Νέο σύστημα σχολίων
Έβαλα το Brian’s Threaded Comments plugin.
Τώρα μπορείτε να απαντάτε με τη μαλακία σας στη μαλακία που έχει γράψει ο άλλος κάνοντας κλικ στο “reply to this comment” και το σχόλιό σας θα μπαίνει από κάτω, χωρίς πολλά πολλά “@τάδε” και τέτοια…
Επίσης κάνοντας κλικ στο (-) αριστερά από ένα σχόλιο, όλες οι απαντήσεις σε αυτό “τυλίγονται” (αν είναι μόνο του, κρύβεται το κείμενό του).
| 
Έτσι πιστεύω βελτιώνεται το SNR, και επιπλέον οι φλύαροι σχολιαστές μπορούν να γράφουν τα σεντόνιατους χωρίς τύψεις.
Γενικά είμαι πολύ ικανοποιημένος από την αλλαγή. Αν παρατηρήσετε κάποια δυσλειτουργία πείτε το.
Καλά ρε συ, και άμα έχει 5 καινούργια σχόλια που απαντάνε σε 5 παλιά, θα πηδιόμαστε στο scroll να τα βρούμε;
όχι, η χρονολογική σειρά εξακολουθεί να ισχύει στο RSS feed.
Άσε που τα τρόλια σαν κι εμένα μπορούνε να γράφουνε τη μαλακία τους όπου γουστάρουν.
Σου έκατσε plugin του Brian χωρίς δαχτύλωμα;;;
Παραδόξως ναι, γιατί το template μου είναι 100% Kubrick-compatible
(το παραδόξως έγκειται στο ότι έχει εφαρμοστεί ο μετασχηματισμός kubrick, port σε blogger[DiS και ΘτΠ], ξανα-port σε Wordpress[εγώ])
emena mia fora mou aresei an kai den kserw se poion na AFISW TO SXOLIO!!!
υγ πείραξα λίγο τη συζήτηση στο προηγούμενο ποστ για να δώ πώς δουλεύει η φάση.
Μπράβο, αυτό έλειπε από την ζωή μου για να είμαι πλήρης! χαχαχα!!!
dhladh ama den exeis rss gia sxolia, ti kaneis? Epeita, an thes na apanthseis se 3 atoma kaneis 3 sxolia?
(tsampa leftaaaaaaa)
Παραδέξου ότι ζηλεύεις…
Για το rss δεν νομίζω ότι είναι πρόβλημα, ξεπερνιέται (π.χ. θα βάλω κι εγώ wordpress software ΜΑΖΙ με την επέκταση αυτή σε ιδιωτικό site).
Αλλά… για το άλλο, αγαπητή και πανέξυπνη χ-ψι, έπεσες μέσα!
Πρόκειται για πρόβλημα που λύνεται μόνο με νέο λογισμικό. Πάντως μία πρόχειρη λύση είναι να βάζεις LINK σε εκείνα τα σχόλια στα οποία απαντάς. Δεν ξέρω πόσο πρακτικό ή εφικό είναι αυτό, γιατί δεν βλέπω το τρέχον λογισμικό να γεννάει συνδέσμους προς κάθε σχόλιο χωριστά, πράγμα ολέθριο (και οπισθοδρομικό σε σχέση με την τρέχουσα κατάσταση στα ‘γραμμικά’ σχόλια, π.χ. στο δικό μου μπλογκ). Ορισμένα themes της wordpress δεν γεννάνε τέτοια “σημεία άγκυρας” ενώ άλλα όχι.
Οι αναβαθμίσεις δεν θα σταματήσουν εδώ, φυσικά. Καλά έκανες και τα είπες και ελπίζω να τα λάβει σοβαρά υπ΄όψη ο j95.
Το threading “γκρουπάρει” τις σχετικές υπο-συζητήσεις που συχνά φύωνται σε αυτό το blog, κάνοντας πολύ πιο εύκολη τη ζωή κάποιου που τις παρακολουθεί ενδεχομένως δυο μήνες μετά. Μου φαίνεται ότι οι μη κομπιουτεράδες το παίρνουν λίγο με κακό μάτι επειδή δε συμπαθούν τις δενδρικές δομές (σε αντίθεση με τους κομπιουτεράδες).
Αν θέλει κάποιος να απαντήσει σε τρία σχόλια για τρία άσχετα θέματα, ναι, το σωστό είναι κατά τη γνώμη μου να κάνει τρία ξεχωριστά σχόλια (αν και φυσικά δεν είναι υποχρεωτικό). Δεν είναι παραπάνω κόπος από το να κάνει ένα μεγάλο, και είναι πολύ λιγότερος κόπος για αυτόν που μετά θα πρέπει να βγάλει άκρη.
Rule of thumb: αν αισθάνεστε την ανάγκη να απαντήσετε σε κάποιο σχόλιο (και η απάντησή σας ψιλοξεφεύγει από το ποστ), τότε προτιμήστε Reply to this comment. Αν θέλετε να πείτε κάτι που σχολιάζει άμεσα το ποστ, σχολιάστε κανονικά.
και δεν είναι πιο απλό να βάλεις ένα παπάκι δίπλα στη μαλακία σου?
πίστεψέ με όταν τα σχόλια ξεπερνάνε τα 15-20 δε βγαίνει άκρη με τα παπάκια. Και δεύτερον πραγματικά δε νομίζω ότι υπάρχει πιο απλό πράγμα από το να κάνεις ένα κλικ.
Εγώ οραματίζομαι τα blog του μέλλοντος… τρισδιάστατα (για εύκολο nagivation), με πολλαπλά links, both from and to any comment, με option ομιλίας (αποθηκευμένης με ειδικό εικονίδιο), βίδεο, κλπ.
Και -τελικά- με μηχανές αυτόματης περίληψης για να παρακολουθείς μια συζήτηση ευκολότερα, ακόμη κι αν δεν διάβασες τα 666+ σχόλια.
Το άκρον-άωτον θα ήταν να αποκτήσει νοημοσύνη το ίδιο το blog και να ξέρει… ΠΟΙΑ κομμάτια του διάβασες, οπότε μόλις πας να πεις κάποια μαλακία που δεν έλαβε υπ’ όψη κάποια σχόλια, θα σου κάνει μπηηηπ, μπηηηπ, φίλησες το βάτραχο κι έχασες!
(οκ, αυτό ήταν αστείο)
Υπάρχουν μηχανές αυτόματης περίληψης; Εντάξει, μου είναι προφανές πως ένα μεγάλο αρχείο από keywords κι ένας στοιχειώδης matching αλγόριθμος θα μπορούσε να την κάνει τη δουλειά, αλλά τίποτε παραπάνω;
Ρωτώ διότι, το summary έστω και σαν σκέτο set από keywords προϋποθέτει νοημοσύνη καθότι είναι γνωστό ότι η νοηματοδότηση και η significance εμπλέκουν μεταξύ άλλων *και* keyword extracting. Π.χ. για να μη τρελλαθούμε καταφεύγουμε σε sensoring κρατώντας τα πιο ουσιώδη μέρη που αργότερα τα συμπληρώνουμε με τα details που μας κάνουν γούστο κάνοντας ένα emotional integration με τα οικεία motifs. Αν μπορούσε να υπάρξει automatic summary με τα υπάρχοντα metrics θα μπορούσαν να σχηματιστούν ακόμη και metaphors!
“Υπάρχουν μηχανές αυτόματης περίληψης;”
ΥΠΑΡΧΟΥΝ και… μάλιστα εδώ και πολλά χρόνια (1985+). Απλώς ήταν πολύ χαζές και κάνανε πολλά λάθη. Σήμερα μπορούν πραγματικά να απογειωθούν χάρις στις βάσεις WORDNET & OpenCYC.
LINKS γι’ αυτά στο
http://del.icio.us/omadeon/NLP
(όπου αντί για “NLP” βάλε και “wordnet”, “OpenCYC”, “owl”, “rdf”, “ontology”, etc.)
Το summarιsation προΫποθέτει ΜΟΝΟ Τεχνητή Νοημοσύνη.
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ νοημοσύνη χρησιμοποιούν οι… άνθρωποι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ σπάνια. (χεχε)
Κατέβασε το COPERNIC SUMMARIZER (που είναι χαζό). Είναί shareware.
Αν μπορούσε να υπάρξει automatic summary με τα υπάρχοντα metrics θα μπορούσαν να σχηματιστούν ακόμη και metaphors!
ΦΥΣΙΚΑ. Αυτό είναι στα υπ’ όψιν για… παιγνίδι του άμεσου μέλλοντος.
Αυτόματα paraphrases υπάρχουν από τις αρχές δεκαετίας ‘80. To θέμα είναι να εκμεταλλευτούν deep semantics.
Η νοημοσύνη κανονικά είναι ΜΟΝΟ “τεχνητή”, διότι είναι απλή αντικειμενοποίηση της συνείδησης (tm Omadeon).
Ok, simple άσκηση για ζέσταμα. Ποιο περίπου κείμενο είναι αυτό που έχει τα εξής concepts?
Greeks, Greece, anti-Hellene, nationalism, neighbors, continuity, Misfortune, myth, country, publisher, Europe, foreign, politicians, critics.
Αυτά έγιναν extract με το copernic summarizer.
Να ένα παράδειγμα που η ανθρώπινη ευφυία μου (μας) είναι… κατώτερη σε υπολογιστική ικανότητα Αν και όσα είπες μου θυμίζουν… Ελληναράδες που γράφουν στα αγγλικά, δεν είναι απαραίτητα έτσι. Μόνο ένα έξυπνο λογισμικό μπορεί να σου δώσει τη σωστή απάντηση (αφού καταβροχθίσει χιλιάδες κείμενα προηγουμένως).
Η εξυπνάδα μας, αυτό για το οποίο αισθανόμαστε (νομίζω) ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΑ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ σαν Eίδος, ή σαν… ξερόλες εξυπνάκηδες, είναι απλούστατα… για τα μπάζα. Οι Τεχνητά Ευφυείς μηχανές του μέλλοντος θα είναι πολύ εξυπνότερες, και… τότε ίσως ξυπνήσουμε από την αλαζονεία μας, ίσως αναπτύσσονταςε συμπόνοια για άλλα όντα λιγότερο έξυπνα!
Ο George Spencer Brown είπε επίσης ότι “λανθασμένα μας έχουν μάθει να ντρεπόμαστε για την άγνοιά μας, αφού στην πραγματικότητα η άγνοια είναι προϋπόθεση της γνώσης”.
Μάλιστα η άγνοια, σε ορισμένες άλλες θρησκευτικές ή φιλοσοφικές παραδόσεις (π.χ. Βουδισμός) θεωρείται πως περιέχει και πολλή σοφία, μία σοφία που χάνεται μέσα από τη γνώση. Ο Βούδας ή φωτισμένος είναι εκείνος που… έχοντας ταξιδέψει πολύ μέσα στη Γνώση, κάποια στιγμή επιστρέφει στην αρχική κατάσταση του νου ΠΡΙΝ τη γνώση, _αδειάζοντας_ το μυαλό του από νοητικές κατασκευές που επισκιάζουν το Φως μέσα του. (Αυτό το “φως”, αρχικά είναι η “άμορφη άγνοια”, αλλά στο τέλος, είναι η ίδια η Φώτιση).
Η συσσώρευση γνώσεων είναι αγώνας ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ για τα μπάζα, αν μονομερώς κυριαρχήσει στην εκπαίδευση. Τα παιδιά εκπαιδεύονται να είναι πάντα σε υπερένταση, πάντα να κυνηγάνε τη συσσώρευση γνώσης, αντί τη Σοφία, που δεν είναι απαραίτητα συσσωρευτική, αλλά μπορεί κάλλιστα να είναι και αφαιρετική (ή “ακυρωτική” της πληροφορίας).
Κεντρικό ρόλο στις “λογικές συνεπαγωγές” παίζει επίσης η ικανότητα του νου να εκκενώνει ή να αδειάζει γνώση, όταν την αντιληφθεί σαν υπαρκτή έξω από αυτόν. (τρίτο αξίωμα).
Επομένως, αν είμαστε συνειδητοί πρέπει να απολαμβάνουμε την άγνοια, σαν μία θεΪκή κατάσταση, στην οποία αν κάποτε γυρίσουμε συνειδητά, είμαστε ίσως… πραγματικά τυχεροί!
Αλλά δεν μπορούμε να το κάνομε αυτό παρά μόνο αν ακυρώσουμε μέσα στο Νου μας τα βουνά πληροφορίας που έχουν συσσωρευτεί. Αυτή η ακύρωση είναι στιγμιαία, βέβαια. Αλλά η συναισθηματική και φιλοσοφική κατάστασή μας όταν τη βιώνουμε, έχει το χαρακτήρα μιας πολύ μεγάλης Ανανέωσης. Είναι σαν… defrag σε σκληρό δίσκο!
(άσχετο). Είστε ΟΛΟΙ καλεσμένοι την Τετάρτη στο κλαμπ, επικοινωνήστε μαζί μου για να ΜΗΝ πληρώσετε είσοδο. Είχα προ ολίγου σημαντικό τηλέφωνο για το θέμα. Προβλέπεται χαμός. Ο Gary D θα συμμετάσχει και στα Mikis Trance remixes τις επόμενες βδομάδες (έρχεται απο Γερμανία για να παίξει).
Θα έρθω οπωσδήποτε. Τί ώρα ανοίγει το μαγαζί;
10:30 (officially).
Καλημέρα.
Λεπτομέρειες στο μπλογκ μου. (κλικ στο “omadeon”).
Το καλό είναι οτι μπορώ επιτέλους να απαντήσω στο σχόλιο νούμερο 38μισι του Μαχαίρα στο προηγούμενο ποστ. Το κακό είναι πως είτε το κάνω είτε όχι, κανείς δε θα το πάρει χαμπάρι εκτός ίσως από τον Μαχαίρα τον ίδιο, κι αυτός αν ξανακοιτάει τα σχόλιά του με λαχτάρα…
Είναι καλό αυτό;
χμ…
χρειάζεται ένα επιπλέον “κουμπί” που κάνει “tree-expansion” με βάση ταξινόμησης το χρόνο που γράφτηκε κάθε σχολιο, μετατρέποντας το δέντρο σε γραμμική συζήτηση (όπως πριν).
Πιστεύω τζαίη ότι ένα τέτοιο “μαγικό κουμπί” θα πρέπει να φτιάνεται εύκολα, και επίσης να… γεννάει προσφωνήσεις “@χχχχχχχ….” εντελώς _μόνο του_.
Τέλος…
Με ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ τεχνητή νοημοσύνη πολλά άλλα θα μπορούσαν να γίνουν. Π.χ. κάθε αναφορά ονόματος σε σχόλιο να γεννάει αυτομάτως λινκ , όχι μόνο στο άτομο αλλά και στο σημείο της συζήτησης όπου το άτομο λέει “παρεμφερή πράματα” (με βάση fuzzy string similarity, τόσο σε λέξεις όσο και σε χαρακτήρες).
έχουμε τον περιορισμό ότι όλα αυτά υπολογίζονται δυναμικά με κάθε request και δεν πρέπει οι υπολογισμοί να τρώνε παραπάνω από 40% CPU αλλιώς κλειδώνει όλο το domain για ένα λεπτό…
Μου έδωσες μία ακόμη ιδέα, και ευχαριστώ.
Ενα σχετικά απλό πρόγραμμα Περιλήψεων που μιλάει σε τρίτο πρόσωπο, μπορεί από τα μπλα-μπλα π.χ. τα δικά μου να συνοψίζει ΚΑΘΕ σεντόνι σε μία μόνο πρόταση
π.χ. “ο ομαδέων λέει πάλι κάτι παπαριές για Τεχνητή Νοημοσύνη”.
Αυτό το πρόγραμμα μπορεί να απλουστεύσει μία συζήτηση στο 1/10 (τουλάχιστον) και να την κάνει και… πιο κωμική (εκτός από κατανοητή). Αλλά… ΜΟΛΙΣ ΠΑΤΗΣΕΙΣ ΠΑΝΩ στην κάθε πρόταση, ουάαααααμ τρως το σεντόνι στη μάπα (οπότε νομίζεις ότι ο εγωκεντρικός που τόγραψε είναι… ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ)
α χα χα χα…. (το ίδιο νόμιζε κι αυτός!!!)
Υ.Γ.
Ο λόγος που ένα τέτοιο πρόγραμμα είναι “σχετικά απλό” είναι διότι δεν έχει ανάγκη να καταλαβαίνει και πολλά πράματα. Απλώς να κάνει αυτόματο keyword extraction με βάση μία ΟΝΤΟΛΟΓΙΑ (κοινή για όλους αλλά με αυτόματα παρακλάδια που αναπτύσσει για κάθε σχολιαστή), οπότε δίνει απλώς μία αναφορά με βάση τους όρους.
Φάση 1) Εξάγει τα keywords (ουσιαστικά και ρήματα κυρίως)
Φάση 2) Τα “τοποθετεί” μέσα στην ιεραρχημένη οντολογία ιδεών
Φάση 3) Πετάει έξω τα άσχετα
Φάση 4) έχοντας μαζέψει ΠΟΛΥ λίγα σχετικά, κάνει text generation με βάση template όπως
“ο Χ μιλάει για τα Α, Β, Γ, απαντώντας στον Ψ”.
Φάση 5) Διανθίζει την τελική πρόταση και με… χιούμορ.
Δευτερεύων σκοπός μπορεί να είναι και Τεχνητή Προσομείωση της… κατινιάς (πολλών Νεοελλήνων) που έχουν πολύ χαμηλή ιδέα ο ένας για τον άλλον, αφού λειτουργούν σαν “Intelligence Attenuators” κάθε φορά που αναφέρονται ο ένας στον άλλο.
Βασική μου θέση είναι ότι δεν είναι αναγκαία η συνείδηση για να υπάρχει νοημοσύνη και ότι το μεγαλύτερο μέρος της ίδιας της… ανθρώπινης νοημοσύνης είναι… ήδη ΤΕΧΝΗΤΗ.
Reference: “αντεστραμμένο παρανοϊκό κριτήριο Turing”: http://www.omadeon.com/pcmaster/ai_nlp_logic1.html#%283%29
@Ομαδεον λες: “δεν είναι αναγκαία η συνείδηση για να υπάρχει νοημοσύνη και ότι το μεγαλύτερο μέρος της ίδιας της… ανθρώπινης νοημοσύνης είναι… ήδη ΤΕΧΝΗΤΗ.”
Το βάρος της σκέψης σου είναι στο Τεχνητή … αδίκως. Το βάρος για μένα είναι στη συνείδηση. Αυτή παράγει ηθική. Την ηθική του Επίκουρου για παράδειγμα. Αλλά αυτό μόνο τα ανθρώπινα μυαλά μπορούν να το κάνουν. Εξ’ ορισμού οι μηχανές όχι. Τα “τεχνητά μοντέλα” εκτός από απλές (!!) προσομοιώσεις (πολύ χρήσιμες) αντανακλούν την φαντασία των κατασκευαστών τους, οι οποίοι συνεχίζουν να είναι άνθρωποι. Αυτό που παράγει νοημοσύνη στους ανθρώπους πιος μπορεί να το παράξει ?? μόνο το “χέρι” της εξέλιξης… τουλάχιστον μέχρι σήμερα… θα σου έλεγα, αλλά θα πρόκειται για τρομερή αυθάδεια και υπερφίαλο εγωισμό, σε κάτι… τόσο περίπλοκο, που κανένας ανθρώπινος νους δεν το έχει συλάβει, ποτέ ακόμα.
Εγώ νομίζω πως η συνείδηση (στα επίπεδα ενός ενήλικου ανθρώπου) απλά απαιτεί πολύ σύνθετη νοημοσύνη. Έρχεται δηλαδή σαν “extra bonus” όταν ένα νοήμον σύστημα μπορεί να κάνει συμβολικές σκέψεις (άσχετα αν αυτό που συμβαίνει “από κάτω” στον εγκέφαλο δεν είναι καθόλου συμβολικό, και εκεί είναι που τον πίνει η good old AI που διακονεύει ο omadeon) και ταυτόχρονα να σκέφτεται τον εαυτό του και να σκέφτεται ότι σκέφτεται τον εαυτό του, και να σκέφτεται ότι σκέφτεται ότι σκέφτεται τον εαυτό του κοκ. Και φυσικά σαν φαινόμενο έχει διαβαθμίσεις, δηλαδή ένας ενήλικος άνθρωπος είναι πιο “συνειδητοποιημένος” από έναν ενήλικο χιμπατζή (ή έναν ενήλικο άνθρωπο που συμπεριφέρεται σα μάζα), που με τη σειρά του ξεπερνά ένα νεογέννητο, που με τη σειρά του ξεπερνά ένα ποντίκι και πάει λέγοντας.
Αγαπητέ και… ανεκτικέ j95,
όχι δεν διακονεύω Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ).
Στη βάση της “Σκληρής” σχολής της Τ.Ν. υπάρχει ένα λογικό “μπάλωμα” ή αδιέξοδο. Δηλαδή… ΠΟΙΟΣ είναι εκείνος που “νιώθει” πίσω από τις ατέρμονες αυτο-αναφορές.
Η λύση που έχω καταλήξει είναι απλή, και συνίσταται στο να υποθέσεις ότι η συνείδηση είναι ανεξήγητο “πρώτο φαινόμενο” που προϋπάρχει τόσο της ευφυίας, όσο και κάθε είδους Διάκρισης Μορφών που κάνει ο νους.
Αυτό είναι συναρπαστικό και παράξενο, γιατί δίνει την εικόνα ενός σύμπαντος που περιέχει ήδη το “σπόρο της πλήρους συνείδησης” αλλά λόγω μη-αντιστοιχίας σε πολυπλοκότητα δεν είναι σε θέση να “αντιληφθεί τον εαυτό του” παρά μόνο… εξελισσόμενο σε πολύπλοκες δομές όπως τα έμβια όντα.
Μπορούμε να φανταστούμε μία συνείδηση χωρίς καθόλου διακρίσεις μορφών μέσα της ή απ’ έξω της; Δεν είναι εύκολο εγχείρημα, ούτε υπακούει στις “εύκολες λύσεις” θεολόγων.
Διότι οι θεολόγοι μιλάνε για “παντογνώστη θεό” ενώ εμείς μιλάμε για μία Αρχική Κατάσταση σε ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΓΝΟΙΑ.
Αν η συνείδηση είναι μία από τις κρυμμένες “συνιστώσες” της ύλης, ή μία ακόμη ιδιότητα όπως το σπιν των κουάρκ, ίσως κάποτε την ανακαλύψουν οι φυσικοί.
Ανακαλύπτουμε όμως αυτό το φαινόμενο ήδη, στη Λογική, ενώ
ο Ben Goertzel κατάφερε να παράγει τις μισές περίπου γνωατές εξισώσεις της κβαντομηχανικής σαν “απλές συνέπειες” ενός συστήματος Διακρίσεων πάνω στο Κενό, με δύο ειδών όρια, τις “μαλακές” και τις “σκληρές” διακρίσεις. Επομένως είμαστε σε καλό δρόμο, αλλά πολύ συχνά… δεν το καταλαβαίνουμε.
Η έννοια του “σκοπού” στο σύμπαν δεν είναι πια “θεολογική”, αλλά συνέπεια της Διάκρισης. “Distinction denotes intent”. Η θέληση αυτή είναι τυφλή (όπως η θεωρία της εξέλιξης) και δεν είναι αποτέλεσμα θείας επέμβασης, αλλά “είναι αυτό που είναι”.
“Η λύση που έχω καταλήξει είναι απλή…”
Εγώ έχω καταλήξει σε μια ακόμη πιο απλή λύση. Συνείδηση είναι το περιεχόμενο της τρέχουσας αντίληψής μας, είτε προερχόμενο από μέσα είτε από έξω. Τουτέστιν όλα εκείνα τα flashing lights των νευρώνων στον θάλαμο και στους αμυγδαλοειδείς. Απλό ε;
Και η αιτιλογία απλούστερη. Έχεις συνείδηση άμα δεν έχεις αντίληψη;
Γιατί το ψάχνετε τόοοσο βαθειά;
Υπάρχουν πολλοί λόγοι, σε πολλούς διαφορετικούς τομείς ταυτόχρονα, και με πολλά οφέλη εξίσου.
Αυτό που φαίνεται τόσο πολύ αυτονόητο, _δεν_ είναι.
Και ο νόμος της βαρύτητας φαινόταν αυτονόητος, πριν… ανακαλυφθεί.
“να σκέφτεται τον εαυτό του και να σκέφτεται ότι σκέφτεται τον εαυτό του, και να σκέφτεται ότι σκέφτεται ότι σκέφτεται τον εαυτό του κοκ.”
Αυτά τα έλεγε και ο Rudy Roucker, mind and the infinity. Δηλαδή τι μαγικό βρίσκεις στο:
0. Να Άννα ένα μήλο
1. Αυτό είναι ένα σχόλιο στο “Να Άννα ένα μήλο”.
2. Αυτό είναι σχόλιο στο παραπάνω σχόλιο.
etc
Μην τυχόν η συνείδηση ξεπηδά σαν long correlation effect, και το gradation που αναφέρεις είναι κάποιος κρίσιμος εκθέτης; Μη γένοιτο! Το λέω γιατί με την υπόρρητη emergence κατά κεί πάμε.
Συγκλίνεις με τον omadeon επειδή εκείνος μίλησε για αντικειμενοποίηση. Μα φυσικά. Άλλο πράγμα το σχόλιο και άλλο το αρχικό μήνυμα.
Για τεχνητή ή φυσική (δεν κολλάω στις λέξεις) νοημοσύνη. Κάποτε είχα προτείνει σε μια ομάδα από μέγιστους κομπιουτεράδες που μου τά είχαν πρήξει τον εξής ορισμό:
Νοημοσύνη έχει ένα πρόγραμμα που μπορεί να εναποθέτει meaningfull comments σε ένα πρόγραμμα.
Στον παραπάνω ορισμό εμπλέκεται μεν το infamous purpose αλλά *κυρίως* η συντόμευση της κατανόησης μέσω συντακτικού και όχι brute force δοκιμών που παίρνουν πολύ χρόνο. Thats why η prolog δεν μπορεί να πιάσει την νοημοσύνη: το ! το βάζουμε εμείς και όχι automated.
Νομίζω ότι συμφωνούμε, ή τουλάχιστον συγκλίνουμε.
Αυτά που είπες δείχνουν το παράλογο της θεωρίας της “συνείδησης σαν άπειρης αυτο-αναφοράς”.
“να σκέφτεται τον εαυτό του και να σκέφτεται ότι σκέφτεται τον εαυτό του, και να σκέφτεται ότι σκέφτεται ότι σκέφτεται τον εαυτό του κοκ.”
Αντιγράφω τα σχετικά που είπες και εξηγώ πιο κάτω…
Χωρίς προϋπάρχουσα συνείδηση, τέτοιου είδους άπειρες αυτο-αναφορές είναι μηχανικά φαινόμενα και τίποτε άλλο.
Η πολυπλοκότητα από μόνη της, όπως και το άπειρο αυτο - αναφοράς, δεν οδηγεί απαραίτητα σε συνείδηση. Μπορεί να οδηγήσει όμως σε Αντικειμενοποίηση, εξαιρετικά ευφυή.
Η άποψή μου διαφέρει σημαντικά από την κατεστημένη “Σκληρή Τεχνητή Νοημοσύνη”. Χωρίς να είμαι θεΪστής, έχω καταλήξει ότι τα πάντα είναι συνειδητά. Αλλά η ιδιότητα αυτή της συνειδητότητας μπορεί να μη σημαίνει τίποτε απολύτως, δηλαδή μηδενική ευφυϊα, μηδενικό βάθος, όταν π.χ. αναφέρεται σε πυρηνικά σωματίδια. Δεν έχουμε καν συνηθίσει στην ιδέα μιας συνείδησης που δεν έχει κανένα περιεχόμενο, καμία γνώση, καμία νοημοσύνη. Μία τέτοια “αρχέγονη συνείδηση” όμως, από τη στιγμή που χαράξει όρια ανάμεσα στον εαυτό της και το περιβάλλον της, και από τη στιγμή που αρχίσει να κατασκευάζει δομές μέσω αναπαράστασης, εσωτερίκευσης, κ.ο.κ. αρχίζει και αποκτά δύναμη, αυτο-συνείδηση, και όλα τα συναφή. Φαντάσου κάτι σαν το ήλεκτρον, που περιέχει στατικό ηλεκτρισμό αλλά όχι αρκετό για να ανάψει λάμπα, αν δεν το τρίψεις.
Ακριβώς όπως ο ηλεκτρισμός δεν μπορεί να θεωρηθεί “υπαρκτός” από ένα και μοναδικό ηλεκτρόνιο, έτσι και η συνείδηση δεν μπορεί να θεωρηθεί υπαρκτή από ένα και μόνο… (ας πούμε) “συνειδητόνιο” (χεχε).
Αλλά δεν είναι καν απαραίτητο ,να υπάρχει τέτοιο… τρελό σωματίδιο. Κατά πάσαν πιθανότητα η συνειδητότητα είναι ιδιότητα της ύλης, όπως όλες οι άλλες. Ας πούμε ότι είναι η “παράμετρος Ψ”. Ενας εγκέφαλος λειτουργεί σαν ενισχυτής της έντασης αυτού του Ψ, και ταυτόχρονα σαν κέλυφος με υπολογιστική δύναμη, που του δίνει Χώρο να επεκταθεί.
Είναι (φυσικά) πολύ εύκολο να παρασυρθεί κανείς σε λάθη, σε ιδεαλιστικές ή και… Λιακοπουλικού τύπου ψευτοθεωρίες, αλλά και σχετικά εύκολο να απαλλαγεί από τέτοιου είδους δεισιδαιμονίες αν κατανοήσει τη Λογική της Χάραξης Ορίων.
π.χ. τα “τρία αξιώματα”).
“Ενας εγκέφαλος λειτουργεί σαν ενισχυτής της έντασης αυτού του Ψ, και ταυτόχρονα σαν κέλυφος με υπολογιστική δύναμη, που του δίνει Χώρο να επεκταθεί. ”
Γοητευτική θεώρηση. Ωστόσο επιμένεις ότι η συνείδηση είναι συλλογική ιδιότητα. Κι επειδή μιλάμε για εγκέφαλο, συλλογική ιδιότητα των νευρώνων. Από ένα αριθμό και πάνω, οι κόκκοι γίνονται “σωρός”, τα μόρια του ύδατος “κύμα” και οι νευρώνες αποκτούν “συνείδηση”.
Μιλάς για emergence και στο τέλος “εμείς” γινόμαστε πάλι κριτές του πότε κάτι έχει ή όχι συνείδηση. Δηλαδή η θέση σου είναι ότι συνείδηση υπάρχει επειδή εμείς την κατονομάζουμε. Και θα ρωτήσεις: Ποιοι “εμείς”; Μοιάζει λίγο με bootstrapping. Πιθανόν μετά τους 6 μήνες, στο στάδιο του Καθρέπτη κατά Lacan.
Δεν έχεις άδικο στις ενστάσεις σου, “χ”!
ΝΑ γιατί πιστεύω βαθιά ότι δεν φτάνει μία μόνο άποψη, αλλά χρειάζονται πολλές.
Η _ένωση_ των οπτικών γωνιών μας, που είναι (εκ φύσεως) διαφορετικές, μπορεί να είναι μία Συλλογική Νοημοσύνη, που ξεπερνάει την κάθε μία οπτική γωνία μόνη της.
Η δική μου ένσταση στη δική σου, χωρίς τριβές και χωρίς… παραφωνίες, είναι πλέον… ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ! (χεχε)
Η καλύτερη αρμονία δεν φτιάχνεται με μία μόνο νότα. Είναι αποτέλεσμα συγχορδιών και μελωδιών. Το συναίσθημα που προκαλεί μία σωστά φτιαγμένη πολυφωνία, είναι πολύ πιο βαθύ γιατί στηρίζεται στη συλλογική αρμονία τους.
Δεν είμαστε μηχανές. ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΥΣΙΚΗ.
ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΜΑΖΙ.
ΑΥΤΟ είναι η ζωή.
Υ.Γ.
(δεν μπορώ να το αποφύγω)
Ωστόσο επιμένεις ότι η συνείδηση είναι συλλογική ιδιότητα. Κι επειδή μιλάμε για εγκέφαλο, συλλογική ιδιότητα των νευρώνων. Από ένα αριθμό και πάνω, οι κόκκοι γίνονται “σωρός”, τα μόρια του ύδατος “κύμα” και οι νευρώνες αποκτούν “συνείδηση”.
όχι ΜΟΝΟ “συλλογική ιδιότητα των νευρώνων”. Εκείνο που μου φαίνεται πιο πιθανό είναι ότι μέσω των νευρώνων συντονίζεται το ίδιο το σύμπαν ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ και ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΜΑΣ, να… πάλλεται (σχεδόν μουσικά) με δονήσεις που συνιστούν αρμονία, γιατί ακυρώνουν τα “χαζά” όρια των σωματιδίων, δημιουργώντας “wormholes” ή κανάλια σύνδεσης, ώστε τα κατακερματισμένα σωματίδια της ύλης να ενώσουν τους αρχικά διακριτούς Εσωτερικούς Χώρους τους σε έναν ΥπερΧώρο που δίνει νέους βαθμούς ελευθερίας στην Αρμονικότητά τους, σαν σύνολο. Α ανάκτηση αυτή της αρχικής Μη-δυαδικότητας βιώνεται σαν συνείδηση, γιατί έχει τη δυνατότητα ξεπεράσματος φραγμάτων που γεννήθηκαν από την Αρχική Διάσπαση (βλέπε big bang).
Επομένως, δεν είναι η ένωση σωματιδίων αλλά η συλλογική δράση τους για να ακυρώσουν τα όριά τους ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ που αποτελεί το φαινόμενο της “ανεβασμένης συλλογικής συνείδησης”. Οργανωμένα τα άτομα σε μόρια, σε κύτταρα και σε οργανισμούς, γίνονται “εργοστάσια Ενοποίησης” των Εσωτερικών χώρων τους (πολύ τολμηρή ιδέα που δεν είναι δυνατόν να αποδειχτεί, βέβαια).
στο τέλος “εμείς” γινόμαστε πάλι κριτές του πότε κάτι έχει ή όχι συνείδηση. Δηλαδή η θέση σου είναι ότι συνείδηση υπάρχει επειδή εμείς την κατονομάζουμε.
ΟΧΙ, δεν είναι το θέμα να γίνουμε “κριτές”. Το να “κρίνεις” είναι το να διακρίνεις, δηλαδή το να χαράξεις νέα όρια, που μπορεί να μην είναι απαραίτητο. Ισα-ίσα, είναι και περιττό.
Την μουσική την φτιάχνουμε ή την ακούμε. ΜΕΤΑ την κρίνουμε. Εμείς ΕΙΜΑΣΤΕ μουσική, και ταυτόχρονα παίκτες.
Δεν εκπλήσσομαι με όσα λες βιοάννη. Aπλώς… θλίβομαι.
Και ποιός σου είπε… ηθικολόγε βιοάννη μου, ότι “το βάρος της δικής MOY σκέψης είναι στο “τεχνητή”; Αυτό από ΠΟΥ το έβγαλες?
Πάααλι σου αρέσουν οι προβολές του Νου. Αν δεν βρείς αντίπαλο, θα σκάσεις μου φαίνεται. Φίλοι είμαστε, φαντάσου νάμασταν κι εχθροί.
Εεεε, όoχι λοιπόν.
Το βάρος του Νου μου (όχι της σκέψης μόνο) είναι σαφέστατα στη Συνείδηση πάνω απ’ όλα. Θεωρώ τα υπόλοιπα “οδοντόκρεμες”.
Δηλαδή πολλές ιδεολογίες και θρησκείες, αποτελούν (δυστυχώς) συναισθηματικά φορτισμένες λογικές δομές τεχνητής νοημοσύνης.
Όσα είπα, ίσως ένοωσες ότι απειλούν την (υλιστικά εδραιωμένη) δική σου αίσθηση “ηθικής” που πηγάζει από τη “συνείδηση”. Ομως,
Για ΠΟΙΑ “συνείδηση” μιλάς, τη στιγμή που ο ίδιος τη θεωρείς ιερό ανεξιχνίαστο φαινόμενο ενός άκρατου _μηχανιστικού Υλισμού_;
Σου έχω πει πολλές φορές: δεν είμαι ούτε υλιστής ούτε ιδεαλιστής.
Στη δουλειά που κάνω στη Λογική, η Συνείδηση και η Φαντασία είναι φαινόμενα “υπεράνω όλων των άλλων”. Κάθε άλλο σύστημα με λογικές προτάσεις ανάγεται στη συνείδηση και στον εσωτερικό κόσμο. (Αυτό είναι έργο ζωής, δεν είναι τυχάρπαστο σχόλιο). Με οδήγησε (μεταξύ άλλων) ολοταχώς _και_ στη Μουσική.
Αξιωματικά… @@δια πατέρα!
Στο έχω πει κι άλλη φορά:
Οι μηχανές μπορούν να γίνουν ΠΟΛΥ πιο “έξυπνες” από εμάς τους ανθρώπους χωρίς να έχουν ούτε στάλα συνειδητότητας.
Η διαφορά μου με τη “σκληρή σχολή” της Τεχνητής Νοημοσύνης είναι ακριβώς αυτό το “χωρίς ούτε στάλα συνειδητότητας”.
Επιμένω πως η συνείδηση είναι πολύ ανώτερη αξία της εξυπνάδας και θεωρώ αυτή την αντίληψη 100% οικολογική!
Συνέπεια της συνείδησης είναι οι συναισθηματικές (και όχι μόνο) Διακρίσεις, που… κάποια στιγμή εκφράζονται και σαν ηθική. Αλλά η βιολογική ρίζα της ηθικής δεν είναι καν ο Επίκουρος, ή άλλ … “υλιστικά παυσίπονα” (για να περάσει ο υπαρξιακός πόνος). Οχι,
η βιολογική και συνειδησιακή ρίζα της ηθικής είναι ο Εσvτερικός Κόσμος όλων των όντων, που είναι συνδεδεμένα, συγκοινωνούντα δοχεία. Μέχρι τώρα αυτό ήταν μία “αφηρημένη ιδέα” ή ένα δόγμα. τώρα, χάρις στις λογικές που ίδρυσε ο Brown (και τη δική μου) δεν είναι πλέον ιδεαλιστική φαντασίωση αλλά _απτή πραγματικότητα_.
Χρειάζεται ΠΟΛΛΗ σεμνότητα, για να κατανοήσουμε ότι η εξυπνάδα είναι μόνο κάτι μηχανικό και ευτελές, που δεν είναι απαραίτητα _καν_ συνειδητό. Από κει και πέρα, χωρίς τη βοήθεια τεχνητά ευφυών μηχανών στο μέλλον, είμαστε ΗΔΗ χαμένοι από χέρι (και δεν μπορούμε π.χ. να εξιχνιάσουμε μεγάλα μυστικά όπως το DNA).
Ο πολιτισμός μας είναι βάναυσος και αλαζών απέναντι σε άλλα όντα που δεν έχουν τη δική μας νοημοσύνη. Μη μου λες εμένα για αυτό (που δεν το πιστεύω). Υπάρχουν τόσοι άλλοι… χειρότεροι.
“The requested URL /cgi-sys/virtualphp/index.php was not found on this server”
Ζηλεύω πάντως, threaded comments is the way to go, το Slashdot τα έxει σαν default feature εδώ και χρόνια αλλά τα περισσότερα blogging engines τα σνομπάρουν.
Πού το λέει αυτό με το virtualphp;
Πρώτα απ΄όλα δεν στέκει να ζητάς γνώμες και μετά να λες ότι ζηλεύουμε – αυτά τα έκαναν κάτι ανθυπογκομενίδια που έκραζες χαχαχα (αν και δεν δεν ξέρω πώς στον μπούτσο η εικόνα του μπλογκ μου σου δίνει την εντύπωση ότι μπορεί ποτέ να ζηλέψω τέτοια μπλιμπλίκια. Μέχρι σήμερα, έχω καβάτζα καμιά δεκαριά γραφίστες και itδες να με φασκελώνουν ολημερίς).
Δεύτερον, οι μη κομπιουτεράδες δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τις δενδρικές δομές γιατί απλά δεν ξέρουν τί πα να πει αυτό. Αν είναι όμως, αυτό που κατάλαβα (δεντράκι, κλαδάκι, παρακλαδάκι, υποσκατοκλαδάκια) τότε μάλλον προσπαθείς να απεικονίσεις την μαλακία που έβαλες και απορώ πώς αυτή η απεικόνιση δεν ενισχύει τα επιχειρήματά μου. Προφανώς φταίει η κομπιουτερική σου σκέψη.
Οι μη κομπιουτερούδες λοιπόν, τα σκεφτόμαστε ως εξής: 1. Άμα κάνω ένα σχόλιο και άλλοι πέντε μου κάνουν reply, πάλι θα θέλω παπάκια να τους απαντήσω. 2. Άμα το ποστ αφορά ένα γαμάτο θέμα είμαι υποχρεωμένη να παρακολουθήσω καμμιά δεκαριά εξελισσόμενες συζητήσεις γύρω από αυτό, που μπορεί να λένε τα ίδια πράγματα – ή να έχουν ξεφύγει απ΄το θέμα – χαμένος χρόνος και στις δύο περιπτώσεις. 3. Το μόνο «κέρδος» αυτής της παπαριάς είναι ότι αν χρησιμοποιηθεί για τα παλιά σου ποστ βοηθάει πολύ πολύ αλλά όχι τα εξελισσόμενα.
[Και τα fractals ήταν γαμάτη απεικόνιση αλλά άμα μιλάμε για την αληθινή ζωή, μια τρύπα στο νερό κάνεις άμα πέφτεις όλο στα ίδια και τα ίδια]
Και το τελευταίο και πιο δυνατό μου επιχείρημα είναι ότι αυτό είναι ένα απ΄τα αγαπημένα μου μπλογκ, χέστηκα αν είναι δικό σου ή όχι και θα σε πάρει ο διάολος αν μου το χαλάσεις. Σ΄αυτά τα πράγματα είμαι φασιστάκι του κερατά.
Κάτω τα χέρια απ΄το Don’t Kiss The Frog!
Dude, το καινούριο σύστημα επιτρέπει στους σχολιαστές να σχηματίσουν “πηγαδάκια”. Το προηγούμενο ήταν σα να ήμασταν όλοι ένας τεράστιος κύκλος και να μίλαγε ο καθένας με τη σειρά του. Μη φοβάσαι, θα δεις ότι είναι καλύτερο. Εξάλλου δεν είναι *υποχρεωτικό* να το χρησιμοποιήσεις, μόνο προτεινόμενο.
Η εναλλακτική λύση είναι να αρχίσω να τσεκουρώνω ό,τι ξεφεύγει από το θέμα, που σημαίνει τουλάχιστον το 40% των σχολίων σε ποστ όπως το προηγούμενο (ή αυτό).
Θα ήταν άδικο να τσεκουρώνεις, γιατί τα θέματα εφάπτονται το ένα με το άλλο.
Π.χ. στο youtube, αν φορτώσεις ένα βίντεο, αυτομάτως σε πάει σε παρεμφερή βίντεο, λαμβάνοντας υπ’ όψη κάθε φορά όλο και περισσότερες παραμέτρους από το τρέχον βίντεο, έτσι ώστε (αν το θες) να περιπλανιέσαι. Αν πάλι δεν θες περιπλάνηση, υπάρχει τρόπος να μην κάνεις κλικ στο σχετικό παράθυρο (δεξιά) και να κάνεις κλικ μόνο στη μπάρα με τα νούμερα (αποτελέσματα της αναζήτησης) 1, 2, 3… και να βλέπεις μόνο βίντεο σχετικά με το αρχικό θέμα.
Η φυσική κατάσταση δεν είναι ούτε απόλυτα συγκεντρωμένη στο θέμα ούτε εντελώς άσχετη. Χαιρετίζω την αναβάθμιση, που… είναι και ο μόνος τρόπος να μην… κουράζω εγώ ο ίδιος τους άλλους, όσους δεν ενδιαφέρονται όποτε με πιάνει οίστρος!
egw pisteyw to comment tha eprepe apla na exei ena - panw aristera kai afou ta diavaseiw ola, kleineis osa theleis kai kaneis ti douleia sou.
etsi, metatrepetai se ena polymorfiko antikeimeno, kai o kathenas tou dinei ti morfi pou thelei, analoga me ti sizitisi me tin opoia epithimei na allilepidrasei
etsi oloi menoun eyxasistimenoi.
kai esy (panw apo ola)
kai oi sxoliastes
kai oi anagnwstes
kai oi flyaroi
kai to rss
aaa
kai oi kompiouterades
kai oi ‘mi kompiouterades’ (re xp, ti oros einai aytos, ola thema sinitheias einai :P)
Και μια περί σχολίων το ποστ, τώρα το προσέχω (σύμπτωση;)
Έδωσα πιο πάνω τον ορισμό:
“Νοημοσύνη έχει ένα πρόγραμμα που μπορεί να εναποθέτει meaningfull comments σε ένα πρόγραμμα.”
Τούτο το νέο σύστημα σχολίων (στο “πρόγραμμα” που λέγεται ποστ) προφανώς σχεδιάστηκε από άνθρωπο. Συντομεύει τους εκπαιδευμένους στην κατανόηση της μορφής της κουβέντας. Θα μπορούσε να είχε παραχθεί εξ ολοκληρου από υπολογιστή; I dont think so. This is intelligence!
Δεν έχεις άδικο!
Καθώς θα περνάει ο καιρός, καθώς οι υπολογιστές θα αποκτούν ολοένα και πιο μεγάλη, πιο εντυπωσιακή ή αληθοφανή νοημοσύνη, σιγά-σιγά θα βγουν στο φως και μερικά πολύ απλά πράγματα, που είναι παντελώς ανίκανοι να κάνουν, γιατί αυτά τα πράγματα θα πρέπει να τα δημιουργήσουν. Και κάτι που δεν είναι συνειδητό, δεν νομίζω ότι είναι πραγματικά δημιουργικό, όσο “ευφυές” κι αν είναι.
Το παράδειγμα που διάλεξες είναι καλό, γιατί η σχεδίαση αυτού εδώ του λογισμικού αναμφίβολα δεν έχει σχέση με επίλυση προβλημάτων ή με εξετάσεις τεστ ευφυίας, αλλά έχει στη βάση του αυτό που λέμε δημιουργικότητα. (Η δημιουργικότητα δεν είναι απλή νοημοσύνη.
Στην ελληνική γλώσσα, σημαντικό είναι το ότι η λέξη “νοημοσύνη” δεν αναφέρεται μόνο στην ευφυία, αυτό που αγγλικά αποδίδεται σαν ‘intelligence”. “Νοήμον ον” στα ελληνικά είναι ένα ον που διαθέτει ΝΟΥ, δηλαδή “being with a Mind”. Δεν είναι απλώς κάτι “έξυπνο”. είναι κάτι πολύ παραπάνω, κάτι συνειδητό. Είναι εύκολο να μεταφράσεις το “συνειδητό ον” σε “conscious being”. Κάθε γλώσσα έχει τα θετικά και τα αρνητικά της. Στα αγγλικά είναι πολύ εύκολο να διακρίνουμε μεταξύ intelligence και consciousness. Στα ελληνικά, παρόλο που η λέξη “νοημοσύνη” είναι πιο… όμορφη ή πιο… πλατιά, εν τούτοις δυσκολεύει αυτή τη διάκριση, επιτείνοντας τη βασική μας σύγχιση μεταξύ ευφυίας & συνείδησης: ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ πως η ευφυία είναι και συνειδητότητα. (Δεν το νομίζω, τώρα πια).
Αν με “ευφυία” εννοούμε την ικανότητα επίλυσης δύσκολων (και συχνά απρόβλεπτων) προβλημάτων, δηλαδή εκείνη την ικανότητα που “περνάει” με πολύ καλό βαθμό σε τέστ ευφυίας, το πιθανότερο είναι οι υπολογιστές να ξεπεράσουν κατά πολύ τους ανθρώπους, κάποια μέρα, χωρις καν (επαναλαμβάνω) την παραμικρή παρουσία συνειδητότητας μέσα τους.
Ενα αεροπλάνο μπορεί να πετάει γρηγορότερα από όλα τα πουλιά, και να διαθέτει φτερά. Τα φτερά του αερολπλάνου όμως… δεν συνεπάγονται καμία απολύτως “συνειδητότητα”! Ακριβώς έτσι…
Η ευφυία είναι σαν τα “φτερά” που βοηθούν τη συνείδηση να κάνει “πολύπλοκες συνειδητοποιήσεις”. Δεν συνεπάγονται όμως ΟΥΤΕ αυτά τα μηχανικά φτερά (της ευφυίας) την ύπαρξη _συνείδησης_.
Φαίνεται λειτουργικό το καινούριο σύστημα των σχολίων αλλά αυτό ισχύει μόνο για μικρές συζητήσεις. Ήδη, τώρα που βλέπω 44 σχόλια είναι δύσκολο έως και κουραστικό να ψάχνω τις καινούριες απαντήσεις κι αυτό οφείλεται στις πρόσθετες κινήσεις για σκρολάρισμα, πάνω κάτω συνέχεια. Έτσι, για ποστ με πολλά σχόλια είναι άβολο το σύστημα.
Πράγματι, το κύριο νέο πρόβλημα είναι ότι είναι δύσκολο να βρίσκεις τις νέες απαντήσεις.
Στην πραγματικότητα αυτό λύνεται πολύ εύκολα από τον ίδιο τον προγραμματιστή που έφτιαξε αυτό το σύστημα (για έναν άλλον βέβαια που δεν έγραψε τον κώδικα ο ίδιος, όχι τόσο εύκολα).
Η απλή λύση, j95, είναι ένα κουμπί που μετατρέπει όλα τα σχόλια σε γραμμική (ως προς το χρόνο) σειρά (μέσω “tree flattening”) και με κάποια βελάκια-γραμμές ίσως που να δείχνουν τις αλληλοσυνδέσεις μεταξύ των ποστς στο δεξί περιθώριο του blog p.x.
1-11-2008 ομιλητής Α αδφσδφσδφ
(σβύστηκε το διάγραμμα που έκανα επειδή περιείχε τελείες συνεχόμενες κλπ).
Φαντάσου, j95, τα σχόλια σαν πηγαίο κώδικα όπου στη δεξιά πλευρά κάθε σχολίου υπάρχουν “goto connections” όπως στο “ASMFLOW”, ένα αρχαίο πρόγραμμα αυτόματου σχηματισμού αλληλεξαρτήσεων σε κώδικα Assembly.
Επίσης μια καλή ιδέα για πρόσθετο κώδικα είναι, κάθε φορά που κάποιος πάει να απαντήσει σε ένα σχόλιο, να έχει στη διάθεσή του ένα μικρό popup menu με όλα τα προηγούμενα σχόλια που συνδέονται με το σχόλιο στο οποίο απαντά, ώστε να κάνει (αν θέλει) σύνδεση εξάρτησης.
Από Σεπτέμβριο ίσως αρχίσω να ασχολούμαι κι εγώ με το θέμα, που είναι συναρπαστικό.
Γιά νά παίξουμε όμως μέ τό καινό σύστημα* σχολίων πρέπει νά φτιάξεις καί κάνα καινό κειμενάκι μάστορα!
ο αστερίσκος ήθελα νά παραπέμπει σε:
τό οποίο δέν κατάλαβα…
Αν δεις τίποτα παρόμοιο για BlogSpot ανέβασε το…
αν θες ριξε μια ματια στο blog μου-τωρα το εφτιαξα-http://onionfava.wordpress.com/
Ευχομαι να τα λεμε απο εδω και περα..
Φιλια
(se vrika stis psilikatzous)
Υ.Γ. Χαμος γινεται εδω, θα βρω ακρη? Ειμαι νεα στο σπορ
“Τώρα μπορείτε να απαντάτε με τη μαλακία σας στη μαλακία που έχει γράψει ο άλλος..”
και όσοι ασχολούνται με τις φωτιές να πα να καούνε, σκασίλα μου λέμε ΟΥΦΦΦΦΦ ζέστη…
Να γράψω λοιπόν τη μαλακία μου, ε
Αποφάσισα να πάψω να γράφω. Από τώρα και στο εξής, θα μιλάω!!!! Ναι, αμέ, το είδα ποντκαστέρισσα