Ο χθεσινός “Ναυτίλος” γράφει για το ασφαλιστικό και αντιπαραθέτει έναν old school δεξιό αθρογράφο (τον Πασαλάρη) σε έναν new school εκσυγχρονιστή αρθρογράφο (τον Κωττάκη). Παρατηρεί (ο Ναυτίλος) ότι ο Πασαλάρης εντοπίζει τη λύση του προβλήματος στο μηδενισμο της εισφοροδιαφυγής (που τώρα είναι -σύμφωνα με τον Πασαλάρη- 31 δισεκατομμύρια ευρώ), ενώ ο Κωττάκης εντοπίζει τη λύση του προβλήματος στην εξάλειψη του φαινομένου “άτομα βγαίνουν στη σύνταξη μετά από 15 ή 20 χρόνια”.

Ο Ναυτίλος συμφωνεί φυσικά με τον Πασαλάρη, ενώ αφήνει τη διακριτική υπόνοια ότι ο Κωττάκης δεν προτείνει πολιτική, αλλά κάνει προπαγάνδα: σε φάση “δεν είναι δυνατόν κύριε Κωττάκη να μας λες ότι όλο κι όλο το ασφαλιστικό πρόβλημα οφείλεται στον τραπεζικό κύριο Γιώργο που πήρε σύνταξη στα 35 του”. Αυτή η θέση του Ναυτίλου είναι τριπλά αυτοσυνεπής. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμφωνεί με δεξιούς (ιδιαίτερα στα λεγόμενα εθνικά θέματα συμφωνεί σχεδόν πάντα με τους πιο πυροβολημένους από δαύτους), και έχει γράψει επανειλημμένα για την επίθεση προπαγάνδας που δεχόμαστε από τους εκυγχρονιστές.

Επίσης δεν είναι η πρώτη φορά που γράφει εκνευριστικότατες μαλακίες που μου τη σπάνε απερίγραπτα.

Σκέφτομαι και γράφω: “Το πρόβλημα της εισφοροδιαφυγής στην Ελλάδα”.

Η Ελλάδα είναι μια χώρα με εργατικό δυναμικό WF~6.000.000 άτομα. O μέσος (μικτός) μισθός στην Ελλάδα είναι S~1100EUR και δίνεται f=14 φορές το χρόνο. Οι μέσες εισφορές είναι p~30% του μισθού. Σε μια ιδανική Ελλάδα που θα πληρωνόσαντε[+] οι εισφορές ολωνώνανε[+], αυτό μας κάνει WF x S x f x p ~ 27 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο. Δυστυχώς τα 31 από τα 27 δισεκατομμύρια τα κλέβουν διάφοροι Κακοί Άνθρωποι, με αποτέλεσμα το ασφαλιστικό μας σύστημα να έχει πρόβλημα.

Τώρα, δεν ισχυρίζομαι ότι τα νούμερά μου είναι απολύτως ακριβή, όμως όταν διάβασα αυτό το “31 δις” αυτομάτως στο μυαλό μου το διαίρεσα με τον πληθυσμό της Ελλάδας, διαπίστωσα ότι αυτό σημαίνει πως ο καθένας μας κλέβει εισφορές 3000 ευρώ, συνειδητοποίησα ότι κατά συνέπεια κανένας δεν πληρώνει εισφορές και απέρριψα το νούμερο ως εξωφρενικό. Δε πρέπει να μου πήρε περισσότερο από μισό δευτερόλεπτο αυτό το πράγμα. Λίγο αργότερα κατάλαβα ότι δεν πρέπει να διαιρέσω με το γενικό πληθυσμό, αλλά με το εργατικό δυναμικό οπότε προφανώς τα 31 δις ακούγονται ακόμα πιο εξωφρενικά. Ακόμα και αν όντως είναι 31 δις η εισφοροδιαφυγή, αυτά δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν λεφτά που θα έπρεπε να δίνονται αλλά μάλλον σαν λεφτά που μαλακωδώς έχει αποφασιστεί ότι θα έπρεπε να δίνονται. Σημαίνει δηλαδή ότι οι εισφορές είναι απαράδεκτα υψηλές.

Και γιατί είναι απαράδεκτα υψηλές οι εισφορές; Μήπως για να συντηρηθεί ένα σύστημα που ένα σωρό άτομα παίρνουν σύνταξη στα 40 τους [ή κατώτατη σύνταξη στα 65 τους χωρίς να έχουν δώσει δεκάρα στη ζωή τους]; Μήπως επειδή το σύστημα είναι σχεδιασμένο (και αντιμετωπίζονταν μέχρι πριν 1-2 χρόνια) για αναλογία εργαζομένων:συνταξιούχους 4:1 ενώ κάποια στιγμή πρέπει να συνηθήσουμε στην ιδέα ότι σήμερα η αναλογία τείνει στο 2:1; Ή μήπως επειδή ένας κακός πλούσιος κύριος που λέγεται Κράτος τα τρώει και πρέπει να του τα βουτήξουμε πίσω;

Ο (εδώ που τα λέμε, πιθανότερα η[%]) τραπεζικός που βγαίνει στη σύνταξη στα 35 μπορεί να μην είναι το πρόβλημα. Είναι όμως ένα από τα προβλήματα, έτσι δεν είναι; Σκεφτείτε, οι συνολικές εισφορές υποτίθεται πως πρέπει να είναι είναι 4:1 με τη σύνταξη, και η γκόμενα το κάνει 17:40 = 1:2.4. Ε, προσθέστε Ν κλασματάκια 4:1 + 1:2.4 + 1:3.5 + 4:1 +… και διαιρέστε με το Ν όπου Ν είναι ο αριθμός των τρέχοντων συνταξιούχων, προς τα πού νομίζετε ότι τείνει αυτό το πράγμα; Ergo, πρόβλημα.

Να ένα άλλο πρόβλημα: έστω ότι έχεις μια αναπηρία ή μια ανίατη ασθένεια. Π.χ. πίεση. Η πίεση δεν περνάει. Πρέπει να παίρνεις χαπάκια όταν ανεβαίνει. Πρέπει να έχεις πάντα τα χαπάκια. Ε, κάθε φορά που είναι να πάρεις καινούριο κουτάκι (αρκετές φορές το χρόνο), πρέπει να στο γράψει γιατρός. Το ΤΣΜΕΔΕ εν προκειμένω σου δίνει 20 ευρώ για το γιατρό, 10 για τη δεύτερη επίσκεψη στο γιατρό τον ίδιο μήνα και από 3 και πάνω πρέπει να περάσει από επιτροπή η φάση. Οπότε πας εσύ κάθε μήνα φερ’ ειπείν, δίνεις 20 σε ένα γιατρό να σου γράψει τα χαπάκια, και παίρνεις 20 από το ΤΣΜΕΔΕ. Δεν έχεις πληρώσει τίποτα, σαν άτομο. Στην ουσία έσπρωξες 20 ευρώ από το ταμείο σου. Ε, πολλαπλασιάστε εικοσαρικάκια με ασφαλισμένους υπερτασικούς με μήνες με χρόνια. Για μια μαλακία. Και στα άλλα ταμεία παρόμοιες μαλακίες. Π.χ. μπορεί να έχεις κομμένο άκρο και να σε περνάνε επιτροπή κάθε χρόνο να βεβαιώσει με ακτινογραφίες και μαλακίες ότι δε φύτρωσε τίποτα καινούριο. Νομίζετε ότι οι ακτινογραφίες είναι τζάμπα; Σοβαρευτείτε. Όχι μόνο στοιχίζουνε, αλλά κατά πάσα πιθανότητα υπερκοστολογούνται καμιά δεκαριά φορές. Ούτε τα μέλη της επιτροπής είναι τζάμπα. Έχω δει συχνά (στα κανάλια) ρεπορτάζ που εστιάζουν στο ανθρώπινο δράμα του ανάπηρου που τον τρέχουνε κάθε τρεις και λίγο. Κανένα ή σχεδόν κανένα δεν ασχολήθηκε με τα λεφτά που χάνονται από αυτή τη διαδικασία[%]. Κι όμως είναι λεφτά που δίνονται χωρίς λόγο, γιατί θα αρκούσε η πρώτη εξέταση. Έχουμε δηλαδή ένα σωλήνα με εκατομμύρια τρυπίτσες και αναρωτιόμαστε αν πρέπει να διοχετεύσουμε περισσότερο νερό ή να συμβιβαστούμε με λιγότερο. Κανείς δεν ασχολείται με την απόδοση του συστήματος.

Βλέπετε η απόδοση είναι έννοια της επιστήμης και της μηχανολογίας. Είναι, σα να λέμε, οδηγίες για ηλεκτρικό πλυντήριο. Αντιπνευματικό πράγμα and whatnot. Είναι -όπως φαίνεται- πολύ πιο συναρπαστικό να ασχολείσαι με ΚΛΕΦΤΕΣ ή ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΟΥΣ ή με κάτι πιο κουλτουριαρέ-ορθοδοξοτρέντι και ψιλοακατάληπτο όπως ΒΑΣΙΒΟΥΖΟΥΚΟΥΣ και “ο Ιερός Αγώνας του Λαού” από τη μία, “η Διόρθωση των Αδικιών” από την άλλη και άλλες απλουστεύσεις, δήθεν υψηλού επιπέδου. Πάρτε το λίγο προς τα κάτω ρε μαλάκες, θα χτυπήσετε κανένα σύννεφο!

Είναι δηλαδή τα παιδάκια στο έρημο νησί και πεινάνε, “τι θα κάνουμε”; “να χωριστούμε σε καουμπόηδες και ινδιάνους και να κάνουμε ότι έχουμε όπλα και άμα σε πετυχαίνω στον ώμο πεθαίνεις και όποιος νικήσει η Μπλε Νεράιδα από τον Μπετελγέζ θα του δώσει φαγητό”. “ναι ψήνομαι”, “τον ήπιες βρωμοϊνδιάνε”…

Έτσι κι εδώ. Η κουβέντα δε γίνεται καν για το ασφαλιστικό. Γίνεται σε επίπεδο Εμείς και οι Άλλοι. Το ασφαλιστικό είναι εντελώς αφορμή. Λοιπόν εγώ δεν είμαι ούτε με Εσάς ούτε με τους Άλλους (όποιοι κι αν είστε εσείς) και λέω για αρχή να αφήσετε στην ησυχία τους το Δίκιο, το Ιερό, το Σωστό και όλη την τρελοπαρά και να ξαναθυμηθείτε καμία προπαίδεια και κυρίως σε τι ακριβώς χρησιμεύει. Γιατί αλλιώς δε μας βλέπω καθόλου καλά. Άντε μπράβο.

Metapart[#]: αποποίηση ευθυνών

Επειδή παρεξηγούμαι συνέχεια να διευκρινίσω ότι όλα αυτά εδώ πέρα δεν τα γράφω σαν ξερωγώ συμβουλές από ψηλά. Τα γράφω γιατί έτσι γουστάρω. Αν προσέξετε την άδεια χρήσης, έχει και κομμάτι αποποίησης ευθυνών. Το αυτονόητο δηλαδή. Βλέπω καμιά φορά διάφορους να μου κουνάνε κείμενα του Χ ή του Ψ για το θέμα Ζ και να είναι σε φάση “να ρε αφού το λέει ο Χ”. Και τι παναπεί “το λέει ο Χ” ρε φίλε; Είναι Ζ-ολόγος ο Χ ή ο Υ; Και μήπως το Ζ είναι τέτοιο που από από τη φύση του καθιστά λίγο αστεία την ιδέα του να υπάρχει Ζ-ολόγος, ή μήπως οι Ζ-ολόγοι είναι πάρα πολύ λίγοι και δεν έχουν ακουστεί καθόλου στη μέχρη τώρα συζήτηση; Θέλω να πω, σύμφωνα με βασική αρχή της λογικής το ποιος λέει κάτι δεν είναι (από μόνο του και τις περισσότερες φορές) κριτήριο για να το πάρεις στα σοβαρά. Οπότε χέστε με. Και νομίζω ότι έτσι το βλέπει και ο Ναυτίλος, λόγω αυτής της φρασούλας από την απάντησή του σε έναν αναγνώστη του:

Εν πρώτοις, κύριε, η στήλη δεν γράφει ψέματα (τουλάχιστον όχι εν επιγνώσει), κουταμάρες γράφει αλλά ψέματα όχι.

Πρώτα απ’ όλα να διευκρινήσω ότι κι εγώ όταν απαντάω εννοώ το ίδιο, αλλά η διατύπωση που προτιμώ είναι “άντε γαμήσου ρε μαλάκα”. Κι αυτό γιατί εξυπακούεται πως είμαστε καλοπροαίρετοι από τη στιγμή που απλά λέμε τη γνώμη μας και είναι προσβλητικό να ισχυρίζεται κάποιος το αντίθετο. Και δεύτερον γιατί με αυτή τη φράση ο Ναυτίλος παραδέχεται ότι δεν είναι αυθεντία πράγμα που, ΟΚ, υπό Κ.Σ. το ύφος του δεν το πολυπροδίδει και έτσι αποδεικνύεται καλούλης ρε παιδί μου και μου βγαίνει ένα “έλα ρε συ Ναυτίλε, ψυχούλα είσαι τελικά.. :’(”.

Τελικά μάλλον μου αρέσει κατά βάθος να διαβάζω Ναυτίλο και μάλλον του πατέρα μου του αρέσει καταβάθος να βλέπει Λαζόπουλο. Βέβαια όχι επειδή συμφωνούμε μαζί τους.

Ωστόσο παραμένει το γεγονός ότι με το ασφαλιστικό καίγεται ο κώλος μας.

–
+ απλά θυμίζω τη “γλυκιά λαλιά του Πύργου” που έχει εξυμνήσει ο Ναυτίλος σε παλιότερο άρθρο του.
% …δημοσιογράφοι…
[#] είναι μέρος του κειμένου, ενταγμένο στη ροή του όπως φαίνεται στο τέλος, αλλά ταυτόχρονα μιλάει *για* το κείμενο. Βασικά δε νομίζω να υπήρχε αυτή η λέξη μέχρι πριν 5 λεπτά και αν υπήρχε σχεδόν σίγουρα σήμαινε κάτι άλλο. Αλλά δεν ήθελα να το πω appendix ή ΥΓ

(απεργοσπαστικό)

Σήμερα ο καιρός στην Πόλη ήταν πολύ συννεφιασμένος το πρωί, αλλά προς το απόγευμα βγήκε ήλιος. Σε γενικές γραμμές έκανε κρύο και κάθε τόσο έβρεχε. Επίσης η Πόλη ήταν γεμάτη Τούρκους που κοιτάζανε τις δουλειές τους αντί να ασχολούνται με το πώς να μας εξολοθρεύσουνε, πράγμα που με δεδομένες τις μαλακίες που διαβάζω κάθε μέρα στις εφημερίδες και βλέπω στην τηλεόραση δε μπορεί παρά να είναι συγκλονιστική είδηση.

είναι η καλύτερη απόδειξη για το προηγούμενο ποστ μου. Η ενημέρωση που προσφέρουν στον κόσμο οι Έλληνες δημοσιογράφοι είναι αρνητική (δηλαδή του κλείνουν τα μάτια αντί να τα ανοιγουν), and no two ways about it.

(hint: διθυραμβικό δισέλιδο αφιέρωμα στο www.magnegas.com)

Το κοινωνικό κόστος προβλέπεται δυσβάσταχτο.

Δηλαδή φανταστείτε, όχι φανταστείτε τώρα στις 27/11 να συμβεί κάτι πραγματικά συγκλονιστικό και να μην υπάρχουν δημοσιογράφοι να το διαστρεβλώσουν σύμφωνα με την ασχετοσύνη τους, να το πετσοκόψουν σύμφωνα με τις προκαταλήψεις τους και τελικά να το θάψουν σε κάποιο μονόστηλο στου Πούτσου τ’ Αρμένη επειδή το πρωτοσέλιδο θα ασχολείται με κάτι παντελώς άσχετο που θα συμφέρει το αφεντικό τους.

Κατά τα άλλα, το να σε βάζουν στο ίδιο ταμείο με δημοσιογράφους και δικηγόρους είναι σα να σε βάζουν στο ίδιο ταμείο με χαφιέδες και κονσιλιέρι. Και το να θεωρούνται αυτοί “επιστήμονες”[*] λέει πολλά για το πολιτισμικό επίπεδο της χώρας. Τι επιστήμες έχουμε; Την επιστήμη του να χρησιμοποιείς ένα δαιδαλώδες σύστημα νόμων για να αποκομίζεις κέρδος, και την επιστήμη του να κλείνεις τα μάτια του κόσμου σε αυτό το χάλι.

Προφανώς δε θα περάσει αυτό το πράγμα (η ενοποίηση), ή μάλλον είναι πολύ μεγάλη συζήτηση το αν και το πώς πρέπει να περάσει αυτό το πράγμα, αλλά σόρι, όταν βλέπω τα #1 τσιράκια του συστήματος να μιλάνε για “ληστρικό κράτος” (που αν είναι Χ ληστρικό, τουλάχιστον το Χ/2 οφείλεται στο ότι μας ληστεύει για λογαριασμό των εκδοτών και των διαπλεκομένων, με την απόλυτη συνέργεια των δημοσιογράφων και ιδιαίτερα των πρωτοκλασάτων), το μόνο που θέλω να κάνω είναι να καγχάσω. Άντε γαμηθείτε ρε, που μου ανακαλύψατε το 2007 ότι το κράτος είναι ληστρικό.

Ήρθαν για την υγεία, και δεν είπα τίποτα: το αφεντικό μου προμηθεύει στα νοσοκομεία 40 ευρώ το κουτάκι με τις ασπιρίνες.
Ήρθαν για τους φορολογούμενους, και δεν είπα τίποτα: το αφεντικό μου με τους φόρους τους φτιάχνει δρόμους στο τριπλάσιο της τιμήςτους.
Ήρθαν για τη δημοκρατία, και δεν είπα τίποτα: έτσι κι αλλιώς το αφεντικό μου ανεβοκατεβάζει όποιον γουστάρει.
Έτσι όταν ήρθαν για εμένα, όλοι βροντοφώναξαν με ανακούφιση: “βαράτε τον στ’ αυτιά τον αλήτη το ρουφιάνο”.

ΥΓ: Το ποστ θα μπορούσε να αγγίζει την ουσία του προβλήματος, αλλα επέλεξα να ασκηθώ στο λογοτεχνικό ύφος της κωλοφυλλάδας.

[*] ειδικά οι δημοσιογράφοι πολέμησαν με απροκάλυπτη λύσσα τους αποφοίτους των ΑΕΙ Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ, γιατί οι πτυχιούχοι θα τους χάλαγαν την πιάτσα.

Συγνώμη, αυτή τώρα είναι άποψη computer scientist ή άποψη εξάχρονου που του έβαλαν “Σκέφτομαι και γράφω: η κακιά πειρατεία”;

(via)