ich bin ein Auslander (3/many)
[a3]
Αυτό είναι ένα ποστ που ήθελα να κάνω πάνω από ένα χρόνο, αλλά όλο το ανέβαλλα γιατί οι σκέψεις μου πάνω σε αυτό το θέμα είναι αρκετά πολύπλοκες και διαρκώς λαμβάνω καινούρια στοιχεία υπόψη μου και τέλος πάντων θα βγει πολύ παραπάνω από 1000 λέξεις που είναι ένα φυσιολογικό μέγεθος για ένα τεράστιο ποστ. Με αφορμή όμως την “πρόκληση” του Μανόλη Βαρδή, που είναι εντυπωσιακά χαρακτηριστική μέσα στη γραφικότητά της, αποφάσισα να το γράψω για να κλείνει μια και καλή αυτό το θέμα. Επίσης θα είναι λίγο σκόρπιο γιατί αποφάσισα να γράφω τα ποστ με λιγότερο LISP-ish τρόπο και να γράφω όσους δεν τους αρέσουν τα ποστ εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Πάμε λοιπόν:
Ο εθνικιστικός παροξυσμός μπήκε στη ζωή μου μια μέρα του ‘92, που τα σχολεία έκλεισαν για να πάμε στο συλαλλητήριο για την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Φυσικά δεν πήγα, γιατί ήμουν 12 χρονών και είχα πολύ καλύτερα πράγματα να κάνω από το να τρέχω σε συλαλλητήρια, όμως λίγους μήνες αργότερα έμαθα ότι πήγε η γιαγιά μου.
“Και τι έκανες εκεί γιαγιά;”
“Πήρα το μικρόφωνο και τους τα είπα όλα.”
“Ποιο μικρό(φ)… τι τους είπες δηλαδή;!;”
“Και για το Μεγαλέξανδρο τους είπα, και για τη Μακεδονία μας τους είπα και για τα τομάρια τους Σκοπιανούς που όταν είχε πάει η μάνα σου θέλανε να λαδωθούνε για να την αφήσουνε να μπει. ‘Είμαστε περήφανοι που είμαστε Έλληνες -τους είπα- και να ξέρετε καθάρματα ότι πρώτα θα πεθάνουμε και μετά θα μας κλέψετε την ιστορία μας, που όταν ήμουνα μικρή ήταν δίπλα ο ναύσταθμος και κάνανε παρέλαση οι ναύτες κι ήταν όλοι κάτι παλικάρια ίσαμε εκεί πάνω και θα έρθουν τώρα οι… μισοριξιές, οι παλιάνθρωποι να μας πούνε ότι ο Φίλιππος ήτανε σαν τα μούτρα τους! Και μετά στάθηκα έτσι και τραγούδησα ‘Σε γνωρίίίίίζαποτηνκόόψη του σπαθιούουουου την τρομερή…’”
(Εδώ θα έμπαινε ένα πνευματώδες σχόλιο, αλλά καμιά φορά το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να βραχυκυκλώσεις…)
Ίσως νομίζετε ότι μειώνω τη γιαγιά μου. Δεν ισχύει. Η γιαγιά μου είναι από τα πιο αξιόλογα άτομα που ξέρω. Έχει πολύ καλή μόρφωση για τα δεδομένα της γενιάς της (απόφοιτος 12ετούς εκπαίδευσης). Έχει χιούμορ. Έχει τρομερό τσαγανό και αίσθηση υπερηφάνειας (στα 20 της αντιμετώπισε το εχθρικό αρβανιτόσογο του άντρα της[/] και κατάφερε να επιβληθεί). Έχει ένα είδος απαισιόδοξου κυνισμού που καθοδηγεί την κοινωνική συμπεριφορά της σε πολύ ορθολογική τροχιά. Ακόμα και τώρα, στα εβδομήντα και της, με χίλια δυο προβλήματα που εμένα τουλάχιστον θα με είχαν τσακίσει προ πολλού (ή τουλάχιστον έτσι νομίζω), κρατάει εκπληκτικά γερά. Και τότε ήταν μια δυναμική πενηντάρα που μετά από χρόνια κόπων έβλεπε επιτέλους τα πράγματα να γίνονται κάπως καλύτερα [\]).
Στις πάμπολλες αρετές της γιαγιάς μου όμως δε συγκαταλέγεται η βαθειά γνώση της ιστορίας της Μακεδονίας, ούτε εδώ που τα λέμε έχει καμιά φοβερή εμπειρία στο αντικείμενο των διεθνών σχέσεων. Για την ακρίβεια δε νομίζω να την είχε απασχολήσει ποτέ το συγκεκριμένο ζήτημα μέχρι περίπου ένα μήνα πριν το συλλαλητήριο. Μέσα σε ένα μήνα και με αποκλειστικό input διάφορες εκπομπές στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση [κυρίως εκείνες στις οποίες παίρνουν τηλέφωνο γειτόνισσες και λένε το μακρύ τους και το κοντό τους], αναπλήρωσε τις γνωσιακές τις ελλείψεις σε ένα ζήτημα που δεν ήξερε καν ότι έπρεπε να την απασχολεί. Και το αποτέλεσμα σας το περιέγραψα.
Νομίζω ότι η γιαγιά μου δε διαφέρει σε πολλά πράγματα από το 60-80% (ανάλογα με το πολιτικό κλίμα και την εταιρεία δημοσκοπήσεων) των συμπολιτών μας που θεωρούν το Μακεδονικό εθνικό ζήτημα.
Ισχυρίζομαι μάλιστα ότι το Μακεδονικό είναι στον πυρήνα του αποτέλεσμα ενός συλλογικού πανικού που πήγε τη χώρα αρκετά χρόνια πίσω και μάλιστα σε μια εποχή που τα πάντα ήταν ρευστά και η μεγαλύτερη προτεραιότητά μας θα έπρεπε να ήταν πώς θα πορευτούμε μπροστά.
Ισχυρίζομαι επιπλέον ότι αυτό το πισωγύρισμα αφού θωπεύτηκε και απέκτησε καθεστώς ‘ταμπού’ έχει πλέον τη δικιά του δυναμική και εκδηλώνεται με διάφορους άλλους τρόπους.
Θα μπορούσαμε να είχαμε εμπλακεί στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας (όπως ζητούσαν τότε κάποιοι θερμόαιμοι) ή θα μπορούσε (λέμε τώρα) η αναγνωρισμένη σε dt Μακεδονία να είχε προσαρτήσει τους μισούς νομούς της Β. Ελλάδας. Σε καμία από τις δύο περιπτώσεις δε θα είχε γίνει τόσο μεγάλο κακό στην ελληνική κοινωνία. Και δεν εννοώ οικονομικά ή ανθρωπιστικά.
(to be continued όποτε μπορέσω)
Σημειώσεις
—————
[-] διάφορα επίθετα που δεν τα θυμάμαι
[/] μιλάμε για τρομερούς κωλάνθρωπους, ακόμα και τα μέσα αρβανίτικα δεδομένα, που χρησιμοποίησαν ενάντια στο ζευγάρι όλα τα διαθέσιμα μέσα, συμπεριλαμβανομένου του κοινωνικού και οικονομικού λοκ-άουτ.
[\] ιδιαίτερα -κατά τη γνώμη της- από τη στιγμή που έπεσε το ΠΑΣΟΚ.
The term “Macedonia” and all its derivatives are registered trademarks of the Hellenic Nation.
December 4th, 2007 at 2:32 pm
Δε βαριέσθε, και εμάς μας είχε πιάσει τότε μία εθνικιστική υστερία για να πήξει μετά η γκλάβα (Λέξις σλαβικής προελεύσεως) ημών ωσάν Μετσοβόνε και να κατανοήσωμεν το ηλίθιον του πράγματος.
Τώρα, η πιθανότερη (σύνθετη) ονομασία του Σλαβομακεδονικοαλβανικού κράτους
θα είναι “Μακεδονική Αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Βουκεφάλα και του Μακεδονικού Χαλβά”.
Αυτή μετά θα παρουσιαστεί κατόπιν σαν μεγάλη επιτυχία διότι δεν τους αφήσαμε να ονομαστούν Μακεδονία σκέτο.
Άμα καθ’ όλη την διάρκεια της βασιλείας του Τίτο δεν δίνεις δεκάρα για το όλο θέμα τότε τι μύγα σε τσιμπάει το 91-92;
Κι άμα δεν συμβιβάζεσαι με Νεά, Άνω, ή Σλάβο Μακεδονία και την τρέχουσα σημαία τους χωρίς τον ήλιο της Βεργίνας, λούσου μία “Македонија” στο κεφάλι το 2007 να ‘χεις να πορεύεσαι.
Το άνω κεφάλι είναι για τις αποφάσεις, όχι το κάτω, Αμάν.
December 5th, 2007 at 12:15 pm
τσίμπα ένα σχόλιο δώρο…
Hoorah! Τώρα έχεις δύο σχόλια…
December 5th, 2007 at 3:10 pm
Μου τη σπάνε τα σχόλια όταν δεν έχω τελειώσει αυτό που θέλω να πω. Και δε νομίζω ότι είσαι ο μπουχέσας.
December 5th, 2007 at 5:33 pm
έχει τύχει σε κανέναν σας να κάνετε ποστ όπου… οι επισκέπτες είναι αυξημένοι πολύ, αλλά τα σχόλια ανύπαρκτα;
Αν ο κόσμος δεν μιλάει, μπορεί να σε αγνοεί, αλλά μπορεί και να τον έχεις κάνει πραγματικά να σκεφτεί πολύ(*)
(*)σαν τον χοίρο που πάει να κλάσει - έλεγε η δική μου γιαγιά.
Σωστός ο πολσμάνεν.
Πολσμάνε,
ΕυχαρισΘώ.
December 5th, 2007 at 5:47 pm
Είναι νομίζω χρέος και αποστολή των πραγματικών πνευματικών ανθρώπων να καταβάλλουν μια συνεχή κι αέναη προσπάθεια προκειμένου να αφυπνίσουν απαίδευτα και δηλητηριασμένα στην ψυχή όντα, κενού πνευματικού περιεχομένου.Αυτή η παράμετρος είναι σημαντική.
ΚΡΑΤΗΘΕΙΤΕ!ΕΡΧΕΤΑΙ ΕΝΤΟΣ ΟΛΙΓΩΝ ΜΗΝΩΝ Η ΙΣΟΠΕΔΩΤΙΚΗ -ΟΣΟ ΠΟΤΕ- ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΗΣ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΣΚΑΤΙΛΑΣ.
(Ο κώδικας και τα γραφικά ετοιμάζονται βασανιστικά και σύντομα θα δείξουν από μια καλή οπτική την σκατίλα του βόθρου…)
December 5th, 2007 at 6:02 pm
Σοβαρά, ΚΙ ΕΣΥ;
Ξέχασα το λυχνάρι μέσα στο πιθάρι, αλλά ο Διογένης (ο παλιός μας φίλος) βαστά γερά, κρατώντας τσίλιες…
Γερά, δυνατά και ελλληνικά…
December 5th, 2007 at 9:20 pm
δε συγκαταλέγεται η βαθειά γνώση της ιστορίας της Μακεδονίας
γιατίς άραγε οφείλουμε να είμαστε βαθείς γνώστες του αντικειμένου της ιστορίας (και των διεθνών σχέσεων λέγω) ώστε να μην πιανόμαστε στα αφελή δίχτυα εθνικιστικώνξερωγώ εξάρσεων? και να υψώνουμε τάχα μου ψηλά τη σημαία του καικαλά πατριωτισμού??
όχι σοβαρά άμα είναι να πάμε να εντρυφήσουμε ούλοι στα πιο εξεζητημένα εδάφια του Μακεδονικού. είναι έτσι?? τότε ζήτω που καήκαμε (πολλάκις)
απορία ενός περίπουαδαούς
December 6th, 2007 at 1:12 am
Η γιαγιά του βάτραχου μου ζήτησε να ποστάρω το ακόλουθο λινκ
http://www.greekalert.com/2007/12/8.html
Επίσης, του ζητά να φορέσει το ζιπουνάκι με την εικόνα του Παύλου
Μελά που του έπλεκε στο προηγούμενο συλλαλητήριο, το 1992.
December 6th, 2007 at 9:25 am
Ρεαλιστικό και θαρραλέο ποστ. Πώς φαίνεται η νεανικότητά σας και η αναγκαία φυγή προς τα εμπρός που σας διακρίνει ; Αλλά και η γιαγιά, υπέροχη μου φαίνεται. Να την χαίρεστε και να μαθαίνετε από αυτήν.
Καλημέρα, έχετε δίκιο, μπλεγμένοι μέχρι τα μπουνια είμαστε
ριτς
December 6th, 2007 at 11:46 am
nomizw oti h giagia, pou mou eixe pei thn idia istoria kai eixa niwsei perifanh giati eimai ligo pio vlhmma apo sena, den phge sto sullalhthrio, alla PHRE thlefwno ston antenna (mallon) kai kanane apeu8eias metadosh tou thlefwnhmatos sto sullalhthrio!! megaleiaaaaaaaaaaaa
December 6th, 2007 at 12:30 pm
leda ase. H dikia mou akomh pairnei thlefwna sta kanalia.
j, kokkala exei gmt? ante perimenw th synexeia.
December 6th, 2007 at 12:54 pm
Συμφωνω με τις σκεψεις σου. Συμμεριζομαι την σκοπια απο την οποια βλεπεις τις σχεσεις των ανθρωπων στην κοινωνια, αυτο που δεν μπορω να καταλαβω ειναι η αδιαλακτη και προσβλητικη συμπεριφρα σου απεναντι στους ανθρωπους που δεν συμμεριζονται τις αποψεις σου.
December 6th, 2007 at 5:44 pm
Η απάντηση καλύπτεται στο FAQ του blog.
December 6th, 2007 at 11:45 pm
Το Μακεδονικό λοιπόν πάλι…
Εγώ το είπα και το ξαναλέω. Κάναμε λάθη. Αλλά: Η σημαία, το όνομα και το παλιό Σύνταγμα είναι agressive moves. Το burden της απόδειξης ότι τα Σκόπια δεν έχουν αλυτρωτισμούς δεν βαραίνει το ΥΠΕΞ της Ελλάδας, αλλά το αντίστοιχο των Σκοπίων.
December 8th, 2007 at 2:46 am
Σωστος j, οσον αφορα την αποδω εθνικιστικη μαλακια βεβαια.
Αλλα οι ξενοφοβικοι παλιγγενετικοι εθνικισμοι, οπως αυτος που εκφραζεται απο τους Μακεδονες, αποτελουν οντως κινδυνο σημερα. Για τους ιδιους κυριως, φυσικα…Για την κοινωνια τους.
Περιμενω συνεχεια.
December 23rd, 2007 at 8:24 pm
Θα ηθελα να ρωτησω τον προλαλήσαντα κ.Alkibiades (??!)
Δηλαδή θελετε να πειτε οτι εμείς (που εχουμε ξεπερασει τον δικό μας ) οφείλουμε να σώσουμε τους ”Μακεδόνες” ”απο τον ” ξενοφοβικο παλιγγενετικο εθνικισμο΄΄ τους; Και μαλιστα αυτό να το κανουμε αφιλοκερδώς ; Για το καλό τους;
-Η μήπως οτι το να ξεπερασουν τον δικο τους εθνικισμό ειναι δικο τους προβλημα και καθήκον οπως αλλωστε το καναμε κι εμείς προ ολλού και τωρα ατενίζουμε ευθαρσώς το Ευρωπαικό μας μέλλον απαλλαγμένοι απο καθε είδους ”ξενοφοβικο παλιγγενετικο εθνικισμό”;