Don’t Kiss The Frog

Δεν υπάρχει μόνιμος (ή ΙΔΑΧ) δημόσιος υπάλληλος που να παίρνει λιγότερα από 1000 καθαρά.

Όταν λένε “βασικός μισθός” εννοούν αυτό το πράγμα που ημιδιπλασιάζεται με τα επιδόματα.

Μόνο που τα λεφτά από τα οποία πληρώνονται οι δημόσιοι υπάλληλοι, δεν βγαίνουν από την τσέπη του εργοδότη τους, εν προκειμένω του κράτους, αλλά από την τσέπη των φορολογούμενων και, επομένως, η διαχείριση αυτών των χρημάτων δεν είναι η πλέον ορθολογική. Όλοι μας μπορούμε να είμαστε γενναιόδωροι με τα χρήματα άλλων ανθρώπων.

Το κακό με το “γενναιόδωρο” κράτος είναι ότι τα λεφτά δεν φυτρώνουν πουθενά κι άρα είτε θα πρέπει να τα πάρει από τους φόρους είτε να τα δανειστεί (-στούμε, δηλαδή). Με άλλα λόγια, όλοι θέλουν να ζουν εις βάρος του κράτους, αλλά ξεχνάνε ότι το κράτος ζει εις βάρος όλων. (a href=”http://en.wikipedia.org/wiki/Fr%C3%A9d%C3%A9ric_Bastiat#Selected_quotations”>”Government is the great fiction through which everybody endeavors to live at the expense of everybody else.”)

Ρε Βρι, ρε πι, ρε δη,

Για μισο μανα μου. Δεν νομιζεις οτι υπαρχει προβλημα; Το δημοσιο παραγει το 40% του ΑΕΠ κ’ ευθυνεται για το 60% του χρεους μας (νουμερα παλια απο μνημης). Δεν πρεπει να γινει κατι; Εχεις δει πολλες επιχειρησεις να παιρνουν δανεια για να πληρωσουν τους υπαλληλους τους (οπως κανει το δημοσιο); Υπαρχει Δ/Υ που να δουλευει 8ωρο, πλην μπατσων / πυροσβεστων / ιατρων; Δ/Υ σε νομαρχιες / δημαρχιες δεν ειναι σε γαμω τις θεσεις; Μηπως να μπει κανα προγραμμα αξιολογησης; Να παιρνει πχ η σταχανοβιτισσα καθαριστρια που καθαραει 8 σχολειο σε μια μερα 4,000 ευρω το μηνα.

Οι Δ/Υ ΕΙΝΑΙ προκληση στην Ελλαδα. Σε ολη την Ευρωπη οι Δ/Υ ειναι αποκληροι της ζωης - εδω ειναι το ονειρο μιας ζωης.

Αλλα υπαρχει κ’ κατι ακομη χειροτερο. Δε με νοιαζει τοσο ο υπαλληλος της νομαρχιας που τα ξυνει. Δεν με νοιαζει τοσο ο καθηγητης που τα ξυνει.

Με νοιαζουν τα μουνια του ΣΕΠΕ κ’ της Εφοριας (απο τους καλυτερα αμοιβομενους Δ/Υ). Με νοιαζει που ενω εχουν κ’ τα επιδοματα τους κ’ τα οφφ τους (επειδη κουραζονται τα ματια τους παιρνουν μερες οφφ καθε μηνα, τελειωνουν νωριτερα κτλ). Ε αυτα τα μουνια αφηνουν τα αλλα τα μουνια (βλ. ελ.επιχειρηματιες κτλ) ελευθερους κ’ αλωνιζουν, κ’ γραφουν ετσι το Ι/Υ ξεκρεμαστο.

Γιατί δεν το νομίζεις αυτό;

Εσύ δεν πληρώνεις άμεσους και έμμεσους φόρους (και κάθε χρόνο όλο και περισσότερους επειδή η μαλακία που λέγεται Δημόσιο μας βάζει μέσα γύρω στα 10 δις το χρόνο);

Εσύ άμα είσαι άνεργος και δεν έχεις βύσματα δεν θα παίρνεις στην καλύτερη περίπτωση 300 ευρώ επειδή ο άνεργος με βύσματα διορίζεται και παίρνει 1000 για να ξύνει;

Εσύ δε χάνεις το χρόνο σου (=χρήμα) από γραφείο σε γραφείο για να πάρεις υπογραφές και σφραγίδες που απαιτούνται μόνο και μόνο για να έχουν δουλειά τα άτομα που τις βάζουνε;

(by the way, λογικα δεν πρεπει να δουλευεις σε ιδιωτικη, το μισθολογικο του καθενος ειναι TO επτασφραγιστο μυστικο και δεν πρεπει να διαρρεει ποτε. Ειναι ισως χειροτερο και απο το να αποκαλυψει κανεις οτι καπου καπου “δανειζεται” κωλοχαρτο, blanco, και νες καφε απο την εταιρεια )

Είπα βγάζω, όχι παίρνω. Σιγά μην έπαιρνα 2600 από μία δουλειά. Καλά για το ότι γαμιέμαι τελείως δε χωράει συζήτηση. Παλιά κοιμόμουνα 11 ώρες, τώρα 6.

Σου αποδομω στα γρηγορα τα ψευδεπιγραφα επιχειρηματα σου:

Το οτι εδω το ονειρο ειναι να γινει καποιος δημοσιος υπαλληλος, δειχνει ποσο σκατα την εχουν οι ιδιωτικοι.

——- εννοειται

Η θεωρια να γινουν σκατα και οι αλλοι για να μην νιωθουν αδικημενοι μου φαινεται παρα πολυ απλοικη.

——- Θα την χαρακτηριζα μισανθρωπη κιολα. Η θεωρια όμως οτι υπαρχει ενας κλαδος εργαζομενων, που σε μεγαλο βαθμο απλα υπαρχει, κ’ επειδη εχει κ’ καποιες καβαντζες, να ζητα πραματα που ξερει οτι ειναι υπερβολικα (αλλο π.χ. η ΑΔΕΔΥ να ζητα πχ τροποιιηση ωραριου κτλ κ’ αλλο να ζητα κατι που θα χωσει το ηδη χωμενο δημοσιο ακομη πιο μεσα), ποσο αποδεκτη σου φαινεται; Γιατι μια ζωη οι ΔΥ, ενω ξερουν οτι η επιχειρηση τους δεν τραβαει, εχουν μαξιμαλιστικες απαιτησεις; Στο ιδιωτικο τομεα ο υπαλληλος θα βαλει κ’ λιγο νερο στο κρασι του γιατι ξερει οτι το μελλον του ειναι συνδεμενο με της εταιρειας. Δεν θα δεις κανεναν σε ιδιωτικη εταιρεια με προβληματα να ζητα παραλογα λεφτα - δεν θα ζητησει καθολου. Αντιθετως θα δεις ατομα να δουλευουν κ’ 2 μηνες χωρις μισθο μπας κ’ ορθοποδησει η εταιρια. Δεν το κανουν απο φιλοτικο αλλα καθαρα για λογους αυτεκαξασφαλισης. Ε, οι Δ/Υ ειναι οι μονοι που δουλευουν σε ενα μαγαζι που παει κατα διαολου, που εχουν τα προβλεπομενα (κ’ καλα κανουν), που πρεπει να ελεγχουν αν οι αλλοι εχουν τα προβλεπομενα (κ’ δεν το κανουν). Ειναι ή δεν ειναι τουλαχιστον προκλητικο να ζηταν τετοια πραγματα;

Το ξαναλεω: το αν ο Παπαστρατος αναγκαστει μετα απο απεργιες των εργατων να τους δωσει αυξηση 50% εσενα δεν θα σε επηρεασει. Το να δωσει 50% αυξηση σε δ/υ εμενα θα με επηρεασει.

Επισης το οτι στους γερους οφειλεται κατα 60% (απο μυαλου μου, too) η καταρρευση του ασφαλιστικου η στους αρρωστους κατα 60% η καταρρευση του ΕΣΥ δεν συνεπαγεται (τουλαχιστον αναγκαστικα για καποιους)

——– με την μικρη διαφορα οτι αυτοι δωσαν κατι εισφορες κ’ εχουν δικαιωμα να απαιτουν τωρα στα γεραματα κατι τις. Και οτι αυτο που ζητανε δεν ειναι πολυτελεια, ειναι ανθρωπινο - εχεις δει γερο να ζητα 1,250 ευρω συνταξη; Και οτι το ασφαλιστικο καταρρεει γιατι υπαρχουν πολλοι που δουλευουν μαυρα, σε μεγαλο βαθμο γιατι αυτοι που πρεπει να ελεγχουν ποιος δουλευει μαυρα δεν το κανουν. Αν ο ΔΥ θελει 1250 καθαρα για να ζησει, τοτε ισως πρεπει να μαθει να κανει το σκατο του παξιμαδι οπως κ’ ο Ι/Υ που γαμιεται για 700 ευρω. Για να προλαβω τη γενικευση που την εχεις στο στομα, εννοειται οτι δεν το θεμα δεν ειναι να παιρνουν ολοι λιγοτεροι αλλα ολοι περισσοτερα. Αλλα τιθεται ενα θεμα οταν ενας που δεν παραγει πολλα αξιωνει κ’ περισσοτερα.

Λουφαρει οσο μπορει φυσικα.

——— κ’ μη υφισταμενος οιαδηποτε συνεπεια, φυσικα. Πρεπει ή δε πρεπει να εχεις σκοτωσει ανθρωπο για να σε διωξουν απο το δημοσιο (κ’ με τους μπατσους παιζεται κ’ αυτο) ;

Για τα αλλα: ρε αδερφε, αμαν με τα Ζηνωνεια θεωρηματα πια, ενταξει.

Εν κατακλειδι:

για μενα οταν, οταν ορκιζεται ενας Δ/Υ, υπογραφει δυο συμβολαια. Ενα τυπικο (τι θα παιρνει, πως γινονται οι προαγωγες κτλ) και ενα ατυπο - ανυπαρκτο που λεει οτι, σε μεγαλο βαθμο μιας κ’ τα λεφτα που σου δινουμε δεν ειναι κ’ πολυ καλα (δεκτο), δεν θα εχεις την αξιολογηση σου, δεν θα σου τα σπαμε, θα εισαι εφ’ ορου ζωης κτλ.

Σε ενα βαθμο, δεκτο. Να βελτιωθει το τυπικο συμβολαιο, δεκτο, να παρνει ο καθε δ/υ 5,000 καθαρα, νο προμπ. Με το ρημαδι το δευτερο ομως συμβολαιο τί θα γινει; Η ΑΔΕΔΥ ΔΕΝ μπορει να ειναι σαν πχ τους συνδικαλιστες του Παπαστρατου.

Εμένα μου αρέσει που ο καθένας διαβάζει ό,τι συμφέρει την κοσμοαντίληψη του.

Δεν ζητάνε να πέρνουνε 1250€ και άλλα τόσα σε επιδόματα, ζητάνε να πέρνουν 1250 € και να σταματήσει επιτέλους αυτή η ιστορία με τα επιδόματα.

Το οτι εδω το ονειρο ειναι να γινει καποιος δημοσιος υπαλληλος, δειχνει ποσο σκατα την εχουν οι ιδιωτικοι.

Όχι, δείχνει πόσο βολεμένοι είναι οι δημόσιοι.

@vripidis
to systima ygeias yparxei gia na exipiretei tous arrostous, to asfalistiko yparxei gia na exipiretei tous gerous… ara m’osa les, to dimosio yparxei gia….

“Επειδη κουτσοδουλεψε ο συνταξιουχος την εποχη των δεινοσαυρων θελει τωρα και αυξηση ναουμ για να καθεται και να μας κοιταει να πηζουμε.”

Μπράβο ρε φίλε είσαι καταπληκτικός! Όσο γι αυτό που λες για τις ιδιωτικές, για τις πασιέντζες κλπ. το λες από δική σου πείρα; Παραυποστηρίζεις τους Δ.Υ. , αν δεν παινέσουμε το σπίτι μας… ε; Γιατί εγώ μια ζωή σε ιδιωτικές δούλευα (έχω αλλάξει πολλές) και όχι απλά λούφα δεν υπήρχε σε κανένα, αλλά έπρεπε σαν το σκυλί κάθε μέρα να αποδεικνύεις την αξία σου και το πόσο σκληρά εργάζεσαι. Γιάτι ακόμα κι αν υπήρχε ελεύθερη ώρα, δεν περνούσε ούτε ως μακρινή ιδέα απ’ το μυαλό σου να βάλεις πασιέντζα. Γιατί υπήρχε συνεχής έλεγχος για την κάθε σου κίνηση. Και φυσικά δεν υπήρχε 8άρο (όπως και στους Δ.Υ. αλλά απ’ την ανάποδη). Κι αν δεν πήγαινε καλά η επιχ/ση ένιωθες προσωπικά υπεύθυνος. Και ναι ρε φίλε μέναμε και μήνες απλήρωτοι και ανησυχούσαμε για την επιχ/ση λες και ήταν δική μας. Αλλά καλύτερα να ξαναδιαβάσεις το κομμάτι του Attilas και να τα δεις όπως έχουν τα πράγματα… κι ας είναι “ίσως” όλη σου η οικογένεια Δ.Υ.

Σημαίνει “γίνεται προσπάθεια οι δημόσιοι υπάλληλοι να θεωρηθούν εργαζόμενοι και όχι ευπαθής κρατικοδίαιτη κοινωνική ομάδα”.

Μα δεν είναι τρισκακόμοιρος κάποιος που παίρνει 1000 το μήνα βρέξει-χιονίσει και δεν πρόκειται να απολυθεί ποτέ, ενώ ταυτόχρονα η αμοιβή του αυξάνεται εντελώς ανεξάρτητα από την απόδοσή του.

Συγκριση γαματου σε μισθου Δ.Υ με τρισκακομοιρο Ι.Υ για να κατεβει μισθος του Δ.Υ=βλακεια, ντεμοντε, ανεφικτο.

——— δεκτο

Συγκριση τρισκακομοιρου σε προσφερομενες υπηρεσιες Δ.Υ με γαματο σε υπηρεσιες Ι.Υ με σκοπο να ανεβουν οι υπηρεσιες του Δ.Υ=καλο, με τιτανια προσπαθεια σχεδον οχι εντελως ουτοπικο.

——— επισης δεκτο

οπως νομιζω κ’ οτι μεχρι τοτε πρεπει να δουμε κ’ το:

Βαθμος μουνοπανιας Δ.Υ. που ζηταει αυξησεις ενω α) δεν παραγει σχεδον τιποτα και η επιχειρηση του ειναι καταχρεωμενη β) δεν αξιολογειται / δεν δεχεται αξιολογηση γ) παιρνει παραπανω απο τον Ι.Υ. ιδιας θεσης / εμπειριας κ’ εχει κ’ τα προβλεπομενα απο το νομο δ) δεν κανει τη δουλεια του που θα επετρεπε στον Ι.Υ. να εχει κατι απο τα παραπανω = απειρος.

επιτελους, γαμω την πουτανα μου, ολοι ζουμε στην ιδια κοινωνια. Γιατι ο κατωτατος του Ι/Τ να ειναι μικροτερος απο τον κατωτατο του Δ/Τ; Ποιος θα μου το εξηγησει αυτο; Γιατι να μην ανεβει ο κατωτατος του Ι/Τ πρωτα κ’ μετα του Δ/Τ; Δεν υποτιθεται οτι ο κατωτατος μισθος ειναι για να εξασφαλισει μια αξιοπρεπη διαβιωση; Πως μπορει ο κατωτατος να ειναι στα 600 κ’ ο Δ/Υ να ζητα τα διπλα;

Το θεμα δεν ειναι καν πολιτικο, κοινωνικο ή οτιδηποτε. Ειναι θεμα χαρακτηρα. Ο Δ/Υ που ζητα ετσι 1,200 ευρω ειναι μουνοπανο. Να κανει δουλεια κ’ να παρει 12,000. Γιατι εγω τα παιδακια στα ΚΕΠ τα αγαπαω κ’ τα ποναω αλλα πισω ολους τους αλλους;

Ναι η διαφορά όμως είναι ότι συνειδητοποιώ πως εκτός από δουλευταράς είμαι και τυχερός, και δεν είμαι της άποψης ότι οι άτυχοι πρέπει να ψοφάνε από την πείνα.

Για παράδειγμα αν απολυθούν καμιά τρακοσαριά χιλιάδες θεοάχρηστοι Δ/Υ (όπως θεωρώ ότι πρέπει να γίνει), δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα να παίρνουν ένα καλό επίδομα ανεργίας (χωρίς ασφάλιση, αλλά με ιατροφαρμακευτική περίθαλψη). Είναι περισσότερο ηθικό το πρόβλημα που λέει και ο Αττίλας: είσαι που είσαι ένα άχρηστο τομάρι, έχεις που έχεις τη δουλειά που δημιουργήθηκε για να πληρώνεσαι και μπαίνει μες στα πόδια όλων των άλλων, παίρνεις που παίρνεις πολύ περισσότερα από τον Ι/Υ, ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΛΕΣ “φχαριστώ χριστούλη μου” και δεν το βουλώνεις; Επίσης στους άχρηστους δε συγκαταλέγω τους δασκάλους, τους γιατρούς/νοσοκόμους, τους πυροσβέστες, τους οδηγούς ΜΜΜ (αν και πολλοί είναι), αντίθετα με αυτό που κάνει ο χώρος που λες.

Οπότε αυτός ο χώρος δεν με εκφράζει.

ΔΥ και ΙΥ με την οποια δουλεια κανουν εχουν ηδη υπερκαλυψει αυξησεις εως και διπλασιασμου του μισθου τους.

Λάθος. ΔΥ με την όποια δουλειά έχουν κάνει μέχρι τώρα κανονικά χρωστάνε από καναδυο εκατομμύρια ευρώ ΜΟΝΟ για τις ψυχικές οδύνες.

Ρε Αττιλα λες και δεν ζεις εδω (ωχ! οντως δεν ζεις)…

—– Για να κρατηθει η συζητηση σε καποιο επιπεδο, παρακαλω απενεργοποιηστε το “Δελφιναριο mode” του (οποιου) χιουμορ σας. Ευχαριστω.

Ο Δ.Υ. τα ζηταει απο τον εργοδοτη του, μεσω των “συνδικαλιστων” του, με τις απεργιες του κλπ.

——-Κατ΄αρχην, καμμια αντιρρηση. Ολοι οι εργαζομενοι, παντου, πρεπει να εχουν τα συνδικαλιστικα τους οργανα, να διεκδικουν τα δικια τους κτλ. Η διαφορα ειναι οτι οι δημοσιοι υπαλληλοι ειναι υπαλληλοι του δημοσιου. Δεν προκειται για σοφιστεια ή ταυτοσημια, ενοοω οτι εχουν σφραγιδες που λενε απανω “Ελληνικη Δημοκρατια”. Αυτο συνεπαγεται οτι τα δικαιωματα τους επιδεχονται περιορισμων, ακριβως επειδη ειναι υπαλληλοι του δημοσιου. Οι περιορισμοι αυτοι διαφερουν απο κατηγορια σε κατηγορια υπαλληλων. Οι στρατιωτικοι πχ δεν εχουν συνδικαλιστικο οργανο (κ’ μεταξυ μας παλι μου εκανε εντυπωση οτι η ΑΔΕΔΥ δεν κανει κουβεντα για αυτο αν κ’ θα επρεπε - αλλη κουβεντα) αν κ’ προσπαθουν χρονια. Αλλες υπηρεσιες πρεπει να λειτουργουν με προσωπικο ασφαλειας. Η εξαρτηση αυτη ειναι αμφιμονοσημαντη: μπορει το κρατος να τους αναγκασει πχ να σπασουν την απεργια πιο ευκολα απο ο,τι μπορει μη-δημοσιους υπαλληλους (ο Ι.Υ. δεν εχει πχ πειθαριχκες κυρωσεις) αλλα απο την αλλη το κρατος για να δουλεψει βασιζεται σε αυτους (κ’ τις ψηφους τους κ’ αυτες των οικογενειων τους). Ετσι πχ προχωρα σε πολιτικη επιστρατευση των ναυτεργατων αλλα ποτε των πχ δασκαλων ή αλλων Δ.Υ. Στο γεγονος αυτο παντα πονταρουν οι Δ.Υ. οταν ασκουν πιεσεις στο δημοσιο για αυξησεις μεσω απεργιων. Το ΣΕΠΕ πχ μπορει να απεργησει για καλυτερους μισθους κ’ το μονο που θα χασει ειναι τα μισθα, τιποτα αλλο.

Στους Ι.Υ. τα πραγματα ειναι πιο απλα: απεργεις; Απολυεσαι. Βεβαια ο νομος λεει οτι δεν μπορεις να απολυθεις για αυτο κτλ αλλα προκειμενου να εφαρμοστει πρεπει να δουλευει το ΣΕΠΕ, να δουλευουν τα εργατικα δικαστηρια κτλ. Για μπονους κιολα, υπαρχει κ’ η εξης μαγκια απο το 1997:υπαρχει μια φορμα “Οικειοθελους αποχωρησης μισθωτου”. Την φορμα αυτη πρεπει οπως καταλαβαινεις να την υπογραψουν κ’ τα δυο μερη. Οπως ομως δεν θα καταλαβεις, την φορα δεν ειναι υποχρεωτικο να την υπογραψουν κ΄ οι δυο - οπως λεει η φορμα, αμα δεν υπογραψει ο μισθωτος αρκει η υπογραφη του εργοδοτη. Ξερεις να υπαρχει κατι κατα διανοια αντιστοιχο στο δημοσιο; Αρα λοιπον το δημοσιο γραφει στα τετοια του τον Ι.Υ. που ειναι κ’ αυτος που βγαζει τα φραγκα (ολες σχεδον οι τραπεζες βγαλαν γαμω τα κερδη φετος - το ελλ.δημ. απο καταβολης του ειναι μειον, τελευταιο φορα δε το 1985 παραλιγο να βαρεσει παλι κανονι), θελει να του παρει τα φραγκα κ’ να τα τρωει αυτος. Ε αυτο ειναι μουνοπανια. Κ’ τηρουμενων των αναλογιων, αυτο γινοταν στην ΕΣΣΔ - ο Καστοριαδης το ειχε ονομασει γραφειοκρατικο καπιταλισμο. Κ’ για αυτο το λογο, ΑΜΑ ΔΕΝ ΒΓΕΙ Η ΦΙΣ (γινομαι σπασαρχιδης, το ξερω παιδια αλλα ετσι εχουν τα πραγματα - επι τη ευκαιρια, ακου λεει η ΦΙΣ ειναι δυσκολο να απολυσει τον εργαζομενο ο εργοδοτης, αντε γεια) θα παμε κ’ εμεις κατα διαολου.

Εν κατακλειδι, εχουμε το εξης παραδοξο: ο Ι.Υ., που ειναι στον ελευθερο τομεα κ΄οι προγονοι του οποιου αγωνιστηκαν για το δικαιωμα στην απεργια, για το 8ωρο, να ειναι λιγοτερο ελευθερος απο τον Δ.Υ. που θεωρητικα εχει τις ιεραρχιες του, βαθμους, ανωτερους κτλ, κ’ αυτο γιατι ο Δ.Υ. ως εκπροσωπος του κρατους δεν κανει την δουλεια του να ελεγχει τον εργοδοτη του Ι.Υ. Κ΄ στην ακομη πιο κατακλειδα, οταν ο υπαλληλος της Γενικης (Γιαννη δεν σε ξεχνω) κανει απεργια, ματωσει κ’ παρει κ’ 10%, εγω δεν χανω τιποτα κ’ μου ειναι σχεδον αδιαφορο αμα κανει - δεν κανει τη δουλεια του, οταν ομως ο Δ.Υ. θελει απεργια κ’ ζηταει 10% κ’ δεν εχω τις υπηρεσιες μου κ΄ εγω τελικα θα τον πληρωσω. Να πει το κρατος το εξης: κυριοι υπαλληλοι, ο βαθμος αυξησεων σας θα συναρταται με την βελτιωση των μεγεθων: θα ριξουμε 5% το ελλειμα; Ολοι 3% αυξηση την επομενη της ανακοινωσης της ΕΣΥΕ.

Εγω δεν εχω κανενα προβλημα να παρει οποιοσδηποτε λεφτα.

——Ε ρε αδερφε, τωρα θυμιζεις ΚΚΕ. Κ΄ εγω δεν εχω προβλημα. Το μονο προβλημα μου ειναι τα βρουμε (τα λεφτα, οχι εμεις οι δυο, μην παρεξηγηθω).

Μαλιστα δεν εχω καν την αποψη οτι θα τα παρει και δεν θα δωσει το ακριβες αντιτιμο σε δουλεια.

——Ουτε εγω. Το χρημα εχει αξια οταν ρεει. Θα ηθελα με τα 18 πχ ο καθενας αμεσως να εχει μισθο 600 ευρω. Δεν θα το ελεγα καν επιδομα ανεργιας αλλα επιδομα διαβιωσης. Αμα επιανε δουλεια, ο πρωτο μισθος να ηταν 1,500 πχ.

Εχουμε φτασει σε μια αρρωστη κατασταση στην οποια καθομαστε και μετραμε με μεζουρα τα ποσα παιρνει η πωλητρια του καθε Καρφουρ και αν θα επρεπε να παρει λιγοτερα η αν δικαιουται να ζητησει περισσοτερα η ποσα παιρνει σε σχεση με την ξαδερφη μας η πως αυτα συνδεονται με το ποσο καλα ειναι τα λαχανα που προσφερει η επιχειρηση….

—— Εχουμε φθασει στην αρρωστη κατασταση να μιλαμε αν ο Δ.Υ. που δεν δουλευει πρεπει να παιρνει 1,000 ή 1,200 καθαρο μισθο αντι να τον εχουμε γαμησει που δεν δουλευει.

Φιλελευθερος και συ βλεπω

—– Απο αναγκη. Νομιζω οτι ουτε οι ιδιοι δεν εχουν καταλαβει πληρως τι συνεπαγονται ολα αυτα που λενε. Δεν μιλαμε για διακοσημτικες διορθωσεις, μιλαμε για ανοικοδομηση του κρατους - ερειπιου που ολο μπαλωνουμε απο το 1827 κ’ εντευθεν. Εχουν τουλαχιστον τον σεβασμο μου που το δεχονται ως προοπτικη.

α) να τους απολυσουμε ολους. Δημοσιους και Ιδιωτικους.

—–Ρηξικελευθη προταση. Το παω πιο μερα. Να κανουμε ενα σκλαβοπαζαρο. Να στηνονται ολοι πρωι πρωι κ’ να περναει ο δ.ντης της ιδωτικης ή δημοσιας επιχειρησης κ’ να παιρνει οσους θελει, με συμφωνια που θα καταρτιζεται εκεινη τη στιγμη. Το, ας το ονομασουμε “Αλβανικο”, μοντελο αναπτυξης αυτο εχει ηδη δωσει απτα δειγματα γραφης στην χωρα μας.

Γιατι παντα θα υπαρχει καπου καποιος που πληρωνεται λιγοτερα η περισσοτερα και θα προκαλει δικαιως το δημοσιο αισθημα.

—-Δεν πιανεις ακομη οτι το θεμα δεν ειναι (τοσο) τα λεφτα. Το θεμα ειναι οτι δεν τα αξιζουνε. Βγηκε κανεις να πει τιποτα για τον Ροναλντο; Οχι. Γιατι; Γιατι τα αξιζει. Εσυ κυριος τι κανεις κ’ τα ζητας;

ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΕΧΟΜΑΙ

—- ρε ανθρωπε ηρεμησε! Το ειπες τοσο εντονα που α) ανατριχιασεα β) οταν το διαβαζα χτυπαγαν στην οθονη τα πιξελ τα οποια προβλαν την προταση αυτη.

β) η να μπει ΠΛΑΦΟΝ μισθου

—–μινιμουμ να μπει, οχι μαξιμουμ.

Ολοι ειμαστε ιδιοι. Ιδιωτικοι και Δημοσιοι. Ιδιο μισθο για ιδια δουλεια η ολοι ανεργοι.

—– Ανυποστατο το διλλημα γιατι προκειται για αδιεξοδο. Αμα ειμαστε ολοι δημοσιοι, θα ειμαστε σαν τα κομμουνια. Αμα ειμαστε ολοι ανεργοι, θα θελουμε ολοι να γινουμε δημοσιοι αρα κομμουνια. Τελικα ο κομμουνισμος ειναι το μελλον - απλα στη δυση δεν το’χουν καταλαβει.

Αγαπητη ψιλικατζου,

Τι σε κανει να πιστευεις οτι το βιβλιο σου αξιζει 10 ευρω; Γιατι οχι 5; Γιατι οχι 115; Τι ειναι αυτο που προσδιοριζει την αξια ενος αντικειμενου ή, ακομα πιο δυσκολα, την αξια μιας ιδεας; Ποσο αξιζει πχ η αξιοπρεπεια ενος ανθρωπου; Αλλοι την ποδοπατανε καθημερινα κ’ αλλοι δινουν την ζωη τους για αυτη.

Τελικως, μηπως η αξια ενος αντικειμενου αξιζει οσο προσφερει κανεις να το αποκτησει (η ερωτηση ρητορικη, οι νεωτεροι να κρατανε σημειωσεις); Μηπως δε, οσο πιο εγγενως πιο αχρηστο ενα πραγμα, τοσο πιο πολυ αξιζει (παρε παραδειγμα τον χρυσο);

Ο Ροναλντο δεν παρακαλεσε κανεναν να παρει εκατομμυρια, αυτοι τον παρακαλανε τα του τα δωσουν. Κ΄ σιγουρα δεν αναγκαζει κανεις τους 50,000 οπαδους που πηγαινουν καθε βδομαδα στο γηπεδο της ομαδας που παιζει (ο παρατηρητικος αναγνωστης θα καταλαβει οτι δεν ξερω που παιζει), αγοραζουν φανελακια με το ονομα του κτλ. Ε, εγω δεν παρακαλαω να δωσω αυξηση στον Δ.Υ. ενω δινω παντα παραπανω λεφτα στον ντελιβερα της πιτσας.