Πολύ πιο ψαγμένο απ’ όσο φαίνεται. Υπέροχα χρώματα και ήχοι, το σενάριο καθόλου βαρετό και η σκηνοθεσία σαφέστατα άνω του μετρίου. Το ηθικό δίδαγμα είναι υποθέτω πως οι άνθρωποι του υποκόσμου από κάποιες απόψεις έχουν πιο αγνή ψυχή από τους νοικοκυραίους. Πολύ λίγες απόψεις βέβαια.

Ο ηθοποιός που παίζει τον μεσοαστούλη πώς λέγεται; Γιατί έχω δει τρεις ταινίες με αυτόν τις τελευταίες εβδομάδες: Little Miss Sunshine, Fast Food Nation και Matador. Στην πρώτη έπαιζε το μπαμπά της χαζούλας, στη δεύτερη το στέλεχος της εταιρείας fast food και στην τρίτη το μεσοαστούλη όπως είπαμε. Και το θέμα είναι ότι και οι τρεις ταινίες ήταν πολύ καλές.

(βάλαμε τα ηχειάκια του ηχοσυστήματος στις πάνω γωνίες των τοίχων και έχω πάθει την πλάκα μου, μιλάμε ακούω τραγούδια που τα έχω ακούσει 1000 φορές και ανακαλύπτω ότι έχουν ένα σωρό κρυφούς ήχους)

* το ποστ μπαίνει στο “Σινεμά” γιατί βαριέμαι να κάνω ξεχωριστή κατηγορία για DVD. Αντί για αυτό αναβαθμίζω την κατηγορία “Σινεμά” σε “ταινίες που έχουν παίξει σε *κάποιο* σινεμά *κάποτε*”, κάνοντας επίδειξη επινοητικότητας.

This entry was posted on Monday, July 2nd, 2007 at 11:54 pm and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.