Twice a Stranger
Sevket! Don’t you recognize me, my friend? For years we reaped laughter and tears together. Ah Sevket, we have turned into monsters . . . So much suffering, so much tragedy. If only it could all be a lie, if only we could go back to our land, to our gardens, to our forests with their songbirds, sparrows and tiny owls, to our orchards with their tangerine trees
and flowering cherries, to our beautiful festivals. Guerilla fighter of Kor Mehmet, give my regards to the earth that gave us birth! Selam Söyle Anadolu’ya, Farewell Anatolia! Hold it not against us that we drenched you with blood. Kahr olsun sebep olanlar! A curse on the guilty ones!
Το απόσπασμα είναι η απόδoση στα αγγλικά του επιλόγου των “Ματωμένων Χωμάτων” και προοίμιο του του βιβλίου. Θέλετε βιωματικές αλήθειες κ.κ. κήρυκες του μίσους; Να επιβάλλετε τα “Ματωμένα Χώματα” στην υποχρεωτική εκπαίδευση και από τις δύο μεριές του Αιγαίου. Αλλά δε σας παίρνει. Παραείναι αλήθειες και παραείναι βιωματικές.

January 16th, 2007 at 2:34 pm
Η αλήθεια είναι ότι τα “Ματωμένα Χώματα” (τουλάχιστον ως πριν 10 χρόνια που ήμουν σχολείο) αποτελούσε εξεταστέα ύλη του Advanced level Modern Greek (του university of London).
Advanced level κάνεις όταν θέλεις να φοιτήσεις σε αγγλικά πανεπιστήμια. Δεν ξέρω αν ήταν και στην ύλη των δημόσιων σχολείων.
Τα ιδιωτικά πάντως σχολεία στην Κύπρο, μελετούν το advanced level Modern Greek υποχρεωτικά.
Άρα κάποιοι αναγκαστικά το διάβασαν. Τώρα τι κατάλαβαν, άλλη ιστορία:)
January 16th, 2007 at 2:52 pm
Προσυπογράφω. Συγκλονιστικό βιβλίο…
January 16th, 2007 at 2:54 pm
…Παραείναι αλήθειες και παραείναι βιωματικές…
Πόσο δίκιο έχεις, J. Η πρότασή σου δεν πρόκειται να γίνει δεκτή στις 2 μεριές του Αιγαίου ακόμη κι όταν τα τρισέγγονα των προσφύγων έχουν πεθάνει… Δυστυχώς.
January 16th, 2007 at 4:10 pm
Στην Ελλάδα της πλήρους τήρησης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, δεν τίθεται τέτοιο θέμα. Η γενοκτονία πραγματοποιείται αθόρυβα, διά του βαπτίσματος!
January 17th, 2007 at 2:39 pm
Για τον καιρό που και η Κρήτη ήταν τόπος ένα χωνευτήρι Μουσουλμάνων και Χριστιανών μιλάει και η Μάρω Δούκα στο βιβλίο της Αθώοι και Φταίχτες.
Κατά τη γνώμη μου με ανθρώπινη μεν αλλά πολύπλευρη εκτίμηση.
Θέλω κι εγώ να προσθέσω j95 ότι οι ιστορικοί και οι “ιστορικοί” αναδεικνύουν ορισμένες μόνο πλευρές του θέματος, αυτές που χρησιμεύουν για υποστήριξη των θέσεων που ήδη έχουν κατασκευάσει από πριν.
Τελικά μόνο κάποιος που θα γνώριζε όλα τα μικρο-τμήματα της ιστορίας εκείνων των ταραγμένων καιρών θα μπορούσε να είναι αντικειμενικός.
Αλλά και πάλι, στους σημερινούς καιρούς έχει νόημα η συνεχής αναμάσηση του παρελθόντος;
Και πόσο πίσω άραγε στο χρόνο είμαστε διατεθειμένοι να πάμε;
January 17th, 2007 at 11:43 pm
Σε ορισμένα σημεία του θέλει γερό στομάχι. Το καλύτερο αυτού του βιβλίου είναι ότι σε κάνει να τσεκάρεις τις ίδιες σου της προκαταλήψεις.
January 18th, 2007 at 3:08 am
Mακάρι.
January 18th, 2007 at 9:04 am
Θα έπρεπε να μας προβληματίσει το γεγονός ότι τα “Ματωμένα Χώματα” έχουν γνωρίσει αλλεπάλληλες εκδόσεις στην Ελλάδα και παρόλα αυτά ακόμη κι ανάμεσα σε πολλούς από αυτούς που τα έχουν διαβάσει κυριαρχεί το μίσος. Δεν είμαι υπερμαχος της ελληνοτουρκικής φιλίας, προσωπικά αδιαφορώ αλλά με ενοχλεί το νεοελληνικό κόμπλεξ της συνεχούς σύγκρισης με τον Τούρκο και της εμμονής με τον τουρκικό κίνδυνο (το οποίο - ω τι θαύμα - κάνουν από την ανάποδη και οι Τούρκοι για τον Έλληνα).
January 18th, 2007 at 9:34 am
πρόκειται για ένα ενδιαφέρον ανάγνωσμα-φοβάμαι όμως πως το στοιχημα της νηφάλιας σχέσης με τη γείτονα δεν περνάει μέσα από την ολιγομελή κοινότητα των ενδιαφερόμενων εγγραμάτων.
είναι πολύ πιο σύνθετη και πολλαπλά υπονομευμένη.
και στην αντιμετώπιση των στερεοτύπων-και στην ρηξη με την (τυφλή-μή έλλογη) ‘άγνοια’, ομολογώ πως δεν γνωρίζω τι μπορεί να πράξει κανείς.
ένθεν και κακείθεν..
January 18th, 2007 at 11:17 am
Παλιοί μου φίλοι
δυστυχώς είσθε απίθανα κομβλεξικοί. Αφού λοιπόν οι μεγάλοι μας προστάται αποφάσισαν τον νέο κυρίαρχο ρόλο της γείτονος Τουρκίας εις την περιοχήν και την Ευρώπη, εσείς εθελοντικώς αναλάβατε το πρώτον σκύψιμον.
Το καλαμβούρι αυτό που ονομάζετε βιβλίον, γραμμένο από έναν διευθυντή δημοσιογράφον του ανεξαρτήτου και προοδευτικοτάτου εντύπου Δη Οικόνομιστ, ανήκει εκεί όπου ανήκουν και τα ελληνοτουρκικά και τουρκοελληνικά σήριαλ, τα νέα βιβλία του δημοτικού σχολείου, τα άρθρα περί ιστορίας της εφημερίδας ΒΗΜΑ κ.α, δηλαδή εις τον κάλαθον τον αχρήστων ( ρησάἱκλ μπινέ ).
Πρόκειται για βιβλίον καθαρής αγγλικής προπαγάνδας. Ως γνωστον, η αμοιβή για αυτά και παρόμοια είναι οικοπεδάκι εις τα κατεχόμενα μετά οικίας. Οι μισοί άγγλοι βουλευτές βολεύθηκαν.
Τέλος, σας εύχομαι καλό μπαϊράμι.
Αφερίμ Βαθρακόγλου, Πενγκουίντζανουμ και Καλτσοβρακογιουσούφ.
January 18th, 2007 at 12:00 pm
ΛΙΤΣΑ, Ο j95 ΕΙΝΑΙ ΚΑΨΟΥΡΗΣ ΜΑΖΙ ΣΟΥ!
January 18th, 2007 at 3:14 pm
Τελικά ποια είναι η πλέον δύσκολη χειρουργική επέμβασις, να αφαιρέσεις το μουνί από το μυαλό του άνδρα ή τον Τούρκο από το μυαλό του Ρωμιού εθνικιστάκου; Το μεν αιδοίο εις το μυαλόν του ανδρός αποτελεί φυσικήν τινά έξιν, το δεύτερον παρά φύσιν συνήθειαν, όθεν προέρχεται και η περί των Οθωμανών φήμη.
January 30th, 2007 at 12:44 pm
Μου ΄χει βγάλει τα μάτια αλλά έχει πλάκα να βλέπεις μια άλλη άποψη για την ιστορία της Ελλάδας. Εθνίκια don’t click. Θα λυσσάξετε.
Greek stupidity:
http://stupidity.com/story1final/