Το ΚΚΕ καλεί το λαό να διεκδικήσει την κατάργηση όλων των δασοκτόνων νόμων.
(Ριζοσπάστης)
Προφανώς το ΚΚΕ έχει στο μυαλό του κάποιον άλλο λαό, γιατί ο λαός που ξέρω εγώ έχει χτίσει γύρω στο ένα εκατομμύριο αυθαίρετα, θεωρεί από αρχαιοτάτων χρόνων τις πυρκαγιές θεμιτότατο τρόπο δημιουργίας βοσκοτόπων, λατρεύει τα σεληνιακά τοπία που έχουν δημιουργήσει οι κατσίκες του στα νησιά, εξοντώνει υπεραιωνόβια πεύκα για να κερδίσει λίγα τετραγωνικά μέτρα τσιμέντου, πιστεύει ότι το αν οι Τούρκοι της Θράκης θα λέγονται Τούρκοι είναι σημαντικότερο εθνικό πρόβλημα από το ότι σε 20 χρόνια η Θράκη θα βρίσκεται στις παρυφές της Βόρειας Σαχάρας και το μόνο που διεκδικεί από τότε που υφίσταται ελληνικό κράτος είναι περισσότεροι δασοκτόνοι νόμοι.
Το να λετε τη ρέγκε και ειδικά τη roots και ειδικότερα την επαναστατική roots “καλοκαιρινή μουσική” είναι το ίδιο ακριβές με το να λετε τον Παρθενώνα “χώρο αυγουστιάτικων συναυλιών” και αρκετά περισσότερο ασεβές. Τρανίτρες. Που μου ‘χατε και ρέγκε στα κωλοχώρια σας…
Παρ’ όλα αυτά σε ολόκληρη την ανατολική παραλία της Αττικής φαίνεται ότι υπάρχει μόνο ένα (1) μαγαζί με ρέγκε, το οποίο το προηγούμενο Σάββατο είχε ενοποιηθεί με το διπλανό ελληνικάδικο για τη μεγάλη συναυλία του Κατσιμίχα (μη με ρωτάτε ποιανού Κατσιμίχα) και του… Ξυδού.
Και εντάξει κάπου εδώ θεωρώ ότι έχουν αποτύχει όλα και αναφωνώ με αγανάκτηση και πικρία οι οποίες σαφώς και δε θα μπορούσαν ποτέ να μετριαστούν από τη χρονική απόσταση που με χωρίζει από το φαινόμενο, λόγω της εμπειρικά διαπιστωμένης απαράδεκτα μεγάλης έκτασής του αλλά προπαντός λόγω της βεβαιότητας ότι θα το ξανασυναντήσω αρκετές φορές στη ζωή μου:
Έλεος [ή μάλλον] ΕΛΕΟΣ [ή μάλλον] ΕΛΕΟΣ πια με τους γερόλυκους του greek-clapsomooneeh! Πόσο κακό πρέπει να σκορπίσουν ακόμα; Πρέπει να με κυνηγάνε ακόμα και στο μοναδικό μπαράκι που παίζει ρέγκε στου διάολου τη μάνα; Εντάξει κι εμείς φάγαμε χυλόπιτες αλλά δεν τις τραγουδάμε στις παραλίες 20 χρόνια μετά παρέα με άλλα 300 άτομα που επίσης έχουν φάει χυλόπιτες. Δεν καταλαβαίνουν ότι είναι διεστραμμένο αυτό το πράγμα;
Μα τι ρωτάω… ΦΥΣΙΚΑ και δεν το καταλαβαίνουν. Άλλωστε έχουν αποδείξει πως είναι αδίστακτοι.
Δεκάδες χιλιάδες χιλιοκαβατζωμένοι δημόσιοι υπάλληλοι του ΝΑΤΟ και της ΕΕ τα ακουμπάνε πολύ χοντρά αλλά όχι στους άστεγους, ενώ οι δεύτεροι (της ΕΕ) ασχολούνται διαρκώς με το πώς θα βελτιώσουν τη θέση τους (με μικρές κινησούλες τσίκι-τσίκι όπως εγώ όταν σαβουρώνω τα βράδια, ένα πατατάκι ακόμα, ένα πατατάκι ακόμα και στο τέλος έχεις φάει ένα εκατομμύριο πατατάκια). Το αποτέλεσμα είναι ότι με 300 ευρώ την ημέρα τα περνάς βασιλικά και με λιγότερα από 80 είσαι ο τίποτας.
Γνώρισα και κάτι παιδιά (έλληνες) που δουλεύουν στην Κομισιόν. Δε μπορείτε να φανταστείτε πόσο ψήνονται και σπρώχνουν για πατέντες λογισμικού. Δηλαδή το μόνο πράγμα που είναι πιο επιθυμητό από τις πατέντες λογισμικού για αυτά τα άτομα είναι το τελευταίο τεύχος του “Αστρολόγου”.
…Προφανώς απομυθοποίησα πάρα πολλά πράγματα.
Κατά τα άλλα ωραιότατα μπυρόνια, ακόμα ωραιότεροι ουρανοξύστες και νομίζω οι βέλγοι μιλάνε πιο φυσιολογικά γαλλικά από τους Γάλλους. Και επειδή δεν πρέπει να είμαστε άδικοι, να αναγνωρίσουμε στα θετικά των κομισιονόπουλων ότι ξέρουν από ντόλτσε βίτα.
(το πρώτο ευρωπαϊκό project που μου έκατσε εδώ και 3 χρόνια και ευτυχώς -απ’ ό,τι φαίνεται- το τελευταίο για τουλάχιστον άλλα τόσα)
Αυτά που είπε το ραδιόφωνο ότι τα έσπασαν νεαροί λόγω της ακύρωσης της εμφάνισης των Underworld είναι μαλακίες: αυτοκίνητα καιγόντουσαν ακριβώς έξω από τη συναυλία τουλάχιστον 10 λεπτά πριν πάρουν τον πούλο αιφνιδίως οι Beastie Boys και μας ανακοινώσουν από τα μεγάφωνα ότι η συναυλία ακυρώνεται.
update: φαίνεται ότι τα έσπασαν τζαμπατζήδες. Αφού τους ευχηθώ αργό και επώδυνο φυσικό θάνατο, σκέφτομαι να μηνύσω τη διοργανώτρια εταιρία (και τη Heineken) που χρέωσαν 60 ευρώ για ασφάλεια ΤΗΣ ΠΟΥΤΣΑΣ.
update2: τώρα που το σκέφτομαι η Heineken μάλλον θα έπρεπε κι αυτή να μηνύσει τη διοργανώτρια, η δε ευχή για αργό και επώδυνο φυσικό θάνατο ήταν κάπως ακραία αλλά δικαιολογείται από το ότι δεν είχα πιει ακόμα καφέ.
update3: είδα αυτό, πιστεύω τα λέει τρομερά καλύτερα. Ή ισοδύναμα αυτό που διαβάζετε εκεί και αυτό που διαβάζετε εδώ είναι απόρροια των ίδιων περίπου συναισθημάτων.
Διαβάζω διάφορους ακαδημαϊκούς, νομικούς και πολιτικούς να λένε για τις ποινές στην υπόθεση του Παντείου ότι είναι πρωτοφανές να μην προσμετράται η προσωπικότητα του κατηγορουμένου στον υπολογισμό του ύψους της ποινής.
Λοιπόν δεν καταλαβαίνω γιατί σε αυτήν την προσωπικότητα μετράει μόνο το ότι οι καταδικασθέντες είχαν ένα σωρό ακαδημαϊκούς και επαγγελματικούς τίτλους και δε μετράει το ότι επί πέντε χρόνια έκλεβαν εκατομμύρια ευρώ από τους άπορους φοιτητές για το καλό των οποίων ήταν υπεύθυνοι, και μάλιστα εκατομμύρια ευρώ που δεν τα έδωσαν στην άρρωστη μάνα τους αλλά σε βίλες και πολυτελή αμάξια.
1999, μόλις έχει τελειώσει μια διαδήλωση ενάντια στον Αρσένη -στην οποία και είχα πάει- και οι περιστάσεις το έχουν φέρει να είμαι δεμένος και κολλημένος στον τοίχο του ΕΜΠ στη γωνία Πατησίων και Τοσίτσα. Σύντομο ιστορικό:
Η βλακεία μου ήταν ότι είχα παρκάρει τη μηχανή μου στον πεζόδρομο της Τοσίτσα. Ο πεζόδρομος της Τοσίτσα είναι άσυλο. Οπότε είχε 5 ΜΑΤατζήδες ακριβώς στην άκρη του, να παρακολουθούν κάτι μπαχαλαίους που πέταγαν πέτρες από την πύλη Τοσίτσα και πού και πού να τους εκτοξεύουν δακρυγόνα, όχι με ιδιαίτερο φανατισμό όλα αυτά (ούτε εκ μέρους των μπαχαλαίων ούτε εκ μέρους των μπάτσων). Πέρασα ψιλοχεσμένος ανάμεσα από τους μπάτσους και έλυσα τη μηχανή μου, ακριβώς 4 μέτρα από αυτούς. Μετά την έβαλα μπροστά και ξεκίνησα να φύγω. Πάω λοιπόν να βγω από την Τοσίτσα στην Πατησίων, και με γραπώνει ο πιο γουρουνίσιος από δαύτους.
“Για που το ‘βαλες;”
“Ε… για το σπίτι μου.”
“Για κατέβα. Που πετάς πέτρες και μας κάνεις και το μάγκα.”
“Ποιες πέτρες; Μόλις τώρα πέρασα ανάμεσά σας και πήγα κατευθείαν στη μηχανή μου, μη μου πείτε ότι δεν το είδατε.”
Κι εκεί πετάχτηκε ένα πιο χαμηλόβαθμο γουρουνάκι και μου είπε κάτι που δε θα το ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου:
“Άκου εδώ ρε μουνάκι. Εγώ σε είδα να πετάς πέτρες. Τσακίσου τώρα κατέβα από τη μηχανή μη σε γαμήσουμε.”
Μεσολάβησε μία πολύ αγχωτική κατάσταση. Ο γουρουνόμπατσος με κατέβασε από τη μηχανή μου χωρίς να με αφήσει να πάρω τουλάχιστον τα κλειδιά και με έσυρε στη γωνία Πατησίων και Τοσίτσα, όπου βρέθηκα περικυκλωμένος από μπάτσους (πού στο διάολο βρέθηκαν όλοι αυτοί θυμάμαι να αναρωτιέμαι) που μου εκτόξευαν καταιγισμούς από προσβολές για το κοτσιδάκι μου (είχα τότε ένα κοτσιδάκι σαν του Ρομπέρτο Μπάτζιο), το σκουλαρίκι μου, τη φάτσα μου, “ήσουνα στην πορεία, ε μουνάκι;”. Και φυσικά με κόλλησαν στον τοίχο, μου πέρασαν χειροπέδες και με ξανακόλλησαν στον τοίχο. Όλα αυτά μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα.
Είμαι λοιπόν κολλημένος στον τοίχο και το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να τον κοιτάζω σα να είναι το πιο ενδιαφέρον πράγμα του κόσμου. Κάποια στιγμή έρχεται ένας και με ρωτάει αν με σφίγγουν οι χειροπέδες. Του λέω “ούτε κρύο ούτε ζέστη”. Μου τις σφίγγει περισσότερο, έτσι που να μου κόβουν το αίμα. Μετά από αυτό δεν τους ξαναμιλάω με τίποτα. Θα με κολάκευε να πιστεύω ότι το κάνω για να επιδείξω αγέρωχη στάση, όμως η αλήθεια είναι ότι έχω αποφασίσει ότι πρόκειται για παντελώς ασυνενόητα άτομα και αποκλείεται να μου βγει σε καλό το να τους προκαλέσω την προσοχή για οποιονδήποτε λόγο. Πάντως φαίνεται ότι εκείνοι το εξέλαβαν σαν αγέρωχη στάση, γιατί σε γενικές γραμμές με άφηνουν ήσυχο μετά από λίγο. Όταν με ρωτάει ένας από αυτούς αν έχω ταυτότητα, του δείχνω απλά με τα χέρια το πορτοφόλι στην κωλότσεπή μου. Βλέπει την ταυτότητα. Βλέπει και το πάσο. Εκεί πια αλλάζει σημαντικά η στάση τους απέναντί μου (οι μπάτσοι είναι ΤΕΡΑΤΩΔΩΣ κομπλεξικοί με τους φοιτητές των καλών σχολών). Μετά ακούω ένα δεύτερο “εσύ έχεις καμία ταυτότητα;” και ανακαλύπτω ότι έχω παρέα εκεί στον τοίχο.
Είναι ένας πιτσιρικάς όχι παραπάνω από 17. Σκέφτομαι καθώς τα γράφω αυτά που μου φάνηκε πιτσιρικάς και γελάω, γιατί κι εγώ 19 ήμουν, οχι κανένας Μαθουσάλας. Μπορεί να ήταν και 18 και να μου φάνηκε μικρός επειδή ήταν κοντούλης και δεν είχε πολύ βραχνή φωνή. Τέλος πάντων, το τυπάκι είναι πανικόβλητο. Έχει βάλει τα κλάματα και διαρκώς τους παρακαλάει να τον αφήσουνε και τους ορκίζεται ότι δεν έχει κάνει τίποτα και ότι δεν πρόκειται ποτέ να ξαναοδηγήσει χωρίς δίπλωμα(!).
Πώς οσμίζονται οι ύαινες την αδυναμία; Έτσι και οι τσέοι: τον ξεφτιλίζουνε τελείως. Ένας του περιγράφει με τρομερό θαυμασμό -σχεδόν με ζήλεια- την τεράστια πούτσα του Ρωχάμη και τι καλά που θα τα περνάνε στη φυλακή. Και όσο του λένε τέτοια τόσο πιο πολύ κλαίει και παρακαλάει. Και όσο πιο πολύ κλαίει και παρακαλάει τόσο περισσότερα τέτοια του λένε. Και του τραβάνε το μαλλί, και κάνουν ότι τον βαράνε με τα γκλομπ και σκάνε στα γέλια που φοβάται. Ασταμάτητα, μέχρι που μαζεύεται κόσμος.
Μια κοπελίτσα μας πλησιάζει και μας ρωτάει αν θέλουμε να ειδοποιήσει κανέναν. Της λέω το τηλέφωνο της δουλειά του πατέρα μου και της λέω να του πει ότι με έχουν πιάσει οι μπάτσοι. Με μια φωνή… ποτέ δεν έχω ξαναμιλήσει με τέτοια φωνή.
Σκάει ένας φρίκουλας. Μαλλιά καρφιά, σκισμένα παντελόνια, ένα εκατομμύριο σκουλαρίκια παντού και τσάντα πόλο στην πλάτη: “Πώς πήγε;” τον ρωτάνε οι μπάτσοι μας. “Εντάξει, μαζέψαμε τρεις τέσσερις” τους απαντάει.
Μετά από μία περίπου ώρα, μας παίρνει ένας μπάτσος χωρίς στολή στην Τοσίτσα (καταπατώντας, τεχνικά το άσυλο για 1-2 μέτρα). “Έλα δω” λέει στον πιτσιρικά. Του λύνει τις χειροπέδες. “Εξαφανίσου τώρα αρχίδι και να ξέρεις ότι άμα σε ξαναπετύχω θα σε γαμήσω. Πολύ φτηνά τη γλίτωσες”. “Έλα δω” λέει και σε μένα. Μου λύνει τις χειροπέδες. “Έφυγες”.
Και τότε συνειδητοποιώ ότι οι υπόλοιποι μπάτσοι έχουν εξαφανιστεί. Και αυτός που μας έλυσε χάνεται στο πλήθος. Χωρίς την παραμικρή εξήγηση. “Θες να σε πάω πουθενά μικρέ;” λέω στον πιτσιρικά “όχι ρε φίλε, έχω το μηχανάκι μου απέναντι σ’ ευχαριστώ” μου λέει με λυγμούς. Μάλλον δε θέλει να με ξαναδεί ποτέ του. Όχι και πολύ δύσκολο. Σπάμε.
Αυτή είναι η εμπειρία μου από μπατσους που σε μπαγλαρώνουν στα καλά καθούμενα με ξεδιάντροπα ψέματα. Θα ήθελα να βγάλω συμπεράσματα για το πώς τους χρησιμοποιεί η εξουσία για να σφίγγουν οι κώλοι της επαναστατημένης νεολαίας, όμως κάντε μου τη χάρη, έχω υπάρξει πρόσφατα επαναστατημένη νεολαία και ξέρω πόσο δήθεν είναι όλες αυτές οι μαλακίες.
Στην πραγματικότητα νομίζω πως οι μπάτσοι είναι απλά δημόσιοι υπάλληλοι με όπλο και ο κλάδος τους τυχαίνει να είναι σχετικά δεξιός, όπως π.χ. ο κλάδος των ταχυδρομικών υπαλλήλων τυχαίνει να είναι σχετικά ΠΑΣΟΚ.
Οπότε το ερώτημα είναι: γιατί πρέπει να ανεχόμαστε σαν πολίτες τέτοιες συμπεριφορές από μέρους τους; Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξουμε λιγάκι στάση; Μήπως να αρχίσει να πέφτει καμία αγωγούλα; Μήπως να θυμηθούμε ότι εκτός από πανηλίθιες κωλόγριες που τις έχει πανικοβάλλει η showbiz και που δε μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι ο κόσμος πριν 40 χρόνια ήταν καλύτερος επειδή δεν είχαν κρεματσόβυζα και ρευματικά και όχι επειδή όλοι φοβόντουσαν τους μπάτσους, υπάρχουν και άλλα άτομα με δικαιώματα σε αυτήν την κοινωνία;
Σήμερα έχουν περάσει οχτώ και μισό χρόνια από τότε που βρέθηκα για δύο ώρες φάτσα κάρτα με τον τοίχο του Πολυτεχνείου με χειροπέδες στα χέρια, χεσμένος μέχρι θανάτου για το μέλλον μου (κι ας μην το έδειχνα) γιατί κάτι μπάτσοι είπαν ψέματα επειδή το αφεντικό τους ήθελε προσαγωγές. Αλλά ποιος ήταν πιο φοβισμένος; Εγώ, οι μπάτσοι, το αφεντικό τους, αυτοί που ψηφίζουν το αφεντικό τους με βάση αυτά που βλέπουν στην τηλεόραση; Δε θα ξέρω ποτέ σίγουρα. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι κουράστηκα πια με όλο αυτό το φόβο. Έλεος πια με τον υστερικό φόβο. Έλεος ρε παιδιά.
Assassin: L’Etat Assassine {La Haine: Musiques Enspirées du Film}
Μια και δεν έχω τι να κάνω, σας παρουσιάζω το massget v.1.01. Η χρήση του είναι πολύ απλή αλλά προϋποθέτει να έχεις λίνουξ και μια ψιλοεξοικείωση με την κονσόλα. Εγκατάσταση
0) προαπαιτούμενο είναι να υπάρχουν τα wget, cut και grep στο path σας. Επίσης πρέπει να έχετε εγκατεστημένη Perl 5.8. Προφανώς μιλάμε για linux ή *BSD ή (ίσως) MacOS-X ή έστω cygwin.
1) unzip massget.zip
2) sudo cp massget.pl /usr/bin
3) chmod 755 /usr/bin/massget.pl Χρήση
1) ανοίγουμε έναν editor
2) ανοίγουμε έναν browser
3) μπαίνουμε στο youtube.com και κάνουμε copy το link για όποιο βίντεο μας αρέσει και μετά paste στον editor. ΠΡΟΣΟΧΗ: Κάθε link στη δικιά του γραμμή, χωρίς κενά μπροστά ή πίσω
4) κάνουμε save στον editor με όνομα π.χ. list.txt
5) τρέχουμε από την κονσόλα massget.pl list.txt
6) όταν τελειώσει, έχει κατεβάσει όλα τα βιντεάκια σαν .flv στο directory από το οποίο το τρέξαμε. FAQ
1) Πώς μπορώ να δω τα βιντεάκια;
-Με τον MPlayer
2) Υπάρχει έκδοση για Windows;
-Βρίσκω το αστείο σου εξαιρετικά αποτυχημένο και προσβλητικό.
3) Γιούπιιι! Επιτέλους μπορώ να κατεβάσω όλα τα επεισόδια της “Ελληνοφρένειας”
-Βρωμερό κάθαρμα, το πρόγραμμα μοιράζεται για *εκπαιδευτικους* λόγους πάνω στη συγγραφή κώδικα Perl και τη χρήση του shell για text processing. Για ποιους μας πέρασες;
4) Τι είναι chmod; Τι είναι κονσόλα; Πώς αντιγράφω στο /usr/bin;
-Είσαι ακατάλληλος για χρήση του συγκεκριμένου προγράμματος. Credits
1) QA and creative thinking: Null
2) Code Monkey: j95
3) Based on: Gentube v. 1.5
Προγραμματάρα, αν και άμα διαλέξεις κάποια γλώσσα πλην ισπανικών στην εγκατάσταση χρειάζονται μετά διάφορα ψιλοχακεριλίκια στο script. Αλλά και πάλι τα dialogs είναι κενά. Μικρό το κακό, στο πρώτο dialog πρέπει να κάνεις paste το URL της σελίδας του βίντεο που θες να κατεβάσεις και στο δεύτερο το όνομα που θες να δώσεις στο .avi που θα σου φτιάξει.
Kαι σίγουρα χρειάζεται μία αφαίρεση του “-e” στην αρχή του .desktop entry για να μη γκρινιάζει ο Konqueror κάθε φορά που κάνετε δεξί κλικ σε οτιδήποτε.
Πάντως το τελικό αποτέλεσμα είναι κάτι τέτοιο:
Με αυτό το πρόγραμμα λοιπόν οι συνάνθρωποί μας που ο ειδικός browser τους δεν υποστηρίζει javascript (ή που δε θέλουν να εγκαταστήσουν το Flash) μπορούν να κατεβάσουν όποιο βίντεο του youtube θέλουν και να το δουν σαν .avi στο media player της επιλογής τους. Καταλάβατε ρεμάλια;
Από μια πολύ συγκεκριμένη οπτική γωνία κάθε άνθρωπος είναι ένα μικρό σύμπαν με την κωλοτρυπίδα του ακριβώς στο κέντρο. Αυτή η οπτική γωνία είναι η οπτική γωνία του συγκεκριμένου ανθρώπου. Δυστυχώς δεν αποτελώ εξαίρεση.
Όλο αυτό το σκηνικό με τη λογοκρισία λοιπόν έχει στο δικό μου μικρό σύμπαν κολοσσιαίες επιπτώσεις που γίνονται κατανοητές μόνο στο προσωποκεντρικό μου σύστημα αξιών.
Έτσι για μένα το χειρότερο δεν είναι που οι μπάτσοι μπουκάρουν σε ιδιωτικό χώρο και κατάσχουν έργα επειδή οι πελάτες συγκεκριμένου κόμματος ενοχλούνται από την ύπαρξή τους. Αυτή είναι μια καταφανώς άκυρη πρακτική που νομοτελειακά δεν είναι δυνατόν να συνεχιστεί. Το χειρότερο δεν είναι ο μεταξικός νόμος που ισχύει ακόμα, γιατί είναι σχεδόν σίγουρο ότι ξεπερνιέται από πιο μεταγενέστερα νομικά κείμενα όπως η ΕΣΔΑ και κάποιο λογικό δικαστήριο (αν όχι εγχώριο σίγουρα ευρωπαϊκό) θα επιληφθεί του θέματος. Γενικά η Ελλάδα ακολουθεί με ένα ψιλο-lag τις εξελίξεις στον πολιτισμένο κόσμο, αλλά πάντα τις ακολουθεί γιατί πρέπει να είμαστε μέρος του πολιτισμένου κόσμου ώστε να μας τα σκάει ο υπόλοιπος πολιτισμένος κόσμος αλλιώτικα τημπουτσίσαμε(ΤΜ) σαν άχρηστες ψωνάρες με μηδενική χρησιμότητα στον πλανήτη που είμαστε. Το χειρότερο δεν είναι ούτε που η κουκουρούκου ακροδεξιά ακούγεται στα μέσα και επηρεάζει τις εξελίξεις σαφώς δυσανάλογα της κομματικής απήχησής της στο γενικό πληθυσμό, μόνο και μόνο επειδή αυτό εξυπηρετεί τα εκλογικά συμφέροντα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Οι εθνικόφρονες έχουν ένα αξιοθαύμαστο ιστορικό εξυπηρέτησης άσχετων συμφερόντων ενώ ταυτόχρονα νομίζουν ότι εξυπηρετούν την Ελλάδα. Και οι “σοσιαλιστές” έχουν δείξει επανειλημμένα ότι το δίλλημμα “προώθηση των ιδεωδών μας ή προώθηση των αντίπαλων ιδεωδών προκειμένου να κονομήσουμε” δεν είναι καν δίλλημμα για αυτούς.
Όλα αυτά δε με εκπλήσσουν ιδιαίτερα και να σας πω την αλήθεια κατ’ αρχήν ενδιαφέρομαι αλλά πρακτικά χέστηκα μια και δε σκοπεύω να εκθέσω κανένα μουνί να χτενίζεται υπό τους ήχους οποιουδήποτε εθνικού ύμνου στο ορατό μέλλον. Τα θεωρώ δευτερεύοντα. Για μένα.
Στο αυτιστικό ιδιοσύμπαν μου το χειρότερο που προέκυψε από όλα αυτά (και ο λόγος/2 που μπήκαν οριστικά στο shit list μου όλοι οι υπεύθυνοι [από καλλιτέχνες μέχρι ΠΑΣΟΚους για να μη μιλήσουμε για το Μεταξά και τις γιαγιάδες της ακροδεξιάς] είναι ότι βλέποντας τον τρόπο που οι ίδιοι οι διαμαρτυρόμενοι για τη λογοκρισία αντιμετωπίζουν μορφές που δε συνάδουν με τα αισθητικά τους κριτήρια, είμαι αναγκασμένος να συμφωνήσω εν μέρει με τη θείτσα εκεί πέρα.
Παρατηρώ ότι πολλοί από τους αυτοπροσδιοριζόμενους ως καλλιτέχνες δεν είναι ενάντια στη λογοκρισία γενικά, ούτε ενάντια στην άνωθεν επιβολή αισθητικών κανόνων. Είναι ενάντια στη λογοκρισία απέναντι σε αυτούς. Την έχουν δει δηλαδή η ψαγμένη ελίτ που χέζει ροδοπέταλα και κλάνει Coco Chanel #5 και όλοι οι υπόλοιποι είμαστε παρακατιανοί που δεν κατέχουν τα ψαγμένα πρωτόκολλα με τα οποία αποτιμάται η αισθητική και νοηματική αξία των όσων παράγουν. Συνεπώς το να μας επιβάλλουν αυτοί τις ex cathedra αισθητικές τους αντιλήψεις είναι κάτι το απολύτως φυσιολογικό, ενώ το να τους επιβάλλουμε εμείς οποιαδήποτε αισθητική ή άλλη αντίληψη είναι ύβρις.
Ταυτόχρονα βέβαια δεν έχουν κανένα πρόβλημα να χρηματοδοτούνται από τους φόρους μας. Για την ακρίβεια θεωρούν εξίσου ύβρι το να πάψει κάποια στιγμή αυτή η χρηματοδότηση ή να υπάρξει κάποιος έλεγχος από αυτούς που τα σκάνε για το πώς ξοδεύονται αυτά που σκάνε.
Και τώρα πείτε μου: κάνοντας μια απλή αντικατάσταση διακοσμητικών λέξεων στο κείμενο (ας πούμε το “χέζει ροδοπέταλα και κλάνει Coco Chanel” με το “φυλά τα Ιερά και Όσια του Γένους”) και κρατώντας ίδια κάποια πιο ουσιαστικά πράγματα όπως “αρνείται κάθε έλεγχο” και “χρηματοδοτείται από εμάς τους παρακατιανούς” προκύπτει ή όχι μια ακριβέστατη περιγραφή των παπάδων;
Και στο ποστ του Νίκου Ξυδάκη που “ηγείται” κατά κάποιον τρόπο του όλου πανικού, δεν επιτρέπονται τα βρωμόλογα (για την ακρίβεια δεν επιτρέπονται οι “βωμολοχίες”, γιατί η λέξη “βρωμόλογα” είναι και αυτή… βρωμόλογο).
Τώρα πείτε με pedantic αν θέλετε, αλλά δε μου φαίνονται και πολύ αυτοσυνεπή όλα αυτά.
