Αν συνεχίσεις στην λατινοαμερικάνικη παραγωγή, δες το πρόσφατο του Cesar Aira: “An Episode in the Life of a Landscape Painter”. Το βιβλιαράκι είναι 97 σελίδες, αλλά πολύ σκληρό!

Καλή χρονιά και ευτυχισμένο 2008 αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί.

[Kaln tyxn me tnv Samba, J. Exw kai gw eva Sambaserver poy kata diastnmata payei va eivai server... kai prepei va brw giati Dev to brnka edw alla dev peirazei]

Parakalw va mnv sygxrwtizoyme oiktrotntes typoy “Da Vinci Code” me tnv mikroyla Remedios toy Markes, n me to koryfaio “Ekkremes”. Av mas trwei to kwlaraki mas gia tetoia, 8eoys kai kwdikes, as diabasoyme toylaxistov to “Roger’s Version” toy John Updike.

Yparxoyv megaloi paravo.i.koi syggrafeis (Pynchon, DeLillo, Mailer…) kai mn paravo.i.koi (Updike, Eco — ki as egrapse to parapavw koryfaio povnma syvwmosiologias) wste va mnv yparxei kairos gia toys Mpraoyv tns oikoymevns.

Kai… prosexete re, mnv kolastei kaveis …kobovtas to se3.

iv- “toyto poieite eis emnv avamvnsiv” :-DDD -mooyvt

[Poios pnge sto ANTI gia Mpost?! Emeva eixe o pateras moy palies EKLOGES. Ekei va deite Mpost ]

αλλά ρε πούστη, δε θυμάμαι και καλά.

μπράβο κκ ωραίο ποστ

Το αγαπημένο μου βιβλίο συνομωσιολογίας ήταν “Το Εκκρεμές” του Φουκό.

Για το άπαρτο του όρους την είδα και εγώ την εκπομπή κανωντας παρόμοιες σκέψεις, κυρίως όσων αφορά το ίντερνετ.

Α και το δόγμα της τριαδικότητας εκφράστηκε πρώτη φορα στη Νίκαια το 325 μεχρι τοτε επαιζαν διαφορα οπως πχ ο Αριανισμος που επικρατησε κιολας για αρκετες δεκαετιες χαρη στον Μεγαλο Κωνσταντινο.

Ο Pratchet με διασκεδασε αφάνταστα αλλα πρόσφατα διάβασα το τελευταίο του βιβλίο και έμεινα απλως πολυ ευχαριστημένος. Πρόσφατα είχε και την ταινία Hogfather στην μεταμεσονύχτια ζώνη, σε κάποιο κανάλι. Μέτρια.

Σήμερα το βράδυ είχα μια ωραία για τη μοναδα 731 της Ιαπωνιας στο Σκαι. Το Άουσβιτς της Κίνας. Εδειχνε ενα κυβερνητικό εθνίκι ιστορικό Ιάπωνα να λεει δεν έχουμε στοιχεία και η δημοσιογραφος του ετριψε μια βαλιτσα στοιχεία στη μούρη. Η αντίδραση του εθνικιού αναμενόμενη: Ντροπή > θυμός > άρνηση πραγματικότητας (”πλαστά”). Η εθελοδουλεια…

Τα χριστιανικά βιβλία από τον τρίτο αιώνα και μετά κυκλοφορούσαν δεμένα με ράχη σαν τα σημερινά και με εικόνες. Μέχρι τότε είχαν κυρίως παπύρους που ξετυλίγονταν κι απ’ τις δυο μεριές. Ο πάπυρος είναι μέσο σειριακής προσπέλασης: για να ανοίξεις στο 7ο κεφάλαιο πρέπει να περάσεις τα πρώτα 6. Απευθύνεται κυρίως σε γραφιάδες που έτσι κι αλλιώς ήταν ιδεολογικά αμετάπειστοι. Το βιβλίο είναι μέσο τυχαίας προσπέλασης: Για να φτάσεις στο 7ο κεφάλαιο απλά ανοίγεις στο 7ο κεφάλαιο. Βάλε και τις εικόνες και έχεις το πιο user friendly μέσο της εποχής που βάστηξε για 1700 χρόνια και βάλε.

Ναι, αυτό θα ήτανε σίγουρα. Δεν έπιασαν το target group.

ὁ ᾽Ιησοῦς ἐλάλησεν αὐτοῖς λέγων· ἐδό θη μοι πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς. πορευθέν τες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος

῾Η χάρις τοῦ Κυρίου ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ κοινωνία τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος μετὰ πάντων ὑμῶν· ἀμήν.

ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν.

Ματθαίος, Παύλος, Ιωάννης…