σερβικές εκλογές
Αν ψήφιζαν οι ΈΛληνες, θα έπαιρνε 95% ο Νίκολιτς[*]. Αν ψήφιζε ο Δελαστίκ, 100%. Ευτυχώς ψήφισαν οι Σέρβοι..
[*] ΚΑΘΕ μαλακισμένη άποψη φτάνει το 95% στην Ελλάδα, και ΚΑΘΕ άποψη που φτάνει το 95% είναι μαλακισμένη. Ακόμα και μαθηματικές αλήθειες (όπως ότι e^x=Σx^n/n!) παίρνουν λιγότερο από 95%, γιατί δεν είναι τόσο μεγάλο το ποσοστό του πληθυσμού που γνωρίζει μαθηματικά. Στην απίθανη περίπτωση που το 95% των Ελλήνων θα συμφωνεί σε κάτι σωστό, το 90% θα το κάνει με 90%x10.000.000 διαφορετικά σκεπτικά, όλα λανθασμένα.
[update:] Εντάξει, καλολογική υπερβολή για να γεφυρωθεί το αστείο με το 95%, που με τη σειρά του είναι ένα μάλλον ρητορικό 95% το οποίο επικαλούνται όσοι αριθμητικά εκφράζουν περισσότερο ένα 5% αλλά καταφέρνουν να ξεγελάνε εξηντάρια και εβδομηντάρια σε επιμέρους ζητήματα και αυτό είναι πιστεύω ύπουλο.
February 8th, 2008 at 5:13 pm
Δεν αφήνεις τον Δελαστίκ εκεί που ανήκει, το μηδέν στο τετράγωνο της συνωμοσιολογικής παράνοιας; Εδώ έχουμε ολόκληρο Στάθη (ένας είναι ο Στάθης), στο βλαχάκι της σταλινοφασισταρίστικης μακεδονομάχας γελοιότητας θα δώσουμε σημασία;
February 8th, 2008 at 9:52 pm
So true, so fucking true που με πιάνουν τα κλάματα…
February 9th, 2008 at 12:19 am
Κάτσε ρε συ και στην ελλάδα γίνονται εκλογές αλλά ο Καρατζαφέρης δεν παίρνει 95%. Δεν λέω ότι δεν υπάρχει έντονος συντηριτισμός αλλά όταν στεκόμαστε μπροστά στην κάλπη σκεφτόμαστε με περισότερη μετριοπάθεια και πιστεύω βάζουμε την οικονομία και την ανάπτυξη (όπως την εννοεί ο καθείς) πάνω από την εθνικομανία. Το ίδιο πιστεύω κάναν και οι Σέρβοι στην τελική. Τώρα αν κάποιοι τους καταλογίζουν οσφυοκαμψία είναι άλλο ζήτημα στο οποίο συμφωνώ με τη γνώμη σου.
February 9th, 2008 at 3:52 am
δες update
February 9th, 2008 at 11:42 am
Σαματις εμεις που ΔΩΣΑΜΕ(κ’ χωρις να ψηφισουμε) την Ανατολικη Θρακη καλυτεροι ειμαστε; Προδοτη Βενιζελο.
Παντως καποια πραγματα πραγματικα δεν αλλαζουν - στο The Balkans: A History of Bulgaria, Serbia, Greece, Rumania, Turkey, το κομματι για ελλαδα το εχει γραψει ο γνωστος Τουνμπυ (γυρω στο 1910) - παραθετω εκτενες αποσπασμα:
Until a nation has completely vindicated its right to exist,
it is hard for it to settle down and make its life worth living.
We nations of western Europe (before disaster fell upon us)
had learnt to take our existence for granted, and ‘Politics’
for us had come to mean an organized effort to improve the
internal economy of our community. But a foreigner who
picked up a Greek newspaper would have found in it none
of the matter with which he was familiar in his own, no
discussion of financial policy, economic development, or
social reconstruction. The news-columns would have been
monopolized by foreign politics, and in the cafés he would
have heard the latest oscillation in the international balance
of power canvassed with the same intense and minute
interest that Englishmen in a railway-carriage would have
been devoting to Old Age Pensions, National Health Insur
ance, or Land Valuation. He would have been amazed by
a display of intimate knowledge such as no British quidnunc
could have mustered if he had happened to stumble across
these intricacies of international competition, and the con
versation would always have terminated in the same un
answered but inconscionable challenge to the future: ‘When
will the oppressed majority of our race escape the Turkish
yoke? If the Ottoman dominion is destroyed, what redis
tribution of its provinces will follow? Shall we then achieve
our national unity, or will our Balkan neighbours encroach
upon the inheritance which is justly ours?’
http://www.questia.com/PM.qst?a=o&d=24970619
Ειναι κατι τετοιες στιγμες που πραγματικα πιστευω στην συνεχεια του ελληνικου εθνους. Παντα τοσο μαλακες.
(Ο Τουνμπυ ειχε γραψει κ’ για τις βιαιοτητες Ελληνων στρατιωτικων στην Δυτικη Θρακη το 1920-22, ξερετε, απο εκεινες τις βιαιοτητες που δεν γινανε)
February 9th, 2008 at 10:07 pm
Ρητορικό _καθόλου_ το 95% τζαίη!
Δες το ακόλουθο βίντεο, κατέβασέ το και πήγαινε στο σημείο 2 λεπτά και 23 δεύτερα:
http://www.youtube.com/watch?v=KHNgMHTWEGM
Ο συγγραφέας Καλόπουλος (που απομυθοποίησε το “Αγιο Φως”) λέει ότι οι άνθρωποι που έχουν ροπή στην αμφισβήτηση αντί στην πίστη είναι 2 με 5%, και ο Κουϊκ τον σνομπάρει, αλλά όχι τίμια…
95% είναι συντηρητικό νούμερο. Μάλλον είναι 96-97% (το ποσοστό των κλειστών μυαλών). Το αν ή όχι θα επιλέξουν το συγκεκριμμένο ηλίθιο σύστημα ή κόμμα είναι άλλο καπέλο…
February 10th, 2008 at 12:23 pm
Αυτή η μονολιθικότητα στις απόψεις είναι χαρακτηριστική της χώρας μας. Κατ’εμέ παίζει σημαντικό ρόλο παίζει το μικρό μέγεθος της που δεν επιτρέπει στις αιρετικές απόψεις να αποκτήσουν την απαραίτητη κριτική μάζα για να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
Συμφωνώ με το σχόλιο σου κατα 95% :Ρ
February 10th, 2008 at 12:23 pm
Αυτή η μονολιθικότητα στις απόψεις είναι χαρακτηριστική της χώρας μας. Κατ’εμέ παίζει σημαντικό ρόλο παίζει το μικρό μέγεθος της που δεν επιτρέπει στις αιρετικές απόψεις να αποκτήσουν την απαραίτητη κριτική μάζα για να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
Συμφωνώ με το σχόλιο σου κατα 95% :Ρ
February 10th, 2008 at 4:05 pm
Καθώς επίσης το εκλογικό σύστημα με τη νοοτροπία “ενισχύστε τον ισχυρότερο”.
Πάντως το 2-5% υπάρχει αλλά δεν εκφράζεται ή δεν έχει γίνει συνειδητό. Συναντώ πολλές φορές πολλούς νέους ανθρώπους, ιδιαίτερα ξύπνιους και αμφισβητίες, χωρίς όμως και πλήρη επίγνωση του ότι είναι έτσι. Πιθανότατα μάλιστα να έχει αυξηθεί το ποσοστό των ανοιχτών μυαλών παγκοσμίως, πολύ σημαντικά, χωρίς όμως να εκφράζεται ακόμη. Η επανάσταση της Γνώσης μέσω διαδικτύου σίγουρα συνετέλεσε. Ισως σήμερα να είναι 10%. Ποιά και πότε έγινε στατιστική;
February 10th, 2008 at 8:00 pm
Είμαστε ένας λαός βαθύτατα αμόρφοτος και με μία σημαντική εθνικιστική συνιστώσα σκέψης και νοοτροπίας. Μου θύμισες ένα παλιό “επίκαιρο” του Ν. Δήμου:
http://www.ndimou.gr/newsarticle_gr.asp?news_id=19
February 11th, 2008 at 6:44 am
Όντως, πολύ “αμόρφοτος” λαός
February 11th, 2008 at 10:16 am
Εξαιρετικό το κείμενο του Δήμου, φυλάχτηκε για ποστ με τίτλο “ο Φασισμός του 97%” (ή κάτι τέτοιο).
Διότι αυτό το 97%, όταν απλώς κάνει τη δουλίτσα του και ακούει που-και-που καμιά ορθολογική μορφή σκέψης, η δουλίτσα πάει καλύτερα και ευημερούν όλοι (αν και όχι όλοι εξίσου). Αν μάλιστα ακούσει και καμιά επαναστατημένη φωνή (του 3%) μπορεί και να ζήσει λίγο καλύτερα διεκδικώντας περισσότερα.
Αν όμως, αυτό το 97%, αρχίσει κάποτε και… πογκρόμ, για να καταστρέψει το 3%, επειδή παρανοεί ότι είναι “εχθροί του έθνους” ή προδότες κλπ. …τότε χειροτερεύει και εξαθλιώνεται, ενώ πλανάται από πάνω του το φάσμα ενός ιδιότυπου λαϊκισμού που καταντάει σκέτος φασισμός. Μετατρεπόμενο σε όχλο με (δήθεν) ιδανικά, αρχίζει να πιστεύει ότι όλα τα βάσανά του τα προκάλεσε το 3% των ανοιχτών μυαλών που ενίοτε κριτικάρουν τα χάλια του.
Δυστυχώς, το 3% ΔΕΝ είναι απαραίτητα, και μάλιστα συνήθως ΔΕΝ είναι, σε κοινωνική ή οικονομική θέση καλύτερη από το 97%. Πολύ ελάχιστοι αυτού του 3% αναρριχώνται επιτυχώς στο βόρβορο της κοινωνίας του 97% ώστε να αποκτήσουν οικονομική ισχύ και όλα τα συναφή. Η ισχύς ανήκει συνήθως στους πονηρούς αυτούς κατεργάρηδες, που -ελάχιστα πιο έξυπνοι από τους άλλους- έχουν “αρετές” δημαγωγίας, δολοπλοκίας και… αλλεληγγύης με κάθε άλλο πονηρό ηλίθιο, που δεν βλέπει αντίφαση ανάμεσα στη δική του ηλιθιότητα και στις δικές του υποτιθέμενες “αξίες” (που τις θυμάται αμυδρά και που, κάθε φορά που στηλιτεύει το 3%).
Πολλά είπα, πάω να φύγω…