Όπως ίσως έχετε παρατηρήσει τις τελευταίες μέρες ποστάρω πράγματα που φαινομενικά μοιάζουν με φωτογραφίες από τις γλάστρες μου και από διάφορες παραλίες ενώ το κείμενο είναι εντελώς χαχαχούχα. Για να πούμε βέβαια και του στραβού το δίκιο, μια στρουχτουραλιστική ανάγνωση των κειμένων μου θα δείξει τις αναφορές στην παγκοσμιοποίηση που έχω ενσταλλάξει στα κείμενα, φροντίζοντας βέβαια να είναι ορατές μόνο στο αμπζολούτλjι προχωρημένο κομμάτι του αναγνωστικού κοινού μου, δηλαδή σε εμένα. Αλλά η ουσία είναι ότι στα περισσότερα επίπεδα ανάγνωσης εκπέμπω απλά ένα χαζοχαρούμενο χαμόγελο και είμαι ο τελευταίος που θα το αρνηθεί.

Βλέπετε διανύω την τρίτη και τελευταία εβδομάδα άδειας με αποτέλεσμα να έχω εκφυλιστεί σε μια εντελώς πρωτόγονη κατάσταση, με μόνο πολύ ζωτικά πράγματα (αραλίκι και κηπουρική) να με απασχολούν μια και από Δευτέρα θα πέσουν πάνω μου οι λεγεώνες της κόλασης. Χθες μάλιστα έφτασα να καμπουριάζω ελαφρώς. Επέλεξα να το ερμηνεύσω σαν βήμα ακόμα πιο πίσω και από τον homo erectus και δήλωσα στον εαυτό μου ότι αποκλείεται τα πράγματα να γίνουν καλύτερα.

Δυστυχώς ήταν μία από εκείνες τις (αρκετά συνηθισμένες) φορές που είχα δίκιο, γιατί αμέσως μετά κατέφθασε το ειδοποιητήριο του ΤΣΜΕΔΕ, που ζητώντας μου 1840 ευρώ με προσγείωσε με τον πλέον αμετάκλητο τρόπο στην πραγματικότητα του homo sapiens sapiens του 2007 μ.Χ. Κοιτάχτε τώρα με μία μόνο κίνηση εκ μέρους τους πόσο πολλές μαλακίες γέμισαν το μυαλό μου αυγουστιάτικα.

Γιατί 1840 euro; Μα επειδή έκλεισα πενταετία και έπαψε να μου γίνεται η έκπτωση στα ασφάλιστρα (που ως τότε ήταν ονομαστικά 850 αλλά ποτέ δε μου είχαν έρθει λιγότερα από 900 το εξάμηνο). Έτσι κανονικά θα έπρεπε να πάνε 1500. Όμως έπαιξε μια αύξηση, που εφαρμοζόμενη αναδρομικά από την αρχή του χρόνου τα πάει στα 1840. Στην πραγματικότητα μάλιστα θα μπορούσαν να είναι και 2140 (δηλαδή ούτε λίγο, ούτε πολύ, 356 το μήνα). Αλλά το γεγονός ότι είμαι κάτω των 35 και λιγότερα από 10 χρόνια στο κουρμπέτι, με γλίτωσε από αυτήν την τραγική μοίρα: η προσαύξηση (έτσι λέγονται τα 300 ευρώ παραπάνω) είναι “προαιρετική”.

Τα εισαγωγικά στο “προαιρετική” δεν τα έβαλα εγώ. Τα έβαλε το χαρτί του ΤΣΜΕΔΕ που ήρθε μαζί με το ειδοποιητήριο. Δεν κάνω πλάκα. Μαζί με αυτό, ήρθε και μία αίτηση να δεχτώ να πληρώνω την “προαιρετική” προσαύξηση. Πουθενά δε λέει τι ακριβώς κερδίζω αν το κάνω αυτό. Πάντως μια πρόχειρη έρευνα στο ntua.discuss έδειξε ότι μάλλον η προσαύξηση είναι για να ελπίζω σε 1000 ευρώ σύνταξη αντί για 500κάτι και βασικά φαίνεται πως έπαιξε μια μετονομασία της κύριας σύνταξης σε βασική (με αντίστοιχη μείωσή της για τα ίδια ασφάλιστρα) και τη διαφορά την ονομάσανε “προσαύξηση” και πρέπει να τα σκάσεις για να έχεις πάνω από 500 ευρώ. Φαντάζομαι όταν γράφτηκα πριν 5 χρόνια (και μου χρεώσανε 690 ευρώ για τον 1 μήνα[!] του πρώτου εξαμήνου) όλα αυτά πέρασαν με μικρά-μικρά γραμματάκια και ταχύτητα 257km/h από μια ασπρόμαυρη οθόνη 3 ιντσών στο υπόγειο του απέναντι κτιρίου.

Στο μεταξύ να παρατηρήσω ένα πολύ βασικό πράγμα: το ΤΣΜΕΔΕ είναι το μόνο κερδοφόρο ταμείο, με ένα αποθεματικό που δε θυμάμαι πόσο ακριβώς είναι αλλά σίγουρα ξεπερνάει τα 3 δις ευρώ και με υγιέστατη αναλογία εργαζομένων/συνταξιούχους (μεγαλύτερη από 3:1).

Για ποιον ακριβώς λόγο πρέπει να πληρώνω λες και το ταμείο βρίσκεται μέσα στα χρέη;

Επίσης, τι είδους άχρηστος κατέχει 3 δισεκατομμύρια σήμερα και δε μπορεί να τα έχει κάνει 33 το 2040 επενδύοντάς τα, παρά πρέπει να αρμέγει τα μηχανικάκια των 1500 το μήνα;

Αυτές είναι γνήσιες απορίες και δεν είμαι καθόλου σίγουρος για τις απαντήσεις. Θα ρισκάρω πάντως την εικασία πως στο πρώτο ερώτημα η απάντηση είναι “γιατί με τον τρόπο που πληρώνανε και τις συντάξεις που παίρνουνε οι ασφαλισμένοι προ 1993, για να μη φαληρίσει η μαλακία πρέπει να έχει εργαζόμενους:συνταξιούχους γύρω στο 7:1 and constantly rising” και στο δεύτερο ερώτημα “κάποιος που εμποδίζεται από το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο” (το οποίο πάντως, για μη κεφαλαιοποιητικό, μια χαρά δίνει στις κομματικές διοικήσεις των ταμείων τη δυνατότητα π.χ. να ακουμπάνε 1.5GEuro στο χρηματιστήριο το 1999 για να στηρίξουν ψηλά τη μετοχή της Τυρεμπορικής Αρκουδέας Α.Ε. και το ποσοστό του κινήματος στους αξιολύπητους αλογομούρηδες που την έχουν αγοράσει στα 800 ευρώ το κομμάτι ή π.χ. (2) να ακουμπάνε 250MEuro σε αμφίβολης απόδοσης ομόλογα με μίζα 6M για την επενδυτική του γιου του κουμπάρου του τρεχαγύρευε”).

Βασικά όλα τα συνταξιοδοτικά προγράμματα βασίζονται στην υπόθεση ότι οι γέροι μπορούν να συντηρούνται ενώ δε δουλεύουν. Αυτό μπορεί να γίνει είτε από τις επενδύσεις του κεφαλαίου που έχουν συσωρεύσει οι γέροι σε διάστημα π.χ. 30ετίας, είτε από τον κόπο των νέων. Και τα δύο στην ουσία προϋποθέτουν ένα positive feedback loop όπου ο ρυθμός αύξησης κάποιου μεγέθους είναι ανάλογος των “χαμένων” ανθρωπομηνών που αντιπροσωπεύουν οι συνταξιούχοι, δηλαδή σε τελική ανάλυση ανάλογος του προσδόκιμου ζωής. Στο ένα αυτό που πρέπει να αυξάνεται είναι ο πληθυσμός των εργαζομένων ενώ στο άλλο αυτό που πρέπει να αυξάνεται είναι το κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Και υπάρχουν και τα υβριδικά που πατάνε και στα δύο loops, δίνοντας βάρος στο ένα ή στο άλλο.

Σε αυτή τη ζωή μάγκες μου ό,τι έχει positive feedback loop δημιουργεί φούσκες που όταν σκάνε κάνουν ένα πάρα πολύ άσχημο πλατς και γεμίζουν με σκατά τους πάντες και τα πάντα.

Με τέτοιες αισιόδοξες σκέψεις ξεκινά το καινούριο επιχειρηματικό(sic) έτος για μένα.

…Κωλόχαρτο.

This entry was posted on Friday, August 24th, 2007 at 7:22 pm and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.