the power of love
Sunday, July 30th, 2006Ήταν κάποτε ένας παραγιός. Σε τυροκομείο. Άσχημος ηλίθιος, φτωχός, σκατόψυχος και μικροτσούτσουνος. Βρώμαγε και τυρίλα. Γούσταρε πολύ την πριγκήπισσα, αλλά η πριγκήπισσα προτιμούσε κάποιον λίγο πιο όμορφο, έξυπνο, πλούσιο, καλοσυνάτο και μικροτσούτσουνο. “1 στα 5 δεν είναι κι άσχημα”, σκεφτόταν ο παραγιός καθώς ανακατεύε το τυρόγαλο “i mean αν ήταν 100 οι πριγκήπισσες τις 20 τις είχα σίγουρα να μου κάνουν πίπες όλη μέρα”. Δυστυχώς όμως είχε να κάνει με μία μόνο πριγκήπισσα, οπότε η κατάσταση επέβαλε ενίσχυση της προκλητικής του ικανότητας. Έτσι μάζευε λεφτά για να κάνει πλαστικές και γυμναστήριο, άκουγε πολύ Gospel, και προσπαθούσε αδιάκοπα να γραφτεί στο Πανεπιστήμιο. Όμως πώς να καταφέρει να μαζέψει για πλαστικές με τρεις κι εξήντα; Μόνο η μύτη του ήθελε τους μισθούς 25 χρόνων. Και στο Πανεπιστήμιο δεν τον ήθελαν γιατί δεν ήταν αρκετά ηλίθιος και βρώμαγε τυρίλα. Και τα Gospel είχαν αρχίσει να του σπάνε τα νεύρα. Οπότε τα έπαιρνε κι αυτός στο κρανίο και κάθε τόσο έριχνε μια ροχάλα στο τυρόγαλο.
Στο μεταξύ η πριγκήπισσα από παρτούζα σε coffee-shop κι από γιωτ σε παρτούζα ήταν όλη μέρα. Γενικά το γλένταγε με την ψυχούλα της. Βρήκε εκεί πέρα κι ένα φλούφλη με τον οποίο δήλωνε in love. Όλη την ώρα περνούσαν από το τυροκομείο -όπου ο φίλος μας ανακάτευε το τυρόγαλο- και ψώνιζαν τη φέτα με τους τόνους -δε θέλετε να μάθετε γιατί.
Κι όμως ήρθε μια μέρα που η διπλανή χώρα έκανε ντου και τους κατέκτησε όλους, επιβάλλοντας μια στυγνή και απάνθρωπη δικτατορία. Οι βασικότεροι νόμοι ήταν οι εξής:
- Απαγορεύονται τα coffee-shops.
- Απαγορεύονται οι παρτούζες.
- Απαγορεύουνται τα γιωτ.
- Απαγορεύονται οι τίτλοι ευγένειας.
- Απαγορεύεται επι ποινή θανάτου η συμμετοχή ανδρών σε ετεροφυλοφιλικά όργια με τυροκομικά προϊόντα.
- Δωρεάν πλαστικές, γυμναστήριο και εντατικά μαθήματα στο Πανεπιστήμιο για όλους τους παραγιούς σε τυροκομεία.
- Όλοι οι νόμοι έχουν αναδρομική ισχύ.
Έτσι το έφερε η ζωή μια ωραία πρωία ο παραγιός να βγαίνει από το Πανεπιστήμιο χαρούμενος, με τα μπράτσα του, το trendy mother-fuckin look του και με το μυαλουδάκι του γεμάτο άχρηστες γνώσεις και την ψευδαίσθηση ότι είναι έξυπνος. Και είδε μια κοπέλα να ζητιανεύει. (δε λέω ποια ήταν, θα το καταλάβετε πολύ γρήγορα από το context)
“Mylady, qu’ est-ce que πάθατε;”
“Ε ξέρεις τώρα με όλους αυτούς τους ηλίθιους νόμους, τα πράγματα δεν είναι δι ημάς τις πριγκίπισσες ούτε κατά διάννοια τόσο καλά όσο για εσάς τους παραγιούς σε τυροκομεία.”
“Και δεν υπάρχει τρόπος να τη σκαπουλάρετε;”
“Πώς δεν υπάρχει; Αρκεί να παντρευτώ έναν παραγιό σε τυροκομείο. Έχεις κανένα ελεύθερο φίλο;”
“Ναι, εμένα”
“Ωωω… τι μας λέτε!…”
“Yes I do”
“Really?”
“Με την καμία μιλάμε. Το σκέφτηκα πολύ τώρα που είμαι όμορφος, έξυπνος, καλοσυνάτος πλούσιος και μικροτσ… και πουτσαράς: όλα αυτά τα χρόνια το απωθημένο μου δεν ήταν να σε παντρευτώ, αλλά να σε χυλοπιτιάσω. C ya later, th-”
Δυστυχώς ο φίλος μας δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τη φράση του. Πριγκήπισσα, πανεπιστήμιο, μύες κλπ εξαφανίστηκαν. Και τότε θυμήθηκε ότι τον είχαν δέσει για Εκτόξευση Ροχάλας σε Τυρόγαλο Κατά Συρροή = επτάκις εις θάνατον και όταν είχε ζητήσει χάρη από την πριγκήπισσα αυτή του είχε πει “θα σε χώσω σε ένα virtual reality αφού σε πλακώσω στα drugs κι εκεί θα μου δείξεις τι αξίζεις”.
Έτσι τον φάγανε (δε χρειάζεται να μπω σε ανατριχιαστικές λεπτομέρειες [τον πέταξαν στους αρουραίους αφού πρώτα του έκοψαν τα χέρια]) και η πριγκήπισσα συνέχισε να παρτουζώνεται να μαστουρώνει κλπ.
T H E
E N D.
(είναι καλό να σκορπάμε λίγη αισιοδοξία σε αυτούς τους μίζερους καιρούς)
