[λογοκριμένο]
Λείψανα όδωδότα καί πεφυσιωμένα τών είσαγωμένων έντολών!
Όταν διάβασα το κείμενο του Kώστα Ζουράρη (άμα πια) στο Αντίβαρο, έκατσα και έγραψα ένα ποστ. Συνειδητοποιώντας ότι το περιεχόμενο αυτού του ποστ θα με έστελνε στα δικαστήρια, έκατσα και το ξανάγραψα. Όμως και το νέο ποστ παραήταν προσβλητικό -θα μπορούσε να πει κανείς- για μια σειρά από άτομα, ξεκινώντας από το Ζουράρη και το δηθενεπιδηθενικό υφάκι του και καταλήγοντας στο Βενιζέλο και τη ΛΥΣΣΑ του να προσαρτήσουμε την Κρήτη και τη Θεσσαλονίκη λες και άμα έχανε ο παγκόσμιος καλτ σουρεαλισμός μερικές χιλιάδες τρισένδοξες σελίδες θα έτρεχε κάτι στα γύφτικα.
Στο τέλος κατέληξα ότι πρόκειται εμφανώς για κάποιου είδους ύπουλο κόλπο: το τυπάκι γράφει τόσο τρισάθλια κουραφέξαλα και με τόσο πομπώδες και έχω-τον-κώλο-του-Καραϊσκάκη-με-το-μέρος-μου υφάκι, που είναι αδύνατο να αρθρώσεις κριτικό αντίλογο, γιατί ο νόμος για τη συκοφαντική δυσφήμιση πάσχει από την implicit παραδοχή ότι δεν υπάρχουν υπερδιαστημικού βεληνεκούς μαλακίες και συνεπώς δε μπορείς να χαρακτηρίσεις έτσι κάποια άποψη.
Αυτό το συμπέρασμα είναι μεν διασκεδαστικό in its own twisted way, αλλά λανθασμένο.
Η απλή αλήθεια είναι ότι το κείμενο που μου προκάλεσε το άνωθεν περιγραφόμενο βραχυκύκλωμα δεν είναι γραμμένο για να εκφράσει άποψη, στα πλαίσια ίσως ενός γόνιμου ή λιγότερο γόνιμου διαλόγου. Πρόκειται για δημαγωγικό λίβελλο, που σκοπό έχει να επιδράσει στο θυμικό του αναγνώστη μετατρέποντάς τον σε αφιονισμένο μαζάνθρωπο. Στόχος -φυσικά- ο Εχθρός. Αυτά που εμένα -που έχω αντίθετη άποψη και περιμένω από το κείμενο να με πείσει λογικά- μου ακούγονται σαν παντελώς πυροβολημένες πούτσες μπλε, τον Χ αναγνώστη που μοιράζεται την ίδια παραθρησκευτική αντίληψη με τον Ζουράρη τον εμψυχώνουν και τον ξεσηκώνουν[*]. Εγώ λέω “τι λέει ο μαλάκας”, ο Χ λέει “(μάλλον[*]) καλά τους τα λέει”. Ο Χ και ο Ζουράρης έχουν ήδη αποφασίσει τι συμβαίνει. Από εκεί και πέρα, τους νοιάζει να ορμήσουν προς τη νίκη με την ευχή του Μακρυγιάννη.
Έτσι, σε αυτή την εποχή που λόγω παγκοσμιοποίησης και Σημίτη (υποθέτω) έχουμε αποκοπεί από τις ρίζες μας, η “Μακεδονία” δίνει το καλό παράδειγμα, βουτώντας μέχρι τους κροτάφους στα εύοσμα νάματα της Παράδοσής της (και βέβαια αναφέρομαι στην Παράδοση της “Μακεδονίας” του Μεσοπολέμου. Την τότε “Αυριανή” των Βενιζελικών, που για την ακρίβεια με τους λιβέλλους της κατάφερε να προκαλέσει το ένα από τα δύο πογκρόμ που λεκιάζουν τη νεότερη ελληνική ιστορία. Ή μάλλον την πονεμένη και μαρτυρική ιστορία των προσφυγικών πληθυσμών της Θεσσαλονίκης που μόλις πριν 10 χρόνια ήταν οι ίδιοι πρόσφυγες και κυνηγημένοι αλλά η μνήμη τους ήδη είχε γίνει κάπως επιλεκτικούλα, για να είμαστε και πιο ακριβείς).
[*] το “μάλλον” γιατί η χρήση εξουσιαστικής γλώσσας έχει και τα μείον της, δηλαδή πού να καταλάβει τώρα ο μέσος έως πολύ προχωρημένος ελληνόφωνος των τελευταίων 2000 χρόνων τι σκατά παναπεί “οδωδότα” και “ερίγδουποι”.
February 20th, 2007 at 9:25 pm
Η “αργκό της αυθεντικότητας” σφετερίζεται τη θρησκεία στο στάδιο της νομιμοποίησης της αδιαφορώντας για το πραγματικό της περιεχόμενο. Αυτό που μένει είναι θρησκευτικού χαρακτήρα “ήθη και έθιμα της σκέψης”. Η αφελής κατάφαση γίνεται αξία από μόνη της, και η αρνητικότητα, ή η κριτική, είναι αστόχαστη και κακόγουστη.
έγραφε ο Αντόρνο πριν πολλά χρόνια.
February 20th, 2007 at 9:34 pm
Γραφικές φιγούρες, εμπνευσμένες από τους κλέφτες, που συμπεριφέρονται όπως ο Νταβέλης! Δεν είδαν άραγε τα σαΐνια που έβγαλε ο τόπος με τα άλλα, τα “καλά βιβλία” τόσα χρόνια;
Αλλά εδώ θα μου πείτε έχει άποψη περί Ιστορίας μέχρι κι ο Χριστόδουλος που δεν κατάλαβε δικτατορία, στο φολκλόρ κολλήσαμε που δεν το λαμβάνει κανείς υπόψιν;
February 20th, 2007 at 9:40 pm
“Εγώ λέω “τι λέει ο μαλάκας”, ο Χ λέει “(μάλλον[*]) καλά τους τα λέει”.”
Ευτυχώς που το ξανάγραψες το ποστ: τώρα θα αποφύγεις τα δικαστήρια, θα πας κατευθείαν στην ψειρού
Τί μάρκα τσιγάρα καπνίζεις είπαμε;
February 20th, 2007 at 11:17 pm
Το πρωτο πογκρομ ηταν η Τριπολιτσα ή αυτο της Κερκυρας;
February 21st, 2007 at 12:26 am
Ο Μακρυγιάννης ήταν νεοταξίτης: αντί να υπηρετεί τον βασιλιά του σαν καλό αρνί, ήθελε σύνταγμα. Σήμερα θα ήταν μέλος ΜΚΟ.
February 21st, 2007 at 7:05 am
Ο Ζουράρ_η_ς (άμα πια δις) είναι γαλλοτέτοιος και ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ την μπουρμπακοπαιδεία που κακέκτυπά της ταλάνισαν (και ταλανίζουν) την ελληνική μέση και ανώτερη εκπαίδευση.
February 21st, 2007 at 11:48 am
Χ: “μπουρμπακοπαιδεία”; Εκ των Μπουρμπακί; Que est ce que voulez vous dire?
Στέλιος: Για να μην πούμε ότι τις ιδέες αυτές για “Συντάγματα” τις είχε πάρει από την Εσπερία και όχι από την Βυζαντινή αυτοκρατορική παράδοση, ο ξενόδουλος…
J: Ο νόμος περί συκοφαντικής δυσφήμισης, είναι δρακόντιος ακριβώς για να μην κρίνονται τα δημόσια και ισχυρά πρόσωπα. Είναι τόσο αυστηρός που (IMHO) αν δεν αλλάξει δραματικά, δεν θα έχουμε πραγματική ελευθερία του λόγου στην χώρα μας.
February 21st, 2007 at 12:37 pm
@talos: Ου’ί’. Και ο εν λόγω μπουρμπακοφέρνει.
February 21st, 2007 at 2:19 pm
Χ: Η ομάδα Μπουρμπακί ήταν ομάδα Γάλλων μαθηματικών με εξαιρετικά μεγάλη συνεισφορά στον χώρο τους. Δεν μπορώ να βρω κανένα απολύτως κοινό σημείο με τον Ζουράρι…!
Υποψιάζομαι ότι τα γνωρίζεις αυτά και αναφέρεσαι ίσως στην “διδακτική των μαθηματικών” που “προώθησε η ομάδα”; Αλλά και πάλι ο Ζουράρις δεν είναι ο Cartan της κοινωνιολογίας, έτσι;…:-)
February 21st, 2007 at 2:25 pm
Ρε, μπάς και ήταν του μεταμοντερνισμού (Ντεριντα-χτα ντερι-ντερι-ντα-χτα!);
February 21st, 2007 at 2:43 pm
αληθεια τι εχει σπουδασει ο ζουραρις;
(με καλυψες απολυτα με το σχολιο σου).
February 21st, 2007 at 2:50 pm
αν και η ουσια οσων γραφει σχετικα με το “απομακρυνση” και το “συνωστιζονταν” ειναι, κατ’ εμε, σωστη.
February 21st, 2007 at 4:45 pm
[Την τότε “Αυριανή” των Βενιζελικών, που για την ακρίβεια με τους λιβέλλους της κατάφερε να προκαλέσει το ένα από τα δύο πογκρόμ που λεκιάζουν τη νεότερη ελληνική ιστορία. Ή μάλλον την πονεμένη και μαρτυρική ιστορία των προσφυγικών πληθυσμών της Θεσσαλονίκης που μόλις πριν 10 χρόνια ήταν οι ίδιοι πρόσφυγες και κυνηγημένοι αλλά η μνήμη τους ήδη είχε γίνει κάπως επιλεκτικούλα, για να είμαστε και πιο ακριβείς).]
πογκρόμ … υπερβάλλεις
είχαν απλά στριμωχτεί οι άνθρωποι και είπαν να απλωθούν λίγο
όσο για την ιστορία των προσφυγικών πληθυσμών της Θεσσαλονίκης δεν ήταν ποτέ τραγική, ήταν απλά όχι άνετη και δεν ήταν πρόσφυγες και κυνηγημένοι είχαν απλώς παραστριμωχτεί και γύρευαν λίγη άνεση …
February 21st, 2007 at 5:12 pm
Man on the moon όχι δεν είναι γιατί το δισέλιδο που ακολουθεί το περιβόητο “συνωστίζονται” είναι γεμάτο προσωπικές μαρτυρίες προσφύγων. Η κατηγορία λοιπόν της υποβάθμισης του προσφυγικού δράματος είναι στην ουσία της ψευδέστατη.
Αλλά το σημαντικό για το Ζουράρη και τον κάθε Ζουράρη είναι ότι τα εντεκάχρονα δε θα κάθονται πια να γράφουν “Σκέφτομαι και Γράφω: Πώς θα ένιωθα εγώ αν ήμουν στη Σμύρνη να με καίνε και να με βιάζουν οι διαβολικοί Τούρκοι στα καλά καθούμενα”.
February 21st, 2007 at 5:43 pm
Όλη η κριτική (σχεδόν) εναντίον του βιβλίου απαιτεί την μη-αναφορά των παραθεμάτων. Επίσης και την μη-σύγκριση με προηγούμενα βιβλία. Ο Μανδραβέλης κάνει την εύλογη παρατήρηση πως ανάλογες ενστάσεις για την “ήπια” γλώσσα θα μπορούσαν να έχουν και οι Έλληνες (και όχι μόνο) Εβραίοι.
February 21st, 2007 at 5:57 pm
οκ j95. δεν εχω διαβασει το βιβλιο και παρασυρθηκα στο να εκφερω αποψη. αν ακολουθουν προσωπικες μαρτυριες οπως λες τοτε ναι. αλλα και παλι η χρηση της λεξης “συνωστιζονταν” μου φαινεται λανθασμενη.
θα πρεπει ομως να δω ολοκληρο το κειμενο για να μπορω να εχω αποψη. ξερει κανεις/μια εαν υπαρχει το βιβλιο διαθεσιμο στο διαδικτυο;
(καπου ειχα διαβασει οτι υπαρχει).
February 21st, 2007 at 6:44 pm
http://zeus.pi-schools.gr/dimotiko/
February 21st, 2007 at 8:42 pm
Ο Ζουράρις είναι απλώς ένας μεταμεσαιωνιστής. Ζηλευτής ένος μεσαίωνα που δεν πέρασε ποτέ από την ελλάδα. Οι βενετσιάνοι Κρήτες (εξαιρετικοί τυπογράφοι και στοιχειοθέτες κάτι που ο Ζουράρις μάλλον δε γνωρίζει) είχαν για αυτούς (τύπου ζουράρι) μια ρήση. Για να μη φτάσουμε με τα ρητά μερικούς αιώνες πριν παραθέτω την πιό ουσιώδη ρήση του Κλιντ Ιστ Γουντ; “Σε αυτή τη ζωή υπάρχουν δυο ειδών άνθρωποι. Αυτοί που κρατάνε όπλο και αυτοί που σκάβουν…”