webtifada
there is 15000 persons seeing this blog! it’s incredible no? no. IT IS NOT ENOUGH! guys if each one of these 15000 can drag 10 more people asking them to drag 10 more, we’ll be a fucking million and a half. and if this million can drag some more… i am not totally naive and more likely a little bit sceptical, but it seems for me that a webtifada is possible. ghandi’s concept but on the net. one fucking billion of people saying NO. it looks cheesy i know, but is there something else to do?
theulini?
Μπήκαν στο διαδίκτυο αυτά τα παιδιά…για να κάνουν ευχές ηλεκτρονικώς.
“But is there something else to do?”
Ναι, να βγάλετε τις μαντήλες και να ανοίξετε τα μάτια σας. Να πιστέψετε στη Δημοκρατία και την πολιτική και να απαιτήσετε από τους ανθρώπους και όχι από τον Αλλάχ ή το Θεό ένα καλύτερο μέλλον.
Δεν του γράφω γιατί το θεωρώ υποκριτικό. Όμως ελπίζω να’ναι καλά αυτός και οι δικοί του.
Ποιος Αλλάχ;
Μην του γράφεις, διάβασέ τον τουλάχιστον πριν τον κατατάξεις.
Μακάρι η φωνή του Μάζεν να ακουστεί. Αλλά δεν ελπίζω και πολύ…. Συγχαρητήρια πάντως j95 για την πρωτοβουλία σου να το αναδημοσιεύσεις.
Έτσι που το διατυπώνει και μάλλον το πιστεύει είναι σαν να μας ζητάει να προσευχηθούμε, ασχέτως αν δεν το ζητάει. Το αίτημά του είναι σχεδόν μεταφυσικό, κατά τη γνωμη μου. Σαν το ” Σήκω φύσα το πρωί, μπας το νέφος διαλυθεί”. Και αν μαζευτεί ένα δισεκατομμύριο κόσμος που μπορεί έτσι και αλλιώς να υπάρχει και να συμφωνεί ήδη μαζί του τί θα γίνει; Θα μου πεις, εδώ είμαστε και θα δούμε τί θα γίνει.
Μα ο τύπος δεν είναι θρησκόληπτος. Καλλιτέχνης είναι. Εκφράζεται με τη ζωγραφική και τη μουσική. Τώρα αν ο υπόλοιπος κόσμος βλέποντας όλα αυτά αισθάνεται τύψεις για τα εγκλήματα της ανθρωπότητας και για το προσωπικό μερίδιο συμμετοχής και αναισθησίας, αυτό είναι ένα άλλο θέμα…
Ξανά. Δεν είπα ότι ο τύπος είναι θρησκόληπτος απλά, στην ερώτηση του τί μπορεί να γίνει απάντησα ότι καλόν είναι οι συμπατριώτες του να βγάλουν κατ’αρχάς τις μαντήλες και να πιστέψουν στην πολιτική και όχι στο θρησκευτικό φονταμενταλισμό.
Ελπίζω τα περί ενοχής να μην πηγαίνουν σε μένα γιατί έχω γράψει δεξιά-αριστερά τί πιστεύω για το δικαίωμα των κρατών να αμύνονται απέναντι σε αυτούς που διακηρυσσουν ότι επιθυμούν την καταστροφή τους.
Μα η μαντήλα δεν φεύγει από τη μία μέρα στην άλλη. Δε γίνεται να ξυπνήσουν αύριο το πρωί όλοι αυτοί και να πουν οτι αρνούνται όλη τους την ύπαρξη. Αυτό θέλει πάρα πολύ χρόνο και σίγουρα δε γίνεται με βομβαρδισμούς.
Όσο για την ενοχή, εννοείται ότι πάει σε όλους μας αφού δεν ξέρω κανέναν προσωπικά. Και μερικές φορές σημασία δεν έχουν οι λέξεις αλλά οι πράξεις. Έχω μεγάλη περιέργεια να δω πόσο μεγάλη θα είναι η βοήθεια που θα στείλουμε στους χτυπημένους σε τροφιμα και φάρμακα. Επίσης, στις διαμαρτυρίες που έγιναν στην Αθήνα πήγαν ελάχιστα άτομα. Και ωραία κάνουμε τις διαδικτυακές αναλύσεις, αλλά είναι αυτό αρκετό;
Εγώ προσωπικά είμαι από αυτούς που αντί να κάνουν πράξεις κάθονται σπίτι, χαζεύουν ίντερνετ και ίσως να λένε και τη γνώμη τους για να δείξουν ότι ασχολούνται. Μία στο τόσο σκέφτομαι “σήμερα αυτοί, αύριο εμείς” αλλα και αυτό μου περνάει γρήγορα. Ε λοιπόν, ο κόσμος αποκλύεται να αλλάξει με αυτή τη νοοτροπία. Μπορεί να ακούγονται ρομαντικά, ξενέρωτα και δεν ξέρω εγώ τι άλλο όλα αυτά, αλλά δυστυχώς αυτό είναι το δικό μας μερίδιο.