Πριν 10 χρόνια ήθελα να αλλάξω τον κόσμο.

Χθες το απόγευμα ήθελα να πάρω 1 12άρι κωλόχαρτο, 1 άβα για τα πιάτα και 1 γάλα.

Και δεν ήταν ένα σπάνιο απόγευμα!

Ούτε -αυτό θα πρέπει να τονιστει- υπαινίσσομαι πως ένιωσα έστω και μια στιγμή άσχημα.

Όλα -μέχρι στιγμής- δείχνουν ότι στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου ο πίνακας θα γράφει Babylon - Δημήτρης: 1-0.

Η συντακτική ομάδα του DKTF (=εγώ) παρ’ όλο που θα πάει στρατό γιατί χέζεται να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις μιας συνεπέστερης με την ιδεολογία της στάσης, ανέκαθεν υποστήριζε με θέρμη τόσο τους αντιρρησίες συνείδησης όσο και τους συμπολίτες μας που μη βλέποντας το λόγο να χάσουν έστω και μία μέρα από τη ζωή τους υπηρετώντας καραβανάδικες αγκυλώσεις, επιδοτώντας μπαστουνοβλαχοχώρια που θα έπρεπε να είχαν ερημώσει εδώ και 100 χρόνια και προσφέροντας την ψευδαίσθηση της ασφάλειας και την αυταπάτη της εθνικής υπερηφάνειας σε ένα μάτσο κομπλεξικές κωλόγριες, επιλέγουν να χρησιμοποιήσουν τις ίδιες τις αδυναμίες του παρανοϊκού συστήματος καταπίεσης που λέγεται υποχρεωτική στράτευση, ώστε να μην πέσουν στη λούμπα.

Η συντακτική ομάδα του DKTF δεν καταλαβαίνει με τι ακριβώς μούτρα αριστερά έντυπα και sites ξεχνούν την εναντίωσή τους στην καταπίεση και εκτοξεύουν ύβρεις του τύπου “φυγόστρατος” σαν τίποτα εθνικόφρονα κατινότσουλα.

Η συντακτική ομάδα του DKTF κι αν δεν είναι σε θέση να παραμείνει συνεπής στις πράξεις, σε καμία περίπτωση δεν παραμελεί την υποχρέωσή της να είναι συνεπής στα λόγια.

Ως εκ τούτου, βροντοφωνάζει:

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΑΪΒΑΛΙΩΤΗ

ΛΑΣΠΗ ΚΑΙ ΣΚΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΕΜΠΝΕΥΣΤΕΣ ΤΟΥ ΑΔΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΘΗΤΕΙΑ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΑΡΑΧΩΡΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΕ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ.