Don’t Kiss The Frog

μη νομίζετε ότι μου αρέσει αυτό το πράγμα, αλλά η πάγια πολιτική μου είναι: “μου σβήνεις comment? Αυτό που ήθελα να πω θα το διαβάσουν 10 φορές περισσότεροι, τσόκαρο”

μπορώ να δημοσιεύσω εδώ και το δικό μου σχόλιο που προφανώς ούτε αυτό ταίριαζε με τους κανόνες του bloggin του αξιόλογου blogger και σβήστηκε χωρίς καν να του δοθούν τα 30 λεπτά δημοσιότητας που δόθηκαν στο δικό σου

έγραψα λοιπόν στον αξιόλογο blogger

“τι σημαίνει “φιλισταίοι ρεπόρτερ τέχνης”?
τι σημαίνει ρεπόρτερ τέχνης?

μάλλον δεν έχεις πάει σε κοκτέιλ πάρτι γιατί αν είχες πάει θα διαπίστωνες πως σε αυτά δεν συζητούνται λογοτεχνικά έργα, αλλά άλλα πράγματα

οπότε αντί να τα βάζεις με τους “φιλισταίους ρεπόρτερ τέχνης” δεν τα βάζεις καλύτερα με τους “φιλισταίους λογοτεχνίζοντες bloggers” όπως εσύ και τα cups of tea σου?”

Χμμ… ο raresteak γράφει:

Φέτος έκλεισαν εκατό χρόνια από την ημέρα που διαδραματίζεται η πλοκή του έργου, το οποίο συγγράφηκε κατά την περίοδο 1914-1922.

Σίγουρα; Θυμάμαι να έχουν περάσει τα 100 χρόνια καιρό τώρα. Στο Wikipedia αυτό βλέπω για το Ulysses: 16 Ιουνίου 1904.

Για τα υπόλοιπα δεν έχω άποψη (δεν έχω προσπαθήσει καν να διαβάσω το βιβλίο). Αλλά σίγουρα έχω συναντήσει κριτικούς στο επιστημονικό μου πεδίο που έχουν τη συμπεριφορά που περιγράφει ο raresteak.

Ευχαριστώ το θεό που οι ¨”αξιόλογοι” δεν είχαν το πάνω χέρι την εποχή που ξεκινούσαν την καριέρα τους οι Beatles και οι Stones.

[…] Ενδιαφέρουσες αντιδράσεις για την παρούσα δημοσίευση […]

το post slug είναι κορυφαίο!

‘logioi-ison-mesaionas’

lol και επαυξάνω

Αν δεν υπήρχε ο διάολος θα έπρεπε να τον εφεύρουμε αγαπητέ

Δημοσιεύω και εγώ εδώ το comment που θα έκανα στους “αξιόλογους” γιατί όταν έκανα submit μου έβγαλε ‘Sorry, comments are closed for this item’.

Δεν ξέρω τι θα γινόταν στην περίπτωση που περιγράφει, αλλά είμαι σχεδόν σίγουρη ότι άμα ζούσε ο Joyce και έβλεπε ότι λογοκρίθηκε σχόλιο σε θέμα που τον αφορούσε θα τακτοποιούσε ο ίδιος τον υπεύθυνο όπως έπρεπε. Φαντάζομαι ότι ξέρουν οι “αξιόλογοι” ότι ο Οδυσσέας λογοκρίθηκε πάρα πολλές φορές στο παρελθόν και για τον λόγο αυτό φαντάζομαι ότι η λογοκρισία δεν ήταν του γούστου του Joyce. Ντροπή.

Και ναι, adamo έχεις απόλυτο δίκιο. Η επέτειος των 100 χρόνων ήταν το 2004.

Παρακάτω παρατίθεται η διαδοχή των σχολίων που έχουν διαγραφεί από τη δημοσιέυση http://raresteak.wordpress.com/2006/10/24/joyce/ κατά την εφaαρμογή των όρων του blog, μιας και στο παρόν blog δεν υπάρχουν σχετικοί όροι απ’ όσο μπορώ να διακρίνω. Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη από τον/την διαχειριστη για την κατάχρηση του χώρου, έχοντας γνώση της ευχέριάς του να διαγράψει το παρόν σχόλιο, έστω κι αν δεν υπάρχει κάποιος σχετικός όρος.

j95 Says:
October 24th, 2006 at 12:57 pm
Αν σήμερα γραφόταν η Οδύσσεια, όλοι εσείς οι “αξιόλογοι άνθρωποι” θα περιγελούσατε αυτό το απλοϊκό φολκλόρ άσμα των αγράμματων και θα διαβάζατε Τζόυς.

raresteak Says:
October 24th, 2006 at 1:12 pm
@ j95
Αν γραφόταν σήμερα η Οδύσσεια θα ήταν εκτός παραδείγματος. Ο Οδυσσέας είναι ένα έργο της νεωτερικότητας. Οι τσάμπα μαγκιές στις οποίες εντρυφείτε είναι προσβλητικές για τους επισκέπτες του blog και σε εφαρμογή των κανόνων του θα διαγραφούν εντός ολίγου.

j95 Says:
October 24th, 2006 at 5:26 pm
Το σχόλιό μου γιατί σβήστηκε;

raresteak Says:
October 24th, 2006 at 5:38 pm
Tο σχόλιο σας παρέβαινε τους κανόνες του blog.
Απαντήθηκε και παρέμεινε για μισή ώρα πριν σβηστεί.
Το ίδιο θα συμβεί και για τα δύο τελευταία.
Για οποιαδήποτε άποψη ή απορία μπορείτε να επικοινωνείτε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
Ευχαριστώ.

j95 Says:
October 24th, 2006 at 5:45 pm
Κανένα πρόβλημα, απλά σβήστε και το pingback όταν σας έρθει.

Don’t Kiss The Frog » Blog Archive » Αν σήμερα τραγουδιόταν η “Οδύσσεια” του Ομήρου Says:
October 24th, 2006 at 5:45 pm
[…] Όλοι αυτοί οι “””””αξιόλογοι””””” που σβήνουν ενοχλητικά comments δε θα ήθελαν να έχουν καμία σχέση με ένα τόσο απλοϊκό δείγμα γραφής της μαζικής κουλτούρας. […]

newmanifesto Says:
October 24th, 2006 at 6:05 pm
τι σημαίνει “φιλισταίοι ρεπόρτερ τέχνης” ?
τι σημαίνει “ρεπόρτερ τέχνης”?
μάλλον δεν έχεις βρεθεί ποτέ σε κοκτέιλ πάρτι γιατί αν είχες βρεθεί θα διαπίστωνες πως δεν συζητιούνται σε αυτά λογοτεχνικά έργα, αλλά άλλα πράγματα
με λίγα λόγια το ποστ σου περιέχει ανακρίβειες και κουταμάρες
οπότε πριν τα βάλεις με τους “φιλισταίους ρεπόρτερ τέχνης” δεν τα βάζεις καλύτερα με τους “φιλισταίους λογοτεχνίζοντες bloggers” σαν και του λόγου σου και τα cups of tea σου?

raresteak ακόμα δεν έχω καταλάβει αν είσαι ή παρωδείς, ελπίζω το δεύτερο (οπότε ρισπέκτ), φοβάμαι το πρώτο (οπότε αντιρισπέκτ).

“Κανένα πρόβλημα, απλά σβήστε και το pingback όταν σας έρθει.”

Αυτό ήταν το πιο ωραίο κομμάτι !! Ακου να δεις έμεινε μισή ώρα και απαντήθηκε.. ! Well done J για το παραπάνω.. !

Σύμφωνα με άρθρο του elawyer της 6/11/2005, ο rarestreak δεν είχε δικαίωμα να σβήσει τα σχόλιά σου :ppp

όχι πασκάλ το είχε γιατί παραβίαζε τους κανόνες του blog που είναι ο εξής ένας [σε -O2 ισοδύναμη διατύπωση] ότι ο ιδιοκτήτης του blog έχει το δικαίωμα να διαγράψει όποιο σχόλιο κρίνει ότι πρέπει να διαγράψει.

Συγνώμη, πολύ γέλασα με όλα αυτά αλλά χωρίς πλάκα, τί είναι υποβολιμαία;

κατευθυνόμενα, αυτά που στα σφυράει ένας υποβολέας.

και πού το ξέρει αυτός ότι μου τα σφυρίξανε;

(καλά μην απαντάς - ερητορεύω)

Κανονικά δεν θα έπρεπε να σβήνετε κανένα σχόλιο και ο συγραφέας του ποστ να προσπαθεί να απαντήσει σε όλα.

Αυτό είναι το κακό με τους “”"αξιόλογους”"” bloggers, Tσουκνίδα. Ζουν με την ψευδαίσθηση (ή παραίσθηση) ότι είναι “κανονικοί” συγγραφείς.

Πάντως, η τακτική αυτή των “”"αξιόλογων”"” είναι πάγια και ευρέως διαδεδομένη στον κύκλο τους. Τον γνωστό κύκλο των γνωστών αλληλομπλογκαριζομένων “”"αξιόλογων”"”. Και βέβαια, δεν διαγράφουν “χυδαία ή υβριστικά” σχόλια, αλλά μόνον εκείνα που φοβούνται ότι μπορεί να τσαλακώσουν την περσόνα που με επαγγελματική επιμέλεια κτίζουν στο μόνιτορ.

Συγγραφέας πραγματικός, δεν νοείται ένας κατ’ αποκλειστικότητα ιντερνετικός συγγραφέας. Όποιος φαντασιώνεται ότι έγινε συγγραφέας με ένα web log, πλανάται πλάνην οικτράν.

δεν νοειται απο ποιον;
(o hell εχει επεκτεινει την εξουσιοδοτηση του να εκφερει τις απολυτες αληθειες εκ μερους ολης της ανθρωποτητας και περαν των γλωσσολογικων ζητηματων;)

Δεν ονομάζεις την παράγκα ουρανοξύστη για να μην νιώθει κόμπλεξ κατωτερότητας ο ένοικος της παράγκας. Ας παραδεχτεί ότι μένει σε παράγκα. Αυτό από μόνο του δεν είναι κακό. Το να νομίζει ότι μένει σε ουρανοξύστη, είναι.

Ψευτοσυγγραφείς που νομίζουν ότι με έναν λανθάνοντα λυρισμό και μια ψευδοαισθητική στην γλώσσα, γίνονται ανώτεροι της τέχνης και κατορθώνουν να παράγουν τέχνη χρησιμοποιώντας πλούσιο και φανταχτερό λεξιλόγιο και ωραιοποιημένες εκφράσεις, είναι ακριβώς αυτό: ψευτοσυγγραφείς. Η πραγματική τέχνη δεν δεσμεύεται ούτε από κανόνες ούτε από ρυθμίσεις ούτε από το μέσο -που υπηρετεί την τέχνη αλλά δεν είναι αυτοσκοπός- ούτε από πρόσωπα ούτε από εποχές. Δεν γνωρίζει μόδες -η αληθινή τέχνη- και δεν στέκεται στην ιδεολογία και στην αισθητική κανενός.

Όλοι αυτοί λοιπόν, έχουν κάνει κλίκα ανώτερης τέχνης και αλληλοθαυμάζουν έργα κενά από περιεχόμενα, που δεν περιέχουν τίποτα άλλο από απροσδιόριστα αποτελέσματα, ακαταλαβίστικα χωρίς λόγο, απρόσωπα και ασταθή.

Αυτή, νομίζω ότι είναι μια αρκούντως ικανοποιητική -έστω και περιληπτική- απάντηση στον Ευριπίδη.

Φοιτητής σταματάει στο δρόμο τον Τζέημς Τζόυς:

- Μπορώ να φιλήσω το χέρι που έγραψε τον Οδυσσέα;

- Όχι, έχει κάνει κι άλλα πράγματα.

Η πραγματική τέχνη δεν δεσμεύεται ούτε από κανόνες ούτε από ρυθμίσεις ούτε από το μέσο -που υπηρετεί την τέχνη αλλά δεν είναι αυτοσκοπός- ούτε από πρόσωπα ούτε από εποχές. Δεν γνωρίζει μόδες -η αληθινή τέχνη- και δεν στέκεται στην ιδεολογία και στην αισθητική κανενός.

>>>>>>αρα η πραγματικη τεχνη μπορει και να απαλαγει απο πχ τις συμβατικοτητες της ορθογραφιας; Επισης, μπορεις να μου αναφερεις ενα δημιουργημα που εσυ θεωρεις εργο τεχνης (μπορει να ειναι ταινια κτλ κτλ) καθως και τους λογους που σε οδηγησαν να το χαρακτηρισεις ετσι;

Α(ντεφτουκιαπτηναρχη)ττίλα, η πραγματική τέχνη, μπορεί να αποδεσμευτεί από κάθε κανόνα της γλώσσας, γιατί τα γράμματα και οι λέξεις είναι μόνο το μέσο και όπως είπα και πριν, το μέσο δεν πρέπει και δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός στην τέχνη και έρχεται σε δεύτερη μοίρα, όπως και η τεχνική. Που σημαίνει ακριβώς αυτό: μπορεί να απαλλαγεί από την ορθογραφία, την γραμματική, την σύνταξη και τους κανόνες στην λεξοπλασία. Μόνο ένας κανόνας υπάρχει: να έχουν όλα αυτά έναν σκοπό. Αλλιώς γίνεται από τέχνη, νεωτεριστική φιγούρα και αλληγορία δίχως αντίκρυσμα. Σαφής;

Ο σκοπός είναι που οδηγεί ένα έργο να χαρακτηριστεί “τέχνης”. Το αποτέλεσμα που δείχνει ότι το έργο έχει λόγω ύπαρξης. Ούτε το βάθος του ούτε η δεινότητά του ούτε η τεχνική του ούτε η αρτιότητά του. Η αλήθεια και η αυθεντικότητα. That’s all. Και επειδή, οι αναφερόμενοι, εμπίπτουν στην κατηγορία που περιέγραψα (βάλε όπου “ούτε” το “και”), δεν μπορούν να χαρακτηριστούν “καλλιτέχνες”.

Και ένα έργο που δικαιολογεί τον χαρακτηρισμό “τέχνης”, είναι το “Μαραμπού”. Απλό παράδειγμα.

Αληθινή/πραγματική τέχνη; Πως ορίζεται αυτή και ποιός είναι αρμόδιος να την κρίνει;

- Κουλτούρα και φύγαμε, μαλάκα…

Μαιστα. Αλλα τοτε γιατι λες παραπανω οτι ενας ιντερνετικος συγγραφεας δεν μπορει να ειναι “πραγματικος” - το μεσο καθοριζει αν καποιος ειναι πραγματικος καλλιτεχνης;

Αλλα και αυτο το “σκοπος” ειναι κομματι υποκειμενικο, n’est-ce pas; Ενας πινακας που απεικονιζει το λαγνο-στα ορια οργασμου βλεμμα ενος κοπρολαγνου ενω περιμενει να πεσει στα μουτρα του η κουραδα του εραστη του (πινακας που, ας υποτεθει, θα θεωρηθει ως αριστουρηγμα - τουλαχιστον αναμεσα στις ταξεις των κοπρολαγνων- μετα απο 10 χρονια), ειναι τεχνη; Ποιοι ειναι αυτοι οι “σκοποι”;

Επιξης, δεν μου ειπες (αμα θελεις βεβαια, δεν μπορω να σε αναγκασω) κατι που εσυ θεωρεις εργο τεχνης

@ Α(ρχίζουμεκαικάνουμεκα)ττίλας

Όχι. Το μέσο δεν καθορίζει τίποτα. Είναι μια διαπίστωση στις συνθήκες, καθαρά εμπειρική. Κάποιος που δεν νιώθει την ανάγκη να είναι και εξωιντερνετικός συγγραφέας, δεν μπορεί να είναι συγγραφέας. Γιατί σημαίνει ότι δεν έχει πάθος κα αγάπη για την τέχνη του. Δεν κρύβει κομμάτια της τέχνης του, δεν παίζει με την τέχνη του και δεν πειραματίζεται μ’ αυτήν.

Ο σκοπός, είναι το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Αν το έργο δικαιολογεί τον εαυτό του, τότε είναι καλλιτέχνημα. Δεν υπάρχει καλή και κακή τέχνη ούτε καλός και καλύτερος συγγραφέας (ζωγράφος, ποιητής, γλύπτης…). Υπάρχουν μόνο οριστικοί χαρακτηρισμοί: συγγραφέας και μη συγγραφέας, ζωγράφος και μη…
Στο παράδειγμα που έδωσες θα αντιπαραβάλλω την αυθεντικότητα· αν το έργο είναι αυθεντικό, μπορεί να θεωρηθεί τέχνη, άσχετα με το θέμα. Αν το θέμα επιβάλλει τον εαυτό του, υπερβαίνει τον χαρακτηρισμό. Σημασία έχει το θέμα να προβάλλεται μέσω της τέχνης, όχι να υποτάσσει την τέχνη για να μείνει γυμνό.

@JustAnotherGoneOff

Αληθινή τέχνη, είναι αυτή που δεν γίνεται για να δημιουργήσει εντυπώσεις (με μοναδικό στόχο αυτό) αλλά για να παράγει έργο. Η τέχνη δεν έχει νόημα να προβάλλει και να διατυμπανίζει τον εαυτό της. Ακόμα και όταν είναι υπεροπτική, η τέχνη πρέπει να δείχνει την δέουσα ελευθερία στον όποιον δεσμό. Και φυσικά, να είναι αυθεντική και κατά δύναμη αυθόρμητη. Γι’ αυτό και οι πιο γνήσιες εκφάνσεις της τέχνης, είναι η ποίηση και η μουσική και λιγότερο η εικονογραφία και η συγγραφική.

Θ’ αρχίσω τη μαστούρα για ν’ αντέχω την κουλτούρα…

(*κακίες και μικρότητες*)
Για να μην πω ότι θα θρηνούσαν με την μηδενιστική, νεοτάξ και διεθνιστούλικη πρακτική του Ομήρου η οποία παρουσιάζει τον μεγάλο ήρωα και πρότυπο της Αχαϊκής λεβεντιάς και ηρωϊσμού Αχιλλέα σαν κακομαθημένο και ψυχικά διαταραγμένο τσόλι, τους Αχαιούς εν συνόλω ως λίγο καλύτερους από λήσταρχους και τον στρατάρχη των άρπαγων, απαγωγέων και γενικώς μυσαρών χετταιοσημιτών Τρώων τον Έκτορα σαν (γκλούπ!) εξαίρετο οικογενειάρχη και πατριώτη, προσβάλλοντας και καταρρίπτοντας τον μύθο του ένδοξου Διοπελασγικού πολιτισμού… Αμ κι αυτή τη Θέτιδα που θρηνεί τον επικείμενο θάνατο του γιού της πού τη βάζεις, με αυτή την ανθαχαϊκή της ηττοπάθεια; Η την γελοιοποίηση της πνευματικότητας του δωδεκάθεου; Στην πυρά, στην πυρά και να τυφλώσουμε και αυτόν τον τραγουδομονταριστεί που ράβει αυτά τα αίσχη…
(*end κακίες και μικρότητες*)

Χρόνια πολλά για τη μέρα του Δημήτρη!

^…μονταριστει^…μονταριστή (ήτοι ραψωδο) Να μη λενε ότι είμαι ντίπ ανορθόγραφη….

“Θ’ αρχίσω τη μαστούρα για ν’ αντέχω την κουλτούρα… ”
Καλό αυτό: η μαστούρα υποκατάστατο της κουλτούρας,
χμ το κουλτουριάρικο προσωπείο θα έλεγα.

χρόνια πολλά κοκ!

frogie, lilini, loukoumaki, kok, glitsi, se olous sas xronia polla

Το έχεις κλείσει το gmail? Στέλνω και μου γυρίζουν πίσω…