i^2
Αναρωτιέμαι πόσο δύσκολο είναι να σκεφτεί κανείς ότι ενδεχομένως όλοι αυτοί που περιγράφει ο φίλος Καιρός δεν καθαρίζουν το πεζοδρόμιό τους με το φτυάρι θεωρώντας πως έχουν να ασχοληθούν με σοβαρότερα πράγματα, όπως την επίθεση της παγκοσμιοποίησης στην ιστορία και την ταυτότητά τους, μια επίθεση που σκοπό έχει να αλλοιώσει το χαρακτήρα τους μετατρέποντάς τους στο είδος του παθητικά καταναλωτικού διπόδου που ποτέ δε θα επαιρνε την πρωτοβουλία π.χ. να καθαρίσει το πεζοδρόμιό του με το φτυάρι.
February 24th, 2008 at 6:50 pm
δεν υπαρχουν φτυαρια στα ελληνικα σπιτια, πες του…
και κανεις ελληνας που σεβεται τον εαυτο του δεν περπαταει στα πεζοδρομια…
February 24th, 2008 at 9:39 pm
Ομως το χιονι που δεν καθαριζει ο κυριος Α απο το πεζοδρομιο του, κοκαλωνει/θρυματιζει και στο τελος ξεπλενει τα κακακια του σκυλου της κυρας Β που τα παρατησαν ακριβως εκει εξω, να τα αφομοιωσει σε κομποστ το τσιμεντο…
Τι θελω να πω εδω: Με τον καιρο εχει φτιαχτει ενα σοφο συστημα (τυπου \ / )που εχει βρει τα σημεια ισορροπιας του και αυτορυθμιζεται!
February 24th, 2008 at 9:58 pm
Τι να πώ… j95, για άλλη μια φορά σου βγάζω το καπέλο!!
February 24th, 2008 at 10:23 pm
Διδακτικό και για να μην αναρωτιέσαι για πολύ:
Η πρώτη “σκηνή” στο Δημαρχείο, Ιανουάριος 2006. Αγανακτισμένη Λουλού, νεαρά μανταμίτσα, τηλεφωνεί στην αρμόδια υπηρεσία του Δήμου και ζητάει να πάει συνεργείο για να καθαρίσει τη ράμπα της από τα χιόνια ώστε να μπορέσει να βγει. Της εξηγούν ότι τα συνεργεία καθαρίζουν τους δρόμους αλλά όχι τα σπίτια των δημοτών - επείγουσες περιπτώσεις εξυπηρετούν υπάλληλοι με αυτοκίνητα, αν δεν μπορείτε να καθαρίσετε τη ράμπα σας, “ό,τι θέλετε μπορούμε να σας το φέρουμε, αν θέλετε να πάτε κάπου επειγόντως να σας πάμε μέχρι το μετρό και να μας ειδοποιήσετε για την επιστροφή σας”. Η Λουλού, αφού πήγε στράφι το “επιχείρημα” ότι θέλει να πάει στο φαρμακείο, επιμένει και ζητάει το Δήμαρχο. Το τηλέφωνο το σηκώνει κάποιος από το γραφείο του Δημάρχου – η Λουλού δέχεται τις ίδιες εξηγήσεις, παθαίνει κάτι σαν υστερία και το ξεφουρνίζει: “Ακούστε να δείτε, όπου γουστάρω θέλω να πάω, δεν έδωσα μια περιουσία για να πάρω μεζονέτα στο προάστιό σας και να μη μπορώ να βγω”.
“Κακώς κυρία Λουλού μου, πουλήσατε τα αγροτεμάχια για να πάρετε μεζονέτα. Αν είχατε μείνει στο χωριό σας, τώρα θα βγάζατε το γάιδαρο από το στάβλο και θα πηγαίνατε όπου θέλατε.”
Η δεύτερη “σκηνή”, την επόμενη μέρα, στο απέναντι σπίτι. Ο κύριος Κώστας, 70 και, κατάλληλα ντυμένος και εξοπλισμένος καθαρίζει τη ράμπα του και το πεζοδρόμιο. Την ίδια ώρα, τυχαία περνάει η μικρή αλατιέρα του Δήμου: “Παιδιά, περισσεύει λίγο αλάτι να βοηθήσουμε την κατάσταση;” “Μας χρειάζεται για να ελευθερώσουμε το λεωφορειόδρομο, αλλά μπορούμε να σας φέρουμε αργότερα” “Τη δουλειά σας παιδιά μου, τη δουλειά σας… προηγούνται τα λεωφορεία… μην ανησυχείτε, θα τα καταφέρω…”
Επίλογος
Η κυρία Λουλού έκανε θέμα τη συμπεριφορά, του συνεργάτη του Δημάρχου, καλύφθηκε από κάτι προοδευτικάριους του κώλου – ως συνήθως - και στις επόμενες εκλογές ήταν υποψήφια του δημοτικού συνδυασμού που στήριζε ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ο κύριος Κώστας ήταν διορισμένος αντιπρόεδρος της – τότε - κοινότητας από τους χουνταίους, επίτροπος της εκκλησίας και μέχρι τότε δεν του έλεγα ούτε καλημέρα (ντράπηκα εκείνη την ημέρα)
Συμπέρασμα
Η υπευθυνότητα είναι θέμα αγωγής και παιδείας και όχι πολιτικής ιδεολογίας. Είναι ωραίοι οι μύθοι και τα σχήματα που έχουμε μέσα στην κεφάλα μας, αλλά έχουν πολύ αδύναμα θεμέλια για να στηρίζουν τις εμμονές μας ώστε να κάνουμε τους απλοϊκους συνειρμούς που μας βολεύουν.
Σημείωση
Το οι γερμανοί καθαρίζουν με επιμέλεια τις ράμπες και τα πεζοδρόμιά τους, οφείλεται στα βαρύτατα πρόστιμα που ξέρουν ότι θα φάνε αν κάποιος γλιστρήσει στα πεζοδρόμιά τους και καμμία σχέση δεν έχει με το ότι ο προοδευτικός και υπεύθυνος αυτός λαός στην πρόσφατη ιστορία, έκανε μερικά εκατομμύρια εβραίων σαπούνι. Ούτε με το ότι στις μέρες μας κανίβαλοι γερμανοί βάζουνε φωτιές και καίνε μετανάστες.
February 24th, 2008 at 11:33 pm
Έχει και παραέχει σχέση αυτή η υπευθυνότητα που λες Artois στην τελευταία παράγραφο, γιατί καταντήσανε οι Γερμανοί να τρώνε την πιο χοντρή φάπα από την Ιστορία για να αποκτήσουν υπευθυνότητα στο τέλος ακόμη για τα πιο “απλά” πράματα σαν το σκατό του σκύλου στο πεζοδρόμιο. Για σκέψου το λίγο.
Κατά τα άλλα, αυτό το σχόλιο έπρεπε να γίνει ποστ. Και με ανοιχτά τα σχόλια, εντάξει;
February 24th, 2008 at 11:50 pm
Και η πολιτική ιδεολογία είναι θέμα αγωγής και παιδείας.
February 25th, 2008 at 12:15 am
Τα περί σαπωνοποίησης των Εβραίων είναι μύθος βέβαια, το αναφέρω για το φιλοίστορον κοινόν.
Συμφωνώ κι εγώ ότι οι απόγοινο των Πελασγών δεν είναι δυνατόν να καθαρίζουν πεζοδρόμια. Δεν φτάνει που ξεπέφτουν στην κατάσταση του να αναγκάζονται να παίρνουν το ΜΕΤΡΟ Σάββατο βράδυ για να πάνε στα μπουζούκια αντί το κράτος να τους πληρώνει το ταξί ( φτηνότερα θα ερχόταν στο κράτος, βέβαια), θέλουμε να καθαρίζουν και το πεζοδρόμιο;
February 25th, 2008 at 1:17 am
artois, ανακουφιστική, διαφωτιστική και ενισχυτική των στερεοτύπων μου η ιστορία σου.
February 25th, 2008 at 5:10 pm
j95,
Αυτό δεν σημαίνει, κατ’ ανάγκη, ότι ο δεξιοαναθρεμμένος δεν μπορεί να είναι υπεύθυνος, ως προς τις υποχρεώσεις του, δημότης. Και βέβαια, καθόλου δεν σημαίνει ότι ο αριστεροθρεμμένος καθαρίζει τα χιόνια μόνος του.
jago,
το σκέφθηκα και καταλαβαίνω τι θέλεις να πεις, αλλά δεν διακινδυνεύω να γράψω το απαύγασμα της σκέψης μου - φυλάγομαι μήπως και κάνω λάθος.
Όσο για τα σχόλια, μένουν κλειστά λόγω “εκβιασμού” και διαδικτυακής τρομοκρατίας στην οποία δεν μπορώ να ανταπεξέλθω. Κάποιος εμμονοληπτικός έχει φτιάξει αντιγραφή του προφίλ μου ( http://www.blogger.com/profile/13006687928602286002 ) και απαντάει για λογαριασμό μου. Βαρέθηκα να διαγράφω τα σχόλιά του:
Aθήναιε,
οι φιλίστορες σε ευγνωμονούν. Το ίδιο και οι ναζιστές που αποκαθιστάς τη φήμη τους. Ωστόσο καμμία υπερβολή δεν είναι ικανή να αποδώσει τις φρικαλεότητές τους.
χ,
Αν τα στερεότυπά σου είναι αυτά, τότε δεν είναι στερεότυπα