“με φόβισαν με όσα θα μου κάνουν στη φυλακή”[*]
1999, μόλις έχει τελειώσει μια διαδήλωση ενάντια στον Αρσένη -στην οποία και είχα πάει- και οι περιστάσεις το έχουν φέρει να είμαι δεμένος και κολλημένος στον τοίχο του ΕΜΠ στη γωνία Πατησίων και Τοσίτσα. Σύντομο ιστορικό:
Η βλακεία μου ήταν ότι είχα παρκάρει τη μηχανή μου στον πεζόδρομο της Τοσίτσα. Ο πεζόδρομος της Τοσίτσα είναι άσυλο. Οπότε είχε 5 ΜΑΤατζήδες ακριβώς στην άκρη του, να παρακολουθούν κάτι μπαχαλαίους που πέταγαν πέτρες από την πύλη Τοσίτσα και πού και πού να τους εκτοξεύουν δακρυγόνα, όχι με ιδιαίτερο φανατισμό όλα αυτά (ούτε εκ μέρους των μπαχαλαίων ούτε εκ μέρους των μπάτσων). Πέρασα ψιλοχεσμένος ανάμεσα από τους μπάτσους και έλυσα τη μηχανή μου, ακριβώς 4 μέτρα από αυτούς. Μετά την έβαλα μπροστά και ξεκίνησα να φύγω. Πάω λοιπόν να βγω από την Τοσίτσα στην Πατησίων, και με γραπώνει ο πιο γουρουνίσιος από δαύτους.
“Για που το ‘βαλες;”
“Ε… για το σπίτι μου.”
“Για κατέβα. Που πετάς πέτρες και μας κάνεις και το μάγκα.”
“Ποιες πέτρες; Μόλις τώρα πέρασα ανάμεσά σας και πήγα κατευθείαν στη μηχανή μου, μη μου πείτε ότι δεν το είδατε.”
Κι εκεί πετάχτηκε ένα πιο χαμηλόβαθμο γουρουνάκι και μου είπε κάτι που δε θα το ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου:
“Άκου εδώ ρε μουνάκι. Εγώ σε είδα να πετάς πέτρες. Τσακίσου τώρα κατέβα από τη μηχανή μη σε γαμήσουμε.”
Μεσολάβησε μία πολύ αγχωτική κατάσταση. Ο γουρουνόμπατσος με κατέβασε από τη μηχανή μου χωρίς να με αφήσει να πάρω τουλάχιστον τα κλειδιά και με έσυρε στη γωνία Πατησίων και Τοσίτσα, όπου βρέθηκα περικυκλωμένος από μπάτσους (πού στο διάολο βρέθηκαν όλοι αυτοί θυμάμαι να αναρωτιέμαι) που μου εκτόξευαν καταιγισμούς από προσβολές για το κοτσιδάκι μου (είχα τότε ένα κοτσιδάκι σαν του Ρομπέρτο Μπάτζιο), το σκουλαρίκι μου, τη φάτσα μου, “ήσουνα στην πορεία, ε μουνάκι;”. Και φυσικά με κόλλησαν στον τοίχο, μου πέρασαν χειροπέδες και με ξανακόλλησαν στον τοίχο. Όλα αυτά μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα.
Είμαι λοιπόν κολλημένος στον τοίχο και το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να τον κοιτάζω σα να είναι το πιο ενδιαφέρον πράγμα του κόσμου. Κάποια στιγμή έρχεται ένας και με ρωτάει αν με σφίγγουν οι χειροπέδες. Του λέω “ούτε κρύο ούτε ζέστη”. Μου τις σφίγγει περισσότερο, έτσι που να μου κόβουν το αίμα. Μετά από αυτό δεν τους ξαναμιλάω με τίποτα. Θα με κολάκευε να πιστεύω ότι το κάνω για να επιδείξω αγέρωχη στάση, όμως η αλήθεια είναι ότι έχω αποφασίσει ότι πρόκειται για παντελώς ασυνενόητα άτομα και αποκλείεται να μου βγει σε καλό το να τους προκαλέσω την προσοχή για οποιονδήποτε λόγο. Πάντως φαίνεται ότι εκείνοι το εξέλαβαν σαν αγέρωχη στάση, γιατί σε γενικές γραμμές με άφηνουν ήσυχο μετά από λίγο. Όταν με ρωτάει ένας από αυτούς αν έχω ταυτότητα, του δείχνω απλά με τα χέρια το πορτοφόλι στην κωλότσεπή μου. Βλέπει την ταυτότητα. Βλέπει και το πάσο. Εκεί πια αλλάζει σημαντικά η στάση τους απέναντί μου (οι μπάτσοι είναι ΤΕΡΑΤΩΔΩΣ κομπλεξικοί με τους φοιτητές των καλών σχολών). Μετά ακούω ένα δεύτερο “εσύ έχεις καμία ταυτότητα;” και ανακαλύπτω ότι έχω παρέα εκεί στον τοίχο.
Είναι ένας πιτσιρικάς όχι παραπάνω από 17. Σκέφτομαι καθώς τα γράφω αυτά που μου φάνηκε πιτσιρικάς και γελάω, γιατί κι εγώ 19 ήμουν, οχι κανένας Μαθουσάλας. Μπορεί να ήταν και 18 και να μου φάνηκε μικρός επειδή ήταν κοντούλης και δεν είχε πολύ βραχνή φωνή. Τέλος πάντων, το τυπάκι είναι πανικόβλητο. Έχει βάλει τα κλάματα και διαρκώς τους παρακαλάει να τον αφήσουνε και τους ορκίζεται ότι δεν έχει κάνει τίποτα και ότι δεν πρόκειται ποτέ να ξαναοδηγήσει χωρίς δίπλωμα(!).
Πώς οσμίζονται οι ύαινες την αδυναμία; Έτσι και οι τσέοι: τον ξεφτιλίζουνε τελείως. Ένας του περιγράφει με τρομερό θαυμασμό -σχεδόν με ζήλεια- την τεράστια πούτσα του Ρωχάμη και τι καλά που θα τα περνάνε στη φυλακή. Και όσο του λένε τέτοια τόσο πιο πολύ κλαίει και παρακαλάει. Και όσο πιο πολύ κλαίει και παρακαλάει τόσο περισσότερα τέτοια του λένε. Και του τραβάνε το μαλλί, και κάνουν ότι τον βαράνε με τα γκλομπ και σκάνε στα γέλια που φοβάται. Ασταμάτητα, μέχρι που μαζεύεται κόσμος.
Μια κοπελίτσα μας πλησιάζει και μας ρωτάει αν θέλουμε να ειδοποιήσει κανέναν. Της λέω το τηλέφωνο της δουλειά του πατέρα μου και της λέω να του πει ότι με έχουν πιάσει οι μπάτσοι. Με μια φωνή… ποτέ δεν έχω ξαναμιλήσει με τέτοια φωνή.
Σκάει ένας φρίκουλας. Μαλλιά καρφιά, σκισμένα παντελόνια, ένα εκατομμύριο σκουλαρίκια παντού και τσάντα πόλο στην πλάτη: “Πώς πήγε;” τον ρωτάνε οι μπάτσοι μας. “Εντάξει, μαζέψαμε τρεις τέσσερις” τους απαντάει.
Μετά από μία περίπου ώρα, μας παίρνει ένας μπάτσος χωρίς στολή στην Τοσίτσα (καταπατώντας, τεχνικά το άσυλο για 1-2 μέτρα). “Έλα δω” λέει στον πιτσιρικά. Του λύνει τις χειροπέδες. “Εξαφανίσου τώρα αρχίδι και να ξέρεις ότι άμα σε ξαναπετύχω θα σε γαμήσω. Πολύ φτηνά τη γλίτωσες”. “Έλα δω” λέει και σε μένα. Μου λύνει τις χειροπέδες. “Έφυγες”.
Και τότε συνειδητοποιώ ότι οι υπόλοιποι μπάτσοι έχουν εξαφανιστεί. Και αυτός που μας έλυσε χάνεται στο πλήθος. Χωρίς την παραμικρή εξήγηση. “Θες να σε πάω πουθενά μικρέ;” λέω στον πιτσιρικά “όχι ρε φίλε, έχω το μηχανάκι μου απέναντι σ’ ευχαριστώ” μου λέει με λυγμούς. Μάλλον δε θέλει να με ξαναδεί ποτέ του. Όχι και πολύ δύσκολο. Σπάμε.
Αυτή είναι η εμπειρία μου από μπατσους που σε μπαγλαρώνουν στα καλά καθούμενα με ξεδιάντροπα ψέματα. Θα ήθελα να βγάλω συμπεράσματα για το πώς τους χρησιμοποιεί η εξουσία για να σφίγγουν οι κώλοι της επαναστατημένης νεολαίας, όμως κάντε μου τη χάρη, έχω υπάρξει πρόσφατα επαναστατημένη νεολαία και ξέρω πόσο δήθεν είναι όλες αυτές οι μαλακίες.
Στην πραγματικότητα νομίζω πως οι μπάτσοι είναι απλά δημόσιοι υπάλληλοι με όπλο και ο κλάδος τους τυχαίνει να είναι σχετικά δεξιός, όπως π.χ. ο κλάδος των ταχυδρομικών υπαλλήλων τυχαίνει να είναι σχετικά ΠΑΣΟΚ.
Οπότε το ερώτημα είναι: γιατί πρέπει να ανεχόμαστε σαν πολίτες τέτοιες συμπεριφορές από μέρους τους; Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξουμε λιγάκι στάση; Μήπως να αρχίσει να πέφτει καμία αγωγούλα; Μήπως να θυμηθούμε ότι εκτός από πανηλίθιες κωλόγριες που τις έχει πανικοβάλλει η showbiz και που δε μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι ο κόσμος πριν 40 χρόνια ήταν καλύτερος επειδή δεν είχαν κρεματσόβυζα και ρευματικά και όχι επειδή όλοι φοβόντουσαν τους μπάτσους, υπάρχουν και άλλα άτομα με δικαιώματα σε αυτήν την κοινωνία;
Σήμερα έχουν περάσει οχτώ και μισό χρόνια από τότε που βρέθηκα για δύο ώρες φάτσα κάρτα με τον τοίχο του Πολυτεχνείου με χειροπέδες στα χέρια, χεσμένος μέχρι θανάτου για το μέλλον μου (κι ας μην το έδειχνα) γιατί κάτι μπάτσοι είπαν ψέματα επειδή το αφεντικό τους ήθελε προσαγωγές. Αλλά ποιος ήταν πιο φοβισμένος; Εγώ, οι μπάτσοι, το αφεντικό τους, αυτοί που ψηφίζουν το αφεντικό τους με βάση αυτά που βλέπουν στην τηλεόραση; Δε θα ξέρω ποτέ σίγουρα. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι κουράστηκα πια με όλο αυτό το φόβο. Έλεος πια με τον υστερικό φόβο. Έλεος ρε παιδιά.
Assassin: L’Etat Assassine {La Haine: Musiques Enspirées du Film}
[*]reference
June 9th, 2007 at 12:16 am
Αν αυτό πήγαινε για σχόλιο, όντως σου βγήκε λίγο μεγάλο!
Υπό άλλες συνθήκες θα έλεγα πως η μαρτυρία σου είναι συγκλονιστική.
Εχοντας δει όμως από κοντά φέτος μπάτσους να βαράνε χωρίς λόγο φοιτητές, παιδιά, περαστικους, καθηγητές και δημοσιογράφους, να κάνουν κατασχεση φωτογραφικές μηχανές με το έτσι θέλω, να πετάνε δακρυγόνα αδιακρίτως σε σημείο που *πραγματικά* να μη μπορείς να αναπνεύσεις και όλα αυτά χωρίς λόγο, να παίζουν ποδόσφαιρο με τα κεφάλια των φοιτητών, να ρίχνουν *δολοφονικές* “χειροβομβίδες κρότου-λάμψης” πάνω από τα κεφάλια μας οι οποίες δημιουργούν (από θαύμα ευτυχώς, μόνο) βαρια εγκαύματα, να ξυλοκοπάνε με μίσος έναν φοιτητη (τον κύπριο φοιτητή Αυγουστίνο Δημητρίου) απλά επειδή πέρασε μπροστά από τους βρωμόμπατσους, θα έλεγα πως η ιστορία σου είναι απλά άλλη μία από τις “καθημερινές ιστορίες κομπλεξισμού και των πουστομπάτσων”. Ο κύπριος φοιτητής είχε απλά την “τύχη” να έχει καταγραφεί το μαρτύριο του σε κάμερα. Πόσοι άλλοι όμως δεν είχαν αυτή την τύχη…
Για να μη ξεχνιόμαστε, το ρεπορταζ για την αστυνομική βία, από τους “Φάκελους”, που δείχνει ένα μικρό μόνο κομμάτι του τι πραγματικά συμβαίνει πίσω από τις κάμερες:
Μέρος Α
Μέρος Β
Μέρος Γ
June 9th, 2007 at 12:28 am
Κοιτα, αφενός δεν είναι σίγουρο ότι όλοι αντιδρούν όπως εσυ. Οπότε μην αποκλείεις το ενδεχόμενο π.χ. ο άλλος πιτσιρικάς που ήταν δίπλα σου στον τοίχο να μην ξαναπάτησε ποτέ του σε πορεία. Αλλα πιο γενικά, καλλιεργώντας ένα σκηνικό τρομοκρατίας, πιστεύω κάνουν τον κόσμο να μην συμμετέχει σε “επαναστατικά δρώμενα”. Είτε αυτό λέγεται ξύλο μπάτσων, “επεισόδια”, γνωστοί άγνωστοι, αλλά και απειλές να μην απεργήσεις. Όλα αυτά τρομοκρατία ώστε να μην αντιδράς πιστεύω ότι είναι, με έμμεσο και άμεσο τρόπο.
Όσο για το τί κάνουμε εμείς, εκτός της συμμετοχής σε συλλογικούς αγώνες και πολιτικές ομάδες που υποστηρίζω ανοικτά, συμφωνώ απόλυτα με αυτό που λες και για προσωπική δράση. Γιατί όσο γνωστές είναι ιστορίες με μπάτσους που ρίχνουν ξύλο, άλλο τόσο γνωστές είναι και ιστορίες με ανθρώπους που έκαναν καταγγελίες και αναφορές σε μπάτσους και δικαιώθηκαν, κτλ κτλ. Ειδικά δικαστικοί και εισαγγελείς, που έχουν ανώτερη εξουσία, πολλές φορές τους έχουν αφήσει μαλάκες, όταν είχαν συμπεριφορά γουρουνιού. Μην κοιτάς που οι Φάκελοι δεν τα βγάζουν και αυτά … Οπότε και αγώνες και αγωγές…. :-).
June 9th, 2007 at 12:28 am
Kαι ακόμα ένα σχετικό video (είπα μη τα βάλω μαζί και με “λογοκρίνει” το spam filter)
Πουστομπάτσοι Μάρτιος 2007
June 9th, 2007 at 12:31 am
@ΤσοκΤσοκ,
ε όχι και “άλλο τόσο γνωστές είναι και ιστορίες με ανθρώπους που έκαναν καταγγελίες και αναφορές σε μπάτσους και δικαιώθηκαν”. Αυτές οι περιπτώσεις είναι ελάχιστες, αν όχι “urban legends”…
June 9th, 2007 at 12:39 am
@Γ.Μ. δαίμων του πληκτρολογίου: “άλλο τόσο άγνωστες ….” εννοούσα. Είναι παρ’ όλ’ αυτά πολλές. Αλλά με τον φόβο που μας έχει καλλιεργηθεί αφενός, όπως λέει και ο j95, αφετέρου επειδή δεν θέλουμε να είμαστε και καλά ρουφιάνοι, η έννοια της αναφοράς και της αγωγής - σε κάθε είδους δημόσια υπηρεσία - είναι παράδειγμα προς αποφυγή. Επιπλέον δεν προβάλλεται από τα κανάλια κάτι τέτοιο, οπότε φαντάζεσαι. Δεν υπάρχει κάποιο κλίμα αντίδρασης από τον κόσμο, να μπει στη λογική της αγωγής για το παραμικρό, για να αρχίσουν να κόβονται και τα πολλά πολλά των μπάτσων εν συνεχεία…
June 9th, 2007 at 12:47 am
“με φόβισαν με όσα θα μου κάνουν στη φυλακή” - Don’t Kiss The Frog…
“Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι κουράστηκα πια με όλο αυτό το φόβο” - ο j95 θυμάται τη δική του εμπειρία από την αστυνομική βιαιότητα…
June 9th, 2007 at 1:01 am
pantws agaphte ofeileis na paradexteis oti exei kai pio eksypna shmeia gia na parkareis..
Ws pros thn agwgh, xaneis toso xrono kai lefta kai trws toso eknevrismo, pou de se symferei. Se kati tetoia xalia tou ellhnikou systmatos allwste pataei kai h symperifora twn en logw gourouniwn.
June 9th, 2007 at 1:10 am
h xeiroterh via einai na prepei na ypostoume tetoia peristatika gia noiwsoume opws esy kai na apofasisoume na mhn fovomaste allo. sad…
June 9th, 2007 at 1:16 am
καλά όσο γι’ αυτό το εμπέδωσα απόλυτα εκείνη τη μέρα.
ο πιτσιρικάς μπορεί να μην ξαναπήγε σε πορεία; μάγκες ο πιτσιρικάς ήταν *εντελώς* άσχετος. Εγώ όμως που ήμουν σχετικός έκανα τρία χρόνια για να ξαναπάω σε πορεία, και τότε ήταν εκείνη των 100.000 για το Ιράκ. Και για αρκετά μεγαλύτερο χρονικό διάστημα όποτε πλησίαζε μπάτσος με έπιανε (εντελώς αυτόματα και συχνά χωρίς να υπάρχει ο παραμικρός λόγος) τρέμουλο. Ένας τροχονόμος μάλιστα στην ηλικία μου που μου έκανε τυπικό έλεγχο διπλώματος μου είπε “εντάξει ρε παιδί μου πώς κάνεις έτσι δεν είμαι τέρας”.
Ωστόσο χάνετε νομίζω την ουσία: ο φόβος δεν είναι μόνο (ούτε κατά κύριο λόγο) ο φόβος για τους μπάτσους, είναι και ο φόβος που χρειάζεται τους μπάτσους. Όσο πιο φοβισμένη είναι μια κοινωνία, τόσο περισσότερο ρέπει στο φασισμό. Αυτό νομίζω ότι συμβαίνει σήμερα. Εκατομμύρια φοβισμένα πρόβατα έχουν ανάγκη να υπάρχουν άγρια και τρομακτικά τσοπανόσκυλα επειδή (και για άλλους λόγους, αλλά κυρίως επειδή) η τηλεόραση τους δείχνει λύκους όλη μέρα.
June 9th, 2007 at 1:50 am
Epishs prepei na einai kseka8aro oti ta tsopanoskyla prostatevoun provata mono otan ayta apoteloun periousia kapoiou afenth.
June 9th, 2007 at 2:42 am
Βλέπε ας πούμε, τί συνέβη στη Γαλλία.
June 9th, 2007 at 4:15 am
…και δεν είναι μονάχα στις πορείες έτσι, παρενοχλούν και φοβίζουν τους ανθρώπους και στον δρόμο σε ξεκάρφωτες περιόδους. Αντί να χαίρομαι όταν έβλεπα αστυνομικούς ή κλούβα, “Ω, τι ωραία είμαι ασφαλής, τπτ δεν πρόκειται να μου συμβεί”, άλλαζα στενό, όχι πεζοδρόμιο. Κάθε φορά που είχα στενές επαφές Τετάρτου τύπου μαζί τους στο μυαλό μου αντηχούσε σε loop η φράση “To serve and protect my ass”.
Η τηλεόραση δείχνει αυτό που τραβά θεαματικότητα.
June 9th, 2007 at 9:10 am
Εκείνο που μου έχει μείνει περισσότερο πάντως, είναι η εικόνα τεσσάρων αστυνομικών (όχι ΜΑΤατζήδων) κοντά στην Ομόνοια που είχαν πιάσει κάποιον καχεκτικό -μάλλον μικροκλέφτη- του είχαν δέσει με χειροπέδες και τον βαράγανε όλοι μαζί. Ο τυπάκος δεν αντιστεκόταν, απλά φώναζε. Σε κάποια στιγμή έπεσε και βλέπω και τα τέσσερα ντερέκια να τον αρχίζουν στις κλωτσιές. Κάποιος “ήσυχος νοικοκύρης” έρχεται δίπλα μου και μου λέει “Καλά του κάνουνε του αλήτη” ενώ εγώ ειχα παγώσει. Πόσο σκατόψυχος και θρασύς πρέπει να´σαι για να δέρνεις με άλλους τρείς έναν άνθρωπο δεμένο που είναι ο μισός από σένα;
Πάντως , ένας σκύλος φύλακας που επιτίθεται αδιακρίτως και που δαγκώνει τους πάντες είναι κακός φύλακας.
June 9th, 2007 at 10:01 am
εγώ πάντως θα ψήφιζα οποιονδήποτε υποσχόταν ότι κάθε Κυριακή θα μπορούσαμε να σκοτώνουμε μπάτσους χωρίς χρέωση.
June 9th, 2007 at 10:06 am
Φίλε αστυνομικέ, όταν είσαι παράνομα βίαιος (βλ. ιπτάμενες ζαρντινιέρες) και συνάμα αναποτελεσματικός (βλ. καμένα αυτοκίνητα) δεν νιώθεις λίγο ηλίθιος;
June 9th, 2007 at 10:11 am
Οι μπάτσοι είναι οι σεκιουριτάδες των πλουσίων.
Έχουν το πάνω χέρι, δεν θέλει πολλά πολλά μαζί τους.
Μέσα στην ασφάλεια παθαίνει κανείς πολλά.
Η Ελλάδα δεν είναι Ευρώπη.
Η Ελλάδα είναι μια πατέντα σκατοχώρα.
Όσοι μπορείτε κάντετην για εξωτερικό.
June 9th, 2007 at 11:27 am
“Η Ελλάδα είναι μια πατέντα σκατοχώρα.
Όσοι μπορείτε κάντετην για εξωτερικό.”
@χ
για να γαμιόμαστε εμείς χειρότερα;
June 9th, 2007 at 6:16 pm
@τουκιθεμπλόμ,
τζάμπα τα λες. οι μπάτσοι, ειδικά οι ματατζήδες, δεν είναι αρκετά εφυείς για να χρησιμοποίσουν ηλεκτρονικό υπολογιστή και να διαβάσουν το σχόλιό σου.
Εδώ, ούτε καν η δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος δεν μπορεί να καταλάβει τι είναι το spam και πότε συλλαμβάνουν κάποιον για αυτό.
June 10th, 2007 at 2:05 pm
Στην πραγματικότητα νομίζω πως οι μπάτσοι είναι απλά δημόσιοι υπάλληλοι με όπλο και ο κλάδος τους τυχαίνει να είναι σχετικά δεξιός
Κάπως έτσι, μόνο που εκτός αυτού έχει τους περισσότερους ακροδεξιούς από κάθε άλλο κλάδο, ή μάλλον τους περισσότερους δεξιούς με ακροδεξιές απόψεις.
Οπότε το ερώτημα είναι: γιατί πρέπει να ανεχόμαστε σαν πολίτες τέτοιες συμπεριφορές από μέρους τους; Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξουμε λιγάκι στάση; Μήπως να αρχίσει να πέφτει καμία αγωγούλα;
Η ώρα αυτή έχει έρθει προ πολλού. Κανένας δεν πρέπει να ανέχεται τέτοιες συμπεριφορές και οι αγωγές πρέπει να είναι αυτονόητες. Επειδή όμως τυχαίνει συχνά να αλληλοκαλύπτονται, σε ανάλογες περιπτώσεις φροντίστε να έχετε κανά-δυο μάρτυρες. Διαφορετικά η μήνυση δεν θα έχει καμία τύχη -όπως είναι φυσικό.
June 10th, 2007 at 2:30 pm
εισαι τυχερος ομως γιατι σε αφησαν να φυγεις. Σε πολλες περιπτωσεις τα ατομα που πιανουν ετσι ΣΤΗΝ ΤΥΧΗ καταληγουν στο κελι με ενα λεπτομερες κατηγορητηριο, ακριβως οπως το ενα καθικι σου ειπε εσενα οτι “σε ειδε να πετας πετρες”.
Αυτη η κατασταση μου φαινεται πραγματικα απιστευτη, τσαντιζομαι και μονο που το σκεφτομαι, δεν μπορω να καταλαβω τι ειδους κοινωνια ανεχεται οι αστυνομικοι της συστηματικα να συλλαμβανουν, δερνουν και τρομοκρατουν αθωα παιδια. Συστηματικα, γιατι αν εχετε δει πορεια, ξερετε οτι σχεδον ποτε δεν πιανουν κανεναν επ’αυτοφωρω, παντα βρισκουν εκ των υστερων καναν κακομοιρη που δεν τους καθεται καλα στο ματι.
“Επειδή όμως τυχαίνει συχνά να αλληλοκαλύπτονται, σε ανάλογες περιπτώσεις φροντίστε να έχετε κανά-δυο μάρτυρες. Διαφορετικά η μήνυση δεν θα έχει καμία τύχη -όπως είναι φυσικό.”
ελα που αυτο δεν το καταλαβαινω! πες οτι δεν εχεις μαρτυρες, και παλι δεν θα επρεπε η καταγγελια να καταγραφεται? δεν θα επρεπε αν πεφτουν βροχη τετοιες καταγγελιες να αρχισει να κινειτα καποιος μηχανισμος εσωτερικων υποθεσεων?
Και μαλιστα στις περιπτωσεις που εχουμε ξεκαθαρη ξυλοκοπηση, τι μαρτυρες και βλακειες, 100% υπευθυνοι για καθε σωματικη βλαβη ειναι οι αστυνομικοι που κρατουσαν τον υποπτο. Σε ολον τον πολιτισμενο κοσμο ειναι ετσι διαολε…
June 10th, 2007 at 3:16 pm
@SG: Αυτό περί πολιτσμένου κόσμου που λές πάντως δεν ισχύει. Απλά σε άλλες μορφές και άλλου είδους περιπτώσεις, η αστυνομική βία παραμένει. Και στην Αγγλία, και σττην Αμερική, και αλλού. Π.χ. σε μετανάστες, μαύρους, κτλ κτλ.
@χ: Ωραία λύση … Ειδικά στη χώρα που όλοι κλαίγονται για τον “μαλάκα τον Έλληνα”, αλλά κανείς δεν είναι ο μαλάκας ο Έλληνας, μόνον οι άλλοι. Όλοι αυτοί θα βγουν (βγούμε) στο εξωτερικό, να σωθεί η χώρα …
Και ένα HOWTO αγωγών και επιβίωσης…
June 10th, 2007 at 5:41 pm
“ελα που αυτο δεν το καταλαβαινω! πες οτι δεν εχεις μαρτυρες, και παλι δεν θα επρεπε η καταγγελια να καταγραφεται? δεν θα επρεπε αν πεφτουν βροχη τετοιες καταγγελιες να αρχισει να κινειτα καποιος μηχανισμος εσωτερικων υποθεσεων?”
Καταγράφεται η καταγγελία αλλά είναι σαν να καταγράφεται στα τέτοια τους. Για να επέμβει το εσωτερικών υποθέσεων πρέπει να λάβει καταγγελία για συγκεκριμένο αστυνομικό και να αρχίσει να τον παρακολουθεί, δηλαδή… χέσε ψηλά κι αγνάντευε που λένε στο χωριό μου. Αυτοί κυρίως παρακολουθούν υπόπτους για χρηματισμό.
June 11th, 2007 at 9:54 am
οι μπάτσοι είναι έλληνες πολίτες με νομιμοποιημένο το δικαίωμα άσκησης βίας.
(όπου βία=όπλο)
Καμία άλλη διαφορά δεν έχουν από τους απλούς έλληνες πολίτες.
Έτσι ορίζει η διοικητική επιστήμη. Στα πλαίσια της διοίκησης υπάρχει και μία άλλη εξουσία εκτός από τις γνωστές και λέγεται ελληνική αστυνομία.
Εκεί όπου βγάζεις το συμπέρασμα ότι “μπάτσοι=δημόσιοι υπάλληλοι με όπλο” ας το μεταφράσουμε σε υπαλλήλους της ΔΙΟΙΚΗΣΗς αυτού του ΚΡΑΤΟΥς με νομιμοποιημένο (και αποκλειστικό) δικαίωμα άσκησης βίας (όπου βία επιμένω, όπλο, το οποίο καθείς οφείλει να χρησιμοποιεί για να καταστείλει κατάσταση πρός όφελος της άμυνάς του και ΜΟΝΟ)
Τώρα αυτά είναι οι παπαριές της επιστήμης, καθώς είδαμε τί παίζει στην πραγματικότητα…αλλά δε γαμιέται, είπα να γράψω τί υποτίθεται πως ισχύει σε αυτόν τον κόσμο
June 12th, 2007 at 3:24 pm
Απο το ntua.discuss (για να δεις τι χάνεις):
Γενικά πολύ πόνο έχετε για τα φρικιά που καίνε τα αυτοκίνητα αθώων
περαστικών.
Όταν τραυματιστεί αστυνομικός δεν τρέχει τίποτα.
Ο Λαζόπουλος μας είπε ότι όλη η Ελλάδα!!!! ξέρει ότι ο (δεν θυμάμαι το ονομά
του , αυτόν που πιάσανε στην Θεσσαλονίκη) είναι αθώος.
Μόνο οι αυτόπτες μάρτυρες που τον πιάσανε και ο Εισαγγελέας που τον έβαλε
μέσα δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Όταν ο ίδιος γίνει εισαγγελέας μπορεί να
τον αφήσει
ελεύθερο.
Κύριοι αυτή η τσογλαναρία που κυκλοφορεί γύρω μας δεν αντιμετωπίζεται με
διάλογο αλλά μόνο με ΒΙΑ.
Όποιος παρανομεί πρέπει να ξέρει ότι δεν θα γλυτώσει με τους δικηγόρους ,
αλλά ρισκάρει να του σπάσουν και τα μούτρα. Διαφορετικά
θα γίνει Αμερική και εδώ (θα έχουμε όλοι από ένα όπλο και στις πόλεις δεν θα
κυκλοφορεί κανείς μέρα μεσημέρι). Τις διαφορές θα τις λύνουμε μόνοι
μας (από το παρκάρισμα μέχρι τα πολιτικά).
June 12th, 2007 at 3:26 pm
Δεν έπιασε το …. στανταρ τώρα όλοι που βαριούνται να διαβάσουν την πρώτη γραμμή θα αρχίσουν να με βρίζουν
June 12th, 2007 at 6:01 pm
Don θελω οταν γινεις συνταξιουχος να περασεις τα ιδια με εκεινους εκει που βρεθηκαν κοντρα στα παιδακια με τα ροπαλακια! (εποχες ΠΑΣΟΚ)
ΔΕΝ ΛΕΩ ΟΤΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ αλλα εχει και αυτη την πλευρα και την δειχνει συχνα! Οσο για τον παναγιωτη τι να πω τα βιντεο τα λενε ολα!
June 12th, 2007 at 11:45 pm
ευχαριστώ για τις ευχές σου ρε συ τσίρκο, να πω οτι δεν το γραψα ακριβώς απο κάτω οτι το ποστ είναι κουοουτ αλλουνού, το γραψα… ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΝΑ ΜΠΛΟΓΚ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΩΡΕ που τρέχετε να τα προλάβετε όλα και τελικά βλέπετε 3 γραμμές απ’το καθένα!Usenet FTW!
Υ.Γ. Μόνο και μόνο για τα γκομενάκια αξίζει :ρ
June 13th, 2007 at 12:19 am
“Αυτό περί πολιτσμένου κόσμου που λές πάντως δεν ισχύει. Απλά σε άλλες μορφές και άλλου είδους περιπτώσεις, η αστυνομική βία παραμένει. Και στην Αγγλία, και σττην Αμερική, και αλλού. Π.χ. σε μετανάστες, μαύρους, κτλ κτλ.”
ειπα πολιτισμενο κοσμο οποτε αποκλειω μαλλον ΗΠΑ στο θεμα (αν και σιγουρα εχουν καλυτερη αστυνομια)! Στην ηπειρωτικη Ευρωπη, πχ Γερμανια κανεις δεν τρωει την μεταχειριση που τρωνε οι ελληνες πολιτες απο την ελληνικη αστυνομια. Και μιλω εκ πειρας.
June 15th, 2007 at 8:57 pm
”δημόσιοι υπάλληλοι με όπλο” ……….ναι μόνο που κάποιοι είναι ικανοί και να σου βάλουν το γκλόμπ στον κώλο, ενώ ο δ.υ σπάνια θα σου χώσει το στυλό στη μύτη αν του μίλησες αγενώς! επίσης και ιδιωτικοί να ήταν πάλι με την εξουσία που θα είχαν θα ήταν ικανοί να σου κάνουν τα ίδια!
απλή εμπειρική διαπίστωση!
June 16th, 2007 at 1:56 pm
Και κάτι ακόμα:
http://www.youtube.com/watch?v=gCc7xc8hxDQ&NR=1
June 16th, 2007 at 6:34 pm
[...] Μετά από μία περίπου ώρα, μας παίρνει ένας μπάτσος χωρίς στολή στην Τοσίτσα (καταπατώντας, τεχνικά το άσυλο για 1-2 μέτρα) [...]
Μία παράκληση μόνο· μην χρησιμοποιείς το «τεχνικά» για να πεις «technically». Πες καλύτερα technically κατευθείαν.
Το κάνεις συχνά και βγάζει μάτι.
Disclaimer: Καταπληκτική και αμετάφραστη λέξη το technically· μου αρέσει πολύ. Αυτά να τα βλεπει η μητέρα όλων των γλωσσών.
June 16th, 2007 at 7:16 pm
Το technically μεταφράζεται εντελώς ευθέως ως “τυπικά”. Δεν είναι ούτε στο ελάχιστο μετάφραση κατά προσέγγιση. Άλλωστε η λέξη technically είναι απευθείας δάνειο από την ελληνική λέξη.
June 16th, 2007 at 7:46 pm
Άλλωστε η λέξη technically είναι απευθείας δάνειο από την ελληνική λέξη.
Φυσικά. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το νοηματικό βάρος μεταφέρεται αυτούσιο από τη μία γλώσσα στην άλλη. Το «technically» είναι για εμένα μία ξένη λέξη γιατί καμία ελληνική δεν μπορεί να αποδώσει όσα λέει για έναν αγγλόφωνο· ούτε καν το “μητρικό”‘ επίρρημα «τεχνικά». Ενώ, ας πούμε, οι λέξεις «δέντρο» και «tree» είναι ίδιες στο μυαλό μου.
Επιπλέον δεν συμφωνώ απολύτως με την μετάφραση/απόδοση «τυπικά». Δηλαδή, «οι μπάτσοι καταπάτησαν τυπικά το άσυλο…». Το σκέφτομαι περισσότερο σαν τη φράση «με το γράμμα του νόμου»
(Δεν έχω καμία σχέση με γλωσσολογία οπότε αυτά που λέω μπορεί να είναι και βλακείες –και μάλλον είναι)
June 16th, 2007 at 9:28 pm
Δεν έχει να κάνει με το αν είναι βλακείες. Δεν είναι.
Απλά η γλώσσα έχει 2 επίπεδα εννοιών. Το προσωπικό και το κοινό. Στο κοινό επίπεδο οι λέξεις “τυπικά” και “technically” είναι το ίδιο, μιας και η λέξη “τυπικά” έχει το ειδικό βάρος. Βέβαια, το κοινό ειδικό βάρος μιας λέξης, αλλάζει με την πάροδο του χρόνου και αυτό γίνεται μέσω του προσωπικού επιπέδου κατανόησης. Π.χ., οι λέξεις “adventure” και “περιπέτεια”, είναι ίδιες. Όμως αν δω μετάφραση του “adventure game” σε “παιχνίδι περιπέτειας” θα το θεωρήσω λειψό. Δεν είναι λάθος, αλλά το προσωπικό επίπεδο κατανόησης, λόγω συνήθειας τις βρίσκει ασύνδετες μεταξύ τους. Είναι δηλαδή και θέμα οπτικής (ή όπως φυλλομετρητής και browser -είναι και τα δυο, εξίσου ηλίθιες λέξεις για αυτό που περιγράφουν, αλλά η αγγλική φαντάζει πιο σωστή γιατί δεν είναι μητρική μας για να κάνουμε την απευθείας σύγκριση περιεχομένου-περιγραφόμενου).
June 17th, 2007 at 11:08 am
δεν πάτε καθόλου καλά. άμα γουστάρω θα γράφω και “μαμογαμιάς”.
June 18th, 2007 at 11:20 pm
Απορία: Τί το παράξενο, το τρομερό και το αποτρόπαιο βρίσκετε στο να φάει ένας βρωμοκλέφτης μαχαιροβγάλτης ένα χαστούκι στο κρατητήριο; Αυτό έλειπε να καλοπερνούσαν κιόλας οι εγκληματίες που συλλαμβάνονται! Να τους κερνούσαν και καφέ!
Τι το παράξενο έγινε και φωνάζετε; Τέτοια δύναμη επηρεασμού και προπαγάνδας έχει η εικόνα; Τα ΜΜΕ σας έχουν κάνει το μυαλό πουρέ. Τελείως μα τελείως. Κάθε φυσιολογικός άνθρωπος που θα έβλεπε έναν αχρείο βρωμοκλέφτη γυναικών μαχαιροβγάλτη, θα φώναζε πιάστε τον, σαπίστε το στο ξύλο το κάθαρμα. Πάντοτε και παντού. Αλλά τι σου κάνει η εικόνα. Το βλέπεις το χαστούκι, ένα απλό χαστούκι και μόνον, σε ανάκριση αδίστακτων εγκληματιών, κι εσένα δεν σε σοκάρουν οι αδίστακτοι εγκληματίες, σε σοκάρει το… χαστούκι! Επειδή απλώς το είδες.
Την ώρα της σύλληψης και της ανάκρισης, οι σκληροί και αδίστακτοι εγκληματίες έφαγαν ένα χαστουκάκι! Αχ καλέ, χαστούκι, πω πωωω!!!
Και τελικά. Γιατί καθόμαστε κι ασχολούμαστε αν ένας εγκληματίας έφαγε μισό χαστουκάκι; Τι το ενδιαφέρον βρίσκετε στην “είδηση”;
Σοβαρευτείτε.
Το μόνο που καταφέρνετε τραβώντας τα καλσόν σας είναι να περάσετε το μήνυμα: Κλέψε, κάψε, δείρε κι εσύ, “επαναστάτη κατά της εξουσίας”! Τον ευνουχίσαμε τον αστυνομικό, θα σε κοιτά χεσμένος και ούτε θα τολμά να σε αγγίξει!
Είστε οι ηθικοί αυτουργοί της εγκληματικότητας και της ανικανότητας και ανεπάρκειας της ευνουχισμένης αστυνομίας να προστατεύσει τον Έλληνα πολίτη. Εγώ, κύριε, ως φορολογούμενος νομιμόφρων πολίτης πληρώνω την αστυνομία για να δέρνει τους αλήτες και τους εγκληματίες που με απειλούν. Φορολογούμαι και απαιτώ αστυνομία να γαμά και να δέρνει. Δεν πληρώνω για να κάθεται η αστυνομία χεσμένη και να κοιτά τα καθάρματα που εσείς οι “προοδευτικοί” υποστηρίζετε, να με κλέβουν, να με καίνε, να με σκοτώνουν. Πάψτε να ευνουχίζετε τον Έλληνα αστυνομικό. Και κάντε κανα ταξίδι σε οποιοδήποτε προηγμένο κράτος της Δύσης (Αγγλία, Γερμανία, ΗΠΑ), και τολμήστε να κουνηθείτε, μόνον να κουνηθείτε, σε αστυνομικό, να δείτε τότε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος.
Σοβαρευτείτε.
June 18th, 2007 at 11:31 pm
Technically, μπούρδες. Δεν λείπουν από το “τυπικά” πράγματα που έχει το “tecnically”, αλλά από το “technically” πράγματα που έχει το “τυπικά”. Αν σκέπτεσαι αγγλικά και θέλεις να το εκφράσεις με ελληνικές λέξεις, ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά δεν φταίει η ελληνική γλώσσα γι’ αυτό.
Μάλιστα δεν είναι επιτγχάνεται ακρίβεια με το να χρησιμοποιήσεις το “technically” στην ελληνική. Το ακριβώς αντίθετο. Διότι στην ελληνική “technically” σημαίνει μόνο αυτό που έχεις στο μυαλό σου, ενώ για τον άγγλο είναι κανονικό λέξεη που σημαίνει και άλλα πράγματα (όπως και το “τυπικά” σημαίνει και άλλα πράγματα και σε παραξενεύει και λές, μα το “τυπικά” δεν είαι ακριβές, σημαίνει και άλλα πράγματα! Και για τον άγγλο το “technically”. Άρα με το να χρησιμοποιείς το “technically” δεν επιτυγχάνεις ακρίβεια , διότι το “technically” στην ελληνική έχει διαφορετικό νόημα από ό,τι το “technically” στην αγγλική. Ακρίβεια επιτυγχάνεις άμα βρεις την ελληνική λέξη που έχει στην ελληνική το νόημα που έχει στην αγγλική το “technically”. Ποια λέξη, θα μου πεις; Ψάξε βρες. Εγώ δεν είμαι φιλόλογος και λογοτέχνης, φορολογούμενος πολίτης είμαι και πληρώνω φόρους για να έχω αστυνομία που να κάνει την δουλειά της, δηλαδή να σπάει κεφάλια.
June 18th, 2007 at 11:52 pm
Ότι δεν υπάρχει κανένας νόμος που να το επιτρέπει αυτό. Αν επιτρέπεται να τρώει χαστούκι ο οποιοσδήποτε, τότε οι νόμοι είναι παπαριλίκια, οι μπάτσοι δεν έχουν καμία εξουσίακαι κατ’ επέκταση μπορεί π.χ. κάποιος να σου γαμήσει τη μάνα. Τόσο απλά.
Ωστόσο φοβάμαι πως είσαι εκτός θέματος.
June 23rd, 2007 at 3:57 am
j95: συμπυκνωμένα, λες πάρα πολλά. Περισσότερα ακόμη κι από όσα αποσκοπούσες, ίσως. Από όλα σταχυολόγησα τον “φρίκουλα” που “μάζεψε τρεις τέσσερις”, διότι (α) τυχαίνει να έχω δει τέτοιους, με πόλο τσάντες στην πλάτη, ακριβώς, να αγκαλιάζονται με τους (συναδέλφους τους τούς) μπάτσους λίγο πριν ξεσπάσει ο κακός χαμός σε κάποια πορεία, όπως επίσης έχω δει διάφορους μαλλιάδες με τα σκισμένα τους και τις μηχανάρες τους να αναφωνούν “χαιρετούμε τις μονάδες” μαρσάροντας και κάτι φρουροί με πολυβόλα ανά χείρας (αλήθεια, ποτέ δεν το χώνεψα αυτό: τι διάλο κάνουν αυτοί με το δάχτυλο στη σκανδάλη στο κέντρο της Αθήνας;) να τους απαντούν ονομαστικά. Ξέρουμε όλοι ότι υπάρχει ειδική μονάδα “διείσδυσης”; Και (β) ο φόβος καλλιεργείται.
July 2nd, 2007 at 5:26 am
Η ιστορία σου είναι τρομακτική,αλλά μόνο όσοι άλλοι την έχουν περάσει θα σε καταλάβουν απόλυτα.Για την αγωγή μη μετανιώνεις,εκτός αν είχες συγγενή δικηγόρο και χρήματα-χρόνο για αίθουσες δικαστηρίων.Ο μόνος τρόπος να αλλάξουν τα πράγματα είναι να βρεθούν άτομα με οικονομική ισχύ και λίγη ,έστω, συνείδηση σε θέσεις εξουσίας. Να λύνουν και να δένουν τους πολιτικούς και να θέλουν να προσφέρουν στον ευρύτερο περίγυρό τους.Ισχύ.Μόνο αυτό καταλαβαίνουν οι κομπλεξικοί (και οι πολιτικάντηδες).Όταν δοκιμάσουν το ‘φάρμακό’ τους θα στρώσουν.Κατά τύχη,αυτή τη στιγμή ακούω στο ραδιόφωνο το ‘Breaking the Law’. LOL