Στα ελληνικά οι προτάσεις “Το Γιώργο χτυπάει ο Γιάννης” και “Το Γιώργο ο Γιάννης χτυπάει” δεν είναι συντακτικά λανθασμένες, αν και έχουν ελαφρώς διαφορετική σημασιολογία από την αρχική.

Wx, tha mou vgei twra to daskalistiko mou kai den to thelw. Kamia diaforetikh “shmasiologia” (”shmasia” mallon 8es na peis). H diafora einai sthn estiash (focus) ‘h s’auto pou oi leitourgistes lene “prooptikh”, dhl. oxi shmasiologikh, alla mallon pragmatologikh diafora. Oi domes O(bject)-V(erb)-S(ubj) kai OSV pou pare8eses einai apotelesma 8ematopoihshs tou antikeimenou h prwth kai h deuterh ypokeimenou/antikeimenou. H basikh seira sta ellhnika symfwna me tis epikratesteres analyseis einai VSO-akoma kai to SVO (o J. xtypa to G.) einai proion 8ematopoihshs tou ypokeimenou.

>Στα αγγλικά το παράδειγμα δε μεταφέρεται γιατί η σειρά Subject-Verb-Object είναι “ιερή”. Αντίστοιχα π.χ. στα γερμανικά το ρήμα αν θυμάμαι καλά μπαίνει σε συγκεκριμένη θέση της πρότασης που να έχεις το θεό μπάρμπα.

>Δεύτερο παράδειγμα: οι δομές “ένας κόκκινος άνθρωπος” και “ένας άνθρωπος κόκκινος” είναι στα ελληνικά εξίσου συντακτικά ορθές (αν και πάλι υπάρχει σημασιολογική διαφοροποίηση). (eipame, oxi shmasiologikh) Αντίθετα στα αγγλικά το “a red man” είναι σωστό ενώ το “a man red” είναι λάθος.

>Γενικά στις γλώσσες αυτής της οικογένειας οι κανόνες “στοίχισης” των όρων μιας πρότασης είναι σε γενικές γραμμές -και σε σχέση με τα ελληνικά πάντα- μπετόν αρμέ, πράγμα το οποίο απέδωσα με τον μάλλον αδόκιμο όρο “ευαισθησία στη σύνταξη”.

Ok, auto to lene (austhrh) “diagrammatikothta”. (vevaia liga “iera” einai pragmatika aparaviasta). Exei na kanei me typologika xarakthristika ths glwssas -p.x. thn parousia/apousia klitikhs morfologias- para me ton “synthrhtismo” ‘h mh twn omilhtwn.

>Για να βρω στα ελληνικά ένα αντίστοιχο (από πλευράς “σοκ” που προκαλεί) παράδειγμα της υιοθέτησης του split infinitive, έπρεπε να βρω μια συντακτική κατασκευή όπου αλλάζοντας τη σειρά των λέξεων προκύπτει κάτι με ολοφάνερα “λανθασμένη” αίσθηση. Λοιπόν από τα χιλιάδες παραδείγματα που θα μπορούσα να διαλέξω, διάλεξα το negation που στα ελληνικά γίνεται με Δεν+ρήμα και όχι με ρήμα+δεν. Ίσως υπάρχει και καλύτερο παράδειγμα (ίδιο πάντως δεν υπάρχει γιατί στα ελληνικά δεν υπάρχει απαρέμφατο και ακόμα και όταν υπήρχε δεν ήταν δύο λέξεις αλλά μία) αλλά όχι και διάτρητος ο λόγος μου!

Ennow oti me prokeimenes pou den sysxetizontai, den mporei na vgei egkyro symperasma. Edw den eimai sigouros oti xerw ti theloume na apodeixoume. Oti oi syntaktika “euais8htes” eurwpaikes glwsses exoun kanei “allagares” pou 8a fainontan perierges kai gia ta anais8hta ellhnika? Ok. Alla oi allages exoun na kanoun me to an to systhma tis shkwnei, an mporoun na prokypsoun endexomenws me mia “epanermhneia” tou systhmatos, mh dinoume thn entypwsh oti mia fileleu8erh glwssikh koinothta mporei na proxwrhsei se osodhpote sokaristikes allages kai oti mia allh den tis kanei epeidh einai synthrhtikh. Mporei na einai ki auto, mporei na’nai oti ki auta pou fainontai se emas paromoia mporei na exoun mia entelws diaforetikh ypokeimenh domh (p.x. to “J. killed the wolf” einai vasikh seira, enw “o G. skotwse to lyko” den einai) kai toumpalin, domes fainomenika asxetes na exoun ws afethria ena panomoiotypo sxhma (p.x. h symfwnia tou ypokeimenou sta ellhnika geroundia “-ontas” kai sta agglika infinitives, symfwna me mia analysh pou exw ypopsh). Gi’auto, to 8ema twn antistoixiwn einai dyskolo kai vrisketai pragmatika se ena pio afhrhmeno epipedo.

>Και στο συγκεκριμένο δεν είναι αντιεθνικιστικός γιατί ο Hell δεν είναι εθνίκι.

genikotera milaw

….SPYRO?

Αυτό βέβαια είναι η άποψή μου και επειδή όταν την εξέφρασα είχα 38.5 πυρετό δεν αποκλείεται να ήταν μαλακία άποψη και γενικά δεν έχω πρόβλημα να αναθεωρώ τις απόψεις μου ούτε είμαι τόσο διαφορετικό αδερφάκι όσο νομίζεις ιδιαίτερα αν κάποιος το παρακουράσει με προσβολές της αδερφής μου, αδιάφορα από το αν η αδερφή μου έχει αντικειμενικά δίκιο ή άδικο. Αυτά.

exoriste πάρε μια απλή πρόταση: “Ο Γιάννης χτυπάει το Γιώργο”.

Στα ελληνικά οι προτάσεις “Το Γιώργο χτυπάει ο Γιάννης” και “Το Γιώργο ο Γιάννης χτυπάει” δεν είναι συντακτικά λανθασμένες, αν και έχουν ελαφρώς διαφορετική σημασιολογία από την αρχική.

Στα αγγλικά το παράδειγμα δε μεταφέρεται γιατί η σειρά Subject-Verb-Object είναι “ιερή”. Αντίστοιχα π.χ. στα γερμανικά το ρήμα αν θυμάμαι καλά μπαίνει σε συγκεκριμένη θέση της πρότασης που να έχεις το θεό μπάρμπα.

Δεύτερο παράδειγμα: οι δομές “ένας κόκκινος άνθρωπος” και “ένας άνθρωπος κόκκινος” είναι στα ελληνικά εξίσου συντακτικά ορθές (αν και πάλι υπάρχει σημασιολογική διαφοροποίηση). Αντίθετα στα αγγλικά το “a red man” είναι σωστό ενώ το “a man red” είναι λάθος.

Γενικά στις γλώσσες αυτής της οικογένειας οι κανόνες “στοίχισης” των όρων μιας πρότασης είναι σε γενικές γραμμές -και σε σχέση με τα ελληνικά πάντα- μπετόν αρμέ, πράγμα το οποίο απέδωσα με τον μάλλον αδόκιμο όρο “ευαισθησία στη σύνταξη”.

Για να βρω στα ελληνικά ένα αντίστοιχο (από πλευράς “σοκ” που προκαλεί) παράδειγμα της υιοθέτησης του split infinitive, έπρεπε να βρω μια συντακτική κατασκευή όπου αλλάζοντας τη σειρά των λέξεων προκύπτει κάτι με ολοφάνερα “λανθασμένη” αίσθηση. Λοιπόν από τα χιλιάδες παραδείγματα που θα μπορούσα να διαλέξω, διάλεξα το negation που στα ελληνικά γίνεται με Δεν+ρήμα και όχι με ρήμα+δεν. Ίσως υπάρχει και καλύτερο παράδειγμα (ίδιο πάντως δεν υπάρχει γιατί στα ελληνικά δεν υπάρχει απαρέμφατο και ακόμα και όταν υπήρχε δεν ήταν δύο λέξεις αλλά μία) αλλά όχι και διάτρητος ο λόγος μου!

Και στο συγκεκριμένο δεν είναι αντιεθνικιστικός γιατί ο Hell δεν είναι εθνίκι.

egw esvisa ta comments m.

..etsi.giati eimai mia malakw.

>>> Με ιντριγκαρεις. Εκδηλωσεις self-pity (λανθανων χριστιανισμος), τασεις αυτομαστιγωματος, ξαφνικες συναισθηματικες μεταπτωσεις ειναι βουτυρο στο ψωμι μου και μου εξαπτουν απεριγραπτα την περιεργη. Σε διατασσω να επανακαμψεις με οποιοδηποτε τροπο.

Παντως μου κανει απιστευτη εντυπωση το ποσο διαφορετικα αδερφακια ειστε. Ο j95 ειναι σα να μεγαλωσε σε κανα κολλεγιο οικοτροφος, η δε m13 σε κανα ιδρυμα για απορες κορασιδες - εξ ου υποθετω και το χαμαλολεξιλογιο. Οπως και να εχει το πραμα, all hail to both of you, αν και για διαφορετικους λογους στον καθενα.