…που χωρίς να έχει διαβάσει το βιβλίο γράφει 631 βαθυστόχαστες λέξεις πάνω στην ιδεολογία των συγγραφέων του.

Ενώ θα μπορούσε να λέει απλά “και με τον αστυφύλαξ, και με το χωροφύλαξ“.

Είμαστε πάντα σε kubuntu feisty με nVidia GeForce Go 7400.

Πυρήνας (και restricted-modules): 2.60.20-16-generic
Σημαντικές ρυθμίσεις στο /etc/X11/xorg.conf:


Section "Module"
Load "dbe"
Load "i2c"
Load "bitmap"
Load "ddc"
Load "extmod"
Load "freetype"
Load "glx"
Load "int10"
Load "type1"
Load "vbe"
EndSection
...
Section "Device"
Identifier "My Ultra Cool Card"
Driver "nvidia"
BusID "PCI:1:0:0"
Option "AddARGBGLXVisuals" "True"
Option "RenderAccel" "True"
EndSection
...
Section "Screen"
...
DefaultDepth 24
...
EndSection
...
Section "DRI"
Mode 0666
EndSection

Section "Extensions"
Option "Composite" "Enable"
EndSection


Έλεγχος:


$ glxinfo | grep direct
direct rendering: Yes


Με αυτά υπόψη, ακολουθούμε τις οδηγίες εδώ.

Σημαντική προσθήκη:
Αφού τα κατεβάσετε όλα και πριν τρέξετε το compiz, κάντε ένα apt-get upgrade. Επίσης ένα apt-get remove compiz-fusion-plugins-unsupported αποδείχθηκε καλή ιδέα.

Το εκτελώ αυτόματα με τον ακόλουθο τρόπο (σας το έκανα έτσι για να είναι εύκολο το copy paste):


export CSTARTER=~/.kde/Autostart/compiz-wrapper
echo '#!/bin/sh' >$CSTARTER
echo 'compiz --replace &' >> $CSTARTER
echo 'sleep 4 && emerald --replace' >> $CSTARTER
chmod 755 $CSTARTER


Το emerald το τρέχω μετά από 4 δευτερόλεπτα γιατί σε KDE το compiz δε ζωγραφίζει σωστά τα window decorations. Σε GNOME δεν πρέπει να υπάρχει τέτοιο πρόβλημα.

Βασικά κάποια από τα plugins δεν είναι πολύ σταθερά, αλλά τα γραφικά είναι άπαιχτα, η κίνηση πολύ πιο ομαλή και νομίζω έχει γίνει πολύ πιο έξυπνο από το beryl.

Μέχρι στιγμές μετράω καπελώματα ή απόπειρες για καπελώματα από Γιωργάκη[*], Αλαβάνο[+], Βενιζέλο[%], Σπηλιωτόπουλο[$].

Θα ήθελα να επισημάνω σε όλους αυτούς ότι κάθε φορά που λένε τη λέξη “bloggers” το μήνυμά τους προς εμένα μετουσιώνεται σε ένα ρίγος συγκίνησης πλησίον του σπονδύλου που είναι γνωστός ανάμεσα στους τσαρλατάνους ως Άτλαντας, που κατεβαίνει αργά και βασανιστικά τη ραχοκοκαλιά μου και αφού διασχίσει κάμποσα μαλακά μέρη που δεν είναι καθόλου ευχάριστα στην όψη καταλήγει εν τέλει σε κάποιο από τα τριχίδια που φύωνται στις ρίζες του ανδρισμού μου, το οποίο μη δυνάμενο να αντέξει την τιμή που του γίνεται συνήθως αποκολλάται πάραυτα, με αποτέλεσμα το μήνυμα αυτών των επαγγελματ… εεε εργατών της δημοκρατίας να προσφυγαδεύεται αρκτικώς, βρίσκοντας φιλόξενο καταφύγιο στους παρακείμενους γεννητικούς μου αδένες που το καταγράφουν με συνέπεια και σχολαστικότητα χωρίς να χάνουν λέξη.

[*] σε προεκλογικό σποτάκι του ΠΑΣΟΚ φιγουράρισαν οι ΜΜΜ (Μαλάκες Με τα Μαύρα)
[+] κάποια μαλακία που είπε για τους νέους ανθρώπους και τους μπλόγκερς
[%] υψηλές συναντήσεις
[$] μια προεκλογική μαλακία ανάμεσα σε εκείνη του Αλαβάνου και του Γιωργάκη.

…γιατί επίσης φαίνεται.

Η σχολική διδασκαλία και τα διδακτικά της βιβλία δεν ανήκουν στην αρμοδιότητα ούτε των «Γιατρών Χωρίς Σύνορα» ούτε της «Γκρινπίς». Δεν ανήκουν στην αρμοδιότητα μεγαλοεκδοτών, επιχειρηματιών, ιδιωτικών σχολαρχών, «ευεργετών» και «προγραμμάτων». Το εθνικό κράτος και η εκάστοτε εκλεγμένη κυβέρνησή του συντονίζουν και διαμορφώνουν -με καλό ή κακό τρόπο- με βάση την ιδεολογία τους και τις πολιτικές τους θέσεις τη διδασκαλία των παιδιών με ενιαίο τρόπο: όχι άλλη για πλούσιους και άλλη για φτωχούς.

Γ. Μαργαρίτης (στην Ελευθεροτυπία), για το βιβλίο της Μ. Ρεπούση “Ιστορία Στ’ Δημοτικού: Στα νεότερα και σύγχρονα χρόνια”.

Δεν ωφελεί να συνεχίσουμε… Στην Τουρκία πάνε κατηγορούμενο τον Δεκέμβριο τον κορυφαίο τους συγγραφέα Ορχάν Παμούκ, επειδή τόλμησε να δηλώσει σε ελβετικό περιοδικό ότι μπορεί και να έγινε η γενοκτονία των Αρμενίων. Στην Ελλάδα, η συντριπτική πλειοψηφία των πανεπιστημιακών εκπέμπει στο ίδιο μήκος κύματος με τον κ. Μαργαρίτη, ο οποίος -επαναλαμβάνω-τείνει να εξελιχθεί σε επίσημο ιστορικό των «Νέων», της «Ελευθεροτυπίας» και της Κρατικής Τηλοψίας. Μα τόσο μαζόχες είμαστε, τέλος πάντων;

Θ. Χατζηγώγος (στην Α1), για το βιβλίο του Γ. Μαργαρίτη “Εβραίοι-Τσάμηδες: Οι ανεπιθύμητοι συμπατριώτες”.

Αν με πείσετε ότι υπάρχει αξιόλογη διαφορά ανάμεσα στους δύο αυτούς λιβέλους, αναθεωρώ τον τίτλο του ποστ.