αυτιάς
Τα κανάλια έχουν ανακαλύψει τη φάση με το Βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού[*] και παρουσιάζουν το θέμα όπως μόνο αυτά ξέρουν. Π.χ. χθες στον Άλφα είχαμε: έναν μουμιοποιημένο παπά, τον αγαπημένο μου Ζουράρι, τον κ. Αυτιά και μία (1) ιστορικό. Δηλαδή εθνίκια-φυσιολογικοί 3-1 όπως αποδείχθηκε [read below], 4-1 αν μετρήσουμε και τον παρουσιαστή, 5-1 αν μετρήσουμε και την τηλεφωνική παρέμβαση κάποιου νεαρού παπά και πρώην #2 του Αρχιεπισκόπου (ένας είναι ο Αρχιεπίσκοπος.
Τέλος πάντων σε κάποια φάση λέει ο κ. Αυτιάς στην ιστορικό ότι σέβεται τη δουλειά της (γιατί ως γνωστόν ο κ. Αυτιάς σέβεται τους πάντες και τα πάντα εκτός από τους Αυτούς) αλλά
εμένα η γιαγιά μου ξέρετε τι Ιστορία μου αφηγήθηκε; “Ήμασταν” λέει “στη Μικρά Ασία στο σπιτάκι μας μια χαρά και ξαφνικά μπαίνουν οι Τούρκοι και μας λένε ΦΥΓΕΤΕ”.
οπότε μια στιγμή (συνεχίζει ο Αυτιάς) κα Ιστορικού, δε μπορείτε να αγνοείτε την ιστορική μνήμη του λαού γιατί λαός χωρίς ιστορική μνήμη κλπ κλπ.
Τώρα εγώ αναρωτιέμαι με ποιον ακριβώς τρόπο μπορεί να θεωρηθεί επιχείρημα υπέρ της λαϊκής ιστορικής μνήμης η μαρτυρία μιας γυναίκας που -αν έχετε το Θεό σας- δεν είχε πάρει χαμπάρι ότι τα τελευταία 10 χρόνια η χώρα της βρισκόταν αδιάκοπα σε εμπόλεμη κατάσταση, με επιστρατεύσεις, μάχες, εθνικισμούς, αντάρτικα, συμμορίες, εκτοπίσεις, ριζικές αλλαγές των δομών του κράτους και του πολιτικού σκηνικού κάθε τρεις και λίγο και παρεμπιπτόντως ένα ελληνικό στρατευματάκι των 200.000 ατόμων που μόλις είχε υποχωρήσει αφού κατείχε την περιοχή για 2 χρόνια και αφού έδωσε λυσσώδεις μάχες με όλη την Τουρκία που είχε ξεσηκωθεί. Όόόχι, τίποτα απ’ όλα αυτά δε συνέβη, απλώς ένα πρωί τέλη καλοκαιριού-αρχές φθινοπώρου 1922 ξύπνησαν οι Τούρκοι και σαν παραμορφωμένα διαβολικά τέρατα που είναι είπανε “δε διώχνουμε τη γιαγιά του Αυτιά να περάσει η ώρα;”. Ε με συγχωρείτε κ. Αυτιά, αλλά αυτό δεν είναι ιστορική μνήμη, είναι ιστορική αμνησία.
Περισσότερα γύρω από το ίδιο θέμα later όταν βρω λίγο χρόνο.
[*] γενικά τα κανάλια έχουν ανακαλύψει το Ιντερνετ και ιδιαίτερα το youtube.com, το οποίο μεταφράζεται σε “διασκεδαστικά βιντεάκια χωρίς κόστος πάνω στα οποία μπορούμε να βασίσουμε ολωσδιόλου φανταστικές ειδήσεις”.
March 8th, 2007 at 11:39 am
Από την άλλη βέβαια ο παππούς μου (που ήταν στην υποχώρηση του Στρατού το 1922) έλεγε πράγματα[*] στον πατέρα μου δεν έχουν καμία σχέση με την ιστορική μνήμη της γιαγιά του Αυτιά. Και του παππού μου οι αναμνήσεις λαϊκή ιστορική μνήμη είναι. Μόνο που δεν ταιριάζει στο κοινό του, right?
[*] Όπως π.χ. αποτυχημένη ενέδρα στον Αττατούρκ κ.λπ.
March 8th, 2007 at 12:04 pm
Αυτιάς…
Η γιαγιά του Γιώργου Αυτιά βάζει στη θεση τους τους πουλημένους συγγραφείς του βιβλιου της 6ης δημοτικού….
March 8th, 2007 at 12:16 pm
Υπομονή, σε λίγο θα πάρουν και (συνέντευξη από) την Κόκκινη Μηλιά.
March 8th, 2007 at 12:28 pm
[Τα κανάλια έχουν ανακαλύψει τη φάση με το Βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού[*] και παρουσιάζουν το θέμα όπως μόνο αυτά ξέρουν.]
πάντως ο τρόπος παρουσίασης του θέματος από τα κανάλια δεν είναι και πολύ διαφορετικός με τον τρόπο που το παρουσίασε η μπλογκόσφαιρα
March 8th, 2007 at 1:12 pm
Ο Αυτιάς είπε μλκία. Όπως πολύ σωστά του είπε η ιστορικός, στην ιστορία δε χωράνε συναισθηματισμοί. Αλλά δε μπορούν από την άλλη να πουν ότι η μικρασιατική καταστροφή ήταν απλά “συνωστισμός”. Αναιρούμε το γεγονός. Είναι σαν να λέμε ότι δεν υπήρξε η γενοκτονία Αρμενίων και Ποντίων, απλά κάποιοι κατά λάθος σκοτώθηκαν.
Και ο Ζουράρις κατά την άποψη μου έκανε πολύ καλές επισημάνσεις, στο προηγούμενο κανάλι που βρίσκονταν, νομίζω στο ALTER (τον είδα σε 3 συνεχόμενα πανελ χθες…), όπως για το ότι οι “Κλέφτες” αναφέρονταν με μικρό ‘κ’, σαν να ήταν κοινοί κλέφτες και ότι επιτίθονταν σε “Κρατικούς αξιωματούχους” να θυμάμαι καλά.
Στο προηγούμενο πανελ (μάλλον ALTER) ήταν από τη μία το δίδυμο Ζουράρις - Σαρρής και από την άλλη Μπίστης και κάποιος ιστορικός υπέρμαχος του βιβλίου. Ήταν πιο ίση η “μάχη”, ατύχησες αν είδες Παπαδόπουλο - Αυτιά και σία. Αλλά τα επιχειρήματα των “υπέρμαχων” δε με έπεισαν στο ελάχιστο.
Τεσπα, τα χουμε ξαναπεί σε άλλο άρθρο σου, μη το ξανανοίξουμε το θέμα και γίνει πάλι … του Alpha το παράθυρο.
March 8th, 2007 at 2:39 pm
“εμένα η γιαγιά μου (επίκληση στην αυθεντία) ξέρετε τι Ιστορία μου αφηγήθηκε;”
Χμ, πιστεύω πως αν έλεγε η συγχωρεμένη η γιαγιάκα μου…ή η γιαγιάκα μου η βασανισμένη, που τη συγχωρέσαμε πριν 3 χρόνια…θα ήταν πιο ατράνταχτο το επιχείρημα. Poor mr Aftias, έχετε πολλά να μάθετε στην τηλεόραση.
March 8th, 2007 at 3:56 pm
Ο ένας παππούς μου πολέμησε στην αλβανία, και αυτός που ήρθε από τη Σμύρνη πέθανε νωρίς. Μόνη ιστορική πηγή μου είναι η γιαγιούλα του αυτιάκου. Παναγίτσα μου.
March 9th, 2007 at 12:13 am
Τώρα εγώ αναρωτιέμαι με ποιον ακριβώς τρόπο μπορεί να θεωρηθεί επιχείρημα υπέρ της λαϊκής ιστορικής μνήμης η μαρτυρία μιας γυναίκας που -αν έχετε το Θεό σας- δεν είχε πάρει χαμπάρι ότι τα τελευταία 10 χρόνια η χώρα της βρισκόταν αδιάκοπα σε εμπόλεμη κατάσταση, με επιστρατεύσεις, μάχες, εθνικισμούς, αντάρτικα, συμμορίες, εκτοπίσεις, ριζικές αλλαγές των δομών του κράτους και του πολιτικού σκηνικού κάθε τρεις και λίγο και παρεμπιπτόντως ένα ελληνικό στρατευματάκι των 200.000 ατόμων που μόλις είχε υποχωρήσει αφού κατείχε την περιοχή για 2 χρόνια και αφού έδωσε λυσσώδεις μάχες με όλη την Τουρκία που είχε ξεσηκωθεί. Όόόχι, τίποτα απ’ όλα αυτά δε συνέβη
Έχεις απόλυτο δίκιο. Όλα αυτά συνέβησαν. Γιατί δεν τα γράφει το βιβλίο ιστορίας;
Γενικά υπάρχει μια παρεξήγηση. Το πρόβλημα με τα βιβλία ιστορίας δεν είναι ότι δεν γράφουν “αυτά τα εδάφη μας ανήκουν από τη γέννηση του σύμπαντος και πρέπει να τα ξαναπάρουμε μαζί με την Ινδία όπου είχε φτάσει ο μεγαλέξανδρος”. Αυτός όντως είναι κακώς νοούμενος εθνικισμός. Αλλά να μην γράφουν και ιστορία; (η καταστροφή της σμύρνης συνέβησε, δεν είναι εθνικιστική προπαγάνδα να την αναφέρεις)
March 9th, 2007 at 7:05 am
Καλό το κειμενάκι στον αστερίσκο για το γιουτούμπ. Όπως, όπως να την βγάλουν τζαμπέ.
Ώρες ώρες με πιάνει και σκέφτομαι ότι έγινε μια μεγάλη συνομωσία. Ο ΟΤΕ επίτηδες καθυστέρησε την ανάπτυξη του ιντερνετ στην Ελλάδα ώστε να βγάλουν λίγα φράγκα ακόμα οι καναλάρχες γιατί όπως και νάχει λίγα τα ψωμιά της TV σε σχέση με το δίκτυο.
March 9th, 2007 at 9:59 am
@thief42 δε νομίζω ότι δεν αναφέρει την καταστροφή της Σμύρνης. Μια χαρά την αναφέρει, απλώς όχι με τόσο αίμα και σπέρμα όσο θα ήθελε πολύς κόσμος.
Και σύμφωνα με το βιβλίο του δασκάλου, ο στόχος είναι σε συνδυασμό με ένα πρωτογενές οπτικό ντοκουμέντο να γίνει “αισθητοποίηση της καταστροφής της Σμύρνης και της εξόδου των Ελλήνων, οπότε ο δάσκαλος πρέπει να σχολιάσει ότι “η πόλη είναι ήδη γεμάτη πρόσφυγες, ο ελληνικός στρατός την έχει πουλέψει και οι άνθρωποι συρρέουν απεγνωσμένα στο λιμάνι αναζητώντας τρόπο διαφυγής. Η κατάσταση γίνεται ακόμα δυσκολότερη από τη φωτιά που εκδηλώνεται σε μεγάλο μέρος της πόλης και τη διαταγή των τουρκικών στρατευμάτων να εκκενωθεί σε 2 εβδομάδες” (σ. 91) ενώ βέβαια οι προηγούμενες σελίδες έχουν ασχοληθεί με όλα αυτά που λέω εγώ (Κεμάλ κλπ).
Φυσικά οι εθνικιστές όντας παντελώς ανίκανοι να αντιληφθούν τι χιλιετία έχουμε, θεωρούν ότι η Ιστορία διδάσκεται όπως και στον καιρό τους (πριν 50 χρόνια δηλαδή) σαν ποιηματάκι προς αποστήθιση (ακριβέστερα: προς πλύση εγκεφάλου) από το σχολικό βιβλίο του μαθητή, και αυτό και μόνο καθιστά την όποια κριτική τους παντελώς εκτός τόπου και χρόνου.
Είμαι εξοργισμένος με το ότι τόσοι άνθρωποι διαδηλώνουν τη βλακεία, το φανατισμό και την ασχετοσύνη τους και αντιμετωπίζονται σαν αξιόλογοι συνομιλητές (που δεν είναι) αντί σαν γελοίοι καραγκιόζηδες (που είναι).
Και: ο επόμενος που θα μου πει “δεν αναφέρει το ένα” και “δεν αναφέρει το άλλο” καλά θα κάνει να το στηρίζει στα ακριβή περιεχόμενα των τριών βιβλίων (δασκάλου, μαθητή και workbook) έτσι για αλλαγή, αλλιώς τρώει διαπόμπευση.
March 9th, 2007 at 4:36 pm
Η μαλακία από την οποία προσπαθούμε να απαλλαγούμε, είναι ότι για έναν εθνικιστή η διδαχή της ιστορίας είναι κάτι που πρέπει απαραίτητα να προκαλεί μεγάλα συναισθήματα: δέους, μίσους, χαράς, λύπης.
Βασικά, δεν έχει σημασία τί συναισθήματα, αρκεί να είναι ΠΟΛΥ μεγάλα, αλλιώς για το δικό του μυαλό, η διδαχή είναι άχρηστη.
March 10th, 2007 at 1:07 am
@J95
Μια χαρά την αναφέρει, απλώς όχι με τόσο αίμα και σπέρμα όσο θα ήθελε πολύς κόσμος.
Σωστότερα, με καθόλου αίμα. Δεν έχω όρεξη να τσακωθώ για την μικρασιατική καταστροφή, γιατί δεν είναι το πρόβλημα μου με το βιβλίο, το ανέφερα ως παράδειγμα
(ενδεικτικά η λέξη μικρασιατική καταστροφή εμφανίζεται στο επόμενο κεφάλαιο από αυτό του πολέμου 1919-1922 με τον καταπληκτικό ορισμό “μικρασιατική καταστροφή:ονομάζεται η ελληνική ήττα στη Μικρασία”.)
Το πρόβλημα μου είναι αυτή η γλυκανάλατη ιστορία του κώλου. Μιας και ζήτησες παραδείγματα ας γράψω μερικά:
“Απέναντι σ’ αυτή την τριπλή κατοχή οργανώνεται η αντίσταση των Ελλήνων με τη δημιουργία του Ε.Α.Μ.” (σελ. 112). Από ποιους οργανώνεται; μέγα μυστήριο μιας και δεν λέει. Ποιος ηγείται (έστω ως όνομα) της οργάνωσης;
Στην ίδια σελίδα:”Η απελευθέρωση βρίσκει, έτσι, την Ελλάδα χωρισμένη στα
δύο. Από τη μια μεριά είναι το Ε.Α.Μ., το οποίο από το Μάρτιο του 1944 έχει σχηματίσει την «Κυβέρνηση του Βουνού». Από την άλλη βρίσκεται η εξόριστη ελληνική Κυβέρνηση του βασιλιά, ο Ε.Δ.Ε.Σ. και η Ε.Κ.Κ.Α.” Το γεγονός ότι η Ε.Κ.Κ.Α. ήταν κατά του βασιλιά και του συναφιού του και σε καμία περίπτωση σύμμαχος του ΕΔΕΣ, θα γινόταν κατανοητό ποτέ από αυτή την πρόταση;
Δεν μπορώ να σου γράψω, γιατί δεν υπάρχει σε καμία σελίδα, για την συμμετοχή των άγγλων στα εσωτερικά της χώρας μετά την φυγή των γερμανών. Λες και ο εμφύλιος έγινε για καπρίτσια, και όχι για συγκεκριμένους πολιτικούς λόγους.
“Στην πολιτική ζωή κυριαρχούν την εποχή αυτή(σ.σ. μετά τον εμφύλιο) δυο πολιτικές προσωπικότητες. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Γεώργιος Παπανδρέου”. (σελ.115) Ο Πλαστήρας και ο Παπάγος μάλλον δεν υπήρξαν. Επίσης, ο Γ.Π. είχε και μια μικροσυμμετοχή στον εμφύλιο αν θυμάμαι καλά. Αλλά δεν βαριέσαι, οι πρόγονοι των σημερινών ηγετών του κράτους να είναι καλά.
“Την 21η Απριλίου 1967, μια ομάδα συνταγματαρχών, με αρχηγό τον Γεώργιο Παπαδόπουλο, εκμεταλλεύεται την πολιτική αστάθεια και επιβάλλει στην Ελλάδα στρατιωτική δικτατορία. Διακόπτει έτσι την πορεία της χώρας προς τον εκδημοκρατισμό, που διαμορφώνεται από την αρχή της δεκαετίας του 1960.” (σελ. 118) Τόσες πολλές μαλακίες σε μία πρόταση θέλουν προσπάθεια. Από την αρχή της δεκαετίας του ‘60 έχουμε τις εκλογές “βίας και νοθείας” και τη δολοφονία λαμπράκη. Τρελή πορεία προς τον εκδημοκρατισμό. Επίσης, οι συνταγματάρχες πήραν μόνοι τους την απόφαση; Κανά ξένο κράτος τους βοήθησε; Αναπάντητες απορίες.
Όλα αυτά (και είναι και άλλα, αλλά είναι αργά και νυστάζω) για να δείξω ότι αυτή η ιστορία αποδέχεται μόνο γεγονότα, όχι αίτια. Τα πράγματα συμβαίνουν χωρίς λόγο, ή εξαιτίας ανθρώπινης βλακείας, όχι για γεωπολιτικούς λόγους στο κυνήγι ισχύος από τα διάφορα κράτη. Αυτή η ιστορία είναι που θα καταργήσει την αποστήθιση, μια ιστορία που δεν ενεργοποιεί τον εγκέφαλό.
Και μια τελευταία παρατήρηση (κατάλοιπο και από προηγούμενη συζήτηση μας): Οι κακόμοιροι οι τσιγγάνοι γιατί δεν αξίζει να γραφτούν ως θύματα του Ολοκαυτώματος; Μάνα δεν τους γέννησε;
Είμαι εξοργισμένος με το ότι τόσοι άνθρωποι διαδηλώνουν τη βλακεία, το φανατισμό και την ασχετοσύνη τους και αντιμετωπίζονται σαν αξιόλογοι συνομιλητές (που δεν είναι) αντί σαν γελοίοι καραγκιόζηδες (που είναι).
Παραδείγματα;
@xpsilikatzoy
Η μαλακία από την οποία προσπαθούμε να απαλλαγούμε, είναι ότι για έναν εθνικιστή η διδαχή της ιστορίας είναι κάτι που πρέπει απαραίτητα να προκαλεί μεγάλα συναισθήματα: δέους, μίσους, χαράς, λύπης.
Και όμως, αυτό το βιβλίο ιστορίας είναι κυρίως συναισθηματικό (οι περισσότερες πρωτογεννείς πηγές είναι κυρίως αναμνήσεις με συναισθηματικό βάρος, όχι ντοκουμέντα σχετικά με τα αίτια των γεγονότων) και αποφεύγεται η ενεργοποίηση της σκέψης, προσφέροντας ευκολοχώνευτες απαντήσεις που δεν στηρίζονται πουθενά. Παράδειγμα: στην ερώτηση ποια είναι τα αίτια του Β’ παγκόσμιου πολέμου το βιβλίο του καθηγητή δίνει την εξής κατατοπιστική απάντηση:” Σημαντικές αιτίες του Β’ Παγκόσμιου πολέμου είναι: η άνοδος του φασισμού στην Ευρώπη και την Ιταλία, η κατάλυση δημοκρατικών πολιτευμάτων, η επεκτατική πολιτική της Ιταλίας και της Γερμανίας και οι βίαιες προσαρτήσεις ξένων εδαφών” (σημείωση: δεν εννοεί την Αλσατία) (σημείωση 2: και χωρίς copy paste). Ο οικονομικός ανταγωνισμός μεταξύ των κρατών δεν πρέπει να έπαιξε κανένα ρόλο.
Και μια παρατήρηση από το μπλογκ σου. Τα βιβλία μαθηματικών και φυσικής είναι τα επικίνδυνα. Είναι γεμάτα βλακείες, λάθη και έλλειψη κατανόησης των φυσικών επιστημών.
March 10th, 2007 at 1:09 am
Διόρθωση:
Λες και ο εμφύλιος έγινε για καπρίτσια, και όχι για συγκεκριμένους πολιτικούς λόγους.
Γράψε γεωπολιτικούς
March 10th, 2007 at 7:25 pm
Την ιστορια την γραφει παντα ο νικητης.
March 10th, 2007 at 10:00 pm
Ρε thief αφήσε τα μισόλογα και πείς το ελέυθερα αγόρι μου:” θέλουμε βιβλία ιστορίας που να κάνουν τα παιδιά μας ακριβώς ΕΤΣΙ”:
http://youtube.com/watch?v=AXtd4KX7XfM
March 11th, 2007 at 3:40 am
Αυτό κατάλαβες; Μπράβο, μπράβο.
Για να αφήσω τα μισόλογα (σύμφωνα με σένα) και να μην σου μείνει καμιά αμφιβολία. Τρέμω στην ιδέα ότι τα παιδιά οποιασδήποτε χώρας μπορούν να γίνουν σαν αυτό το παιδί, φανατισμένα και γεμάτα μίσος, χωρίς να καταλαβαίνουν τι πραγματικά λένε.
Από την άλλη, τρέμω εξίσου ότι μπορεί να γίνουν σαν εσένα, ανίκανα να διαβάσουν οτιδήποτε μεγαλύτερο από δελτίο στοιχήματος και να καταλάβουν τι λέει. Παρόλο που έγραψα ό,τι έγραψα πολύ νυσταγμένος και δεν είναι πολύ ξεκάθαρο (περίμενα καμιά σοβαρή απάντηση για να διευκρινήσω κάποια πράγματα) αποκλείεται να διαβάζεται ως “η σμύρνη είναι δική μας μιας και οι τούρκοι μας έσφαξαν εκεί και πρέπει να την πάρουμε πίσω με ηρωικό πόλεμο, τον οποίο σταματάει το καταραμένο βιβλίο ιστορίας”. Αν καταλαβαίνεις κάτι τέτοιο να το κοιτάξεις. Άλλοι ακούν φωνές.
March 21st, 2007 at 10:10 pm
Μάλλον ο κόσμος αγνοεί παντελώς σε ποιον απευθύνετε το βιβλίο και τι άνοιες μπορεί να κατανοήσει αυτός που θα το διαβάσει.
Θα υπήρχε πρόβλημα αν αυτό το βιβλίο ήταν της 3ης γυμνασίου ή της 3ης λυκείου, αλλά δεν είναι.
November 28th, 2007 at 8:04 pm
Βρήκα τυχαία το κείμενο αυτό ψάχνοντας για άσχετο θέμα.
Διαφωνώ απόλυτα με την λογική της απόρριψης της γιαγάς του Αυτιά βάσει του οτι η χώρα “της” βρισκόταν αδιάκοπα σε εμπόλεμη κατάσταση.
Άνθρωποι όπως η γιαγιά του Αυτιά ή ο παππούς μου ή η γιαγιά μου γεννήθηκαν στην Τουρκία, μεγάλωσαν στην Τουρκία μαθαίνοντας και την τουρκική γλώσσα και η χώρα τους ήταν η Τουρκία που αποφάσισε να τους διώξει ενώ δεν αποτελούσαν κανένα κίνδυνο. Η Τουρκία ήδη είχε προβεί σε εθνικές εκαθαρίσεις από το 1915 (Αρμένιοι).
Το πρόβλημα ήταν πολύ λιγότερο η Ελλάδα από όσο ήταν η ίδια η Τουρκία.
Και ναι, τεράστιες ευθύνες είχανε οι παλιοελλαδίτες (δηλαδή εσείς) που εντελώς δημοκρατικά διώξανε τον Βενιζέλο, επαναφέρανε τον βασιλιά και καταστρέψανε κάθε προοπτική ειρηνικής διαβίωσης των ρωμιών της μικρασίας με τους τούρκους με την εκστρατεία της ξεφτίλας.
November 29th, 2007 at 1:25 am
Ή τουλάχιστον έτσι τους βολεύει να το θυμούνται.
Γιατί τελευταία φορά που κοίταξα, όταν κατέβηκε ο ελληνικός στρατός έκαναν ουρές να καταταγούν και να αρχίσουν να βασανίζουν Τούρκους.
December 7th, 2007 at 9:19 am
[...] http://blog.dontkissthefrog.net/2007/03/08/populist-the/ [...]