Οι ΑΑκΑ Αδερφές Τατά

φέτος οι τρέντι Ελληνίδες φοράνε μακριές και χοντρές μπότες άγιου βασίλη. Δηλαδή αυτά που φορούσαν οι τρέντι Αγγλίδες _πρόπερσι_ το χειμώνα. Μα είναι δυνατόν να χρεώνεις πιστωτικές κάρτες για να είσαι -σε τελική ανάλυση- μια δευτεράντζα;

εμείς[*] είμαστε οι ραγιάδες και η κυβέρνηση είναι ξερωγώ οι κοτζαμπάσηδες και οι “παγκοσμιοποιητές” είναι η Οθωμανική Αυτοκρατορία και η χώρα έχει ήδη υποδουλωθεί στο μεγαλύτερο κομμάτι της. Οι παπάδες είναι φυσικά οι παπάδες.

Παρατηρώ ότι το μόνο που λείπει από την όλη οθωμανική φαντασίωση είναι οι κλέφτες.

Έχουμε δηλαδή μια σχετική έλλειψη σε εθνίκια που έχουν πάρει τα βουνά και αναπνέουν τον αγέρα της λεφτεριάς σαν άξιοι απόγονοι μεγάλων προγόνων και μια σχετική υπερπληθώρα εθνικιών που κάθονται όλη μέρα τίκι-τίκι στο (made by globalization) κομπιούτερ τους και πατάνε μαλακίες και υπογράφουν του κόσμου τις ηλιθιότητες.

Εις οιωνός άριστος… λέγειν μαλακίες περί πάτρης.

(στο προηγούμενο)

Τα ιστορικά γεγονότα

Το κομμάτι των ιστορικών γεγονότων που δέχεται ένα γραμμικό σύστημα σκέψης που θέλει να πάει από το a στο d

Το κομμάτι των ιστορικών γεγονότων που δέχεται ένα σύστημα σκέψης με πόλωση επιβεβαίωσης:

Το κομμάτι των ιστορικών γεγονότων που δέχεται ένα σύστημα σκέψης που θέλει να πάει από το a στο d και έχει πόλωση επιβεβαίωσης

ὅτι μὲν ὑμεῖς, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, πεπόνθατε ὑπὸ τῶν ἐμῶν κατηγόρων, οὐκ οἶδα· ἐγὼ δ᾽ οὖν καὶ αὐτὸς ὑπ᾽ αὐτῶν ὀλίγου ἐμαυτοῦ ἐπελαθόμην, οὕτω πιθανῶς ἔλεγον. καίτοι ἀληθές γε ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδὲν εἰρήκασιν. μάλιστα δὲ αὐτῶν ἓν ἐθαύμασα τῶν πολλῶν ὧν ἐψεύσαντο, τοῦτο ἐν ᾧ ἔλεγον ὡς χρῆν ὑμᾶς εὐλαβεῖσθαι μὴ ὑπ᾽ ἐμοῦ ἐξαπατηθῆτε ὡς δεινοῦ ὄντος λέγειν. (Πλάτων, Απολογία Σωκράτους)

Το Αντίβαρο διοργανώνει ηλεκτρονική συλλογή υπογραφών για το αίτημα της απόσυρσης του νέου βιβλίου Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού. Μέχρι στιγμής έχουν υπογράψει πάνω από 700 άτομα και η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι μπορεί να φτάσουν και τα 3.000.000 (όσοι υπέγραψαν για τις ταυτότητες μείον τους νεκρούς κωλόγερους και συν τα υπερήφανα νιάτα), ή τουλάχιστον θα μπορούσαν αν ο εθνικιστικός χώρος δεν είχε σε γενικές γραμμές χεσμένο το Ιντερνετ, θεωρώντας ότι τα αρχαία και το πολυτονικό είναι τα μόνα πράγματα με τα οποία οφείλουμε να εξοικειωθούμε για να κατακτήσουμε την 3η χιλιετία (και 753η της ελληναράδικης ιστορίας, μετρώντας φυσικά από τον ελλαδοπίθηκα των πετραλώνων).

Ο λόγος κατά τη γνώμη μου είναι ότι το βιβλίο της ΣΤ’ Δημοτικού είναι γραμμένο με σκοπό να περάσει στα δωδεκάχρονα ιστορικές γνώσεις και κριτική σκέψη, αντί για εθνικιστικό μίσος, χαλκευμένες “μνήμες” και σύνδρομο περιούσιου λαού που πολιορκείται υπό των αλλοφύλων.

Ο λόγος κατά τη γνώμη της συντακτικής ομάδας του “Α” και των 600 που υπογράφουν είναι ότι το βιβλίο της ΣΤ’ Δημοτικού διαγράφει την ιστορική μνήμη και την εθνική συνείδηση του (εκκολαπτόμενου) Έλληνα, χρησιμοποιώντας ουδέτερη (αντί για συναισθηματικά φορτισμένη και ιδεολογικά πολωμένη) φρασεολογία και παραλείποντας να αναφερθεί επαρκώς σε ορισμένα -κατά τη γνώμη τους- ΣΟΣ σημεία, όπως το πόσο βίαιοι ήταν οι Τούρκοι κατά την πυρπόληση της Σμύρνης, πόσο καλή ήταν η Εκκλησία τα 400 χρόνια της Τουρκοκρατίας, τι δέος αισθάνθηκε όλος ο πλανήτης με το Έπος του ‘40, πόσο ελληνική είναι η Βόρειος Ήπειρος, πόσο πονούσε ο Αθ. Διάκος όταν τον σουβλίσανε (και πριν τον κατασπαράξουν και χύσουν στα κόκκαλά του), καθώς και -για κάποιο ανεξήγητο λόγο- τα έργα και οι ημέρες της Αγίας Φιλοθέης της Αθηναίας[*].

Βασικά λέμε το ίδιο πράγμα, αλλά προφανώς κινούμαστε σε εντελώς διαφορετικά συστήματα σκέψης. Εγώ θεωρώ καλό να μη γίνονται -μέσα από μια εξαιρετικά μονομερή ανάγνωση της Ιστορίας- τα 12χρονα (όσα τουλάχιστον προσέχουν στο μάθημα) αφιονισμένο και πρόθυμο κρέας για τα κανόνια, ενώ η συντακτική ομάδα του “Α” το θεωρεί αντεθνικό. Επίσης θεωρώ τουλάχιστον αρρωστημένο ένα 12χρονο να διδάσκεται με λεπτομέρειες το πώς βιάστηκαν οι Ελληνοπούλες εκείνη την αποφράδα μέρα του 1922, ενώ η συντακτική ομάδα του “Α” το θεωρεί απ’ ό,τι φαίνεται επωφελές.

Επιπλέον το κατηγορητήριο του “Α” δεν φείδεται ανακριβειών (πράγμα πολύ λογικό από τη στιγμή που δέχονται να τους ενδιαφέρει περισσότερο η ιδεολογία τους από την αντικειμενική αλήθεια).

• Ισχυρίζεται ότι “Η δράση των κλεφτών «θεωρείται» και δεν «είναι» μορφή αντίστασης ( σελ. 32).” τη στιγμή που ολόκληρη σελίδα 32 (στην οποία περιγράφονται οι κλέφτες) έχει τίτλο “Οι μορφές αντίστασης” και ότι οι εξεγέρσεις κατά την Τουρκοκρατία αναφέρονται “γενικά κι αόριστα” τη στιγμή που κάτω-κάτω στη σελίδα 32 υπάρχει χρονολογικός πίνακας με 5 από δαύτες (που δεν παραλείπει να αναφέρει την ποιμαντική ιδιότητα του Διονύσιου του Σκυλόσοφου)
• Ισχυρίζεται ότι “Οι Έλληνες εμφανίζονται να συμβιώνουν αρμονικότατα με τους κατακτητές λησμονώντας βιασμούς, γενοκτονικής φύσεως ολοκληρωτικές σφαγές (πχ σφαγή της Χίου), παλουκώματα, εγκλήματα, λεηλασίες, ταπεινώσεις, εξισλαμισμούς, παιδομαζώματα, εξορίες, σκλαβοπάζαρα, το καβάλημα να περάσει ο αφέντης Μουσουλμάνος το ποτάμι. Αποκρύπτεται ότι οι ραγιάδες, όπου γης, βασανίζονται και υποφέρουν.”, πράγμα που αποτελεί ξεδιάντροπο ψέμα γιατί π.χ. στη σελίδα 16 διαβάζουμε:

  Η οργάνωση της κοινωνικής ζωής στη διάρκεια της οθωµανικής κυριαρχίας αναστατώνεται συχνά από τους βενετοτουρκικούς πολέµους, το παιδοµάζωµα, τους βίαιους
  εξισλαµισµούς. Αλλάζει επίσης σύµφωνα µε τη στάση των υπαλλήλων του σουλτάνου
  και των πασάδων. Τα προνόµια που παραχωρούνται πολλές φορές σε κάποιες κοινότητες δεν τηρούνται. Οι συνθήκες γίνονται συχνά ανυπόφορες για τις οικογένειες των χριστιανών, κυρίως των λιγότερο προνοµιούχων.

• Ισχυρίζεται πως η μοναδική αναφορά του βιβλίου στον ξεριζωμό του Ελληνισμού της Μ. Ασίας είναι στη σελίδα 103 (”οι Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι της πόλης”). Αυτό δεν ισχύει: στη σελίδα 105 υπάρχουν δύο μαρτυρίες προσφύγων και ένα ωραιότατο πινακάκι με τον αριθμό των ξεριζωμένων. Επιπλέον το βιβλίο του δασκάλου κάνει σαφές ότι με κανέναν τρόπο δεν επιχειρείται ωραιοποίηση ή υποβάθμιση των γεγονότων. Απλώς αποφεύγεται η δραματοποίηση.
• Ταυτίζει (όπως άλλωστε έκανε μέχρι πρόσφατα και χρησιμοποιώντας έξυπνα επιλεκτική αφήγηση, η διδασκόμενη στην υποχρεωτική Ιστορία) τον προαναφερθέντα ξεριζωμό με τις εξαιρετικά βίαιες μέρες της πτώσης της Σμύρνης, ενώ ο ξεριζωμός της συντριπτικής πλειονότητας έγινε 2 χρόνια μετά, με την ανταλλαγή πληθυσμών που αποφασίστηκε εν ψυχρώ, σε καιρό ειρήνης και με ελληνική πρωτοβουλία.
• Θεωρεί ασυγχώρητη την παράλειψη αναφοράς στους τουρκόφωνους χριστιανούς που χάρη στην Ορθοδοξία διατήρησαν τη ρωμέική τους συνείδηση (την οποία προφανώς ταυτίζει με τη νεοελληνική) παρά το ότι απώλεσαν τη γλώσσα τους. Στην πραγματικότητα οι περισσότεροι τουρκόφωνοι (τουλάχιστον στη Μ. Ασία) διανοήθηκαν για πρώτη φορά ότι ταυτίζονται εθνικά με τους ελληνόφωνους 800 χλμ πιο πέρα όταν ήρθε η τουρκική κυβέρνηση το 1924 και τους είπε “μαζέψτε τα γιατί ανταλάσσεστε”. Απόδειξη για αυτό είναι ότι δεν κούνησαν το δαχτυλάκι τους ούτε το ‘21, ούτε το ‘97, ούτε το ‘13, ούτε καν το ‘22, ενώ η αντίδρασή τους απέναντι στους δασκάλους που τους έστελνε το ελληνικό κράτος από το 1850 και μετά με σκοπό να τονωθεί (=διαμορφωθεί) η εθνική τους συνείδηση ξεκινούσε από την αδιαφορία και έφτανε μέχρι την εχθρότητα[+].

Για το ότι οι υπογράφοντες δεν έχουν διαβάσει το βιβλίο δεν έχω καμία αμφιβολία, αλλιώς δε θα συνυπέγραφαν ότι δεν αναφέρονται πράγματα που αναφέρονται[%]. Πραγματικά αναρωτιέμαι αν τα άτομα αυτά θα έβαζαν με τόση ευκολία και απερισκεψία την υπογραφή τους π.χ. σε ένα στεγαστικό δάνειο. Αν μη τι άλλο, σαν παραδοσιακοί τύποι θα έπρεπε να είχαν ακουστά τη λαϊκή ρήση “την τσουτσούνα σου και την υπογραφή σου να ξέρεις πού τη βάζεις”.

Ωστόσο οι άνθρωποι νιώθουν -πιστεύω- ειλικρινή αγωνία. Στη μεταφυσική τους, υπάρχει μια προαιώνια οντότητα που λέγεται “ελληνικό έθνος” με δική της σκέψη, μνήμη και βούληση. Οι Έλληνες είναι απλά τα κύτταρα αυτής της οντότητας, ο καθένας σαν ύπαρξη είναι ασήμαντος. Φυσικά το τι πρέπει να σκέφτεται, να θυμάται και να επιθυμεί αυτή η οντότητα το καθορίζουν οι εθνικιστές. Και το πρόβλημα είναι ότι αν έχεις σκεπτόμενα άτομα αντί για άβουλα κύτταρα, η οντότητα καταρέει (ή ακριβέστερα, δε σκέφτεται με τον τρόπο που επιθυμούν οι εθνικιστές, δε θυμάται τα πράγματα που θυμούνται οι εθνικιστές και δεν επιθυμεί τα πράγματα που επιθυμούν οι εθνικιστές). Είναι τόσο “πραγματική”, τόσο “προαιώνια” και τόσο “βιωματική” αυτή η περίφημη “εθνική μνήμη” που έχει ανάγκη από εντατικότατη πλύση εγκεφάλου με κλασικές τεχνικές προπαγάνδας σε τρυφερές ηλικίες για να μη σκορπισει στους πέντε ανέμους. (σημειώνω ότι αν έχεις δεχθεί τη σημασία και την αναγκαιότητα της προπαγάνδας, τείνεις να τη χρησιμοποιείς παντού: π.χ. ο συντάκτης της επιστολής επιχειρεί την ύπουλη αντιμεταρρύθμιση της Ιστορίας επί το τραγοφιλέστερον, με όλες αυτές τις βλακείες για την Αγία Φιλοθέη που δήθεν απαλοίφθηκαν ενώ στην πραγματικότητα ποτέ δεν διδάχθηκαν. Πες-πες, κάτι μένει.)

Άφησα για το τέλος την κατακλείδα του κειμένου: “Γιατί οι Έλληνες δικαιούνται τη δική τους Αλήθεια”. Πρώτον ο καθένας (αστρολόγοι, χαρτορίχτρες, εθνικιστές, αρρωστόγαβροι, μανάδες δολοφόνων) δικαιούται τη δική του αλήθεια, αλλά εντός του κρανίου του και όχι στη δημόσια εκπαίδευση. Δεύτερον αυτή η δήλωση είναι κατά την ταπεινή μου γνώμη ό,τι πιο βαθύτατα ανθελληνικό έχω διαβάσει. Αν έχουν μείνει για κάτι γνωστοί οι Έλληνες (αφού επιλέξαμε να ταυτιζόμαστε με αυτό το όνομα), ήταν για το ότι αναζήτησαν πρώτοι, χωρίς προκαταλήψεις, φραγμούς και ανομολόγητους πόθους, την Αλήθεια τη σκέτη που ισχύει το ίδιο για τον Έλληνα και τον Πέρση και τον Αιγύπτιο και τον άγνωστο 10.000 χρόνια μετά. Η “Αλήθεια” που είναι μόνο δική μας και όχι των αλλωνών, στα ελληνικά λέγεται Ψέμα.

——–
[*] ώρες-ώρες είναι πραγματικά αξιολάτρευτοι.
[+] να μην παρεξηγηθώ: για εμένα τώρα οι (πρώην) τουρκόφωνοι είναι τόσο Έλληνες όσο εγώ, η συντακτική ομάδα του Αντίβαρου και οποιοσδήποτε χωρικός της Μάνης. Κι αυτό γιατί εγώ δεν έχω ανάγκη από τρισχιλιόχρονα πεντιγκρί και λίστες με προγόνους που έπεσαν υπέρ Πατρίδος για να θεωρήσω κάποιον Έλληνα. Με ενδιαφέρει περισσότερο το τι κάνει τώρα και όχι στους ίδιους τομείς που ενδιαφέρουν τους εθνικιστές.
[%]Επίσης δε νομίζω να είχαν διαβάσει και το βιβλίο τους όταν εκείνοι πήγαιναν ΣΤ’ Δημοτικού, γιατί τότε δε θα υπέγραφαν την αγανάκτησή τους για την υποτιθέμενη απαλοιφή της αναφορά στην Αγία Φιλοθέη την Αθηναία.