άντε πάλι
Διαβάζω στον χθεσινό «Ριζοσπάστη» (στον «Ημεροδρόμο» του κ. Νίκου Μπογιόπουλου) ότι 167.000 εργάτες σκοτώνονται κάθε χρόνο την ώρα που δουλεύουν, στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ο αριθμός είναι συγκλονιστικός. (Ναυτίλος 18/1/2007
Ποιος αριθμός; Το “1 άτομο στα 3.000″; Αυτό το νούμερο θα μπορούσες να το πεις δυσκολοχώνευτο αν δεν ήταν καμιά δεκαριά φορές μικρότερο από τον αριθμό των θανάτων από βαρυστομαχιά. btw τουλάχιστον ένας από αυτούς ήταν στην εφημερίδα σας. Δυστυχώς δεν υπάρχει άρθρο της στο οποίο να μπορώ να σας παραπέμψω (γιατί άραγε)…
Οπότε βρείτε κάτι θεαματικότερο να συγκλονιστείτε κι εσείς και ο κ. Νίκος Μπουγιόπουλος του Ριζοσπάστη. Για παράδειγμα το γεγονός ότι τα εργατικά ατυχήματα έχουν μειωθεί κατά 27% στην ΕΕ15 την τελευταία δεκαετία, και κατά 22% στην ΕΕ27 την τελευταία πενταετία, ενώ στην Ελλάδα έχουν μειωθεί πάνω από 50% από το 1994.
pe8ainoun ka8e xrono 1,7 muria kosmos apo barustomaxia?!
Από “επιπλοκές του πεπτικού συστήματος” ακριβέστερα και ΟΚ δεν είναι 1.7 μύρια είναι καμιά εκατονπενηνταριά χιλιάδες αλλά ξέμεινε από τη φάση που είχα ένα παραπάνω μηδενικό για τον πληθυσμό της Ευρώπης στις πράξεις μου.
de katalabe mallon o en logw blakas (nautilos) oti polloi apo tous 170T pe8ainoun apo fusika aitia kai apla tuxainei na einai sth douleia(=polu pi8ano).
Απλά 170K είναι μεγάλο νούμερο μέχρι να συνειδητοποιήσεις ότι είναι ένας στους 6000 Ευρωπαίους, ένας στους 3000 εργαζόμενους και 1 στους 14 θανάτους. Επίσης η ΕΕ έχει τις καλύτερες εργασιακές συνθήκες στον κόσμο και στην παγκόσμια ιστορία που σημαίνει ότι ο Στάθης και ο “Ρ” θα δυσκολευτούν πολύ να με πείσουν με απτά παραδείγματα ότι αυτό το νούμερο συνιστά επιδείνωση της θέσης των εργαζομένων. Για παράδειγμα στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης έχουμε μείωση πάνω από 40% από τότε που μπήκαν στην ΕΕ.
Όσο για αυτό που είπες αστειευόμενος, στη στατιστική όντως περιλαμβάνονται όλοι οι θάνατοι που συμβαίνουν εν ώρα εργασίας, λ.χ. το αυτοκινητιστικό που παθαίνεις πηγαίνοντας σε κάποιο meeting. Σαφώς δεν πρόκειται μόνο για τα αμιγώς εργασιακά ατυχήματα. Για την ακρίβεια από τους 64/100.000 θανάτους που οφείλονται σε μη φυσικά αίτια, οι 16 είναι αυτοκινητιστικό και μόνο οι 11 πτώση ή δηλητηρίαση (τα συνηθέστερα εργατικά ατυχήματα).
Συγγνώμη αλλά 1 στους 14 θανάτους (ειδικά εικάζω αν το ανάγεις ως ποσοστό των θανάτων στον ενεργό πληθυσμό 18-65) είναι πολύ μεγάλο νούμερο - δεν μιλάμε για την Ινδία, μιλάμε για την ΕΕ.
Τα νούμερα για την Ελλάδα στον πίνακα όπου παραπέμπεις έρχονται μάλλον (υποθέτω ανάλογα πώς ορίζεις τα σοβαρά ατυχήματα) σε αντίθεση με τα δεδομένα του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (που φιλοξενείται και αυτή σε σάιτ της ΕΕ) κατά το διάστημα 2000-2005 (δες την σχετική μεταβολή από 2000 ως 2005 στα ατυχήματα) και αυτό δεν συνεκτιμά πως εργατικά ατυχήματα που αφορούν (ειδικά ανασφάλιστους) μετανάστες υποαναφέρονται στην χώρα μας. Για την αναντιστοιχία αυτή δεν έχω προφανή εξήγηση, αλλά προτιμώ την πρωτογενή πηγή…
den asteieuomoun
άμα αυτό το 165.000 δε γίνει 0 δε θα ησυχάσουν μωρέ, δεν τους ξέρεις;
εάν
τα εις βάρος των υπέρ της εργατιάς και μπλα μπλα δε συμμαζεύεται>0
τότε
είναι ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ, ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ, ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ!
ουχ ουχ ουχ
πως το λέει ο *λαός* να δείς….
α ναι!
“εδώ ο κόσμος καίγεται και το μουνί χτενίζεται……”
Νόμιζα ότι για αυτήν τη φράση, το “ο κόσμος καίγεται” ανταποκρίνεται ότι έχεις τόσους χιλιάδες νεκρούς εργάτες, και το “το μουνί χτενίζεται” στο ότι ασχολιόμαστε με τα επί της διαδικασίας του DVD αντί του πραγματικού προβλήματος.
Το ότι ο αριθμός των ατυχημάτων μπορεί να μικραίνει (μπορεί να το ελέγξω αυτό, ίσως να έχεις δίκιο) δεν σημαίνει ότι με σκοπό το κέρδος, δεν υπάρχει αμέλεια στην προστασία των εργαζομένων. Ακόμη και σε δημόσια έργα (ολυμπιάδα) ή σε μεγάλης κλίμακας οργανισμούς/εταιρείες (ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη). Ατυχήματα μπορεί να συμβαίνουν, είτε από βαρυστομαχιά, είτε στους δρόμους, είτε αλλού. Μία ανάλυση των αιτίων των ατυχημάτων είναι πιο χρήσιμη όμως. Το άρθρο του Μπογιόπουλου κάνει μια πολιτική ανάλυση σε αυτά τα νούμερα, όχι μόνο στατιστική.
Λοιπόν ας ξεκίνησω με μια παγκόσμια σταθερά: το πιο επικίνδυνο πράγμα στη ζωή είναι η ίδια η ζωή γιατί με πιθανότητα 1 μέσα σε 100 χρόνια θα πεθάνεις.
Να συνεχίσω με μια δεύτερη παγκόσμια σταθερά: Σεισμοί γίνονται, γίνονται, και θα γίνονται. Άρα είναι επίσης επικίνδυνο να μένεις μέσα σε σπίτι γιατί η πιθανότητα να γίνει σεισμός που θα γκρεμίσει το σπίτι σου είναι πεπερασμένη.
Μπορούμε φυσικά να θεσπίσουμε αντισεισμικό νόμο που θα επιτρέπει την κατασκευή οικιών που θα αντέχουν μέχρι 7 και βάλε ρίχτερ σεισμό (τεχνικά είναι δυνατόν). Τότε η πιθανότητα να μας πλακώσει το σπίτι μας από σεισμό είναι μηδενική. Άσχετο αν τότε μόνο ένα πολύ μικρό (ας πούμε 0.1%) ποσοστό του πληθυσμού θα μπορούσε να πληρώσει ένα τέτοιο σπίτι.
Φυσικά και μπορείς να θεσπίσεις εργατική νομοθεσία που να μειώσεις το ποσοστό των θανάτων στη διάρκεια εργασίας σε αυτό που έχει ο ίδιας ηλικιακής κατανομής άνεργος πληθυσμός. Άσχετο αν τότε οι υπηρεσίες ή τα προϊόντα που παράγεις θα είναι τόσο ακριβά που κανένας δεν θα αγοράζει και θα αναγκαστείς να απολύσεις τους εργαζόμενους.
Α, και κάτι ακόμα.
Έχει κάθε δικαίωμα ο ριζοσπάστης και ο κάθε ριζοσπάστης να κάνει ότι κριτική θέλει, ακόμα και αν αυτή δεν είναι συνεπής με παλιότερες θέσεις του. Και δικαίωμά μας βέβαια να χαμογελάμε ειρωνικά όταν ο ριζοσπάστης κριτικάρει τα εργατικά ατυχήματα στην ΕΕ, ενώ πριν από μια 20ετία έκανε μούγκα κολοτούμπες σε ατυχήματα τύπου Τσερνομπίλ (εννοείται ότι ουδέποτε στα 20 χρόνια που μεσολάβησαν έκανε την αυτοκριτική του).
η λεπτομερειούλα που λείπει είναι “σε πληθυσμό 500.000.000″. Παγκοσμίως τα ατυχήματα είναι 270.000.000 το χρόνο και οι θάνατοι 2.000.000. Αυτό σημαίνει (πολύ πρόχειρα) ότι η Ευρώπη έχει λιγότερο από 10% των θανάτων εν ώρα εργασίας, ενώ παράγει περίπου το 25% του παγκόσμιου πλούτου. Συγκριτικά τον ίδιο αριθμό θανάτων έχουν (μαζί) Βραζιλία και Μεξικό, με ούτε κατά διάνοια τόσο ανεπτυγμένη βιομηχανία και το 60% του πληθυσμού της ΕΕ.
Μα έχω link στα επίσημα δεδομένα της Eurostat. Παντού υπάρχει σταθερή πτωτική τάση η οποία είναι ακόμα πιο θεαματική στις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες καθώς σιγά-σιγά ενσωματώνονται στην ΕΕ και υιοθετούν τις αυστηρότατες προδιαγραφές της. I.e. φυσικά και έχω δίκιο.
όχι.
ο κόσμος καίγεται = (για όσους δεν το κατάλαβαν ακόμη) την έχουμε χοντροπουτσίσει σαν πλανήτης και έχουμε πολύ πιο σοβαρά προβλήματα
το μουνί χτενίζεται = προτιμάτε να απασχολείτε τις κεφάλες σας με εργατικά ατυχήματα (=αμελητέες μαλακίες) αντί να σκέφτεστε ότι το σύνολο του πληθυσμού της Γής θα αφανιστεί.
ελπίζω να μη χρειαστεί και δεύτερη επεξήγηση…
@m13: δε διαφωνώ ότι σαν πλανήτης την έχουμε χοντροπουτσίσει. Από την άλλη δεν μπορείς να αγνοήσεις ότι ανθρώπινες ζωές χάνονται σε εργατικά ατυχήματα. Δεν ζυγίζονται ακριβώς όπως λες οι ανθρώπινες ζωές και τις κεφάλες μας τις απασχολούν ΚΑΙ ζητήματα που αφορούν τον πλανήτη.
@j95: ΟΚ! Από τον πληθυσμό της ΕΕ που λες λοιπόν, χάνονται 167.000, που ΝΑΙ δεν είναι τεράστιο ποσοστό. Επίσης, σήμερα σκοτώθηκαν κάποιοι χιλιάδες σε Ιράκ, Υεμένη, Παλαιστίνη, κτλ κτλ. Αλλά είναι αμελητέο ποσό σε σχέση με τον πληθυσμό της ΕΕ, οπότε δεν έγινε και τίποτα. Επίσης στο βιετνάμ χάθηκαν αρκετές χιλιάδες, ενώ στον Β’ Παγκόσμιο αρκετά εκατομμύρια, οπότε στο Βιετνάμ δεν έγινε και τίποτα σοβαρό … Ναι, συγκριτικά τα νούμερα, μπορεί να φαίνονται μικρά. Το ζήτημα είναι ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση, γίνεται μία πολιτική ανάλυση στο γεγονός ότι έχεις χιλιάδες εργατικά ατυχήματα το χρόνο, στο όνομα του κέρδους.
Και φυσικά μπορει να ΜΗΝ έχεις δίκιο. Αν εγώ δηλαδή σου αραδιάσω 47 λήμματα και στατιστικά από την Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια ότι επί Στάλιν, δεν έτρεξε σταγόνα αίμα, εσύ θα με πιστέψεις; Θα έχω φυσικά δίκιο;
Γιατί οι κ.κ. Δημοσιογράφοι δεν ασχολούνται καλύτερα με το ποσοστό θνησιμότητας αυτόχειρων από βρώμικα ρεπορτάζ και ντιβιντιά;
Για να μην θυμηθούμε την Νατάσσα Ράγιου και άλλους…
Ειδικά το “ποσοστό θνησιμότητας αυτόχειρων από βρώμικα ρεπορτάζ και ντιβιντιά” είναι εργατικό ατύχημα. Γουίτς εξπλέινς από πού το ξεκίνησε ο Ναυτίλος και πού κατέληξε. Γενικά δηλαδή τον τρόπο σκέψης του.
Γιατί, είχε ποτέ άλλοτε συγκεκριμένο τρόπο σκέψης;
“ενώ στην Ελλάδα έχουν μειωθεί πάνω από 50% από το 1994.”
αυτό συμβαίνει επειδή από τότε έχουν μπει πολλοί μετανάστες στους χώρους εργασίας οι εργατικοί θάνατοι των οποίων απλά δεν προσμετρώνται
[στα ολυμπιακά έργα για παράδειγμα έχουν χάσει τη ζωή τους κάμποσοι από αυτούς που απλά δεν πέρασαν στις επίσημες στατιστικές γιατί όπως όλοι καταλαβαίνουμε κάποιος που δεν ζει δεν μπορεί και να πεθάνει]
καταλαβαίνω πως η ασφάλεια στους χώρους εργασίας είναι μια παλιομοδίτικη άποψη αλλά αν είναι να αναφέρουμε αριθμούς ας μπορούμε και να τους διαβάζουμε
Βρηκα σε ενα βιβλιο εναν πινακα (που ισχυριζεται οτι ειναι απο το http://www.elinyae.gr Ελληνικο Ινστιτουτο Υγιεινης και Ασφαλειας της Εργασιας, που περασα και απο κει αλλα δεν μου ηταν straighforward που ειναι αυτος ο πινακας) ετων-ατυχηματων-θανατων στην Ελλαδα….
Χαρακτηριστικα αναφερω:
Ετος/Ατυχηματα/Θανατοι
1965/80477/42
1966/50864/24
1967/46093/29
…
1977/46594/81
…
1987/35590/102
…
1992/25063/96
…
1996/21540/91
1998/18615/78
number crunching: Εγω αυτο που διαβαζω απο τα στοιχεια ειναι οτι τα ατυχηματα μειωνονται σαν συμβαντα αλλα αυξανονται οι θανατοι απο αυτα. Και το ratio των deadly accidents/total accidents ειναι ακομα χειροτερο. Ηταν 0,0005 το 1965 και ειναι 0,0042 το 1998. (Ουσιαστικα ενας εργαζομενος εχει 10πλασιες πιθανοτητες να πεθανει αν του συμβει εργατικο ατυχημα σημερα απο οτι πριν 30 χρονια…)
Βριπίδα, τι σχέση έχει το 1965, όπου τότε δεν υπήρχαν αλλοδαποί εργάτες σε μια εποχή που έφευγαν οι δικοί μας στη Γερμανια και στην Αμερική, με το τώρα; Ανεδαφική η σύγκρισή σου.
Ξερω γω τι σχεση εχει το εργατικο ατυχημα του 65 με του 95? Στο ιδιο βιβλιο ηταν, στον ιδιο πινακα. Ενα προχειρο που σκεφτομαι, χωρις να μπορω να μπω στο μυαλο τους, ειναι οτι ισως οι συντακτες του πινακα να μην διαχωριζουν τα ατυχηματα σε Αλβανων και μη και να μενουν στη γραμμη εργατικο ατυχημα Ελλαδος.
Δεν ειμαι ο συντακτης του πινακα, την διαιρεση εκανα των δυο αριθμων που δινει το Ινστιτουτο Εργατικων Ατυχηματων Ελλαδας ανα χρονια. Να μου ελεγες οτι την εκανα λαθος να το καταλαβω ….
Αλλαζω λοιπον συμπερασμα: Παλια που δεν υπηρχαν Αλβανοι εργατες οι Ελληνες τραυματιζονταν συχνοτερα αλλα δεν πεθαιναν συχνα. Οι Αλβανοι (κατα βαση το εργατικο δυναμικο των νεοτερων χρονων) φαινεται να ειναι πιο προσεκτικοι στην εργασια τους και χτυπαν πιο σπανια, αλλα χαλανε ευκολοτερα
Τι ακουμε ….
Επίσης, ρώτα τον κ.κ. Ναυτίλο αν σε αυτά τα ποσοστά που παραθέτει, συμπεριλαμβάνει τους αλλοδαπούς κι όχι αποκλειστικά και μόνο τους έλληνες εργάτες. Το κείμενό του είναι πολύ γενικόλογο και δεν κάνει απολύτως κανένα διαχωρισμό εθνικοτήτων.
Για να βγάλεις συμπέρασμα θα πρέπει να δεις το λόγο: αριθμό εργατικών ατυχημάτων προς αριθμό εργαζομένων.
Ο πίνακας δείχνει:
1. Μείωση των ατυχημάτων με το έτος. Αν λάβεις υπόψιν σου ότι το εργατικό δυναμικό σήμερα σε απόλυτα νούμερα είναι μεγαλύτερο από αυτό του ‘65 (αύξηση πληθυσμού και είσοδος των γυναικών στην αγορά εργασίας) συμπεραίνεις ότι τα εργατικά ατυχήματα μειώθηκαν πολύ περισσότερο από όσο δείχνουν τα νούμερα (μείωση μεγαλύτερη του 75%).
2. Φαίνεται ότι θα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα στη δεκαετία του 90 είναι 2 ή 3 φορές περισσότερα από αυτά του 60. Καθόλου παράξενο:
Θάνατοι εν ώρα εργασίας (ΘΕtotal) = Θάνατοι εξαιτίας της εργασίας (ΘΕ) + Άλλοι θάνατοι (ΑΘ-ατυχήματα άσχετα με την εργασία ή φυσιολογική θάνατοι)
ΑΘ = ανάλογοι του εργατικού δυναμικού και άσχετοι με την εργασία.
εργατικό δυναμικό [90] > εργατικό δυναμικό[ 60] –> ΑΘ[90]>ΑΘ[60]
Π.χ.: Αν εργατικό δυναμικό [90] = 2xεργατικό δυναμικό [6] –> ΑΘ[90]=2xΑΘ[60]
Και επειδή στην Ελλάδα δεν έχουμε ΤΗΝ βαριά βιομηχανία πιστεύω ότι ΘΕ[90]~= ΘΕ[60]
ο.ε.δ.
Δυσκολο να το πας ετσι, γιατι το 65 μπορει να ανταπαντησει καποιος οτι δεν υπηρχαν καν νοσοκομεια στο Κερασοχωρι να νοσηλευονται οι αγροτες που χτυπησαν το ποδι τους με την αξινα η επεσαν απο μια σκαλωσια. Ουτε νομιζω οτι πηγαιναν ευκολα στο νοσοκομειο της γειτονικης πολης η νησιου.
Οποτε θα γινονταν και πολλα αδηλωτα εργατικα ατυχηματα, ακομα περισσοτερα και το dead ratio αν τα προσμετρησεις θα ηταν ακομα μικροτερο.
Απο την αλλη, σημερα εχουμε απειρη μαυρη εργασια. Δεν ξερω αν οι παρανομοι Πακιστανοι που δουλευουν στους αγρους τολμανε να προσελθουν στο νοσοκομειο επειδη τους χαρακωσε ενα συρματοπλεγμα ωστε να μετρηθουν στα συμβαντα. Οποτε ακομα και το οτι μειωθηκαν μη θανατηφορα τα εργατικα ατυχηματα σημερα, ειναι υπο αμφισβητηση.
Ο πινακας αλλωστε δεν εκφραζει ποσοστα εργατικων ατυχηματων σε συνολο εργαζομενων.
Ο πινακας αυτος λεει ποσα συνεβαιναν ανα ετος και ποσα απο αυτα ηταν τελικα θανατηφορα.
Απο αυτο φαινεται να ισχυει ειναι οτι ενω μειωθηκαν στο συνολο τα ατυχηματα, δεν μειωθηκαν αντιστοιχα τα θανατηφορα. οι πιθανοτητες του να πεθανεις σημερα αν παθεις εργατικο ατυχημα ειναι 10 φορες μεγαλυτερες (χωρις να μπορω να μιλησω για επι μερους ποσοστα αλβανου, ελληναυ η μοζαμβικιου με νεπαλεζο πατερα)
Θα εχετε παρει χαμπαρι τί γινεται μεταξυ Δημα - Σουφλια (με τον δευτερο να κατηγορει τον πρωτο για αυθαιρετες (σας κλεινω κ’ το ματι πονηρα) δηλωσεις) - η στατιστικη στη χωρα αυτη ειναι λιγο πονεμενη υποθεση (να θυμηθω ΑΕΠ, να θυμηθω ποσοστα ανεργιας κτλ).
Αρκετα στοιχεια για εργατικα ατυχηματα κτλ θα ευρειτε εδω:
http://www.statistics.gr/table_menu_per_year.asp?Dnid=%20-%20%D0%E1%F1%E1%EA%EF%EB%EF%FD%E8%E7%F3%E7%20%C5%F1%E3%E1%F4%E9%EA%FE%ED%20%C1%F4%F5%F7%E7%EC%DC%F4%F9%ED&SSnid=%20-%20%D5%E3%E5%DF%E1%20-%20%C1%F3%F6%DC%EB%E5%E9%E1%20-%20%CA%EF%E9%ED%F9%ED%E9%EA%DE%20%D0%F1%EF%F3%F4%E1%F3%DF%E1&sb=SHE_1×eries=1&dt=0
Μια γρηγορη ματια στον πινακα για το 1998 της ΕΣΥΕ δινει 15.059 εργατικα ατυχηματα (http://www.statistics.gr/gr_tables/S801_SHE_1_TS_8Y_01_98_12_05_1_Y_BI.pdf)- ο πιναξ του Βριψ δινει 18.615. Τρεχα γυρευε.
Εξυπακουεται οτι αμα δεν μπορουμε να συμφωνησουμε στο ποια ειναι τα εργατικα ατυχηματα, αντε να συμφωνησουμε στο τι ειναι θανατος απο εργατικο ατυχημα.
Ερώτηση: γι αυτά που λέει ο Μανιφέστο υπάρχει τρόπος να διασταυρώσουμε το ποσοστό εργατικών ατυχημάτων σε αλλοδαπούς εργαζόμενους;
(Σημ: μην μας φέρετε φιλολογικές πηγές του Ναυτίλου…)
Το ΙΚΑ (το οποίο εξ ορισμού υποθέτω πως δεν καταγράφει ατυχήματα μη-ασφαλισμένων σε αυτό;) λέει πως το “81,5% των ατυχημάτων συνέβη σε ασφαλισμένους ελληνικής υπηκοότητας”.
Συγνώμη. ΤΙ ΣΥΖΗΤΑΤΕ;;; Ότι είναι ok να χάνονται μερικές χιλιάδες άνθρωποι, αφού δεν είναι και τόσοι πολλοί μπροστά στους εκατομμύρια θανάτους καθημερινά;;; Ξέρετε, έχει τεράστια σημασία ακόμα κι αν οι θάνατοι ήταν 20 αντί για 19! Η διαφορά είναι μικρή αριθμητικά, αλλά μάλλον ξεχνάτε ότι εδώ δεν μιλάμε για αριθμητική και για τα τουβλάκια με τα οποία μετράγαμε μικροί! Κάνετε πράξεις και υπολογισμούς για το αν είναι πολλοί ή λίγοι οι θάνατοι; Είναι θάνατοι [τελεία]. Ο σεβασμός και η προστασία της ανθρώπινης ζωής ισχύει για κάθε έναν ξεχωριστά! Κάθε ένας θάνατος από εργατικό ατύχημα, κάθε ένας θάνατος επειδή “άργησε το ασθενοφόρο”, επειδή “δεν βρίσκαμε γιατρό”, επειδή whatever, είναι μια τεράστια αποτυχία του σύγχρονου πολιτισμού, του σύγχρονου κόσμου! Άν πέθαινα σήμερα, δε θα πρόσθετα απλά +1 στον κατάλογο. Δε θα ήμουν ένας ακόμα αριθμός. Θα ήμουν η συνάδελφος, η φίλη, η αγαπημένη, η κόρη κάποιων. Αφήστε τους αριθμούς για τους χρηματιστηριακούς δείκτες και για την Άλγεβρα!
eli
ΥΓ. να σημειώσω ότι δεν…ασπάζομαι τον Κομμουνισμό, δεν διαβάζω Ριζοσπάστη, δεν πιστεύω ότι πρέπει να πεθάνουν οι εργοδότες κλπ, κλπ…
—
Άν πέθαινα σήμερα, δε θα πρόσθετα απλά +1 στον κατάλογο. Δε θα ήμουν ένας ακόμα αριθμός. Θα ήμουν η συνάδελφος, η φίλη, η αγαπημένη, η κόρη κάποιων.
—-
Για αυτους ναι.
Για τον νεκροθαφτη θα ησουν η περιπτωση 24749, στην θεση Φ83 του Α Νεκροταφειου. Το ΙΚΑ θα πληρωνε στον εργαζομενο με ΑΜ 38473, 3746 για εξοδα ταφης και η υπηρεσια θα διεγραφε τον Αρ. Υπαλ. Νο 2834. Η δε τραπεζα θα δεσμευε τον λογαριασμο 201-20200-000 για να φορολογηθει ωστε οι κληρονομοι να μοιραστουν την περιουσια σου μετα την επικυρωση/ανοιγμα της διαθηκης με Αρ. Πρωτ. 9743
Παλιοκατασταση Eli μου.
τα λες επειδη δεν σε αγαπησε ποτε, κανενας, και οι κυνικες δηλωσεις σου ειναι οι αρμοι που σε κρατανε ακομα ορθιο…
(εδω να επισημανω στους αναγνωστες αλλο ενα δειγμα ανωτεροτητας των ποστ μου εναντι αυτων του Βριπη που εγκειται στην σωστη χρηση σημειων στιξης - εν προκειμενω των αποσιωπητικων. Προσεξτε την ακολουθη προταση του Βριπη:
Παλιοκατασταση Eli μου.
Συγκρινετε τη με αυτη
Παλιοκατασταση Eli μου…
Ειναι εμφανες οτι το συγκινησιακο φορτιο της δευτερης εκδοχης της προτασης εκτινασσεται στο απειρο με μια πολυ απλη προσθηκη.)
αττίλα που χάθηκες ρε ψυχή;
Να μωρε, εχω ψιλοαποφασισει να απεχω απο τα εμπλόγκια (κατα το εγκοσμια για τους στουρνους / ες) ενεκα κορεσμου.
Βασικα εχω αποφασισει να κοιταω αραια κ’ που επιλεγμενα μπλογκς κ’ ειτε να κανω προπαγανδα για τον Ντοβα (βλ. εδω http://yet.anotherblog.net/?p=380#comments - εδω τωρα κανω κ’ διαφημιση στον Λαγνο κ’ Λαβρο (εκ του παρακειμενου ηφαιστειου) Λαζοπολι που κατουραει οπου του’ερθει) ειτε να λεω καμμια κουβεντα με τον Βριπη / εσενα ωρα καλη - τα εκτενη ποστ κομμενα.
Βεβαια για το αμεσο μελλον τουλαχιστον θα συνεχισω να παρακολουθω την ε-σαπουνοπερα που προβαλλεται εδω:
http://www.digital-era.org/blog/
Σε λίγο καιρό θα αναγκαστούμε να δίνουμε και ένα dvd δώρο για κάθε σχόλιο (που θα’λεγε κι ο Αρκάς).
Πάντως ο καταπληκτικός σχολιαστής Αττίλας έχει δίκιο για τα αποσιωπητικά, το λέει και το Elements of Style στην πρώτη του έκδοση το ‘18.
Λέμε ότι αν κάποιου του φαίνονται συγκλονιστικοί 167.000 θάνατοι σε πληθυσμό 500.000.000 είναι λίγο περίεργο που δεν έχει ξεκολλήσει τα βυζιά του από το συγκλονισμό για τα υπόλοιπα 39.820.000 θανάτους που συνέβησαν στον ίδιο πληθυσμό και στο ίδιο χρονικό διάστημα, και ότι γαμώ την πουτάνα μου εργασιακός παράδεισος μπορεί να μην υπάρχει αλλά η ΕΕ τον προσεγγίζει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη κοινωνία οπότε ας βρούμε κάτι καλύτερο να συγκλονιστούμε.
Μα τι έχω πάθει με τα μηδενικά σήμερα;
κεκτημένη ταχύτητα στην προσπάθειά σου να μηδενίσεις μερικούς πυροβολημένους κκ
ΧΕΧΕΧΕ
Δεν ξέρω ποιος είναι πυροβολημένος εδώ και ποιος κολλημένος. Δεν υπερασπίστηκα πολιτικά μόνον τη θέση του Μπογιόπουλου, αλλά ΚΑΙ στατιστικά ΚΑΙ ηθικά.
Δεν κρύβω το ότι είμαι (πυροβολημένος) ΚΚες πουθενά, αλλά δεν είδα τα σχόλια μου να κινούνται σε αυτήν την κατεύθυνση …
Καλην ημέρα στον τζαίη-που-καίει.
Ρε Τζαίη γιατί είσαι κι εσύ δογματικός και μονομερής; Επιτρέπεται να αμελείς… το κορμί όσων πεθαίνουν απο βλογερικά γεροντο-ατυχήματα, άνθρωποι που τάδωσαν όλα στις επάλξεις του πληκτρολογίου, ιστολόγοι αθάνατοι που πέθαναν καθώς στηλίτευσαν τα παράσιτα της βλογοκοινωνίας και την επιδημία εβλογιάς των μολυσματικών ιδεών;
Τι είσαι, τελικά, πράκτορας της wordpress? Σε προσέλαβε η εταιρεία για να γλυτώσει τα πρόστιμα από τα ΜΥΡΙΑΔΕΣ ατυχήματα των ιστολόγων της;
Για να μη μιλήσουμε και για τα περισσότερα ατυχήματα που γίνονται στο σπίτι μας - μπάνιο, κουζίνα, ενίοτε και κρεβατοκάμαρα.
167.000;;; Μάλλον μπέρδεψαν τα μηδενικά. Σε μια στατιστκή παραπάνω αναφέρεται ότι στην ελλάδα το ‘98 πέθαναν 78 εργαζόμενοι από ατυχηματα. Ας υποθέσουμε ότι ανεπίσημα είναι διπλάσια. Έχουμε 156 νεκρούς. Σε χώρα 10.000.000
Άρα για 500.000.000 θα έχουμε 7800 θανάτους. Αλλιώς δεν βγαίνουν τα νούμερα.
Με 167.000 θανάτους το χρόνο θα έπρεπε να πεθαίνουν στην Ελλάδα 3340 εργαζόμενοι σε ατυχήματα, στη Γερμανία των 90.000.000 περόπου 30.000, στην Βρετανία των 60.000.000 περίπου 20.000!!!
Είναι παρανοϊκό! Μάλλον κάποιος στο Ριζοσπάστη «μπέρδεψε» τα μηδενικά και επειδή συγκλονίστηκαν δεν προσπάθηαν να κάνουν επανέλεγχο.
agaphte dont kiss the frog sas sebomai kai goustarw! kai gia auto sas
stelvw allhlografia mou me to media blog pou exw ypopsia oti mporei va logokri8ike.dev exw apodei3eis oute kathgorw kavevav aplws to stelvw kai s’esas gia vamaste vta3ei
anonymous
—-Ξεχωρίζει στην κορυφή της σελίδας η βινιέτα με τις φωτογραφίες των συντακτών που στηρίζουν Αναστασιάδη - Καραμήτσο με τίτλο “ΕΜΕΙΣ είμαστε το Πρώτο Θέμα και είμαστε όλοι εδώ”—
aporia! rwti8ikav oloi osoi eikovizovtai sthv selida av 8elouv va tautisouv th fatsa tous me to pio pavw symrerasma?
ti va pw re paidia… to exete xasei!
Anti8etws kapoioi apautous (pou dev rwth8hkav!) eimai sigouros oti dev 8a eixav kanena problhma va tautisouv th fatsa tous kai thv ypografh tous! me tis apopseis ths esiea
anonymous mexri va givei eponymous
ok katalabaivw fobomaste gia th douleia mas! alla mh trelathoume kiolas!! pera apo tis prwsopikes sxeseis, sympa8ies/ antipa8eies yparxei kai h logikh opws kai h dhmosiografikh deontologia thv opoia oloi oi dhmosigrafoi prepei(gia osous dev to 3erouv) va thv sebomaste! o rolos mas eivai va prospa8oume va ftia3oume evav pio ygeih kai dikaio kosmo… 8a 8ela….
Η αλήθεια είναι ότι τα εργατικά ατυχήματα των πληροφορικάριων και οι σχετικοί θάνατοι είναι πολύ μειωμένα…
Οπότε η ψύχραιμη εκτίμηση 170.000 θανάτων αντιστοιχεί στην νοητική κατάσταση που περιγράφη η παροιμία “τρία μέτρα μακριά από τον κώλο μου και ό,τι θέλει ας γίνει”…
Το ψέμα είναι ότι είμαι πληροφορικάριος κι ότι σχετίζομαι αποκλειστικά με πληροφορικάριους κι ότι ενδιαφέρομαι μόνο για πληροφορικάριους κι ότι δεν ξέρω τι εστί εργατικό ατύχημα κι ότι εσύ -με το κινητό που ποστάρει στο Ιντερνετ και στοιχίζει μισό νεκρό κινέζο IIRC- είσαι bfo το παιδί του λαού που δικαιούσαι να μας τη λες.
ωιμέ, ξαναέρχονται μέρες δοξασμένες…
στην αριστερή γωνία, ο bfo…στη δεξιά ο j95…καμπανάκι!!!
de gamieste re malakes oloi , sas exei faei h malakia, ergatiko atyxhma einai mono o fysikos thanatos en ora ergasias?
ta kousouria pou ta vazeis ? thn eleipsh eleytherou xronou pou th vazeis?
oi synthikes ergasias einai eglhma apo mono tou…
thelete na apodeixete pos h koinonia einai teleia ?kathikia tou kerata, prezonia, vgeite exo kai deite , an kai amfivalo an exete pote doulepsei pragmatika sth zoh sas…
xernate xernate skaste epitelous…
vrhkame pali ton exthro ,o kommounismos ftaiei gia ola , lexrites…
ergatiko atyxhma einai mono o fysikos thanatos en ora ergasias?
όχι αγενέστατο υποκείμενο.
“ο ΘΑΝΑΤΟς εν ώρα εργασίας” *είναι εργατικό ατύχημα* και ΟΟΟΟΟΟΛΩΣ ΤΥΧΑΙΩΣ μιλάμε για ΑΥΤΟ.
σους τώρα, σους
να ρωτήσω, υπάρχει και “τεχνητός” θάνατος εκτός από “φυσικό”;;
Λίγη ξεκούραση και μια πιο προσεκτική ανάγνωση των παραπάνω θα σε βοηθούσε να λάβεις υπόψη και το προφανές, οτι οι επαγγελματικές ασθένειες θερίζουν στον “ανεπτυγμένο κόσμο”.
Το ίδιο το νούμερο των 170000 κι εγώ δυσκολεύομαι να το πιστέψω. Αν είναι έτσι (αυτό που θεωρείς ασήμαντο και είναι πάντως της τάξης του συνόλου των νεκρών όλων των πρόσφατων πολέμων στη Γιουγκοσλαβία), έχουμε εμφύλιο. Θα το γνωρίζαμε καλύτερα (και περισσότεροι), όχι;
Εγώ έχω ένα πρόβλημα σήμερα το πρωί. Ενα είδος… εργατικού ατυχήματος ήπιας μορφής (τίποτε σοβαρό).
Κάποιος δημοσίευσε κάπου ένα λίβελλο όπου (μεταξύ άλλων) με κατηγορεί ότι… παρά λίγο να κλέψω ένα λαπτοπ από εταιρεία ενός… φίλου του (πριν κάμποσους μήνες).
Στην πραγματικότητα, όταν μου ζητήθηκε ξαφνικά (και επιτακτικά) να επιστρέψω το λαπτοπ, ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ ότι ο ΙΔΙΟΣ άνθρωπος (που τώρα, μήνες μετά) έγραψε αυτό το λίβελλο είχε ΗΔΗ ειδοποιήσει το φίλο του για το παράπονό μου ότι… δεν πληρωνόμασταν και “κανονικά θα έπρεπε να κρατήσω το λαπτοπ αντί μισθού” (έτσι του είχα εκμυστηρευτεί, πριν το μεταφέρει στο φίλο του ΧΩΡΙΣ να το γνωρίζω).
Από την εταιρεία, έφυγα οικειοθελώς (διότι δεν πλήρωνε), αλλά κατά σύμπτωση, είχα την έντονη αίσθηση ότι ΗΔΗ το γνώριζαν, και είδα ότι στη συνομιλία μας, έκαναν την έξοδό μου ακόμη πιο εύκολη.
Ποιό είναι το “εργατικό ατύχημα” τώρα?
Το εργατικό ατύχημα είναι ότι αν σας πω ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ονόματα, γύρω από αυτή την ιστορία, θα… τρέξουν οι κύριοι αυτοί να με φιμώσουν, ο τζέη θα πρέπει να ΜΗΝ επιτρέψει “προσωπικά δεδομένα”, (αν μιλήσει κανείς αλλού, πάλι τα ίδια), και γενικά στο μέλλον δεν θα μπορεί να βγάλει κανείς τσιμουδιά για τέτοιες ρουφιανιές ΔΗΜΟΣΙΑ.
Νομίζω ότι ατυχήσαμε. Τα πραγματικά ατυχήματα είναι εκείνα που ΔΕΝ μπορούμε καν να μιλήσουμε γι’ αυτά!
Υ.Γ. Συκοφαντούμαι επίσης ότι με απέλυσαν, αλλά… μου απαγορεύεται να μιλήσω (στο μπλογκ όπου εκτοξεύτηκε η συκοφαντία). Χιλιάδες κόσμου, και πιθανοί εργοδότες ή συνεργάτες, παραπληροφορούνται.
Πιας’ το το αυγό και κούρευτο.
Υ.Γ.2 επίσης το λαπτοπ επεστράφη ΑΜΕΣΩΣ, παρόλο που όλοι σχεδόν οι συνάδελφοί μου λέγανε “έλα μωρέ ΤΙ τους το δίνεις αφού σου χρωστάν πολύ περισσότερα”.
ΣΟΒΑΡΟ ΑΤΥΧΗΜΑ θα ήταν να ΜΗΝ το είχα επιστρέψει. Τώρα, σήμερα, ο ίδιος ρουφιάνος θα μπορούσε ΑΝΕΤΑ να με πει και κλέφτη, με όνομα και με επίθετο.
ΕΥΤΥΧΗΜΑ είναι να είμαστε τίμιοι, μερικές φορές… υπέρ το δέον.
Δεν ξέρω αν συμφωνείτε, ή αν είναι πολύ οφφ-τόπικ.
Y.Γ.3
Now you see it, now you dont:
ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ του 2010 περίπου. (φανταστική είδηση, ντε)
άνεργος αυτοκτόνησε μετά από επανειλλημένες συκοφαντικές δηλώσεις πρώην εργοδότη του στο ιντερνέτ που του έσπαγαν τα νεύρα αλλά… μετά σβηνόντουσαν (!!!) με αποτέλεσμα να μην μπορεί καν να αμυνθεί…
μοδεράιησον, ντε. Μοδεραίησον εξτερμιναίησον…
Πιαστο το αυγό και κούρευτο…
(για αυτό ρε Τζαίη, ΠΡΕΠΕΙ να στρωθούμε στη δουλειά να φτιάξουμε ΑΞΙΟΠΙΣΤΗ αρχειοθέτηση, κάποιοι, κάπου, κάποτε…) Σε λίγες μέρες το μπλογκ μου γίνεται 100% ιδιωτικό όπως του τζαίη. Αλλά (ελπίζω) με δημόσια προσβάσιμο ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ όπου ΤΙΠΟΤΕ δεν σβήνεται.
thn eleipsh eleytherou xronou pou th vazeis?
Στην τσεπη του εργοδοτη απο την οποια μισθοδοτεισαι (και οποτε θελεις μπορεις να τα ανταλλαξεις και παλι και να ειναι ολος δικος σου)?
@vrip-id-as
Ηαρδ λακ. (Hard Luck, mate)
Ως νομικός εκπρόσωπος του εργοδότη σου οφείλω να σου αναγγείλω ότι ατύχησες τέκνον μου. το εργατικό ατύχημά σου οφείλεται στο ότι ΔΕΝ διαθέτεις (από ό,τι βλέπω) ΟΝΟΜΑ και ΕΠΙΘΕΤΟ. Αλλά είπες τη λέξη “εργοδότης”. This will not do. Take him way, j….
J95 will now moderate your comment, διοτι δεν ΕΙΣΑΙ ΑΤΟΜΟ με ΟΝΟΜΑ και ΕΠΙΘΕΤΟ. Εργατικά ατυχήματα χωρίς ΟΝΟΜΑ και ΕΠΙΘΕΤΟ σχολιαστή απαγορεύεται από τώρα και στο εξής να καταγγέλονται. j95 πλάκωσέ τον στις φάπες τώρα…
Ακους εκεί vrip-id-as, ΤΙ είστε κύριε; Ελληνοκινεζικός κλώνος; ΡωσοΠοντιο-Λιθουανός υβριστής; ΟΝΟΜΑ και ΕΠΙΘΕΤΟ boy!
@j95
sorry, το κρύο μου αστείο ήταν πολύ οφ-τόπικ. Πάντως εκείνο που είναι σοβαρό και ΜΕΣΑ στο θέμα (για να μη χαλάει κι η συζήτηση) είναι το ότι στο άμεσο μέλλον εντελώς άλλου είδους προβλήματα εργασίας και εργατικά ατυχήματα θα απασχολούν τον κόσμο στην πράξη, ενώ κάποιοι κολλημένοι δογματικοί θα λένε τα ίδια και τα ίδια σαν κλασσικοί εργατοπατέρες, εκνευρίζοντάς μας.
Το θέμα του ελεύθερου χρόνου που είπε ο vrip-id-as, δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται, ούτε τόσο αστείο. Π.χ. αν δουλεύεις με ελεύθερο ωράριο (όπως πολλοί από μας τους πληροφορικούς) και πάθεις ατύχημα τη ΣΤΙΓΜΗ που είσαι σε κατάσταση ελεύθερου χρόνου, αλλά πεις ότι δούλευες (ή το αντίθετο) ΤΙ θα γίνει με πιθανή κάλυψη για ατυχήματα, κ.ο.κ.
Τσοκτσοκ, η εικόνα της εργατιάς που της στίβει το αίμα ο κακός καπιταλιστής με το φράκο είναι του προηγούμενου αιώνα, όπως άλλωστε και το μεγαλύτερο μέρος της μαρξιστικής θεωρίας.
Ο εργάτης σήμερα την έχει τρομερά, μα ΤΡΟΜΕΡΑ καλύτερα από π.χ εμένα που βαράω δωδεκάωρα σε data centers με θερμοκρασία 15 βαθμών και μετά δε μπορώ να σκύψω για δέκα μέρες, ή που έχω να ζήσω Σαββατοκύριακο (χωρίς να χρειαστεί να ασχοληθώ ούτε πέντε λεπτά με δουλειές) από το Μάρτιο του 2004.
Από εκεί και πέρα άμα περνάμε το 1/3 της ζωής μας δουλεύοντας, είναι λογικό το 1/3 όσων μας συμβαίνουν να σχετίζονται με τη δουλειά.
Ειλικρινά όμως δε νομίζω ότι οι συνθήκες στην ΕΕ είναι οι χειρότερες: οι συνθήκες στην ΕΕ είναι οι καλύτερες που υπήρξαν ever (167.000 θα ήταν ο λογαριασμός ας πούμε για ένα μόνο project όπως “μισή Μεγάλη Πυραμίδα” παλιότερα), υπάρχει διαρκής πολιτική βούληση βελτίωσής τους και είναι τουλάχιστον δείγμα ιδεολογικής τύφλωσης από τα χιλιάδες πράγματα που μπορείς να προσάψεις στην ΕΕ να διαλέγεις τις συνθήκες εργασίας, για τον απλούστατο λόγο ότι ο άλλος θα σου πει “για δείξε μου ένα μέρος και ένα σύστημα ιστορικά που τα πράγματα να ήταν έστω και μόνο 15 φορές χειρότερα” και το μόνο που μπορείς να απαντήσεις είναι “…”.
Ο εργάτης σήμερα την έχει τρομερά, μα ΤΡΟΜΕΡΑ καλύτερα από π.χ εμένα που βαράω δωδεκάωρα σε data centers με θερμοκρασία 15 βαθμών και μετά δε μπορώ να σκύψω για δέκα μέρες, ή που έχω να ζήσω Σαββατοκύριακο (χωρίς να χρειαστεί να ασχοληθώ ούτε πέντε λεπτά με δουλειές) από το Μάρτιο του 2004.
Ε;;; Εσύ τι είσαι δηλαδή; Κεφαλαιοκράτης ή χομπίστας; Ή, έστω, υπάλληλος του κράτους;…
(Μήπως σε μπερδεύει κανένα στοκόψιον που έχεις από εταιρεία που δουλεύεις - ή οτι είσαι εργοδότης του εργολήπτη εαυτού σου;)
Όταν λέμε “εργάτης” εννοούμε αυτό που οι αμερικάνοι λένε “blue collar” και μην κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε γιατί ένας λαϊκιστής θα επέλεγε αυτή τη λέξη αντί για το ακριβέστερο (για τα νούμερα που προκάλεσαν την όλη φασαρία) “εργαζόμενος”.
Γι’αυτούς που οι αμερικάνοι λένε “blue collar”, δες αυτό.
(Όλο το άρθρο, εδώ)
J95, μπορεί στο νού μας να έχουμε ότι ο εργάτης πρέπει να έχει γράσο στα χέρια, αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι. Ο Μαρξ τα περιέγραψε με οικονομικούς όρους, και η μορφή της εργατικής τάξης έχει αλλάξει, πάλι όμως μπορείς να την ορίσεις με βάση αυτούς τους οικονομικούς όρους. Εργάτης είναι και ο κομπιουτεράς που κάνει υπερωρίες απλήρωτος σε κακές συνθήκες. Για να δουλεύεις κάθε Σαββατοκύριακο εδώ και χρόνια, έστω και λίγο, όπως κι εγώ, όπως και πολλοί άλλοι, σημαίνει ότι είτε κάποιος εκμεταλλεύεται την παραγωγική σου δύναμη, ή εσύ επιλέγεις να το κάνεις και έχεις αντίστοιχη αμοιβή για τις υπηρεσίες σου.
Το αν η εικόνα της εργατιάς που της πίνει το αίμα ο κακός καπιταλιστής είναι του προηγούμενου αιώνα, επίτρεψέ μου να αμφιβάλλω. Είναι μεγάλη κουβέντα αυτή, αλλά όταν συνεχίζεις να έχεις συγκέντρωση πλούτου σε λίγους, και φτώχεια / πείνα σε πάρα πολύ περισσότερους, μάλλον κάποιος συνεχίζει να πίνει το αίμα κάποιου άλλου. Αλλιώς δε βγαίνουν τα νούμερα.
Και βέβαια έχεις βελτίωση των συνθηκών, και βέβαια σε απόλυτους και σχετικούς αριθμούς λιγότερα ατυχήματα. Όπως και στην Παναγία των Παρισίων, είχες λιγότερους νεκρούς εργάτες, σε σχέση με αυτούς που είχες στην πυραμίδα του Χέοπα. Ναι στην ΕΕ μπορεί να έχεις λίγα ατυχήματα, που μπορεί να λιγοστεύουν (και μακάρι) με τα χρόνια.
Το ζήτημα είναι αν οι σημερινές δυνατότητες (τεχνολογικές και επιστημονικές) είναι τέτοιες που θα μπορούσαμε να έχουμε πάρα πολύ λιγότερα ατυχήματα. Όπως άλλωστε είχες και στη ΕΣΣΔ (ναι αυτό μπορώ να απαντήσω) το 50 - 60, σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο, σε εποχές πολέμων, κτλ κτλ.
Στην ΕΣΣΔ του 1950-60 είχες λιγότερα ατυχήματα απ’ ό,τι στην ΕΕ τώρα; Γιατί, περνάγανε καμία φάση αποβιομηχάνησης;
Ο Μαρξ ήταν μαλάκας. Σόρυ τσοκτσοκ, σόρυ και προς τους υπόλοιπους αλλά πιστεύω πως κανείς, ούτε καν ο ίδιος, δεν κατάλαβε τί είπε.
Έπειτα, βασιζόμενοι ακριβώς σε αυτά που λές (και στις μαλακίες του Μαρξ), και οι καπιταλιστές ΕΡΓΑΤΕΣ είναι. Ξέρεις πόσα ΣΚ μπορεί να μην έχει ‘δουλέψει’ ένας καπιτάλας, επειδή π.χ…μιλάει σε ένα κινητό;(καταλαβαίνετε τί μπορεί να πάθει κανείς μιλώντας στο κινητό και πόσο κουραστικό είναι…). Άσε που αντί να ΒΓΑΛΕΙ λεφτά από αυτό ή να ΜΕΙΝΕΙ ΑΠΛΗΡΩΤΟΣ, υπάρχει και η πιθανότητα να ΧΑΣΕΙ ΜΠΟΛΙΚΟ ΧΡΗΜΑ!
Και μάλιστα, δουλεύει για έναν πολύ πιο απαιτητικό, άρρωστο και αδίστακτο εργοδότη: την απληστία.
Προσωπικά πιστεύω στο
“Καλύτερα φτωχός, άρρωστος και ευτυχισμένος ει δύνατον,
παρά πλούσιος, υγειής και ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ στα βάθη της διεστραμένης σου ψυχής”.
Αι σιχτίρ δηλαδή.
(με τον Μαρξ είναι η διαμάχη μου)
καταλαβαίνετε τί μπορεί να πάθει κανείς μιλώντας στο κινητό και πόσο κουραστικό είναι…
τπτ απολύτως. μιλάει με bluetooth το αλάνι ναούμ!