητική. Το παπαρόνιο φεύγει λοιπόν από το Α και ορμά στο Β, όπου και απορροφάται. Κάνοντάς το αυτό, το Β αποκτά την κατάλληλη ορμή και ενέργεια ώστε να παραμείνει κοντά στο Α. (Δεν ισχυρίζομαι ότι το έχω καταλάβει αυτό το τελευταίο αλλά ΟΚ.). Αυτό σημβαίνει κάμποσα τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων φορές κάθε δευτερόλεπτο.
Στην προηγούμενη παράγραφο κρύβεται μια πραγματικά συγκλονιστική διαπίστωση, η οποία δεν είναι ίσως εκ πρώτης όψεως ιδιαίτερα εμφανής. Replay σε αργή κίνηση:
- Στιγμή 0: έχεις δύο νουκλεόνια
- Στιγμή 0 + 10e-15sec: έχεις δύο νουκλεόνια κι ένα παπαρόνιο στη μέση
- Στιγμή 0 + 10e-15sec+κάτι ψιλά: έχεις πάλι δύο νουκλεόνια
Το είδατε; Όχι πείτε μου, ΤΟ ΕΙΔΑΤΕ; Στο βήμα 2 παραβιάζεται ο Νόμος Διατήρησης της Ενέργειας! Το νουκλεόνιο Α εντελώς ξαφνικά μετατρέπεται στον εαυτό του συν κάτι άλλο (το παπαρόνιο)!. Στο βήμα 3 το θράσος αποκορυφώνεται, γιατί το σύστημα “νουκλεόνιο Β+παπαρόνιο” μετατρέπεται στο “νουκλεόνιο Β σκέτο”. Αντίθετα η συνολική μετάβαση από το βήμα 1 στο βήμα 3 είναι μια χαρά: δύο νουκλεόνια πριν, δύο νουκλεόνια και μετά.
Το μόνο πράγμα που κάνει εφικτή την όλη φάση είναι η αρχή της αβεβαιότητας: επιτρέπεται να παραβιάσεις το Νόμο της Διατήρησης με λίγη έξτρα ενέργεια από το πουθενά, αρκεί να την επιστρέψεις αρκετά γρήγορα ώστε το Σύμπαν να μην προλάβει να το προσέξει μια και η αβεβαιότητα στην ενέργεια οποιουδήποτε σωματιδίου για δεδομένο χρονικό διάστημα είναι τουλάχιστον αντιστρόφως ανάλογη του χρονικού διαστήματος, και αυτό ισχύει είτε είσαι πειραματική διάταξη είτε είσαι το ίδιο το Σύμπαν. Τα άτομα παραμένουν ενωμένα επειδή οι νόμοι της Φυσικής ξεγελούν τον εαυτό τους αμέτρητα τρισεκατομμύρια φορές κάθε στιγμή. Και δεν είναι βέβαια μόνο η ισχυρή πυρηνική δύναμη που εκδηλώνεται έτσι: όλες οι θεμελιώδεις δυνάμεις (με την πιθανή εξαίρεση της βαρύτητας, ΝΟΜΙΖΩ) έχουν τα αντίστοιχα παπαρόνιά τους.
Ηθικό δίδαγμα (λέω εγώ τώρα): Λαμογιά, το θεμέλιο του Σύμπαντος.
disclaimer: αν θέλετε να μάθετε σύγχρονη φυσική, διαβάστε σύγχρονη φυσική και όχι χιουμοριστικά κείμενα όπως το παραπάνω ή συγγενικά “φιλοσοφικά” φληναφήματα του τύπου “ο ορθολογισμός πέθανε” και άλλες τέτοιες χοντρομαλακίες
June 29th, 2006 at 8:48 pm
TI; ΕΧΟΥΜΕ 29; ΟΠΟΙΟΣ ΕΚΛΕΨΕ ΤΗΝ 28η ΙΟΥΝΙΟΥ ΝΑ ΤΗ ΦΕΡΕΙ ΠΙΣΩ!
June 29th, 2006 at 10:00 pm
that feltgood..
imissmyspacebar
June 29th, 2006 at 10:07 pm
Δηλαδή είναι κάπως σαν να πηδούνται τα νουκλεόνια; Και το παπαρόνιο από το Α καταλήγει στο Β, αλλά το Β δεν μένει έγκυο;
Τέλος πάντων, όπως και να’χει εγώ ζεσταίνομαι και νομίζω ότι σήμερα έπαθα και ηλίαση.
June 29th, 2006 at 10:45 pm
Aυτά τα λες επειδή ακόμα πιστεύεις στην ξεπερασμένη θεωρία της φυσικής που ακόμα μιλάει για άτομα, μόρια, σωματίδια, υποσωματίδια, ισχυρή και ασθενή πυρηνική δύναμη, μαγνητισμούς, τριβολισμούς κλπ.
Η δική μου θεωρία λέει ότι όλα είναι ενέργεια που απλώς μετατρέπεται από ένα είδος ενέργειας σε ένα άλλο είδος ενέργειας, και έχουμε σημεία συμπύκνωσης και μη.
Αν δε, λάβεις υπ’ όψιν σου το άπειρο του συνεχούς και το χωροχρόνο μέσα στον οποίο στιγμιαία εμφανίζεται κάποια μορφή ενέργειας, πριν μεταβληθεί, αυτά εξηγούνται μια χαρά.
Στην ουσία είσαι μια εικονική πραγματικότητα και το ότι αυτή τη στιγμή ανταλλάσσουμε διάφορες παπαριές, είναι γιατί βρισκόμαστε στην ίδια συχνότητα και την ίδια φάση. Αν είχαμε απειροελάχιστη διαφορά φάσης, τώρα θα ανταλλάσσαμε παπαριές με άλλους και όχι μεταξύ μας.
June 29th, 2006 at 10:46 pm
Κατά καιρούς ασχολήθηκα με το θέμα τις κβαντικής, αλλά αυτή τη στιγμή αδυνατώ να παρακολουθήσω… Κρίμα, γιατί νιώθω ότι πρόκειται για μία λαμπρή παρατήρηση.
June 29th, 2006 at 11:00 pm
ΘΑ ΜΕ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΩΡΑ ΜΟΥ ΒΡΕΕΕΕΕΕΕ
..άκου.. παπαρόνιο!!!!!!:-)))))))))))))))))
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑχαχαχαχαχαχαχα
Οταν γράφω για εικόνες και άϋλα ενεργητικά πεδία, για το πόσο φυσικό πράγμα είναι η ασυνέπεια, για το πόσο παράλογο είναι να αναζητούμε τη σταθερότητα, τη μονιμότητα και άλλα ντουβαροειδή, όλο μου τη βγαίνεις με όπλο προτεταμένο τον ορθό λόγο…
Ο ΚΑΝΤ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ, χώνεψέ το πια! ΑΜΑΝ!
σμουτς!:-)
June 30th, 2006 at 1:22 am
Μισό λεπτό φίλε j95. Μπορεί να είμαι λάθος, αλλά εγώ θυμάμαι άλλα. Παπαρόνιο λες προφανώς το gluon. Το gluon, φορέας της ισχυρής και γεννήτορας της ομάδας Lie SU(3) (άρα 8 στο σύνολο) αν ενθυμούμαι καλώς, είναι σωμάτιο. Ο μηχανισμός που αναφέρεις αφορά, μεταξύ άλλων, virtual particles. Πάντως όχι τα gluons. Μάλιστα στην QCD έχουν πρόβλημα με την ασυμπτωτική ελευθερία, δηλαδή γιατί δεν δρούν τα gluons σε μεγαλύτερες αποστάσεις.
June 30th, 2006 at 2:10 am
Μάλλον λέει για τα μεσόνια (τα πιόνια πιο συγκεκριμένα, ονομασία αρκούντως κοντα στο παπαρόνια). Τα gluons ανταλάσσονται κυρίως μεταξύ quarks στο εσωτερικό των νουκλεονίων, και είναι υπεύθυνα για αυτό που ονομάζεται confinement, το γεγονός δηλαδή οτι τα quarks (για τα οποία μια αβανταδόρικη παρατήρηση είναι οτι δεν φέρουν λατινογενές όνομα - η λέξη γεννήθηκε στπ Finnegans Wake του Joyce, “three quarks for muster mark”), δεν παρατηρούνται να αλωνίζουν ελεύθερα, αλλά μόνο σε άσχημες μπαλίτσες τύπου νουκλεονίων.
Επίσης η ασυμπτωτική ελευθερία είναι μια καύλα, δηλαδή αρετή της θεωρίας. Καταλαβαίνουμε μια χαρά γιατί συμβαίνει και σε υψηλές ενέργειες τα κουάρκ συμπεριφέρονται σαν να ήταν ελεύθερα, και γουστάρουμε που το κάνουν γιατί μόνο τότε μπορούμε να κάνουμε κανέναν υπολογισμό της προκοπής.
Κάθε σωμάτιο που ανταλλάσεται είναι virtual, και κάθε σωμάτιο μπορεί να ανταλλαχθεί! Όταν λέμε virtual, εννοούμε πως η ενέργειά τους και η ορμή τους δεν ικανοποιούν τη συνήθη σχέση ενέργειας ορμής.
Τα γλειώδη gluons είναι όντως 8 (SU(3), τοώντι), αλλά το πιο εντυπωσιακό είναι οτι φέρουν φορτίο (το αντίστοιχο με το ηλεκτρικό φορτίο, αλλά για την ισχυρή αλληλεπίδραση), γεγονός εξαιρετικά προβοκατόρικο και αβυσσαλέα βαθύ. Σημειώστε οτι τα φωτόνια, τα αντίστοιχα σωματίδια φορείς του ηλεκτρομαγνητισμού, ΔΕΝ φέρουν φορτίο.
Για τους έχοντες μεταφυσικές ανυσηχίες, όλα αυτά με τα virtual σωμάτια και την αρχή απροσδιοριστίας μοιάζουν να είναι πιο φυσικά (και άρα ευκολότερα στην κατάποση) σε μια περιγραφή με όρους θεωρίας πεδίου.
τα μεσόνια, παπαρόνια, και άλλα πύρκαυλα σωμάτια με εξωτικά ονόματα είναι σύνθετα σωμάτια που αποτελούνται από ευαγείς συνδυασμούς από quarks, και κάνουν τη συγκολητική δουλειά που πρέπει εμμέσως. Αυτός είναι ο σιχαμερός κόσμος της πυρηνικής φυσικής.
Αυτά όλα (και άλλα χειρότερα, αμα μπλέξεις με την ασθενή αλληλεπίδραση) είναι πράγματα ολοσδιόλου και ανυπερθέτως πραγματικά που μπορείς να τα μετρήσεις με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.
Απ΄πο ‘κεί και πέρα, μπορούμε να μιλάμε με τις ώρες για ενέργειες, άυλα ενεργητικά πεδία, μετασυμπαντικούς νόμους και, κυρίως το απείρως απειροστό του χωροχρόνου που είναι και καμπύλος, κτλ κτλ. Όλα είναι δρόμος…
P.S. : J95, είσαι vulgaire…
June 30th, 2006 at 2:49 am
“γεννήθηκε στπ Finnegans Wake του Joyce, “three quarks for muster mark””
Βέργαδος τόμος 3! Χι χι! Έχω την version που είναι γραμμένη με το χέρι!
June 30th, 2006 at 2:02 pm
Και επειδή χτες σχολίασα αργά μέσα στη νύχτα, ξέχασα να πώ οτι η ενέργεια (και η ορμή) διατηρούνται σε ΚΑΘΕ εκπομπή ή απορρόφηση σωματιδίου.
Με άλλα λόγια,
στιγμή 1: έχεις δυο νουκλεόνια με συνολική ενέργεια 532 Γιγα-παπαρο-βόλτ
στιγμή 2: έχεις δύο νουκλεόνια και ένα παπαρόνιο με συνολική ενέργεια 532 Γιγα-παπαρο-βόλτ
στιγμή 3: έχεις πάλι δύο νουκλεόνια με με συνολική ενέργεια 532 Γιγα-παπαρο-βόλτ
Το σκληρό πορνό είναι οτι το ενδιάμεσο παπαρόνιο δεν έχει την ενέργεια που θα έπρεπε να έχει αν ταξίδευε ελεύθερο μεταφέροντας την ίδια ορμή. Εξηγούμαι:
Το παπαρόνιο ταξιδεύει μόνο του. Έχει ορμή ίση με 2 Γπβ (Γίγα-παπαρο-βόλτ). Η μάζα του είναι 3 Γπβ. Η ενέργειά του είναι τότε 4Γπβ. (όσοι μυρίζεστε Πυθαγόρειο έχετε δίκιο: Ε^2=P^2+m^2)
Το παπαρόνιο ταξιδεύει ως φορέας αλληλεπίδρασης. Έχει ορμή ίση με 2 Γπβ (Γίγα-παπαρο-βόλτ). Η μάζα του είναι 3 Γπβ. Η ενέργειά του ΔΕΝ είναι 4Γπβ, αλλά όση πρέπει να είναι για να ικανοποιείται η διατήρηση της ενέργειας όταν εκπέμφθηκε! Επιπλέον, η πιθανότητα να γίνει το όλο νταραβέρι μεγαλώνει όσο πιο κοντά στην φυσιολογική του ενέργεια βρίσκεται το παπαρόνιο (αν ξεχάσουμε άλλους παράγοντες).
Είμαι πολύ σπασίκλας τελικά, ε;
June 30th, 2006 at 2:06 pm
Την έκδοση του Βέργαδου γραμμένη στο χέρι;;;;
June 30th, 2006 at 2:07 pm
Συγνώμη, μόλις παρατήρησα τον τίτλο του ποστ. Προφανώς η ενέργεια πρέπει να είναι 463 Γπβ!!!
June 30th, 2006 at 2:22 pm
463 είναι ο αύξων αριθμός του post. Είπαμε έχω writer’s block μην περιμένετε ευρηματικούς τίτλους.
June 30th, 2006 at 2:49 pm
“Είπαμε έχω writer’s block μην περιμένετε ευρηματικούς τίτλους.”
Ένα θα σου πω για να καταλάβεις τί πάει να πει writer’s block. Έκανα την εξυπνάδα και ξεκίνησα να διαβάζω χθες βράδι pratchett. Μετά από αυτό σκέφτομαι να μην ξαναγράψω τίποτε στην ζωή μου. Νάδα. Είμαστε όλοι ασήμαντα σκουλήκια και τα τέτοια.
June 30th, 2006 at 3:11 pm
Ναι, ο τρίτος τόμος θεωρία ομάδων, σαν βιβλίο κανονικό απ’ έξω αλλά μέσα είναι γραμμένη με το χέρι. Είναι κάπου 700, 800, 900 or something σελίδες. Αν δεν το ξέρεις το συστήνω ανεπιφύλακτα. Ό,τι γουστάρεις για classification αλλά τίποτε για αναλυτικές αριθμητικές μεθόδους, unfortunately. Επίσης τίποτε για field theory, μόνο συμμετρίες Lagrangians και τα τοιαύτα.
Είχα μπλεχτεί κάάάάποτε με fibre bundles formalism of gauge theories. Σκατά. Το μόνο έκφυλο ήταν το Bohm-Aharonov που το πρώτο homology ήταν non-trivial. Οι της geometric quantization πάντα καραγκιόζηδες ούτε πλησίασαν ποτέ την effectivness του S-matrix για formulation της κβαντικής. Τι λέω τώρα, τον καημό μου, άσε με, κλαψ ρουμφ.
June 30th, 2006 at 4:06 pm
Και μια και πιάσαμε τη κβαντική ας πει κάποιος σε ορισμένους bloggers να μη χρησιμοποιούν την εικόνα του μικροσκοπίου Heissenberg για να εξηγήσουν την αρχή της αβεβαιότητας (ή απροσδιοριστίας ή whatever χέστηκα). ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ γαμώ την ασχετίλα μου γαμώ. Η εικόνα του φωτονίου που κλωτσάει το ηλεκτρόνιο και γι’ αυτό δεν ξέρουμε τη θέση του και την ορμή του ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ γιατί προϋποθέτει ότι το ηλεκτρόνιο έχει ακριβή θέση και ορμή πριν χτυπηθεί. Να μη λένε ότι “απ’ το χτύπημα στο παρά τσάκ χάσαμε την πληροφορία τι κρίμα”. Γαμώ. Διαδάσκουν κι όλας.
June 30th, 2006 at 4:09 pm
800+ σελίδες γραμμένες από το χέρι του Βέργαδου μου φαίνονται σκέτο βίτσιο.
Τί έκανες από το κάαποτε μέχρι τώρα (αν επιτρέπετε); είσαι ακόμα στο κουρμπέτι;
@xpsilikatzou: το ακόμα χειρότερο είναι οτι και ο Pratchett είναι ασήμαντο σκουλήκι…
@J95: είσαι 203 ποστς μακριά, ακόμα, από το απύθμνο σκότος, αλλά πλησιάζεις…
June 30th, 2006 at 4:31 pm
Το βιβλίο του Βέργαδου πάντως που έχω εγώ έχει μόνο τους τύπους στο χέρι, τα υπόλοιπα είναι σε γραφομηχανή. Πάντως είναι το τοπ βιβλίο κβάντο στα ελληνικά.
Virtual (δηλαδή ιδεατά και ουχί εικονικά *) είναι αυτά που είτε υπάρχουν είτε δεν υπάρχουν είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα. Για την ακρίβεια υπάρχουν για τόσο χρόνο που να ικανοποιείτε το ΔΕ Δt
June 30th, 2006 at 4:32 pm
Το βιβλίο του Βέργαδου πάντως που έχω εγώ έχει μόνο τους τύπους στο χέρι, τα υπόλοιπα είναι σε γραφομηχανή. Πάντως είναι το τοπ βιβλίο κβάντο στα ελληνικά.
Virtual (δηλαδή ιδεατά και ουχί εικονικά *) είναι αυτά που είτε υπάρχουν είτε δεν υπάρχουν είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα. Για την ακρίβεια υπάρχουν για τόσο χρόνο που να ικανοποιείτε το ΔΕ Δt (μικρότερο ή ίσο γμτ) κάτι που περιέχει τη σταθερά του Planck.
Τί είναι αυτό το μικροσκοπίο Heissenberg ???
Μια συμβουλή προς όποιους σπυδάζουν φυσική τώρα και είναι κολλημένοι είτε με τα πολύ θεωρητικά (κβάντο για κβάντο) είναι θέλουν να δουλέψουν στη νασα (αστροφυσικές κλπ.): Ξεκολλήστε. Εκτός και αν όνειρο της ζωής σας είναι περάσετε ασεπ ή να κάνετε ιδιαίτερα. Όσο ωραία είναι αυτά, τόση πείνα πέφτει (και μη μ’ αρχίσετε τις μαμακίες για εξωτερικά γιατί πέφτει και στο εξωτερικό πείνα). Λεφτά για διδακτορικά, πρότζεκς κτλ. με το ζότι θα βρείτε. Αν γουστάρετε κβάντο γυρίστε το στα υπολογιστικά βασισμένα σε κβάντο (π.χ. ab-initio έχει χρήμα). Αν γουστάρετε πολύ μαθηματικό γυρίστε το στα οικονομικά (στείλτε σου βου στο εξωτερικό) έχει χρήμα. Καλή η δόξα (και η ματαιοδοξία για το νόμπελ), αλλά το η καλή ζωή ακόμα καλύτερη.
June 30th, 2006 at 4:52 pm
@lazopolis: yes, ακόμη στο κουρμπέτι.
@exberliner: Γι’ αυτό και τα τρία “άάά” στο κάποτε! Τη μυρίστηκα νωρίς…
June 30th, 2006 at 10:11 pm
Καλή η δόξα (και η ματαιοδοξία για το νόμπελ), αλλά το η καλή ζωή ακόμα καλύτερη.
Ε τότε να το γυρίσουμε σε ζιγκολό. Εκεί να δεις χρήμα.
July 1st, 2006 at 10:24 am
Άκουγα τον Έλληνα καθηγητή φυσικής Δημόπουλο, κάπου από το Αμέρικα, να λέει πως θα δοκιμάσει κάτι στο CERN (επιτάχυνση πρωτονίων κτλ) προσπαθώντας να αποδείξει πως η ενέργεια που “χάνεται” δεν χάνεται αλλα διαχέεται σε άλλες διαστάσεις πλην των γνωστών. Λιακοπουλίζω ή μου φαίνεται?
July 1st, 2006 at 11:10 am
εεεεεεεεεεεπ , μας φώναξε κανείς?
July 1st, 2006 at 12:24 pm
Όπως λέει κι o ex-Berniler ξεκολληστε. κανεις δε χρηματοδοτεί έρευνες για τετοια πράγματα γιατί δεν προσφέρουν άμεσα λύσεις στα προβλήματα του ανθρώπου ή/και ανέσεις στον ίδιο. Το μόνο που ικανοποιούν είναι η περιέργειά μας για το ‘απ’ το τι είμαστε φτιαγμένοι’, ‘από πού προήλθαμε’ κτλ. Οχι ότι φυσικά αυτό είναι κακό, η περιέργεια και η ανάγκη για απαντήσεις ήταν γνώρισμα του ανθρώπου από πάντα. Αλλά αυτά απαιτούν χρήματα και τα χρήματα δε φυτρώνουν στα δέντρα. υπάρχουν κι άλλα πράγματα στα οποία πρέπει να απορροφηθούν. Και στα εξωτερικά θα πεινάσεις αν θελήσεις να πιάσεις δουλεια ως κβαντοκάτι αλλά και κει τα λεφτά πάνε αλλού. War on Terror κανείς;
Διαβάζοντας για το Δημόπουλο λέω καλά ρε άλλη δουλειά δεν έχει αυτός να κάνει; Και μένα μ’ αρέσουν αυτά δε λέω, είχα χοντρό κόλλημα στην εφηβεία και στη μεταφηβεία αλλά μετά μια δεν είχα λεφτά για πολλά βιβλία και π.χ. περισκόπια της επιστήμης, μια δεν είχαμε τότε το Internet, το άφησα. Αλλά άλλο να ασχολείσαι ως χόμπυ κι άλλο να πετάς 13 ώρες με το αεροπλάνο για να γράψεις το conclusion ενός paper που ζήτημα είναι αν ενδιαφερθούν να τη διαβάσουν 20 άτομα από τους οποίους οι 7 θα έχουν τις γνώσεις να καταλάβουν τι λέει πέρα από το abstract (που και για το abstract δε θα ήμουν σίγουρος). Διάβασα 3 φορές τα σχόλια του λαζόπολι κι ακόμα δεν είμαι σίγουρος αν τα κατάλαβα. Και να σκεφτείς ότι πίστευα ότι εγώ ήμουν έξυπνος. Τελικά η ζωή είναι σκύλα.
July 1st, 2006 at 11:21 pm
Aς πεθανω με το καλο και ας ειμαι και με τον Μητσοτακη αγκαλια!!!
Μακρια απο εμας!!!
July 2nd, 2006 at 12:58 pm
Διαφωνώ, όλα αυτά έχουν απίστευτες εφαρμογές στην Επιστήμη των Υλικών. Ο λόγος που δε βρίσκεις εύκολα χρηματοδότηση για διδακτορικό είναι ότι πολύ δύσκολα ένας πανηλίθιος μανατζεράς θα χρηματοδοτήσει βασική έρευνα κι ακόμα κι αν το κάνει θα το κάνει για έτοιμο ερευνητή και όχι για υπό κατασκευή.
July 2nd, 2006 at 1:03 pm
Όσο για τους κβαντικούς υπολογιστές, ΙΜΗΟ η κατάσταση είναι πολύ πιο Εντυπωσιασμός για τις Εντυπώσεις από τη φυσική υψηλών ενεργειών.
Οι τύποι μπορεί σε 20 χρόνια να έχουν φτιάξει κάτι που θα δουλεύει σε ρεαλιστικές συνθήκες, και ακόμα και τότε δε θα είναι τίποτα παραπάνω από μια μη ντετερμινιστική μηχανή Turing (δηλαδή το ισοδύναμο ενός παράλληλου συστήματος) με σαφέστατους περιορισμούς ως προς τα προβλήματα που θα μπορεί να επιλύσει με θεαματικό τρόπο.
July 2nd, 2006 at 1:19 pm
Θυμάμαι μία εποχή που δεν υπήρχε μέρα που να μην ανακοίνωναν και ένα καινούργιο νουκλεόνιο οι πυρηνικοί φυσικοί, ήταν η εποχή που το να είσαι πυρηνικός φυσικός ανήκες στην αφρόκρεμα της επιστήμης. Έως ότου τους τελείωσαν όλα τα γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου, του λατινικού και επίσης και του εβραίικου. Δεν προλάβαινε να φανεί ένα ίχνος από σωματίδιο, και όταν δεν μπορούσαν να το εξηγήσουν με τις υπάρχουσες θεωρίες, του κολλούσαν ένα νέο γράμμα. Τώρα το έχουν ρίξει στις κοσμικές χορδές. Πάντως αυτά τα 1ε-15 δευτερόλεπτα μου προκαλούν αηδία. Κάποτε πρέπει κάποιος να πετάξει την ιδέα ότι και ο χρόνος αποτελείται από χρονοάτομα, δηλαδή μία μονάδα χρόνου που δεν μπορεί πλέων να τεμαχιστεί περαιτέρω. Οπότε αυτά τα 1ε-15 δευτερόλεπτα ισοδυναμούν με το να είσαι ταυτοχρόνως και εδώ και εκεί.
July 2nd, 2006 at 3:20 pm
To 1e-15 είναι τεράστιος χρόνος για το χρονοάτομό σου. Ούτε κάν 1e-23. Για χρόνους plank δεν το συζητώ.
July 3rd, 2006 at 12:53 am
Αξίζει περισσότερο να κάνει κανείς μια δουλειά που του αρέσει μέσα σ’ ένα δημιουργικό περιβάλλον, με ανθρώπους σε χώρους που και στις 12 τη νύχτα έχουν φως στα γραφεία τους, παρά να κηνυγάει τα bonus των πωλήσεων μπιφτεκιών σε 16άρηδες.
Δείτε μια κουβέντα σαν την αποψινή πόσους τράβηξε, ακόμα κι αν δεν προέρχονται από το χώρο της φυσικής.
Δοκιμάστε να ανοίξετε ένα post για το επιτόκιο athibor ή κάτι για τις πωλήσεις νέων κατοικιών στη δυτική Αθήνα, και να δείτε πόσοι θα ενδιαφερθούν.
Η Επεξήγηση της αρχής απροσδιοριστίας με τη βοήθεια του μικροσκοπίου Χάιζενμπεργκ, δεν είναι και τόσο αποτυχημένη χ. Εντάξει η κυματοσυνάρτηση του ηλεκτρονίου πριν δεν είχε τελείως προσδιορισμένη ορμή και θέση, αλλά αυτό που δείχνει το παράδειγμα είναι ότι κατά τη μέτρηση που γίνεται με την αλληλεπίδραση με το φωτόνιο, διαταράσσονται τόσο η ορμή όσο και η θέση.
Το ότι και ο χρόνος έχει ελάχιστη ποσότητα, έχει ήδη προταθεί cyberdust, στα πλαίσια της κβαντικής βαρύτητας βρόχων.
July 3rd, 2006 at 2:33 am
@nik athenian: Κι όμως φίλε μου, είναι λάθος: Common Misconceptions Regarding Quantum Mechanics, Daniel F. Styer, American Journal of Physics
64, 1996, 31-34.
Να το πω ξανά: Η Επεξήγηση της αρχής απροσδιοριστίας με τη βοήθεια του μικροσκοπίου Χάιζενμπεργκ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ.
July 3rd, 2006 at 8:16 pm
Να πώ οτι τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα από άποψη χρηματοδότησης στο επίπεδο του διδακτορικού, στο χώρο των στοιχειωδών σωματιδίων, αν μιλάμε για το εξωτερικό. Στην αστροφυσική είναι σαφώς καλύτερα (και θα βελτιωθεί κι άλλο).
Υπάρχουν όμως δύο κρίσμια “αλλά”: πρώτον, τα στοιχειώδη σωμάτια (αλλά όχι μόνο αυτά) είναι χώρος με σχετικά λίγο κόσμο και εντελώς παγκοσμιοποιημένος. Αυτό σημαίνει οτι ο ανταγωνισμός γίνεται σε διεθνές επίπεδο. Σ’αυτό το διεθνές επίπεδο, τα ελληνικά πανεπιστήμια δε βρίσκονται σε εξαιρετικά καλή θέση (πάντα υπάρχουν και χειρότερα, βέβαια), συνεπώς οι απόφοιτοί τους δυσκολεύονται περισσότερο απ’όσο υποψήφιοι από άλλα ιδρύματα της Δύσης, να βρούν μια θέση.
Δεύτερον, το μεγάλο πανηγύρι ξεκινάει μετά το διδακτορικό, και οι γλουτοι συσφίγγονται ακόμα περισσότερο όταν ψάχνεις για μόνιμη θέση. Κανείς δε μπορεί να σου εγγυηθεί τίποτα, και, επιπλέον (εξαιρώντας πολύ λαμπρά και σπάνια φαινόμενα), επειδή η επιστήμη είναι κοινωνικό φαινόμενο, η επιτυχία δεν εξαρτάται μόνο από σένα, αλλά και από το πόσο ταιριάζεις με το σύστημα.
July 3rd, 2006 at 8:23 pm
cyberdust, είναι εντυπωσιακό το πόσοι άνθρωποι έχουν να συνεισφέρουν ανατρεπτικές ιδέες σαν τη δικιά σου για τον κβαντισμένο χρόνο (και την ίδια τη δικιά σου την έχουν, ίσως όχι τόσο αναπάντεχα) προτείνει πάμπολλοι.
Ελάχιστοι (και κανένας για τη συγκεκριμένη ιδέα εκτός των loop gravity τύπων, απ’όσο ξέρω) όμως μπορούν να συνεισφέρουν το παραμικρό, σε μια τέτοια συζήτηση, που να είναι χρήσιμο σε ποσοτικό επίπεδο.
Μ’άλλα λόγια, μεγάλες ιδέες υπάρχουν πολλές, αλλά κανείς δεν ξέρει πώς να τις πάμε μισό βήμα παρακάτω.
July 3rd, 2006 at 8:34 pm
@phantasmak: έχεις δίκιο, τα λεφτά στο χώρο δεν ρέουν όπως αλλού, αλλά δεν πεινάμε κιόλας (ακόμα). Επίσης, επειδή, περιέργως, όλοι όσοι είναι έξω από το χώρο νομίζουν οτι άμα κάνεις στοιχειώδη σωμάτια είσαι αυτομάτως σούπερ έξυπνος και μαθηματική διάνοια σε συσκευασία του ενός, άν θές να κάνεις την (μονόφορη) μετάβαση στα οικονομικά (τράπεζες, χρηματηστήρια, κλπ. κλπ.) έχεις καλές πιθανότητες να τους κοροϊδέψεις (και ξέρω αρκετούς που το έκαναν) και να σε προσλάβουν.
Αλλά το νέτο του τραπεζικού σου λογαριασμού δεν είναι το μέτρο των πάντων. Υπάρχουν και οι συνθήκες εργασίας.
Επίσης υπάρχει και η ματαιοδοξία: το paper αυτό είναι ένα απειροστό μεν, μη μηδενικό δε, τουβλάκι στο οικοδόμημα:
“– What good amid these, O me, O life?
Answer That you are here–that life exists and identity,
That the powerful play goes on, and you may contribute a verse.”
Είναι καλύτερα να παράγεις ευρώ για λογαριασμό κάποιου άλλου;
July 3rd, 2006 at 11:22 pm
Διαφωνώ, όλα αυτά έχουν απίστευτες εφαρμογές στην Επιστήμη των Υλικών.
Αν κάπου έχουν εφαρμογές, ειναι στη δημιουργία σκουληκοτρύπων για αναδίπλωση του χωροχρόνου όταν η ανθρωποτητα αποφασίσει να κάνει διαστρικά ταξίδια. Αλλά κανείς δε θέλει να πάει το πράμα κατα κει. Αν χρηματοδοτηθούν τέτοιες έρευνες μάλλον σε καινούρια όπλα θα το πάνε. War on Terror, για να μην ξεχνιόμαστε…
November 6th, 2006 at 5:49 pm
[...] Jump to: Select a forum General Forum—————-Christian gifts ?uid=694086 Christian gifts ?uid=694086—————-Christian gifts ?uid=694086 You cannot post new topics in this forumYou cannot reply to topics in this forumYou cannot edit your posts in this forumYou cannot delete your posts in this forumYou cannot vote in polls in this forum Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group link [...]
November 10th, 2006 at 6:21 pm
ειναι και αυτο μια αποψη…Παντως εγω,πρωτη φορα καταλαβα φυσικη…