κριτική
(στο “Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία” του Ευγένιου Αρανίτση που δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία 27-28/10/2007)
Συγνώμη αλλά αν είναι εκατομμύρια άνθρωποι να μισούν εκατομμύρια άλλους ανθρώπους στη βάση γεγονότων που σε τελική ανάλυση δε συνέβησαν ποτέ όπως τα φαντάζονται όλοι αυτοί οι μαλάκες, πιστεύω ότι αυτό συμβαίνει για πολύ σοβαρότερους λόγους από το να αισθάνεται συναισθηματικά πλήρης ο κάθε δοκιμιογράφος. Για αυτή τη δουλειά εξάλλου υφίστανται από αρχαιοτάτων χρόνων οι γκομενοδουλειές. Ακόμα και οι εθνικιστές αντιλαμβάνονται ότι πίσω από ήρωες, θύματα, δόξες και τα λοιπά κρύβονται πιο πρακτικά πράγματα, όπως εξουσία, σύνορα, φρόνημα, ισχύς. Αλλά για να δικαιολογείς το όλο πανηγύρι με περίπλοκους μεταμοντερνίζοντες θρήνους για την υποκειμενικότητα και το συναίσθημα, πρέπει να τα βλέπεις τα πράγματα πολύ επιφανειακά και το τελευταίο που δικαιούσαι να επικαλεστείς είναι το βίωμα. Ή τουλάχιστον έτσι μου φαίνεται εμένα.
Αυτά ως προς την κεντρική ιδέα του κειμένου, που συμπτωματικά απαντάται (σε αρκετά λιγότερο βαριά μορφή είναι η αλήθεια) και στο άρθρο “Τα όχι και τα ναι της ιστορίας” του Σωκράτη Τσιχλια στην Καθημερινή). Κατά τα άλλα, το άρθρο αποτελεί για μένα μια ενδιαφέρουσα απόπειρα για ολομέτωπη επίθεση στο λάθος δρόμο που ως γνωστόν έχει πάρει η νεωτερικότητα. Ενδιαφέρουσα γιατί φαίνεται ότι τα μόνα όπλα που χρησιμοποιούνται είναι κοινοτοπίες, αχυράνθρωποι και κάθε λογής αφορισμοί. Θα σταθώ σε μία φράση που είναι ενδεικτική του όλου σκηνικού:
Ετσι, όσο πιο βαθιά, μέσα του, εντοπίζει κανείς τη ρίζα μιας ιδέας, τόσο πιο πειστικά δικαιολογημένοι νιώθουν οι άλλοι στο να την αντιπαρέρχονται, υπό την έννοια ότι το βάθος, παντελώς αόρατο σ’ ένα σύμπαν αποκλειστικά θεμελιωμένο στην ορατότητα, έχει χάσει την ψήφο εμπιστοσύνης.
Μια κλασική κοινοτοπία: τα πάντα θεμελιώνονται στην (πεζή, εννοείται) ορατότητα, δεν υπάρχει πια πίστη στο (πάντοτε ανώτερο και βαθύ) μέσα μας, και φυσικά τι κάνει αυτό το μιαρό κατεστημένο της πεζότητας παρά να καταπιέζει (λοιδωρώντας) όσους τολμούν να αντιστέκονται;
Ανοησίες. Αν μου πει κάποιος “ξέρω βαθιά μέσα μου ότι την αγαπάω αυτήν εκεί” δεν πρόκειται να το αμφισβητήσω, ούτε βέβαια να το κοροϊδέψω (καλά το 2ο εξαρτάται από το τι παίζει στ’ αλήθεια με τη γκόμενα). Αν μου πει όμως “ξέρω βαθιά μέσα μου ότι δεν ισχύει ο νόμος της βαρύτητας” θα του πω “τι λες ρε μαλάκα;”. Και δεύτερον δε μου φαίνεται και πάρα πολύ ορατό πράγμα η μερική παράγωγος ως προς την τρίτη μεταβλητή μιας συνάρτησης με σύνολο ορισμού ένα χώρο Ρήμαν, ή ο νόμος της αξίας, ή άλλες τέτοιες έννοιες που ψηλαφεί ο απονευρωμένος ορθολογισμός όταν ο “ανθρώπινος” υποκειμενισμός επινοεί βλακείες και σπαράσεται για την ορθή ερμηνεία τους.
1. xaxa: NOOOO COMMENTS!
2. sumperasma: KANENAS DE DIAVAZEI ELEFTHEROTYPIA
3. aporia: GIATI THN AGORAZEIS?
POLLA FILIA:-)
Σιγά ρε μαλάκα μην αγοράζω Ελευθεροτυπία
@j95
Λαθραναγνώστη μου εσύ!
Ρίξε ΤΩΡΑ και μία ΗΛΕ-λαθρανάγνωση (δηλαδή e-λαθρανάγνωση):
http://e-rooster.gr/10/2007/538#comment-112093
Για πες κάτι σ’ αυτό τον κύριο, because it’s NOT FAIR!
“Συνήθως όσο πιο πολύπλοκη είναι η διατύπωση, τόσο πιο απλό το μήνυμα. Το πραγματικό μήνυμα, όχι αυτό που αφελώς νομίζει ο συγγραφέας ότι προσθέτει με τη διατύπωση.”
Τάδε έφη j95. Λοιπόν, περιμένω να ακούσω το ίδιο ποστ στο στύλ “λίγο κρασί λίγο θάλασσα κλπ”, αλλιώς θα μου μυρίσει κι εμένα ανθρώπινο κρέας.
Σοβαρά, έχω πει τέτοιο πράγμα;
Λοιπόν το νόημα της όλης μαλακίας που έγραψε ο τυπάς είναι ότι πάμε κατά διαβόλου επειδή ο εργαλειακός ορθολογισμός απομακρύνει την άγια και sexy υποκειμενικότητα καθώς και το συναίσθημα στο πολύ συγκεκριμένο ζήτημα της ιστορικής επιστήμης. Φαίνεται ότι οδεύουμε σε μια εποχή κενότητας, ρηχότητας και καταστροφής επειδή οι ιστορικοί κάνουν επιστήμη αντί να κάνουν προπαγάνδα.
Όπως είπα, μπορεί να είσαι ζώο αν πιστεύεις τους εθνικιστικούς μύθους, αλλά πραγματικά πρέπει να είσαι αριστερομαλάκας για να τους δικαιολογείς με τόσο ηλίθιο τρόπο.
Έτσι μάλιστα. Τώρα κατάλαβα επιτέλους. Ο τύπος είχε άγχος για μια deadline ή βγήκε την προηγουμένη για καφέ με τον Γιανναρά.
Χωρίς να θέλω να υπερασπιστώ τον ύμνο στον υποκειμενισμό του Αρανίτση, να πώ πάντως οτι ο τύπος δεν είναι τετριμμένα ηλίθιος. Στο συγκεκριμένο άρθρο διαφωνώ πλήρως μ’αυτά που λέει, αλλά αυτό δεν συνέβαινε συχνά όταν (πριν 7 χρόνια) τον διάβαζα ανελλιπώς!
Επίσης νομίζω οτι οι σχέσεις του τόσο με την αριστερά όσο και με τον Γιανναρά αλλά και με οποιονδήποτε άλλο στο πολιτικό φάσμα είναι μάλλον ασθενικές.
Το ενδιαφέρον σ’αυτή την ιστορία “ορθολογισμού” εναντίον “υποκειμενισμού” είναι οτι οι ορθολογιστές είναι βέβαιοι οτι ο κόσμος υποκειμενικοκρατείται ενώ οι υποκειμενιστές είναι βέβαιοι για το ακριβώς αντίθετο.
Θα προσπαθήσω πάντως να γράψω ένα κάπως πιο εμπεριστατωμένο ποστ ή σχόλιο γιατί αυτό το κείμενο του Αρανίτση είναι πραγματικά αποκαλυπτικό όσων με κάνουν να διαφωνώ στην κοσμοθεώρησή του.
Ούφ.
Και τη μαλακία για την κβαντομηχανική ας του τη συγχωρέσουμε στο βαθμό που δεν επιμείνει σε παρόμοια επιχειρήματα στο μέλλον
lazopolis said: “Επίσης νομίζω οτι οι σχέσεις του τόσο με την αριστερά όσο και με τον Γιανναρά […] είναι ασθενικές.”
Μα ο Γιανναράς είναι αυτός που αποκαλεί τους διαφωτιστές “προσκοπάκια”. Δεδομένου ότι ο αιώνας των φώτων ήταν η πρώτη προσπάθεια (μετά τους Ίωνες) για να ορθοποδήσει η ανθρωπότητα από τον υποκειμενισμό, έπεται πως ήπιαν καφέ μαζί. Κι αν όχι φραπεδούγκα, τουλάχιστον έναν εσπρέσσο.
Είπες ακόμη: “Το ενδιαφέρον σ’αυτή την ιστορία “ορθολογισμού” εναντίον “υποκειμενισμού” είναι οτι οι ορθολογιστές είναι βέβαιοι οτι ο κόσμος υποκειμενικοκρατείται ενώ οι υποκειμενιστές είναι βέβαιοι για το ακριβώς αντίθετο.”
Υπάρχει μια τεράστια διαφορά. Η άποψη των αντικειμενιστών - ορθολογιστών πηγάζει από παιδική περιέρεια. Η άποψη των υποκειμενιστών από επιθυμία για πολιτική ισχύ.
Να το πω αλλιώς. Όταν ένας ορθολογιστής γράψει ένα άρθρο για να στηρίξει τον επιστημονισμό και τον αντικειμενισμό θα το κάνει από παιδική αφέλεια και για την φανέλα. Και πράγματι απ’ τα επιχειρήματά του κερδίζει μόνο το abstract ταμείο της επιστήμης και του ορθολογισμού. Όταν όμως ένας υποκειμενιστής κάνει το ίδιο πράγμα, κερδίζει by definition κάποιο πρόσωπο. (Εν προκειμένω λόγω κάποιων keywords μου μυρίζεται εκκλησία, άρα ιεράρχες).
Τώρα, ξέρουμε όλοι τους “επιστημονικούς” καυγάδες για κονδύλια και τα ρέστα: Ο δικός μου κλάδος πρέπει να τα πάρει γιατί εσύ δεν κάνεις τίποτε παρά μόνο κοιτάς τ’ αστέρια. Ok, αλλά ουδείς ισχυρίζεται πως αυτό είναι *επιστημονική* συζήτηση, αν και είναι ορθολογική. Όμως ακόμη κι αυτή μπορεί να γίνει με όρους κατανομής πόρων, δηλαδή ορθολογικά. Το αν δεν γίνεται οφείλεται στο ριζωμένο υποκειμενισμό, δηλαδή στην κυκλωματατζίδικη νοοτροπία ακόμη και των επιστημόνων.
“Κι αν όχι φραπεδούγκα, τουλάχιστον έναν εσπρέσσο.”
ok, παραδίνομαι.
“Υπάρχει μια τεράστια διαφορά. Η άποψη των αντικειμενιστών - ορθολογιστών πηγάζει από παιδική περιέρεια. Η άποψη των υποκειμενιστών από επιθυμία για πολιτική ισχύ.”
Η άποψη των υποκειμενιστών πρέπει όμως να διαχωρίζεται από τις προθέσεις των εκάστοτε υποκειμενιστών. Δεν είναι όλοι οι υποκειμενιστές ίδιοι (α) και δεν προκύπτει από πουθενά οτι ο υποκειμενισμός συνεπάγεται συγκεκριμένο φορέα που να τον εκφράζει κοινωνικά (β) (και του οποίου το “ταμείο” θα κέρδιζε από το άρθρο). Για την ακρίβεια ο συνεπής υποκειμενισμός είναι υποχρεωμένος να αποκυρήσσει κάθε φορέα (υποθέτω). Αντίθετα ο αντικειμενισμός έχει *εξ ορισμού* φορείς που εκφράζουν την κατεστημένη αλήθεια (επιστημονικό οικοσύστημα) το κύρος των οποίων υποχρεούται κάθε σχετικό άρθρο να υπερασπίζει.
Τώρα σχετικά με την εκκλησία, τα keywords είναι εκεί μεν, πρόκειται για λάθος σήμανση, δε, μια που ο Αρανίτσης, γνήσιο τέκνο της Ελυτικής παράδοσης, δεν μπορεί παρά να έχει έμμεση σχέση με την ορθοδοξία (αυτή η σχέση είναι μη-τετριμμένη και αποτελεί πάντα αντικείμενο ερμηνείας) και ακόμα πιο έμμεση εώς ανύπαρκτη με τα συγκεκριμένα κέντρα εκκλησιαστικής εξουσίας τς παρούσης.
Μπορεί όμως και να κάνω και λάθος, καθότι αυτοί οι μυστικιστές είναι κατά παράδοση κρυψίνοες.
Κατεστημένη αλήθεια; Μα τότε μιλάς για crooked science. Εσύ όταν δημοσιεύεις το κάνεις στο όνομα της επιστημονικής κοινότητας ή στο όνομα της αλήθειας; (Το κατεστημένο και οι στερεότυποι τρόποι εισαγωγής είναι εργαλείο και όχι πηγή αλήθεια -και επιπλέον κληρονομιά της εγκυκλοπαίδειας).
Ο εν λόγω αρθρογράφος, γράφει στο όνομά του και στο όνομα της ομάδας στην οποία εντάσσεται. Αν όχι, πρόκειται για singular άτομο.
χ, ας μην αρχίσουμε τις μαλακίες. Κατεστημένη αλήθεια σημαίνει ένα σώμα προτάσεων που το παρόν επιστημονικό consensus θεωρεί αληθείς και τις υπερασπίζει και έξω από την επιστημονική κοινότητα. Τί θα πεί crooked science;
Εγώ όταν δημοσιεύω το κάνω στο όνομά μου. Το ίδιο και ο Αρανίτσης. Όλοι υποτίθεται οτι μιλάνε με στόχο να φτάσουν στην αλήθεια. Ξαναδιάβασε παραπάνω το σχόλιό μου αν θες να δείς τί εννοώ.
Και για το επιστημονικό κατεστημένο, ας μην ανοίξουμε αυτό το θέμα εδώ. Είναι σαφές οτι η διαδικασία παραγωγής γνώσης σε παγκόσμιο επίπεδο λειτουργεί μέσω συγκεκριμένων μηχανισμών που έχουν αποδειχθεί βέλτιστοι ως τώρα αλλά όχι τέλειοι.
lazopolis για μισό, εδώ, τώρα, δεν κάνουμε πρακτική συζήτηση, αλλά συζήτηση αρχών. Το όνομά σου το βάζεις για λόγους αναφοράς. Από κει και πέρα ούτε το χρεώνεσαι, ούτε το πιστώνεσαι. Και αν έχει συμβεί κάτι τέτοιο μέχρι τώρα (Einstein) ακόμη κι αυτό είχε πολιτικές βλέψεις (ανάδειξη symbols). Δηλαδή σοβαρά πιστεύεις πως ο νόμος της αδράνειας είναι *του Newton*;
Σαφώς και το χρεώνεσαι και το πιστώνεσαι στην καριέρα σου (στον ακαδημαϊκό χώρο) όπως το πιστώνεται και το χρεώνεται και ο Αρανίτσης στην καριέρα του (στον χώρο του).
Η πατρότητα των ιδεών είναι άλλο πράγμα και όπως η βαρύτητα δεν είναι του Newton (αν και είναι του Newton στις λεπτομέριές της) έτσι και ο υποκειμενισμός/ανορθολογισμός δεν είναι του Αρανίτση.
Επιπλέον το μοντέλο των Large Extra Dimensions είναι του Arkani-Hamed και του Δημόπουλου, και αν αποδειχθεί οτι περιγράφει την πραγματικότητα αυτοί οι δύο θα πάρουν το βραβείο νόμπελ.
Εννοώ δηλαδή οτι μπορεί τα γενικά Παραδείγματα (κατά Kuhn) να μην έχουν πατρότητα με τη στενή έννοια (που κι αυτό είναι συζητήσιμο) αλλά τα συγκεκριμένα μοντέλα έχουν πατρότητα και ονοματεπώνυμο (και εχθρούς και φίλους).
Δεν πολυκαταλαβαίνω όμως γιατί είναι σημαντικό το ζήτημα της πατρότητας. Αυτό στο οποίο φάνηκε να διαφωνούμε είναι το κατεστημένο των (επιστημονικών) ιδεών.
“Δεν πολυκαταλαβαίνω όμως γιατί είναι σημαντικό το ζήτημα της πατρότητας.”
Έτσι όπως ήρθε η συζήτηση, έχει περάσει και η ώρα, δεν καταλαβαίνω κι εγώ τι συζητάμε. Μπερδεύτηκα.
Και κάτι ακόμη: Σε μια τελική μάχη ανάμεσα σε υποκειμενιστές και ορθολογιστές, ποιος θα κερδίσει; Μα φυσικά οι υποκειμενιστές.
Οι Ίωνες έκαναν μια πολύ αξιόλογη προσπάθεια. Ο Ηράκλειτος έλεγε πως τ’ αστέρια ήταν σκάφες που γύριζαν την ημέρα τα κοίλα τους προς τα κάτω ενώ τη νύχτα προς τα πάνω, κι έτσι έλαμπαν. Όσο γελοίο κι αν ακούγεται αυτό σήμερα, ήταν μια αντικειμενική και λογική εξήγηση. Δεν έχει ίχνος πολιτικής σκοπιμότητας.
Στην πορεία, όλα αυτά ξεχάστηκαν ή αγνοήθηκαν. Κι αν στο βυζάντιο υπήρχε ένα φύλο συκής κατά τη συγγραφή θρησκευτικών κειμένων υπέρ μιας αγνής πίστεως, τούτο αποβλήθηκε ολότελα από τους καθολικούς που έδειξαν με explicit τρόπο τη λαγνεία τους για πολιτική ισχύ.
Δεν υπάρχει τελική μάχη ανάμεσα σε υποκειμενιστές και αντικειμενιστές. Προφανώς ο ακραίος υποκειμενιστής είναι το ίδιο τυφλός με τον ακραίο αντικειμενιστή (μόνο που τον δεύτερο μπορούμε να τον εντάξουμε χωρίς προβλήματα στο υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο και μετά να τον ξεχάσουμε - αυτό δεν τον κάνει λιγότρο τυφλό).
Το οτι ιστορικά οι ερμητικές απόψεις διαμόρφωσαν πολύπλοκα και αιματηρά συστήματα και το οτιέγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης από κέντρα πολιτικής ισχύος (όπως υπήρξε το Βατικανό από τον 5ο αιώνα και μετά) είναι σαφές και γνωστό.
Αυτό δε σημαίνει, ελπίζω, πως πρέπει να εξοβελίσουμε κάθε μη-αντικειμενικοποιήσιμο στοιχείο της διανοητικής μας ζωής.
Εναντίον μιάς τέτοιας θέσης καταφέρεται ο Αρανίτσης και αυτό που του καταλογίζω είναι έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα: τέτοια θέση υποστηρίζεται από λίγους, μικρόνοες και φανατικούς.
Το κειμενο του Αρανιτση που παρεθεσες ειναι ανορθολογικο κατι αρκετα ταιριαστο αν σκεφτει κανεις οτι μια απολογιτικη υπερ του ανορθολογισμου δε θα μπορουσε να ειναι και κατι αλλο. Ο συγγραφεας αναμασαει τις ιδεες του Guy Debord που ανηκει στην continental philosophy μια σχολη που απορριπτει την επιστημονικοτητα, την ανεξαρτησια της πραγματικοτητας απο τον παρατηρητη και εστιαζει στη μεταφιλοσοφια. Ο πιο γνωστος εκπροσωπος της σχολης ειναι, οπως εχεις μαντεψει ηδη, ο Ντεριντα. O Aρανιτσης τους ειχε εκδοσει στον εκδοτικο του οικο Ακμων.
Αυτη η σχολη προεκυψε ως απαντηση στην εμφαση που δωθηκε στην Ευρωπη του Διαφωτισμου στον ορθολογισμο και την επιστημη. Ειναι αρκετα σημαντικο οτι παρ’ολο που απορριπτει εκ προοιμιου την επιστημονικοτητα αναγκαζεται να χρησιμοποιησει τον ορθολογισμο για να εκφρασει τις θεσεις της, αν και οπως βλεπουμε απο τον Ντεριντα τα σκατωνει ασχημα.
Και πως θα μπορουσε αλλωστε να μην τον χρησιμοποιησει αφου η λογικη ειναι ο καλυτερος τροπος να πεισεις και να συννενοηθεις με εναν αλλο ανθρωπο Ειναι αυτο που ενωνει ολους τους ανθρωπους, μια κοινη βαση εμπειριων πανω στην οποια μπορουμε να συννενοηθουμε. Το βαθος που ευαγγελιζεται ο Αρανιτσης ειιναι κατι στο οποιο μονο ενα ατομο εχει προσβαση ετσι δεν ειναι περιεργο που δυσκολευεται να πεισει τους αλλους για την υπαρξη του.
Η εμφαση στον ορθολογισμο ειναι, αντιθετα με τα λεγομενα του Αρανιτης, βαθια και πραγματικα ανθρωπιστικη γιατι βασιζεται στις κοινες εμπειριες και δυνατοτηες ολης της ανθρωποτητας. Τα πορισματα του ορθολογισμου και της επιστημης ειναι προσβασιμα σε ολους οχι εκ προοιμιου προορισμενα για ενα μικρο κυκλο μυστων και πεφωτισμενων. Ο ορθολογισμος ειναι βαθυτατα δημοκρατικος γιατι απυθυνεται στην κριση ολων και οχι εκεινων μονο που εχουν τις μυστικιστικες εμπειριες η γνωσεις.
Ο Αρανιτσης, οπως και ολοι οι ανορθολιστες, χρησιμοποιει την κβαντομηχανικη για να δειξει οτι η επιστημη εχει πραγματα που δεν μπορει να εξηγησει. Εντυπωση μου κανει που δεν αναφερθηκε και στο αξιωμα της μη πληροτητας του Kurt Goddel καθως αυτο ειναι αλλο ενα αγαπημενο θεμα τους. Η αποψη αυτη δε διαφερει απο το σαμανο της φυλης που πριν 5 χιλιαδες χρονια ελεγε οτι ο Ηλιος ειναι θεος αρα πρεπει να την λατρευουμε γιατι δεν μπορουσαμε τοτε να τον εξηγησουμε.
Παντα θα υπαρχουν πραγματα που η επιστημη δεν εχει εξηγησει ακομη γιατι η επιστημη ανακαλυπτει συνεχως. Λιγο απασχολει τους continentalists αλλα και τους θρησκοληπτους που χρησιμοποιουν το ιδιο επιχειρημα για να καταριψουν την αξια της επιστημης το οτι αυτο εγινε δυνατο μονο χαρη στην επιστημη την ιδια. Ο μυστικιστης ποτε δε θα μπορουσε να φανταστει κατι οπως το quantum entanglement η την υπαρξη των ιδιων των υποατομικων σωματιδιων.
Το θεμα ειναι οτι η αποψη πως ο ανορθολογισμος εχει αξια γιατι εξηγει πραγματα που δεν μπορει να εξηγησει ακομα η επιστημη ειναι εντελως για τα μπαζα γιατι αγνοει τα χιλιαδες πραγματα που η επιστημη ηδη εχει εξηγησει ενα ψιλο selection bias δηλαδη.
Δεν μου κανει εντυπωση παντως που ο lazopolis ταυτιζει τον Αρανιτη με την Εκκλησια. Τα επιχειρηματα του, ειδικα τα περι κβαντομηχανικης χρησιμοποιουνται κατα κορων απο τους απολογητες για να απαξιωσουν τον ορθολογισμο.
http://tinyurl.com/2gcozy
και αντιγραφη εδω με τιτλο «Η Κβαντική Φυσική γκρεμίζει την ιδεολογική τρομοκρατία του Διαφωτισμού»
http://www.oodegr.com/oode/epistimi/kbanta2.htm
Παρότι γενικώς συμφωνώ μαζί σου αγαπητέ/ή Γιόκο Τσόκο (
σόρυ, αλλά είναι καιρός να παραδεχτούμε οτι αυτό το όνομα είναι καλύτερο από το Yochanan) να προσθέσω εδώ οτι η απροσιδιοριστία της κβαντομηχανικής δεν συγκαταλέγεται (τουλάχιστον τώρα) στα πράγματα που περιμένουμε να αλλάξουν, να ερμηνευθούν καλύτερα ή να αποδιασαφηνιστούν στο μέλλον, αλλά μάλλον σαν οριστικό εγγενές χαρακτηριστικό της πραγματικότητας.
Φυσικά, όπως και στην περίπτωση του Godel, χρήση του quantum entaglement και της απροσδιοριστίας για να πείσουμε οτι η πραγματικότητα δεν μπορεί να περιγραφεί αντικειμενικά από την επιστήμη προδίδουν έλλειψη κατανόησης βασικών χαρακτηριστικών της αντίστοιχης θεωρίας, και είναι αστείο να γράφονται και να διαδίδονται με τη βοήθεια ενός συστήματος τίγκα στα τρανζίστορς.
Το ποστ αυτο αποτελει μια παγκοσμια πρωτοτυπια: περιλαμβανει 2 χιουμοριστικες απαντησεις κι ο αναγνωστης ΔΙΑΛΕΓΕΙ ποια του αρεσει πιο πολυ και κραταει αυτη. Ποσοι σχολιαστες μπλογκ σας το εχουν προσφερει αυτο ε; Ποσοι;
——————————————————————————-
Χιουμοριστικη απαντηση Νο 1:
@Yochanan
Λες:
Δεν μου κανει εντυπωση παντως που ο lazopolis ταυτιζει τον Αρανιτη με την Εκκλησια. Τα επιχειρηματα του, ειδικα τα περι κβαντομηχανικης χρησιμοποιουνται κατα κορων απο τους απολογητες για να απαξιωσουν τον ορθολογισμο.
–εννοεις πως παλι, οπως παντα, ο Λαζος λεει μαλακειες ε; Απλα το λες πιο ευγενικα.
——————————————————————————-
Χιουμοριστικη απαντηση Νο 2:
Κατσε να στειλω λινκ στον αρανιτση οτι τον σχολιαζετε. Αν σας γαμησει την Παναγια, θα σημαινει οτι δεν ειναι χριστιανος κ’ δεν εχει σχεση με ορθοδοξια. Εαν αρχιζει απλα να μιλαει και να προσπαθει να σας πεισει, θα φανερωσει αθελα του τον ιεραποστολικο / χριστιανικο του χαρακτηρα. QED.
1: ακόμα και όταν ο Λαζος λεει μαλακίες, περίπτωση που ανήκει σε σύνολο του οποίο το πλήθος πιθανότατα είναι μηδενικό, οι σχετικές προτάσεις είναι κατά Godel μή αποδείξιμες!
2:αυτό, μάλιστα, είναι επιστημονική προσέγγιση. Πάσχει όμως από ένα μικρό πρόβλημα ερμηνείας των πειραματικών δεδομένων: αν μας γαμήσει την Παναγία αποδεικνύει ταυτόχρονα οτι ενδιαφέρεται να μας αλλάξει τη γνώμη και να μας επαναφέρει στον ίσιο δρόμο (του βάθους). Αν αρχίσει να μιλάει με απλά επιχειρήματα θα φανερώσει ένα μειλίχιο μα αδιάφορο προφίλ που ενδιαφέρεται μόνο για την ενίσχυση της μειλίχιας και ιεραποστολικής εικόνας. Άρα θα είναι μόνο κατ’επίφαση χριστιανός δηλαδή καθολικός φραγκολεβαντίνος.
“–εννοεις πως παλι, οπως παντα, ο Λαζος λεει μαλακειες ε; Απλα το λες πιο ευγενικα.”
Σιγουρα τρολαρεις αγαπητε. Ειναι προφανες οτι εννοω πως ειναι πολυ ευκολο να βρεις παραλληλα αναμεσα στον Αρανιτση και τους απολογητες , οπως πολυ σωστα εκανε ο φιλτατος Λαζοπολις, παρα το οτι δεν χρησιμοποιει τη λεξη θρησκεια η χριστιανισμος. Το γιατι το απεδειξα με δυο αρθρα απολογητων που χρησιμοποιουν την ιδια επιχειρηματολογια και ορολογια για να υπερασπιστουν τον ανορθολογισμο της θρησκειας.
Οσο για το δευτερο ειναι ασυναρτησιες που δε βγαζουν κανενα νοημα αν δεν εξηγησεται τι ακριβως εννοειτε.*
*Αμα θες να τρολαρεις πρεπει να δουλεψεις για αυτο. Γραφε τώρα biatch.
Πάντως εγώ έγραψα οτι *δεν* έχει σχέση με την εκκλησία…
(κάτι δεν πήγε σωστά και το ξαναστέλνω, ελαφρώς διορθωμένο)
Χρόνια τώρα διαβάζω τον Αρανίτση, τώρα τελευταία όμως ολοένα και λιγότερο. Λόγω ενασχόλησής μου με τον Οδυσσέα Ελύτη, του οποίου ο Αρανίτσης είναι βαθύς γνώστης, δεν μετανιώνω που τον διάβαζα, αλλά πιστεύω ότι έχει κάπως χαλάσει ή ξεφτίσει τελευταία.
Ο “θρήνος για το βίωμα που χάνεται” άρχισε να μου γίνεται κάπως… απωθητικό σαν στάση ζωής (του Αρανίτση) και -ενώ τον καταλάβαινα πολύ καλά λόγω Ελύτη- αδυνατούσα να βρω διεξόδους στα αδιέξοδα που εξηγούσε, αδιέξοδα που -άλλωστε- δεν ένιωθα να με αφορούσαν πια προσωπικά, έχοντας ξεφύγει μέσω μουσικής και χορού και άλλων τερπνών-μετά-του-ωφελίμου από αυτό τον Γκρίζο Ναό της Αέναης Σιγανοκλαίουσας Εμπειρικής Απελπισίας. Η καλύτερη δουλειά που έκανε όμως, ήταν το ανελέητο ξεσκέπασμα της θρησκοληψίας, π.χ. όταν μίλησε για την Πίστη των πιστών σαν προσμονή απέναντι σε ένα Στήθος ψηλά στον ουρανό, σαν Ιερότητα Πείνας και όχι Πίστης…
Εντελώς τυχαία, πολλά χρόνια αργότερα, γνώρισα μια κοπέλα που είχε καταφέρει να μπει στο προσωπικό περιβάλλον του Αρανίτση και να ακούει γι’ αυτόν διάφορα πράματα, ένα εκ των οποίων τώρα θα σου μεταφέρω, τζαίη:
admin edit, μια και δε μεταφέρθηκε μόνο σε εμένα αλλά σε οποιονδήποτε αναγνώστη και αυτό δεν είναι σωστό
Ο Αρανίτσης τέλος, δεν είναι ανορθολογικός στην πυρήνα της δικής του σκέψης, απλώς είναι… σε μεγάλο βαθμό λανθασμένος. Διότι… βλέπει ένα ηλιοβασίλεμα με τα μάτια του ιδανικού παρατηρητή που το “βιώνει σωστά” και νιώθει το “σωστό” βίωμα να χάνεται. Θα μπορούσε απλώς να αφήσει την αλλοτρίωση να συμβεί και μετά να απαλλαχτεί από αυτήν χωρίς γκρίνια, χωρίς ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ τόσον πολύ μα τόσον πολύ… νεοελληνικό κλαψομουνισμό. Αν μάλιστα, ο Αρανίτσης ακούει την ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ μουσική με αραβικές κλίμακες (ελπίζω όχι) τότε για μένα πάσχει από την χαρακτηριστική Νεοελληνική ασθένεια της εντρύφησης σε αρνητικά συναισθήματα WITH Self-INDULGENCE. Αλλά και κλασσική νάκουγε, πάλι τα ίδια θα έλεγε.
Εύκολο να τον χλευάσουμε σήμερα. Δύσκολο να καταλάβουμε τα βιώματα που τον κατατρέχουν, που είναι και θετικά βιώματα, όπως σε εκείνο το παλιό του άρθρο όπου προέτρεπε τους γονείς να ΜΗΝ έχουν κανένα φόβο, καμία αναστολή στο να αγκαλιάζουν τα παιδιά τους και να έχουν άμεση συναισθηματική επικοινωνία μαζί τους. ΠΟΛΥ σωστό.