δυο γίγαντες της διανόησης διασταυρώνουν τα ξίφη τους…

Και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς βαρβάρους…

Και γενικά ο κόσμος την έχει δει πολύ αρρωστημένα τώρα τελευταία με τα πνευματικά δικαιώματα σε βαθμό που παρεμποδίζει απίστευτα την πνευματική ζωή την ίδια.

Όπου με το “πνευματική ζωή” εννόω την άσκηση του δικαιώματος να πληροφορούμαστε για τα έργα της διάνοιας, να ερχόμαστε σε επαφή μαζί τους, να τα επεκτείνουμε, να τα κρίνουμε και όλα αυτά μαζί με όποιον θέλουμε.

Πάρτε π.χ. τη μουσική βιομηχανία ή μάλλον γενικότερα τη βιομηχανία infotainment. Οι τύποι έχουν ξεφύγει. Το ιδανικό για αυτούς είναι να πληρώνεις ανά άτομο και ανά ακρόαση/θέαση/εμπειρία/ανάγνωση οποιουδήποτε έργου. Η παραμικρότερη αναπαραγωγή ή τροποποίηση απαγορεύεται αν δεν είναι υπό τον έλεγχό τους (ή, συνηθέστερα, αν δεν περιλαμβάνει στάξιμο προς αυτούς, ενίοτε και “προληπτικό” κεφαλικό φόρο, όπως με το ποσοστό από τα CD-Recorders). Εδώ πληρώνεις ΑΕΠΙ αν παίξεις live σε ραδιοφωνική απευθείας μετάδοση τον… “Μπάρμπα-Γιάννη Κανατά”!

Για ποιον ακριβώς λόγο έχει καταντήσει η κοινωνία μας να επιτρέπει τέτοια υποχώρηση των δικαιωμάτων της υπέρ του δικαιώματος της πνευματικής ιδιοκτησίας;

Προσοχή: δεν είμαι κατά της πνευματικής ιδιοκτησίας. Απεναντίας, τη θεωρώ το μόνο ίσως αυθύπαρκτο είδος ιδιοκτησίας. Με τη διαφορά ότι σαν μοναδική πνευματική ιδιοκτησία αναγνωρίζω το δικαίωμα να λες ότι είσαι ο αυθεντικός δημιουργός κάποιου (σχετικά βέβαια) πρωτότυπου πνευματικού έργου. Γιατί όντως, πριν το επινοήσεις εσύ δεν υπήρχε [πολύ φοβάμαι ότι εδώ ισχύει λίγο μια essence Πλάτωνα γαμώ το βυζί μου]. Ενώ ας πούμε η υλική ιδιοκτησία είναι εντελώς συμβατική κατάσταση. ΟΚ δεν είναι ανάγκη να το κουράσουμε άλλο, είπα “ίσως” και εν πάση περιπτώσει είμαι υπέρ του να μπορείς να απαιτήσεις αναγνωρίζεσαι ως δημιουργός. Ακόμα και του να μπορείς να απαιτήσεις να στα σκάσουν για να λέει κάποιο αντίτυπο “με την ευλογία ή την έγκριση ή την προσωπική σφραγίδα του αυθεντικού δημιουργού”. Αλλά να ζητάς δικαιώματα 2ης γενιάς στην αναπαραγωγή και τη χρήση ε όχι ρε παιδιά έλεος.

Παρατηρήστε πόσο ευνοϊκά είναι τα πράγματα για έναν ιδιοκτήτη έργων της διάνοιας με καθαρά (και δεδηλωμένα) κερδοσκοπικά κίνητρα: απαγορεύεται κάθε είδους ανατύπωση των έργων χωρίς την έγκρισή του. Απαγορεύεται συνεπώς κάθε είδους κριτική των έργων χωρίς την έγκρισή του (αν έχετε στο μυαλό σας τους κριτικούς κινηματογράφου και άλλους δωρεάν δοκιμαστές, σκεφτείτε ότι και αυτοί κρίνουν αφού πρώτα δουν). Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που ορισμένες new age αιρέσεις ονόματα δε λέμε- έχουν κάνει τα έργα τους… copyrighted material για να αποφεύγουν οποιονδήποτε αντίλογο (και ενίοτε “εμπορικά μυστικά” για να αποφεύγουν ακόμα και την απόδοση με εναλλακτική διατύπωση). Βρίσκω τους κ.κ. αιρεσιάρχες πανέξυπνους. Αυτό ακριβώς επιβάλλεται να κάνεις δεδομένης της κείμενης νομοθεσίας αν είσαι ένα πραγματικό μουνί που δε διστάζει να τα κονομήσει καθιστώντας όλους τους γύρω του απόλυτα αποβλακωμένους.

Ορθώς, σε αυτό το γενικότερο πλαίσιο ελεεινής σκουληκοποίησης πάνω στο θέμα “πνευματική ιδιοκτησία”, ο ανώριμος και παιδικά σκεπτόμενος ερασιτέχνης την έχει δει “είμαι δημιουργός με copyright, κρατάω τον Πάπα απ’ τα αρχίδια”.

As above, so below.

Must Visit Link:Bound by Law.

Επειδή τα σχόλια σε αυτό το ποστ είναι απενεργοποιημένα (κάκιστα), αισθάνομαι την ανάγκη να ξεκαθαρίσω εδώ πέρα μια άποψή μου, μια και το προηγούμενο σχετικό ποστ μου προφανώς δεν ήταν αρκετό.

(more…)

Τον τελευταίο καιρό για επαγγελματικούς λόγους απέκτησα τρομερή εξοικείωση με τα πολυμέσα στο Linux και σκέφτηκα να μαζέψω κάποια από τα πράγματα που ξέρω εδώ. Ο λόγος για αυτό είναι ότι τελικά το Linux είναι πραγματικά και γαμώ τις πλατφόρμες για επεξεργασία video και ήχου, αλλά οι πληροφορίες για το πώς μπορείς να κάνεις διάφορα πράγματα είναι σκόρπιες εδώ κι εκεί σε man pages, howtos, συζητήσεις στο Internet κλπ.

Αναγκαία διευκρίνιση: στα πολυμέσα υπάρχουν δύο τύποι επεξεργασίας: linear και nonlinear. Στο linear παίρνεις ολόκληρο το κλιπάκι (ή κάποιο τμήμα του) και του εφαρμόζεις ένα φίλτρο. Π.χ. από .wma το μετατρέπεις σε .mp3, ή από .avi σε MPEG2 κατάλληλο για DVD. Στο nonlinear, ανοίγεις το κλιπάκι και επεμβαίνεις σε διάφορα σημεία του κατά βούληση. Π.χ. πας εκεί που εμφανίζονται τα βυζιά της Μαντόνα και τα κάνεις μεγαλύτερα, ή πας εκεί που η Βανδή κάνει τη χαρακτηριστική γαϊδουροεισπνοή α λα Καρράς και την κόβεις. Θα ασχοληθώ σχεδόν αποκλειστικά με linear επεξεργασία. Επίσης λέω “Linux” (και τα παραδείγματα θα βασίζονται κυρίως σε Ubuntu και KnoppMyth, δηλαδή σε Debian), αλλά τα περισσότερα από τα παρακάτω ισχύουν για όλα τα Unixοειδή λειτουργικά (*BSD, Solaris, Mac OS X κλπ).

Στον τομέα της linear επεξεργασίας λοιπόν, το Linux έχει την εξαιρετική τύχη να διαθέτει το ffmpeg. Ο κύριος σκοπός ύπαρξης του ffmpeg ήταν (και είναι) να λειτουργεί σα σουίτα βιβλιοθηκών επεξεργασίας βίντεο/ήχου για άλλα προγράμματα (όπως το MPlayer και το MythTV), αλλά και σαν ανεξάρτητο πακέτο περιλαμβάνει ένα κάρο χρήσιμες λειτουργίες, δυστυχώς με ένα μάλλον δαιδαλώδες command line interface. Συγκεκριμένα, περιλαμβάνει:

• Το πρόγραμμα ffmpeg, που μετατρέπει οτιδήποτε σε οτιδήποτε (και όχι μόνο)
• Το πρόγραμμα ffserver, που μπορεί να κάνει streaming πολυμέσων σε τοπικά δίκτυα ή στο Internet.

Εγκατάσταση του ffmpeg

Οι περισσότερες διανομές περιλαμβάνουν το ffmpeg σαν έτοιμο πακέτο (π.χ. στα Debian αρκεί ένα “apt-get install ffmpeg“), όμως για νομικούς λόγους τα έτοιμα ffmpeg είναι λίγο “κουτσουρεμένα”, π.χ. δεν έχουν δυνατότητα να χειρίζονται MP3. Οπότε το καλύτερο είναι να χτίσετε το δικό σας ffmpeg, κατεβάζοντας τον κώδικα απ’ ευθείας. Παρ’ όλο που υπάρχουν (πολύ αραιά) releases του ffmpeg, προτείνεται να χρησιμοποιήσετε την τελευταία έκδοση του κώδικα, κατεβάζοντάς την με το subversion. (το οποίο σίγουρα υπάρχει κάπου σαν έτοιμο πακέτο για τη διανομή σας. Σε Ubuntu, δώστε sudo apt-get install subversion). Στα παρακάτω, θα φτιάξουμε ένα ffmpeg με δυνατότητες χειρισμού FAAD και MP3, το οποίο θα εγκατασταθεί στον κατάλογο /opt/ffmpeg/.

Δώστε λοιπόν την εντολή:

svn checkout svn://svn.mplayerhq.hu/ffmpeg/trunk ffmpeg

Η εντολή θα δημιουργήσει έναν υποκατάλογο ffmpeg, μέσα στον οποίο θα βάλει όλον τον πηγαίο κώδικα.

Στη συνέχεια:

cd ffmpeg

./configure --prefix=/opt/ffmpeg --enable-mp3lame --enable-faad --enable-gpl --enable-pthreads

make && make install

Η παράμετρος –enable-mp3lame λέει στο ffmpeg ότι είναι διαθέσιμη η βιβλιοθήκη LAME (και άρα η δυνατότητα επεξεργασίας MP3) και η –enable-faad ότι είναι διαθέσιμη η βιβλιοθήκη FAAD2 (και άρα η δυνατότητα επεξεργασίας AAC, ενός φορμά ήχου που παίζει πολύ στα DVD και σε άλλες εφαρμογές βίντεο). Προφανώς για να μη σας παραπονεθεί το configure, πρέπει να έχετε στο σύστημά σας εγκατεστημένες τις βιβλιοθήκες LAME και FAAD2. (Στο Ubuntu Dapper, δώστε απλά sudo apt-get install libfaad2-dev liblame-dev). Τέλος, η παράμετρος –enable-gpl είναι απαραίτητη για νομικούς λόγους και η –enable-pthreads λέει στον compiler να φτιάξει μια multithreaded (αγγλιστί πολυνηματική) έκδοση του ffmpeg.

Σημειώνω πως αυτό το configuration είναι το ελάχιστο απαιτούμενο για τα παραδείγματα που θα ακολουθήσουν. Για να δείτε τι άλλες παράμετροι παίζουν, δώστε ./configure --help.

Έχοντας τώρα το ffmpeg μας, θα δείξω ένα παράδειγμα χρήσης του. Θα ακολουθήσουν και άλλα σε άλλα post.

Παραγωγή DVD από βιντεοκλιπάκια .AVI

Το σενάριο έχει ως εξής. Έχετε από ένα τσοντοσάιτ από τη φωτογραφική μηχανή σας ένα τσοντίδι κομμένο σε αποσπάσματα 10 βιντεάκια σε μορφή AVI (ας τα πούμε video1.avi, video2.avi, …, video10.avi) και θέλετε να τα κάνετε ένα DVD για να τα βλέπετε με άνεση στην τηλεόρασή σας. Η συνταγή είναι απλή, και χρειάζεται μόνο το ffmpeg, το dvdauthor και το αγαπημένο σας πρόγραμμα εγγραφής DVD (εμένα είναι το k3b).

Πηγαίντε λοιπόν στον κατάλογο που έχετε τα video1-10.avi, και δώστε τις εξής εντολές:

ffmpeg -i video1.avi -target pal-dvd video1.mpg

ffmpeg -i video2.avi -target pal-dvd video2.mpg

…
ffmpeg -i video10.avi -target pal-dvd video10.mpg


(μάλλον θα θέλετε να τις απλοποιήσετε σε ένα for i in `seq 1 10` do; ffmpeg -i video$i.avi -target pal-dvd video$i.mpg; done…)

Αυτές οι εντολές θα σας δώσουν 10 βιντεάκια MPEG2 κατάλληλα για PAL DVD (δηλαδή 720×576x25fps MPEG2 με ήχο AAC: όλα αυτά τα “ζητάει” η παράμετρος -target pal-dvd), οπότε στη συνέχεια μπορείτε να δώσετε

dvdauthor -t -o mydvd video1.mpg video2.mpg (.....) video10.mpg

dvdauthor -T -o mydvd

Η πρώτη εντολή δημιουργεί τον κατάλογο mydvd στον οποίο γράφει το αντίστοιχο VOB για το κάθε βιντεάκι. Η δεύτερη εντολή δημιουργεί τον πίνακα περιεχομένων του DVD. Το τελικό περιεχόμενο του καταλόγου mydvd είναι το σύστημα αρχείων ενός DVD που περιέχει το κάθε βιντεάκι σας σαν ξεχωριστό κεφάλαιο. Το σύστημα αρχείων μπορείτε να το γράψετε σε DVD με το K3B και μετά να το ξεφορτωθείτε. Σημειώνω πως το dvdauthor επιτρέπει πολλά άλλα πράγματα (όπως να προσθέσετε μενού) αλλά αυτά ξεφεύγουν από τους σκοπούς του post.