..σε καταλαβαίνω “απόλυτα”.

δηλαδή το “δυο γίγαντες της διανόησης” δεν είναι κάτω από τη μέση; Ή έστω (επειδή δεν ξέρω πως ακριβώς το εννοείτε το κάτω και το πάνω), φτηνή αφ’υψηλού ειρωνεία;

Το δεύτερο. Σιγά μην αξίζει και… ακριβότερη ειρωνεία. Το αφ’ υψηλού είναι δεδομένο, καθαρά από πλευράς θεώρησης βέβαια: προσπαθώ να βλέπω το big picture και στο big picture όλα φαίνονται συνήθως πολύ αστεία. Τα χτυπήματα, είτε κάτω είτε πάνω από τη μέση, τα αφήνω για εκείνους που νομίζουν ότι κάνουμε μάχη εδώ πέρα.

Ας βγάλουμε τώρα ένα inner message:
———–
1) Σε κάθε social network συζητήσεων, αδιάφορα από το το βαθμό συνένωσης (coupling), μοιραία κάποια στιγμή ανακυκλώνονται θέματα.
2) Μοιραία λοιπόν κάποια στιγμή διατυπώνεται η άποψη “όλο τα ίδια λέμε”.
3) Η εντροπία[*] αυτής της άποψης είναι σχεδόν άπειρη.
-Μεγαλύτερη εντροπία έχει μόνο η άποψη που επισημαίνει το (3)…

…Which is why όλα αυτά κατέληξαν σε ένα περιθωριακό mini-post της υπεργαμάτης μπλογκάρας μου και όχι, ας πούμε, σε ένα κανονικό ποστ.

Πάμε παρακάτω:
—-
old-boy, με το “γαμιέται ο θρύλος και ο πειραιάς” είναι αλήθεια ότι κερδίζεις κάποιους πόντους, μια και όντως συμβαίνει να γαμιέται ο θρύλος, όπως και ο Πειραιάς εδώ που τα λέμε ειδικά τις μέρες που βρέχει και η βοθρίλα του λιμανιού φτάνει στα δύο στενά από τα όριά του. Βρίσκομαι και σε positive αγαπησιάρικο mood λόγω Alpha Blondy… Καιρός για μία επανεκτίμηση της περίπτωσής σου.

Για να δούμε λοιπόν, είπα ποτέ ότι είσαι κακός άνθρωπος;

Όχι.

ΟΚ, άρα δε χρειάζεται να αναθεωρήσω κάτι από αυτά που είπα.

[*] στο συγκεκριμένο context η λέξη διαβάζεται με την (μειοψηφική) σημασία “γιατομπουτσίαση”

—

ΚΙ άλλοι γίγαντες προστέθηκαν J. Πήγα κι εγώ

Μαλακία έκανες, με αυτά τα πράγματα δηλώνεις την έμπρακτη υποστήριξή σου στον αγώνα των όπου γης αποτυχημένων επαναστατών, τώρα ο Ναυτίλος όπου να ‘ναι θα σου δώσει τίποτα εκρηκτικά να πας να ανατιναχθείς για να πέσει ο καπιταλισμός, αν δηλαδή δε σε αναγκάσει να μάθεις μπάσκετ για να νικήσεις καμία Αμερική

Τέλος πάντων.

Το τί είμαι και τί δεν είμαι δεν σε αφορά. Το ΙΔΨ ήταν το ύφος της απάντησης που έπρεπε στις εμμονές που βλέπω τριγύρω. Αντί να κάτσουμε να ασχοληθούμε με το “τί” είπε κάποιος, ασχολούμαστε με αναλύσεις επί αναλύσεων του “τί είναι” αυτός που μας τα ΄πε. Αν δηλαδή εγώ είμαι ψυχίατρος, όλες αυτές οι αναλύσεις για το ποιόν αυτών που κρίνουν τί είναι; Ε, γι΄αυτό έδωσα τέτοια επιστημονική ανάλυση.

Τέλος, δεν είναι υποχρεωτικό να σε μισώ επειδή διαφωνώ με πολλές απόψεις σου. Άμα το βγάλεις αυτό από το κεφάλι σου, θα καταλάβεις ότι δεν θέλεις να συμφωνούν με αυτά που γράφεις.