Don’t Kiss The Frog

δυο γίγαντες της διανόησης διασταυρώνουν τα ξίφη τους…

Και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς βαρβάρους…

Και γενικά ο κόσμος την έχει δει πολύ αρρωστημένα τώρα τελευταία με τα πνευματικά δικαιώματα σε βαθμό που παρεμποδίζει απίστευτα την πνευματική ζωή την ίδια.

Όπου με το “πνευματική ζωή” εννόω την άσκηση του δικαιώματος να πληροφορούμαστε για τα έργα της διάνοιας, να ερχόμαστε σε επαφή μαζί τους, να τα επεκτείνουμε, να τα κρίνουμε και όλα αυτά μαζί με όποιον θέλουμε.

Πάρτε π.χ. τη μουσική βιομηχανία ή μάλλον γενικότερα τη βιομηχανία infotainment. Οι τύποι έχουν ξεφύγει. Το ιδανικό για αυτούς είναι να πληρώνεις ανά άτομο και ανά ακρόαση/θέαση/εμπειρία/ανάγνωση οποιουδήποτε έργου. Η παραμικρότερη αναπαραγωγή ή τροποποίηση απαγορεύεται αν δεν είναι υπό τον έλεγχό τους (ή, συνηθέστερα, αν δεν περιλαμβάνει στάξιμο προς αυτούς, ενίοτε και “προληπτικό” κεφαλικό φόρο, όπως με το ποσοστό από τα CD-Recorders). Εδώ πληρώνεις ΑΕΠΙ αν παίξεις live σε ραδιοφωνική απευθείας μετάδοση τον… “Μπάρμπα-Γιάννη Κανατά”!

Για ποιον ακριβώς λόγο έχει καταντήσει η κοινωνία μας να επιτρέπει τέτοια υποχώρηση των δικαιωμάτων της υπέρ του δικαιώματος της πνευματικής ιδιοκτησίας;

Προσοχή: δεν είμαι κατά της πνευματικής ιδιοκτησίας. Απεναντίας, τη θεωρώ το μόνο ίσως αυθύπαρκτο είδος ιδιοκτησίας. Με τη διαφορά ότι σαν μοναδική πνευματική ιδιοκτησία αναγνωρίζω το δικαίωμα να λες ότι είσαι ο αυθεντικός δημιουργός κάποιου (σχετικά βέβαια) πρωτότυπου πνευματικού έργου. Γιατί όντως, πριν το επινοήσεις εσύ δεν υπήρχε [πολύ φοβάμαι ότι εδώ ισχύει λίγο μια essence Πλάτωνα γαμώ το βυζί μου]. Ενώ ας πούμε η υλική ιδιοκτησία είναι εντελώς συμβατική κατάσταση. ΟΚ δεν είναι ανάγκη να το κουράσουμε άλλο, είπα “ίσως” και εν πάση περιπτώσει είμαι υπέρ του να μπορείς να απαιτήσεις αναγνωρίζεσαι ως δημιουργός. Ακόμα και του να μπορείς να απαιτήσεις να στα σκάσουν για να λέει κάποιο αντίτυπο “με την ευλογία ή την έγκριση ή την προσωπική σφραγίδα του αυθεντικού δημιουργού”. Αλλά να ζητάς δικαιώματα 2ης γενιάς στην αναπαραγωγή και τη χρήση ε όχι ρε παιδιά έλεος.

Παρατηρήστε πόσο ευνοϊκά είναι τα πράγματα για έναν ιδιοκτήτη έργων της διάνοιας με καθαρά (και δεδηλωμένα) κερδοσκοπικά κίνητρα: απαγορεύεται κάθε είδους ανατύπωση των έργων χωρίς την έγκρισή του. Απαγορεύεται συνεπώς κάθε είδους κριτική των έργων χωρίς την έγκρισή του (αν έχετε στο μυαλό σας τους κριτικούς κινηματογράφου και άλλους δωρεάν δοκιμαστές, σκεφτείτε ότι και αυτοί κρίνουν αφού πρώτα δουν). Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που ορισμένες new age αιρέσεις ονόματα δε λέμε- έχουν κάνει τα έργα τους… copyrighted material για να αποφεύγουν οποιονδήποτε αντίλογο (και ενίοτε “εμπορικά μυστικά” για να αποφεύγουν ακόμα και την απόδοση με εναλλακτική διατύπωση). Βρίσκω τους κ.κ. αιρεσιάρχες πανέξυπνους. Αυτό ακριβώς επιβάλλεται να κάνεις δεδομένης της κείμενης νομοθεσίας αν είσαι ένα πραγματικό μουνί που δε διστάζει να τα κονομήσει καθιστώντας όλους τους γύρω του απόλυτα αποβλακωμένους.

Ορθώς, σε αυτό το γενικότερο πλαίσιο ελεεινής σκουληκοποίησης πάνω στο θέμα “πνευματική ιδιοκτησία”, ο ανώριμος και παιδικά σκεπτόμενος ερασιτέχνης την έχει δει “είμαι δημιουργός με copyright, κρατάω τον Πάπα απ’ τα αρχίδια”.

As above, so below.

Must Visit Link:Bound by Law.

Επειδή τα σχόλια σε αυτό το ποστ είναι απενεργοποιημένα (κάκιστα), αισθάνομαι την ανάγκη να ξεκαθαρίσω εδώ πέρα μια άποψή μου, μια και το προηγούμενο σχετικό ποστ μου προφανώς δεν ήταν αρκετό.

(more…)

Τον τελευταίο καιρό για επαγγελματικούς λόγους απέκτησα τρομερή εξοικείωση με τα πολυμέσα στο Linux και σκέφτηκα να μαζέψω κάποια από τα πράγματα που ξέρω εδώ. Ο λόγος για αυτό είναι ότι τελικά το Linux είναι πραγματικά και γαμώ τις πλατφόρμες για επεξεργασία video και ήχου, αλλά οι πληροφορίες για το πώς μπορείς να κάνεις διάφορα πράγματα είναι σκόρπιες εδώ κι εκεί σε man pages, howtos, συζητήσεις στο Internet κλπ.

Αναγκαία διευκρίνιση: στα πολυμέσα υπάρχουν δύο τύποι επεξεργασίας: linear και nonlinear. Στο linear παίρνεις ολόκληρο το κλιπάκι (ή κάποιο τμήμα του) και του εφαρμόζεις ένα φίλτρο. Π.χ. από .wma το μετατρέπεις σε .mp3, ή από .avi σε MPEG2 κατάλληλο για DVD. Στο nonlinear, ανοίγεις το κλιπάκι και επεμβαίνεις σε διάφορα σημεία του κατά βούληση. Π.χ. πας εκεί που εμφανίζονται τα βυζιά της Μαντόνα και τα κάνεις μεγαλύτερα, ή πας εκεί που η Βανδή κάνει τη χαρακτηριστική γαϊδουροεισπνοή α λα Καρράς και την κόβεις. Θα ασχοληθώ σχεδόν αποκλειστικά με linear επεξεργασία. Επίσης λέω “Linux” (και τα παραδείγματα θα βασίζονται κυρίως σε Ubuntu και KnoppMyth, δηλαδή σε Debian), αλλά τα περισσότερα από τα παρακάτω ισχύουν για όλα τα Unixοειδή λειτουργικά (*BSD, Solaris, Mac OS X κλπ).

Στον τομέα της linear επεξεργασίας λοιπόν, το Linux έχει την εξαιρετική τύχη να διαθέτει το ffmpeg. Ο κύριος σκοπός ύπαρξης του ffmpeg ήταν (και είναι) να λειτουργεί σα σουίτα βιβλιοθηκών επεξεργασίας βίντεο/ήχου για άλλα προγράμματα (όπως το MPlayer και το MythTV), αλλά και σαν ανεξάρτητο πακέτο περιλαμβάνει ένα κάρο χρήσιμες λειτουργίες, δυστυχώς με ένα μάλλον δαιδαλώδες command line interface. Συγκεκριμένα, περιλαμβάνει:

• Το πρόγραμμα ffmpeg, που μετατρέπει οτιδήποτε σε οτιδήποτε (και όχι μόνο)
• Το πρόγραμμα ffserver, που μπορεί να κάνει streaming πολυμέσων σε τοπικά δίκτυα ή στο Internet.

Εγκατάσταση του ffmpeg

Οι περισσότερες διανομές περιλαμβάνουν το ffmpeg σαν έτοιμο πακέτο (π.χ. στα Debian αρκεί ένα “apt-get install ffmpeg“), όμως για νομικούς λόγους τα έτοιμα ffmpeg είναι λίγο “κουτσουρεμένα”, π.χ. δεν έχουν δυνατότητα να χειρίζονται MP3. Οπότε το καλύτερο είναι να χτίσετε το δικό σας ffmpeg, κατεβάζοντας τον κώδικα απ’ ευθείας. Παρ’ όλο που υπάρχουν (πολύ αραιά) releases του ffmpeg, προτείνεται να χρησιμοποιήσετε την τελευταία έκδοση του κώδικα, κατεβάζοντάς την με το subversion. (το οποίο σίγουρα υπάρχει κάπου σαν έτοιμο πακέτο για τη διανομή σας. Σε Ubuntu, δώστε sudo apt-get install subversion). Στα παρακάτω, θα φτιάξουμε ένα ffmpeg με δυνατότητες χειρισμού FAAD και MP3, το οποίο θα εγκατασταθεί στον κατάλογο /opt/ffmpeg/.

Δώστε λοιπόν την εντολή:

svn checkout svn://svn.mplayerhq.hu/ffmpeg/trunk ffmpeg

Η εντολή θα δημιουργήσει έναν υποκατάλογο ffmpeg, μέσα στον οποίο θα βάλει όλον τον πηγαίο κώδικα.

Στη συνέχεια:

cd ffmpeg

./configure --prefix=/opt/ffmpeg --enable-mp3lame --enable-faad --enable-gpl --enable-pthreads

make && make install

Η παράμετρος –enable-mp3lame λέει στο ffmpeg ότι είναι διαθέσιμη η βιβλιοθήκη LAME (και άρα η δυνατότητα επεξεργασίας MP3) και η –enable-faad ότι είναι διαθέσιμη η βιβλιοθήκη FAAD2 (και άρα η δυνατότητα επεξεργασίας AAC, ενός φορμά ήχου που παίζει πολύ στα DVD και σε άλλες εφαρμογές βίντεο). Προφανώς για να μη σας παραπονεθεί το configure, πρέπει να έχετε στο σύστημά σας εγκατεστημένες τις βιβλιοθήκες LAME και FAAD2. (Στο Ubuntu Dapper, δώστε απλά sudo apt-get install libfaad2-dev liblame-dev). Τέλος, η παράμετρος –enable-gpl είναι απαραίτητη για νομικούς λόγους και η –enable-pthreads λέει στον compiler να φτιάξει μια multithreaded (αγγλιστί πολυνηματική) έκδοση του ffmpeg.

Σημειώνω πως αυτό το configuration είναι το ελάχιστο απαιτούμενο για τα παραδείγματα που θα ακολουθήσουν. Για να δείτε τι άλλες παράμετροι παίζουν, δώστε ./configure --help.

Έχοντας τώρα το ffmpeg μας, θα δείξω ένα παράδειγμα χρήσης του. Θα ακολουθήσουν και άλλα σε άλλα post.

Παραγωγή DVD από βιντεοκλιπάκια .AVI

Το σενάριο έχει ως εξής. Έχετε από ένα τσοντοσάιτ από τη φωτογραφική μηχανή σας ένα τσοντίδι κομμένο σε αποσπάσματα 10 βιντεάκια σε μορφή AVI (ας τα πούμε video1.avi, video2.avi, …, video10.avi) και θέλετε να τα κάνετε ένα DVD για να τα βλέπετε με άνεση στην τηλεόρασή σας. Η συνταγή είναι απλή, και χρειάζεται μόνο το ffmpeg, το dvdauthor και το αγαπημένο σας πρόγραμμα εγγραφής DVD (εμένα είναι το k3b).

Πηγαίντε λοιπόν στον κατάλογο που έχετε τα video1-10.avi, και δώστε τις εξής εντολές:

ffmpeg -i video1.avi -target pal-dvd video1.mpg

ffmpeg -i video2.avi -target pal-dvd video2.mpg

…
ffmpeg -i video10.avi -target pal-dvd video10.mpg


(μάλλον θα θέλετε να τις απλοποιήσετε σε ένα for i in `seq 1 10` do; ffmpeg -i video$i.avi -target pal-dvd video$i.mpg; done…)

Αυτές οι εντολές θα σας δώσουν 10 βιντεάκια MPEG2 κατάλληλα για PAL DVD (δηλαδή 720×576x25fps MPEG2 με ήχο AAC: όλα αυτά τα “ζητάει” η παράμετρος -target pal-dvd), οπότε στη συνέχεια μπορείτε να δώσετε

dvdauthor -t -o mydvd video1.mpg video2.mpg (.....) video10.mpg

dvdauthor -T -o mydvd

Η πρώτη εντολή δημιουργεί τον κατάλογο mydvd στον οποίο γράφει το αντίστοιχο VOB για το κάθε βιντεάκι. Η δεύτερη εντολή δημιουργεί τον πίνακα περιεχομένων του DVD. Το τελικό περιεχόμενο του καταλόγου mydvd είναι το σύστημα αρχείων ενός DVD που περιέχει το κάθε βιντεάκι σας σαν ξεχωριστό κεφάλαιο. Το σύστημα αρχείων μπορείτε να το γράψετε σε DVD με το K3B και μετά να το ξεφορτωθείτε. Σημειώνω πως το dvdauthor επιτρέπει πολλά άλλα πράγματα (όπως να προσθέσετε μενού) αλλά αυτά ξεφεύγουν από τους σκοπούς του post.

Δεν είναι περίεργο που ακόμα και εξαιρετικά μορφωμένοι άνθρωποι ξεστομίζουν συχνά φράσεις όπως “τον αληθής”, ενώ ακόμα και παιδάκια 3 χρονών σχεδόν ποτέ δε θα πούνε “τον πατέρας”;

Σύμφωνα με την Α. Φραγκουδάκη: όχι. Γιατί η κλίση του ουσιαστικού “πατέρας” διέπεται από τους κανόνες της μητρικής μας γλώσσας, τους οποίους ξέρουμε όλοι σχεδόν τέλεια σε ηλικία 3 χρονών, ενώ η κλίση του επιθέτου “αληθής” διέπεται από τους κανόνες μιας άλλης γλώσσας (στη συγκεκριμένη περίπτωση της καθαρεύουσας, σε ένα σημείο όπου η Γραμματική Τριανταφυλλίδη κάνει μια ψιλοϋποχώρηση για λόγους backward compatibility[*]) και κανείς δεν τους μαθαίνει αν δεν τους διδαχθεί στο σχολείο. Και επιπλέον κανείς ποτέ δεν τους μαθαίνει τόσο καλά όσο αυτούς της μητρικής του γλώσσας.

Θα έλεγα ότι αυτή η απλή παρατήρηση καθιστά την άποψη περί ύπαρξης “διμορφίας” και όχι “διγλωσσίας” στον ελληνόφωνο κόσμο (και καλά η λόγια [καθαρεύουσα, αττική κλπ] και η δημοτική [δημοτική, ελληνιστική κοινή] είναι δύο μορφές της ίδιας γλώσσας και όχι δύο διαφορετικές γλώσσες) αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή ιδεολόγημα χωρίς την παραμικρή υπόσταση. Ομιλητές της μίας δε μπορούν να καταλάβουν ή να μιλήσουν σωστά την άλλη χωρίς τουλάχιστον 2-3 χρόνια σοβαρότατης εκπαίδευσης. Αν ανοίξετε οποιοδήποτε σοβαρό βιβλίο, θα διαπιστώσετε ότι αυτός είναι ο ορισμός των διαφορετικών γλωσσών. Δεν έχει κανέναν αστερίσκο που να λέει “εκτός από τα ελληνικά, που ως γνωστόν επειδή το ελληνικό εθνικό κράτος είναι ενιαίο και αιώνιο το ίδιο ισχύει και για τη γλώσσα του”.

Σημειώνω επίσης πως η διγλωσσία γραπτής/καθομιλουμένης δεν είναι και τόσο αιώνιο φαινόμενο. Για παράδειγμα επί Ομήρου δεν υπήρχε σχεδόν καθόλου γραπτή και δε νομίζω ότι ο Όμηρος ξόδεψε τον περισσότερο από τον χρόνο του μαθαίνοντας τους κανόνες κλίσης των προφορικών ιδιωμάτων στα οποία είναι γραμμένα (ΟΚ, δεν έχω καλύτερη λέξη) τα έργα του.

Και παρεμπιπτόντως, δυσκολεύομαι να καταλάβω γιατί η στροφή στο γλωσσικό παρελθόν μας (είτε πρόκειται για το πολυτονικό, είτε για την καθαρεύουσα) είναι αντίδοτο στην πολιτισμική ισοπέδωση. Είναι σα να προτείνει κάποιος επιστροφή στις σπηλιές σαν αντίδοτο στα βιομηχανικά ατυχήματα. Δεν είμαστε το παρελθόν μας. Και εδώ που τα λέμε, ποτέ δεν ήμασταν, γιατί το παρελθόν ποτέ δεν ήταν έτσι όπως το φαντάζονται οι ιδεολογίες της Jihad.

(με αφορμή αυτό, που το είδα από εκεί.)

ΥΓ: Να διευκρινήσω ότι δεν πρόκειται να δεχθώ σχόλια του τύπου “Ο Κρατύλος είναι μαλάκας”, δεν είναι καθόλου μαλάκας, είναι μια χαρά άνθρωπος.

[*] αδικαιολόγητα κατά τη γνώμη μου, μια και όλοι αυτοί οι τύποι από το φυσιολογικό ομιλητή της δημοτικής (αυτόν που δεν έχει υπόψη του ότι “κλίνονται με αρχαίο τρόπο” οπότε θα κάτσει να το σκεφτεί πριν μιλήσει και άρα είτε θα κάνει μαλακία είτε θα το πει “σωστά”) κλίνονται αυθόρμητα: ο αληθής, του αληθή, τον αληθή.

Το άλμπουμ έχει δύο CD, εκ των οποίων το 2ο (”The Other Side”) αποκηρύχθηκε από το κοινό των Infected Mushroom, όχι μόνο επειδή ξεφεύγει πάρα πολύ από το συνηθισμένο διαστημικό ντάπα-ντούπα αλλά κυρίως επειδή οι στίχοι του κάνουν σαφές ότι μόνο και μόνο επειδή κάποιος είναι ο αρχιμάστορας της ψυχεδελικής ελεκτρόνικα αυτό δε σημαίνει ότι αποδέχεται τη new age ιδεολογία (ξέρετε τώρα: “θετικά vibes”, “ενέργειες”, “ζώδια”, “ας πάρουμε ένα έψιλον κι ας χορέψουμε ξυπόλητες στη Σαμοθράκη παρέα με τους Καβείρους ενωμένες με τη Γη αλλά προσοχή στα μαλλιά μας που τα ισιώναμε 7,5 ώρες”) των χαπακωμένων πανίβλακων οπαδών της.

Όταν το διάβασα αυτό (όχι ακριβώς με αυτή τη διατύπωση είναι η αλήθεια), είπα “εδώ είμαστεεε”. Και όντως το CV-The Other Side είναι κατά τη γνώμη μου από τα καλύτερα ηλεκτρονικά άλμπουμ των τελευταίων ετών. To 1o CD OK, καλούτσικο, τυπική psytrance [με τη σαφέστατη μουσική ανωτερότητα των IM], αλλά το The Other Side καταπληκτικό. Ξεχωρίζω το οργισμένο Converting Vegetarians όπου οι IM επιδεικνύουν τις ικανότητές τους στο Hip Hop, και το παθιασμένο Blink με την υπέροχη γυναικεία φωνή, για το οποίο σας προσφέρω ένα preview.

ακόμα και μια ΠΕΤΑΛΙΔΑ είναι λιγότερο κολλημένη και ηλίθια από κνίτη σε περίοδο επαναστατικού αναβρασμού (i.e. ζέστης). Ίσως επειδή την έχει και πιο μεγάλη…

Είδα έναν τηλευαγγελιστή του ΛΑΟΣ να ισχυρίζεται από τη συχνότητα του πάλαι ποτέ Tele-City ότι υπάρχει απόφαση του ΟΗΕ να ξαναλειτουργήσει η Αγια-Σοφιά σαν εκκλησία και ότι η προδοτική ελληνική κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα.

Αναρωτιέμαι, το σημείο της Βίβλου που ο Θεός του λέει να μην ψεύδεται ασύστολα, το έχει διαβάσει αυτός ο καλός ορθόδοξος χριστιανός;

KERBLOG: qana

there is 15000 persons seeing this blog! it’s incredible no? no. IT IS NOT ENOUGH! guys if each one of these 15000 can drag 10 more people asking them to drag 10 more, we’ll be a fucking million and a half. and if this million can drag some more… i am not totally naive and more likely a little bit sceptical, but it seems for me that a webtifada is possible. ghandi’s concept but on the net. one fucking billion of people saying NO. it looks cheesy i know, but is there something else to do?