και για να σας τη σπάσω πιο πολύ
Όπου γάμος και χαρά, η Βασίλω πρώτη:
Άμα κανένας κάνει τον κόπο να διαβάσει το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό, θα διαπιστώσει μια μικρή λεπτομερειούλα που δεν πολυδιαφημίζεται:
Ω ναι. Όλα αυτά τα φρικτά (ανεβασμένα όρια, μειωμένες επικουρικές κλπ) που καταρρακώνουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα ασφαλιστικά δικαιώματα, εμείς οι ασφαλισμένοι μετά το 1992 τα έχουμε ΗΔΗ. Έτσι τα κανονίσανε αυτοί που θίγονται τώρα όταν εμείς πηγαίναμε σχολείο, φροντίζοντας ταυτόχρονα να μην αυξηθούν καθόλου οι δικές τους εισφορές και να μη μειωθούν ούτε στο ελάχιστο οι συνταξάρες τους.
Η ΓΣΕΕ παρατηρεί (μέσω Ελευθεροτυπίας) ότι
Γυναίκες (ασφαλισμένες πριν το 1992), μητέρες ανηλίκων (ασφαλισμένες πριν το 1992), εργαζόμενοι στα βαρέα-ανθυγιεινά (όπως οι δημοσιογράφοι επαρχιακών εφημερίδων) και 40άρηδες με αρκετές δεκαετίες εργασίας στην πλάτη τους (συγκεκριμένα 2) καλούνται να θυσιάσουν τα εργασιακά τους δικαιώματα. Κι όλα αυτά, προκειμένου να εξοικονομήσει το ασφαλιστικό περίπου 310 εκατ. ευρώ το χρόνο.
Σε αυτό το ύψος υπολογίζει το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ (ΙΝΕ/ΓΣΕΕ) την εξοικονόμηση πόρων. Για 310 λοιπόν εκατ. ευρώ, ποσό το οποίο αντιστοιχεί σε μονοψήφιο ποσοστό σε σχέση με τις ετήσιες ανάγκες του συστήματος, που προσεγγίζουν τα 47-48 δισ. ευρώ - κανείς δεν θα βγαίνει στη σύνταξη πριν από το 60ό έτος του.
(οι παρενθέσεις δικές μου)
Ισοδύναμα αυτό διαβάζεται “το κόστος που θα επωμισθούν σε χρόνια και χρήμα 1.000.000 ασφαλισμένοι του 1978-1992 είναι 310εκατομμύρια ευρώ”, ή 310 ευρώ για τον καθένα, ή @@ μπλε. Τι τους λένε δηλαδή τους μαλάκες; “Γευτείτε 310 ευρώ το χρόνο από το κόστος που ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΤΕ να λούζονται τα παιδιά σας” και αυτοί το θεωρούν απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση. Ρε άντε χεστείτε. Άμα είναι αρκετά ανθρώπινη για εμάς, είναι αρκετά ανθρώπινη και για εσάς.
Όλα αυτά δηλαδή είναι βλακείες που ελάχιστη σχέση έχουν με την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τα ασφαλιστικά δικαιώματα και κυρίως την ουσία του νομοσχεδίου. Κατά τη γνώμη μου η σημαντική αλλαγή με το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό, είναι η ενοποίηση των ταμείων. Και συγκεκριμένα τα άρθρα που λένε ότι τρεις μήνες μετά την ψήφιση του νόμου οι ενοποιημένοι φορείς επαναδιαπραγματεύονται για το σύνολο των ασφαλισμένων τους όλες τις συμβάσεις που είχαν υπογράψει οι κλάδοι υγείας των επιμέρους ταμείων (δείτε π.χ. άρθρο 25.5 για το ταμείο επαγγελματιών).
Θυμίζω ότι τα περισσότερα ταμεία πληρώνουν 20 ευρώ το κουτί με τις ασπιρίνες και 50 ευρώ την ακτινογραφία σε συμβεβλημένους προμηθευτές και κλινικές. Αν ήμουν κάποιος που πουλάει το κουτί με τις ασπιρίνες, σε τρεις μήνες θα αντιμετώπιζα μείωση των κερδών μου κατά 98%, οπότε θα είχα εκατομμύρια λόγους να γίνει τζέρτζελο και να αποσυρθεί το νομοσχέδιο για άσχετα πράγματα. Επειδή βέβαια ζούμε στην Ελλάδα, πιθανότερο είναι ότι θα ήμουν κάποιος φέρελπις ασπιρινοπώλης of the blue persuasion που σε τρεις μήνες αναμένει να υπογράψει τη συμβασάρα της ζωής του για το σύνολο των μισθωτών της επικράτειας, οπότε πάλι θα με συνέφερε να γίνει τζέρτζελο για άσχετα πράγματα και όχι για τις αλλαγές στον κλάδο υγείας.
Αυτό το νομοσχέδιο δηλαδή είναι είτε όντως η σωτηρία του συστήματος, είτε το μεγαλύτερο ξαναμοίρασμα μπάζας σε γαλάζια παιδιά από τις 11 Μαρτίου 2004. Και κανένα MME και κανένα κόμμα δεν ασχολείται με αυτό. [γιατί άραγε...]
March 14th, 2008 at 1:03 pm
btw τα ονόματα των υπουργείων γίνονται όλο και πιο οργουελιανά. “Υπουργείο Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας”…
March 14th, 2008 at 1:18 pm
Ναι αλλά οι παλιοί ασφαλισμένοι έχουν κόστος σε άλλα πράγματα που οι νέοι δεν έχουν. Για παράδειγμα, αν ένας νέος ασφαλισμένος έχει ΙΚΑ και αποφασίσει να βγάλει Δ.Π.Υ. παίρνει πλήρη απαλλαγή από το ΤΕΒΕ, ενώ ο παλιός πληρώνει και τα δύο ταμεία - ίσως μισό το ΤΕΒΕ ανάλογα τι ένσημα του κολλάει ο εργοδότης του (μόνο και μόνο επειδή πρωτοασφαλίστηκε λίγους κωλομήνες πριν λήξει το 1992).
March 14th, 2008 at 1:50 pm
Ναι αυτό πάω στοίχημα ότι είναι τρομερά επιβαρυντικό όταν οι εισφορές που δίνει και στα δύο ταμεία είναι μικρότερες από αυτές που δίνει ο νέος ασφαλισμένος από τη μέρα 0.
March 14th, 2008 at 2:26 pm
Χείμαρρος.
Σωστός.
Ατράνταχτη λογική.
Ξεκώλιασέ τους όλους τους πουσταράδες.
March 14th, 2008 at 2:38 pm
Σωστός.
Τα “ανθυγιεινά” επαγγέλματα και οι συνταξιοδοτήσεις των 40-50ρηδων ήταν ΤΟ αίσχος.
Επίσης με την ένωση των ασφαλιστικών ταμείων θα λιγοστέψει το κόστος φαρμάκων και το γραφειοκρατικό κόστος για το κάθε ταμείο.
March 14th, 2008 at 3:32 pm
Αλήθεια μπορεί κανείς να μου πει, με τη σημερινή μηχανοργάνωση, πόσους υπαλλήλους χρειάζεται ένα ταμείο; Πριν απαντήσετε, σκεφτείτε τι ΕΙΝΑΙ ένα ταμείο ακριβώς.
March 14th, 2008 at 3:43 pm
Μπορεί κάποιος να μου πει γιατί κάποια ποτ επέκτησε παιδί σε μεγάλη ηλικία πρέπει να βγει νωρίτερα στη σύνταξη από κάποια που το απέκτησε σε μικρότερη;
Πάντως για σωτηρία του συστήματος δεν το βλέπω. Για παράταση ζωής το βλέπω.
March 14th, 2008 at 3:45 pm
Μηχανοργάνωση?????
Ελπίζω να αστειεύεσαι…
Όταν αναφέρεσαι σε υπαλλήλους αναφέρεσαι και σε αυτούς των stage?
Για παράδειγμα στο ΙΚΑ της Χαλκοκονδύλη, στο γραφείο που ασχολείται με τους ασφαλισμένους ΚΑΙ σε ταμεία άλλων χωρών της ΕΕ (πλην Γερμανίας) δουλεύουν 4 του stage (μια εξ αυτών και η κοπέλα μου) και άλλοι 4 μόνιμοι. Και όλα γίνονται στο χέρι.
March 14th, 2008 at 3:52 pm
και για να σας τη σπάσω πιο πολύ (don’t kiss the frog)…
Ω ναι. Όλα αυτά τα φρικτά … εμείς οι ασφαλισμένοι μετά το 1992 τα έχουμε ΗΔΗ. Έτσι τα κανονίσανε αυτοί που θίγονται τώρα όταν εμείς πηγαίναμε σχολείο……
March 14th, 2008 at 3:53 pm
Παντως για να λεμε και του στραβου το δικαιο, τα ορια απλα πρεπει να τηρουνται. Οχι να ειναι δικαια (δεν λεω οτι πρεπει να ειναι οσο πιο αδικα γινεται, εξηγω αμεσως παρακατω τι εννοω):
I mean, με 10.5 ” πας Ολυμπιαδα Πεκινο με 10.6” οχι. Με 1600 μορια μπαινεις Ιατρικη με 1599 οχι.
Σιγουρα σε ολα αυτα θα υπαρχουν αντιδρασεις τυπου: “παλια μπαιναν ευκολοτερα”, “προκρινονταν με αργοτερους χρονους”, “γιατι τωρα να πρεπει να τρεξω πιο πολυ η να διαβασω περισσοτερο”, “αν εδινα πανελλαδικες το 1992 με τα ιδια μορια θα ημουν Αθηνα τωρα ειμαι Καρλοβασι”, “δηλαδη για 1 μοριο εγω τιποτα και ο αλλος δικηγορος?, μα για 1 μοριο?” …
Οπου και να το βαλεις το οποιο οριο, χαρασει απο τη φυση του μια διαχωριστικη γραμμη αδικιας.
March 14th, 2008 at 4:00 pm
Μπορεί κάποιος να μου πει γιατί κάποια ποτ επέκτησε παιδί σε μεγάλη ηλικία πρέπει να βγει νωρίτερα στη σύνταξη από κάποια που το απέκτησε σε μικρότερη;
Να ξεκαθαρισω οτι δεν υπερασπιζομαι το νεο-ασφαλιστικο, αλλα να δωσω μια ερμηνεια, χωρις φοβο και παθος, γιατι εχω μια ερμηνεια (οχι κατ’ αναγκην του “νομοθετη”):
Αν κατι τετοιο θα ισχυει (που ουτε που το ξερω) φανταζομαι θα αφορα αυτες που καναν το παιδι σε τοοοοσο μεγαλη ηλικια που οταν τις πιανει η συνταξη το παιδι ειναι ακομα ανηλικο. Πχ αν στα 55 σου ειναι ακομα το παιδι ανηλικο (πχ το εκανες στα 40) τραβα φυγε. Αν εισαι 60 και εκανες ξερω γω παιδι με εξωσωματικη στα 43 σβου, αθωα, ηρωας, κατσε σπιτι…
Αν ειναι κατι τετοιο λοιπον το καταλαβαινω, ηδη μου φαινεται απανθρωπο η γυναικουλα να δουλευει 9-5 (το μινιμουμ) στα 55 με το ζαχαρωδη διαβητη της, τις αρχες καταρρακτη, ακρατειας κλπ για 20 μερες αδεια τον χρονο. Με το ανηλικο στο σπιτι να περιμενει να του μαγειρεψεις και να κανετε μαζι χαρτοκοπτικη για το σχολειο ειναι ακομα δυσκολοτερα.
Αλλες αντοχες η 20αρα που εκανε παιδι και στα 38 της το παιδι ειναι φοιτητης, αλλες η 30αρα, αλλες η 40αρα. Φανταζομαι θα προσεξαν οτι απο μια φαση και μετα χτυπαμε “φυσικο οριο”, ο ανρθωπος κλαταρει.
March 14th, 2008 at 4:13 pm
Επιχορήγηση εκμάθησης Χειμερινής Κολύμβησης, η μόνη λύση. 30 φορές λιγότερες ασθένειες και 60 φορές λιγότερα κρυολογήματα.
ΟΛΑ τα παιδιά αν εκπαιδευτούν έτσι θα ζήσουν περισσότερο ΧΩΡΙΣ τα σημερινά προβλήματα υγείας.
Μέση διαφορά βιολογικής ηλικίας από χρονολογική θα εκτιναχτεί τότε στα μείον 15 χρόνια (από τα περίπου 10 που είναι για χειμερινούς σήμερα…
Υπάρχουν και άαααλλα που ουδείς συζητά. ΠΟΙΑ όρια ηλικίας?
Η ανθρωπότητα το έτος 2060 (αν δεν έχει πεθάνει από κρίσεις πετρελαίου, τροφίμων και… σχιζοφρένειας) θα έχει μέσο όρο ζωής τα 200 ή 300 χρόνια. Διαβάστε Aubrey DeGray
http://del.icio.us/omadeon/life_extension
Εντελώς άλλα προβλήματα θα υπάρχουν, ΜΑΖΙ με λύσεις…
(τέλος… φουτουριστικής παρένθεσης)
March 14th, 2008 at 4:49 pm
..NAI sthn ennopoihsh twn apo8ematikwn twn tameiwn.. DEN katalava dld diaforetika arrwstenoun oi Dhmosiografoi h oi Giatroi apo tous oikodomous h tous eleu8erous epaggelmaties???
.. kai an den sas aresei.. NAI sthn dhmioyrgia 2 ksexwristwn kladwn> allo tameio gia iatrofarmakeutiki peri8alpsi kai ALLO gia sintakseis!!! oti isxiei k stin Kipro dld (h kati paromoio telospantwn)
.. KAI epitelous as dwsei kati h ekklisia epitelous apo to tameio aporwn h mipws den eimaste oloi mas aporoi!!!? (kai nomizw o monos pou mporei na to pragmatopoihsei einai o IERWNIMOS.. o opoios apo oti legete einai rizospastikos oso anafora kati tetoiou eidous ADIKIES!!)
March 14th, 2008 at 4:51 pm
..an kai ekklisia(to allo sistima) einai auth pote den ksereis!!
March 14th, 2008 at 5:58 pm
Ναι, τον είδαμε και τον Ιερώνυμο πώς αντέδρασε μόλις απειλήθηκαν τα έσοδα των γάμων με το ιδ. συμφωνητικό. Άσε. Άλλωστε, τόσο συμπαθητικός ήταν και ο Χριστόδουλος στην αρχή και μετά άρχισε τις κοτσάνες.
March 14th, 2008 at 6:09 pm
Δεν ισχύει αυτό για όλους. Με ένα απλό search, δες αυτό π.χ.:
http://www.sam.tee.gr/tsmede-4.htm
March 14th, 2008 at 6:57 pm
Νομίζω ότι θα βγαίνει στα 55 αν έχει ανήλικο στα 50, δηλαδή αν έκανε παιδί στα 32. Αλλά και στα 55 να πρέπει να είναι ανήλικο το παιδί σημαίνει ότι το έκανες στα 37. Όλες οι γνωστές μου πάντως έκαναν παιδί στα 34+. Νομίζω ότι η περίοδος τεκνοποίησης είναι πλέον τα 35 +/- 3 με δραστικά αυξητικές τάσεις.
“Πχ αν στα 55 σου ειναι ακομα το παιδι ανηλικο (πχ το εκανες στα 40) τραβα φυγε.”
Αν στα 55 σου έχεις ακόμα παιδί ανήλικο (δηλαδή μεταξύ 15 και 18 ετών στις περισσότερες περιπτώσεις) σημαίνει ότι η ανθρώπινη εξέλλιξη έχει αλλάξει τόσο πολύ που στα 55 σου μπορείς να είσαι ακόμα παραγωγικός και δραστήριος.
“Αν ειναι κατι τετοιο λοιπον το καταλαβαινω, ηδη μου φαινεται απανθρωπο η γυναικουλα να δουλευει 9-5 (το μινιμουμ) στα 55 με το ζαχαρωδη διαβητη της, τις αρχες καταρρακτη, ακρατειας κλπ για 20 μερες αδεια τον χρονο.”
Άλλη εικόνα έχω πάντως για τις 55άρες του 21ου αιώνα. Ο καταρράκτης πρώτος θεραπεύεται και εμφανίζεται σε αρκετά μεγαλύτερες ηλικίες. Ο διαβήτης είναι πρόβλημα πλέον που αφορά και αρκετά μικρότερες ηλικίες. Όσο για την ακράτεια… ξέρω κάτι 55άρες που έχουν άλλες ακράτειες.
“Με το ανηλικο στο σπιτι να περιμενει να του μαγειρεψεις και να κανετε μαζι χαρτοκοπτικη για το σχολειο ειναι ακομα δυσκολοτερα.”
Κοίτα το ανήλικο θα είναι φυσιολογικά κάπου στα 15 με 18. Ξέρεις πολλά 16άρια που να ασχολούνται με την χαρτοκοπτική;
March 15th, 2008 at 12:19 am
Σύνταξη στα 158 είναι η μόνη επιστημονικά ορθή λύση (βλέπε omadeon).
March 15th, 2008 at 11:32 am
Α χα χα…
Με πιάνεις βλέπω, με πιάνεις.
Η πλάκα είναι ότι αυτό θα ΓΙΝΕΙ,
ας γελάσουμε ΤΩΡΑ όσο ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ!
Παρεμπιπτόντως διαβάσατε τι είπε ο Τσίπρας χθες;
“όλοι χωράνε εδώ, _κρατώντα_ς τις απόψεις τους, γιατί ο σκοπός είναι να γίνει ΣΥΝΘΕΣΗ” και επίσης είπε κάτι περί αυτο-οργάνωσης αντί για top-down οργάνωση” (μακάρι να υλοποιηθούν όσα λέει,
-ΜΑΚΑΡΙ).
Πάω για βουτιές…
March 15th, 2008 at 6:40 pm
Δεν είναι τόσο εύκολο όσο λέτε να ενωθούν τα διάφορα ταμία. Ο λόγος είναι ότι λειτουργούν διαφορετικά γιατί εξυπηρετούν διαφορετικές ανάγκες. Είναι σαν ξεχωριστές εταιρίες πχ τράπεζες. Κανονικά έπρεπε να έχουν ξεκινήσει κάποιες μελέτες σχετικά με το πώς λειτουργεί κάθε ταμίο, τι αποθεματικά έχει, έσοδα, έξοδα, αριθμός ασφαλιζόμενων, τι ανάγκες καλύπτει ένα ταμείο (άλλες ανάγκες έχει ένα ταμείο υγείας για γιατρούς κι άλλες ένα για ανθρακορύχους) κτλ.
Άλλωστε αν φτάσαμε όπου φτάσαμε λόγω της τσαπατσουλιάς κατά ένα μεγάλο ποσοστό φτάσαμε. Και τσαπατσουλιά = χάος το οποίο εκμεταλεύονται οι όποιοι επιτήδιοι.
Και μια μικρή ακόμη λεπτομέρια. Κάποια καλόπαιδα (που μάλλον γίνανε μόνιμοι κάτοικοι Βραζιλίας) φάγανε τα λεφτά των ταμίων (συγκεκριμένα του ΙΚΑ αν θυμάμαι καλά) στο χρηματιστήριο. Με αυτά τα λεφτά ,από όσο γνωρίζω πάλι, δεν θα υπήρχε τόσο φοβερό και τρόμερό πρόβλημα. Όμως τα λεφτά φαγωθήκανε κι όλοι κάνανε την πάπια. Λάθος;
Ένα τελευταίο περί πρόωρης σύνταξης μητέρων
Πιο πολύ θα με ενδιέφερε το πώς θα ενθαρρυνθούν νέα ζευγάρια που δουλεύουν στον ΙΔΙΩΤΙΚΟ τομέα να κάνουν παιδιά κι όχι αυτό. Εστιάζουν σε αυτό το σημείο για να δείξουν μια αδικία (παλιά μπορεί να είχε νόημα η παραπάνω διάταξη) και δεν δείχνουν το μεγαλύτερο πρόβλημα που είναι ότι μια γυναίκα καλείται πολλές φορές να διαλέξει μεταξύ μητρότητας και δουλειάς. Να ενθαρρυνθούν (και φυσικά να ελέγχονται ότι δεν τρώγονται αλλού) οι μεγάλες πχ επιχειρήσεις να διαθέτουν εσωτερικούς παιδικούς σταθμούς (μου φαινόταν κι εμένα παράξενο αλλά υπάρχει σε άλλες χώρες). Τόσα και τόσα πράγματα ώστε να αρχίζει να ενισχύεται και ο ιδιωτικός τομέας και να μην θεωρείται η κόλαση σε σχέση με τον παράδεισο (όχι πάντα) του δημοσίου.
March 15th, 2008 at 8:54 pm
Γμτ!!! Είχα ετοιμάσει ένα σχεδόν ολόιδιο στο περιεχόμενο post και με… πρόλαβες!!!
Προσκυνώ!!
March 16th, 2008 at 1:26 am
Για “τα λεφτά των ταμίων” που φαγωθήκανε.
Ο umber perfectionist λογιστής Σημίτης όταν ανέβηκε στην εξουσία ξέχασε κι ότι έμαθε στο δημοτικό, δηλαδή τι εστί αφαίρεση και παθητικό!
March 16th, 2008 at 9:42 am
> Αν στα 55 σου έχεις ακόμα παιδί ανήλικο (δηλαδή μεταξύ 15 και 18 ετών στις περισσότερες περιπτώσεις) σημαίνει ότι η ανθρώπινη εξέλλιξη έχει αλλάξει τόσο πολύ που στα 55 σου μπορείς να είσαι ακόμα παραγωγικός και δραστήριος.
Αυτη σου η δηλωση ειναι generic? Εννοω …
> Αν στα 59 σου έχεις ακόμα παιδί ανήλικο (δηλαδή μεταξύ 15 και 18 ετών στις περισσότερες περιπτώσεις) σημαίνει ότι η ανθρώπινη εξέλλιξη έχει αλλάξει τόσο πολύ που στα 59 σου μπορείς να είσαι ακόμα παραγωγικός και δραστήριος.
> Αν στα 62 σου έχεις ακόμα παιδί ανήλικο (δηλαδή μεταξύ 15 και 18 ετών στις περισσότερες περιπτώσεις) σημαίνει ότι η ανθρώπινη εξέλλιξη έχει αλλάξει τόσο πολύ που στα 62 σου μπορείς να είσαι ακόμα παραγωγικός και δραστήριος.
…
Μπας και μιλας για την περιπτωση της φατριας των ΜακΛαουντ απο τα Χαιλαντς?
Γιατι να πρεπει να αλλαξε το DNA μας και να μην ειναι κατι πιο απλο: Οι συνθηκες ειναι αθλιες, ο ανταγωνισμος μεγαλος, τα αγχη, οι απαιτησεις το ιδιο και η στοιχειωδης οικονομικη/επαγγελματικη ασφαλεια κατακτιεται μετα τα 30φευγα ωστα να σκεφτει ο αλλος να κανει παιδια αλλα το DNA μας δεν εχει μεταλλαχθει σε υπεραιωνοβιου αθλητη αυτη τη βδομαδα…
> Κοίτα το ανήλικο θα είναι φυσιολογικά κάπου στα 15 με 18. Ξέρεις πολλά 16άρια που να ασχολούνται με την χαρτοκοπτική;
Ε μην κολλας στην χαρτοκοπτικη (αν και στο σχολειο νομιζω υπαρχει μαθημα Καλλιτεχνικα). Πες το Αγγλικα, ecdl, σπαω τα μπιμπικια της ακμης μου, προσπαθω να ξυρισω τις 5 τριχες που εχω βγαλει στο μουστακι μια ωρα και εχω κανει καταληψη στο μπανιο, γκρινιαζω γιατι δεν μου πηραν το καινουργιο playstation η το μαυρο μπουστακι που ηθελα να φορεσω στο παρτι, θελω να παιξω 100 φορες την ασκηση στο ομποε για τις εξετασεις μου στο Νακα, θελω να βαψω το δωματιο μου μωβ γιατι εγινα ΕΜΟ, δεν θελω να φαω μπαμιες αλλα να μου τηγανισεις ΤΩΡΑ πατατες, ο Ντιμης με παρατησε και θελω να βαλω δυνατα μουσικη το βραδι που ο 60αρης μπαμπας μου βαζει τη μασελα του στο ποτηρι πριν κοιμηθει…
March 16th, 2008 at 10:35 pm
Ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία…μμμμ….
Ορίστε μια προσωπική σύγκριση, με το τι ισχύει στην τρισκατάρατη 666 αμερική όπου εργάζομαι.
* Ελλάδα:
- Είμαι στο τσμέδε από το 2000 γιατί έκανα τη (μαλακία, από ότι αποδείχτηκε από τα γεγονότα) να δώσω εξετάσεις ΤΕΕ. Τότε το χρειαζόμουν για να πληρώνομαι από το ΕΜΠ βεβάιως. Πληρώνω στο ΤΣΜΕΔΕ πλέον ~3000 ευρώ το χρόνο έχοντας ΜΗΔΕΝΙΚΟ εισόδημα στην Ελλάδα. Πληρώνω δηλαδή έτσι κι αλλίως, βρέξει χιονίσει και στα αρχίδια τους βασικά αν δουλεύεις ή όχι. Θεωρητικά, κάποια από αυτά τα λεφτά θα τα πάρω πίσω όταν γίνω Ν χρονών, όπου το Ν είναι άγνωστο και σίγουρα έχει μονοτονικές αυξητικές τάσεις. Για την ώρα ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΩ ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ, και αν δεν φτάσω κοντά στο Ν ΤΑ ΧΑΝΩ ΕΝΤΕΛΩΣ.
- Το 2007 για 5 μήνες δούλευα στην Ελλάδα, σε μια σχετικά καλοπληρωμένη ερευνητική θέση (για τα ελληνικά δεδομένα). Επειδή όμως ήμουν μισθωτός, έπρεπε από το νόμο ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΩ ΕΙΣΦΟΡΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΙΚΑ. Οπότε κάθε μήνα μου κρατάγανε καμμιά 300άρα ευρώ για το ΙΚΑ. Αυτά ΕΠΙΠΛΕΟΝ του ΤΣΜΕΔΕ φυσικα. Παραιτήθηκα από αυτή τη θέση το καλοκαίρι του 2007. Τα λεφτά που έδωσα στο ΙΚΑ *ΔΕ ΘΑ ΤΑ ΔΩ ΠΟΤΕ ΜΟΥ ΜΑ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ*. Εντελώς πεταμένα λεφτά, με άλλα λόγια—καθαρή ζημία. ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ να τα μεταφέρω αυτά τα λεφτά των εισφορών στο ΤΣΜΕΔΕ ή σε άλλο ταμείο, ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ να τα πάρω στην τσέπη μου, έστω και με 40% φορολογία, αφού παραιτήθηκα. ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΩΣ ΧΑΜΕΝΑ.
Πάμε τώρα στην Αμερική.
Αμερική και συγκεκριμένα California, γιατί κάθε πολιτεία έχει τους δικούς της νόμους, και η CA είναι από τις πλέον “φιλικές” σε θέματα εργασίας κλπ (πχ οι δημόσιοι είναι και εδώ μόνιμοι, μετά απο ένα 6μηνο), αλλά και από τις χειρότερες σε φόρους:
- Όσο ήμουν φπιτητής είχα τσάμπα ιατρική περίθαλψη, πληρωμένη από το πανεπιστήμιο. Το “τσάμπα” βασικά σήμαινει μια μικρή συνεισφορά, συνήθως 10%, στο κόστος της επίσκεψης/επέμβασης κλπ. Αυτό το 10% είναι ένα αρκετά μεγάλο ποσό αν κάνεις κάποια εγχείρηση (αυτές συνήθως κοστίζουν από 5Κ και πάνω, οπότε μιλάμε για μια 500αρα).
- Τα καλοκαίρια που δεν έχει μαθήματα, μπορείς και δουλεύεις 8ωρα στο πανεπιστήμιο. Αλλά επειδή δεν υπάρχουν μαθήματα, αυτό θεωρείται κανονική δουλειά, οπότε και πληρώνεις *συνταξιοδοτικές* κρατήσεις. Αυτές είναι στο 7.5% για τις συγκεκριμένες θέσεις και είναι υποχρεωτικές. Η διαφορά είναι ότι αυτά τα λεφτά *ΔΕΝ ΤΑ ΧΑΝΕΙΣ*. Εξηγούμαι για αυτό παρακάτω.
- Το καλοκαίρι του 2007 ξαναήρθα εδώ. Τα λεφτά των προηγουμένων συνταξιοδοτικών κρατήσεων παρέμεναν στο λογαριασμό μου. Παραμένουν εκεί 1 χρόνο μετά την παραίτηση σου από τη θέση που έχεις, στο οποίο αυτό χρονικό διάστημα έχεις δικαίωμα ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙΣ Ο,ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ. Δηλαδή μπορείς να τα πάρεις σε μετρητά (με φορολογία 30-40%), να τα βάλεις ΣΕ ΑΛΛΟ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ, γενικά να τα κάνεις ο,τι θέλεις. Ένα είναι το βέβαιο: τα λεφτά σου, αυτά που σου κρατάγανε κάθε μήνα ΔΕΝ τα χάνεις. Οπότε, όταν γύρισα εδώ, οι κρατήσεις μου με περιμένανε και απλώς (με ένα τηλεφώνημα) επανενεργοποίησα το λογαριασμό μου. Γραφειοκράτεια -> 0, ειδικά σε σχέση με το τι τράβηξα για να γραφτώ στο ΙΚΑ για 5 μήνες…
- Πέρα από το 7.5% της *υποχρεωτικής* (λόγω δημοσίου πανεπιστημίου) συνταξιοδοτικής ασφάλισης, μπορώ να κάνω και ιδιωτική ασφάλιση (401k στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, 403b στους δημόσιους εκπαιδευτικούς οργανισμούς). Αυτά τα συνταξιοδοτικά προγράμματα είναι εργοδοτικό-ανταποδοτικα: Για κάθε $1 που βάζεις, ο εργοδότης σου βάζει ένα ποσοστό, μέχρι 100% και μέχρι το Χ% του μισθού σου. Τα ποσοστά αυτά διαφέρουν από εργοδότη σε εργοδότη, αλλά ΠΡΟΦΑΝΩΣ σου δίνουν κίνητρο να βάλεις περισσότερα. Επίσης, τα λεφτά που πάνε σε συνταξιοδοτικές εισφορές είναι αφορολόγητα.
- Τα λεφτά της συνταξής μου, έχω την επιλογή να τα επενδύσω ΟΠΟΥ ΘΕΛΩ. Μπορώ δηλαδή να τα βάλω σε έντοκο λογαριασμό χαμηλόυ ρίσκου (και απόδοσης), σε ομόλογα και αμοιβαία μέσου ρίσκου, σε μετοχές υψηλού ρίσκου, σε ό,τι θέλω εγώ τελοσπάντων. Αν είμαι μακακας και κάνω λαμακία επένδυση παίρνω τομπούλο, αν είμαι καλός παίρνω πολλά $$$. Αν δε θέλω σκοτούρες, τα αφήνω στο 0-risk 3%.
Αυτά για το συνταξιοδοτικό εδώ. Το έχουν όλοι αυτό; Προφανώς όχι—η συγκεκριμένη δουλειά που έχω έχει καλά benefits, αλλά αυτό είναι ένα από τα συγκριτικά πλεονεκτηματά της (σε σχέση πχ με το σχετικά χαμηλό μισθό). Από την άλλη, αυτό που έχουν ΟΛΟΙ εδώ είναι το εξής
1. ΔΕ ΧΑΝΟΥΝ ΠΟΤΕ ΤΙΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΤΟΥΣ, όσες δουλειές κι αν αλλάξουν.
2. ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ τα λεφτά τους. Ούτε “δομημένα” ούτε άλλες μαλακίες και λαμογίες.
Α και κάτι τελευταίο. Όλα αυτά ήταν για σύνταξη. Για περίθαλψη:
- Πληρώνω $0 το μήνα. Το πανεπιστήμιο πληρώνει $250
- Έχω HMO (είχα ΕΠΙΛΟΓΗ τι περίθαλψη να πάρω. HMO είναι η πιο φτηνή για μένα, αλλά σου αναθέτουν αυτοί προσωπικό γιατρό. Αν θές τη δυνατότητα επιλογής πας σε PPO, αλλά πληρώνεις παραπάνω).
- Η συνεισφορά μου σε επισκέψεις κλπ είναι ελαχιστότατη. Απο 0 ως 10%.
Σε άλλο post αν ενδιαφέρει κανέναν (και επειδή περιμένω αντίστοιχο σχόλιο) μπορώ να σας πω και τι συμβαίνει με τους φτωχούς και τη δική τους περίθαλψη.
(Sorry J for the long comment).
March 17th, 2008 at 12:57 am
Εγώ προσωπικά το βρήκα πολύ ενδιαφερον το σχόλιό σου Θάνο. Και μου άρεσε επίσης ότι συγκεκριμενοποίησες ότι μιλάς για συγκεκριμένη Πολιτεία.
March 17th, 2008 at 10:14 am
To keyword πάντως είναι οτι η δουλειά σου (και το πανεπιστήμιό σου) έχει “benefits”. Διότι, State of hawaii, πολύ φιλική εργασιακά και κοινωνικά, ποστ ντοκ στο πανεπιστήμιο, χωρίς συνταξιοδοτική κάλυψη, με υγειονομική κάλυψη που είναι κάπως ακριβή ($6500 το χρόνο για την ακρίβεια, λόγω του οτι πρέπει να καλυφθεί όλη η οικογένεια), είναι *υποχρεωτική* (και με συγκεκριμένους όρους, π.χ. επαναπατρισμός πτώματος) λόγω στάτους βίζας, και καλύπτει το 25% της περίθαλψης της οποίας το κόστος είναι φουσκωμένο όσο δεν πάει άλλο (το πρόβλημα περίθαλψης στην Αμερική έχει, ώς γνωστόν, καταφέρει να συνδυάσει τις πιο ηλίθιες και τις πιο κυνικές πτυχές του συστήματος με μοναδικό τρόπο).
Οι φοιτητές πληρώνουν κάτι παρόμοιο - το πανεπιστήμιο δε πληρώνει μία (αλλά δεν είμαι 100% σίγουρος για αυτό).
Από την άλλη, αν είσαι ξύστης δημόσιος υπάλληλος (όπως κατάφερε να γίνει η γυναίκα μου με ένα βόλ πλανέ προσαρμοστικότητας) έχεις κάλυψη από την ίδια εταιρία με 10% συμμετοχή και με τον εργοδότη να πληρώνει ένα ικανό ποσοστό.
March 17th, 2008 at 6:25 pm
Όλα καλά, πλην ενός:
Εγώ (σε διαφορετική πολιτεία) πλήρωνα 850 $ / έτος για την ασφάλιση, η οποία ήταν ψιλο-μέτρια. Σίγουρα καλύτερη από το ΙΚΑ, αλλά όχι τρελά πράγματα.
Και είμαι σε θέση να το γνωρίζω, γιατί είχα περιστατικό που μου κάνανε εισαγωγή στο νοσοκομείο. Πλήρωσα τα πρώτα 200 $ φαρμάκων από την τσέπη μου (από το 201 $ και πάνω πλήρωνε η ασφάλεια) και αρκετά άλλα έξοδα (εξετάσεις κλπ). Με μια δαπάνη 3.500 $ η δική μου συμμετοχή ήταν 1.500 $ + τα 850 που είχα πληρώσει εκείνη τη χρονιά.
Από την άλλη, είχα καλό μισθό στο πανεπιστήμιο (500 $ / 14ήμερο πριν από πολλά χρόνια), κάτι που στην Ελλάδα δεν γίνεται ούτε στο όνειρο των φοιτητών.
March 17th, 2008 at 6:31 pm
Το κόλπο grosso του νομοσχεδίου είναι αλλού: στη διοίκηση των ταμείων!
Ενώ θέλει 73 Υπουργικές Αποφάσεις για να πάρει “σάρκα και οστά” … τι περιγράφει με καταπληκτική λεπτομέρεια!? Το πώς θα ελέγχει πλήρως ο Υπουργός τα ταμεία.
Και εξηγώ:
* οι εκπρόσωποι των ασφαλισμένων στις διοικήσεις θα επιλέγονται (!!!) από μια λίστα ονομάτων που θα δίνουν στον Υπουργό.
* η πλειοψηφία της διοίκησης θα διορίζεται απευθείας από τον Υπουργό.
* ακόμα και τότε, για να αποφευχθεί η τρελή περίπτωση που θα τολμήσουν να έχουν άποψη … στη διοίκηση θα υπάρχει “ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ” με δικαίωμα ΒΕΤΟ !!!
Πώς ήταν κάποτε ο Βασιλικός Επίτροπος (για τους παλαιότερους)!? …
Ο επίτροπος θα μπορεί να μπλοκάρει μια απόφαση της Διοίκησης του Ταμείου και τον τελικό λόγο για την εφαρμογή ή όχι θα την έχει … ο Υπουργός!!
Αυτό δε σας θυμίζει Λουδοβίκο XIV?
March 17th, 2008 at 11:42 pm
Massachusetts έχει παρόμοιo καλό σύστημα ασφάλισης γι’ αυτούς που εργάζονται στα πανεπιστήμια αλλά το μειονέκτημα ή πλειονέκτημα με αυτά τα State programs είναι ότι δεν έχεις κάλυψη για την κρατική σύνταξη, ιατρική περίθαλψη μετά τα 65 (Medicare) ή αναπηρία (disability).
Γενικά οι ηλικιωμένοι στις ΗΠΑ αυτή την στιγμή παίρνουν περισσότερα απ’ όσα πληρώσαν με τις εισφορές στο ΙΚΑ τους (Social Security).
Χρειάζονται τουλάχιστον 10 χρόνια συνεχούς και πλήρους απασχόλησης σαν υπάλληλοι για την κρατική κάλυψη. Ο εργοδότης πληρώνει άλλα 7.5%. Αν είσαι αυτοαπασχολούμενος πληρώνεις και τα δύο, συνολικό 15%.
Η Ιατρική περίθαλψη πριν τα 65 είναι το αγγούρι.
Ανάλογα με την πολιτεία και περιοχή που μένει ένα πλάνο μπορεί να κοστίσει από $500 δολ μέχρι $1500 τον μήνα για το άτομο.
Πολλαπλασίασε επί 2,5 για κάλυψη οικογένειας με παιδιά.
Δεν αφαιρούνται από την φορολόγηση οι εισφορές των υπαλλήλων εκτός αν είναι για επιπρόσθετη σύνταξη (IRA, 401k).
March 18th, 2008 at 1:25 pm
Προφανώς και δεν εννοώ ότι άλλαξε το DNA.
Αλλά πρέπει να παραδεχτείς ότι 55άρης/άρα σήμερα δεν είναι άνθρωπος της τρίτης ηλικίας. Είναι ένας δυναμικός και δραστήριος οργανισμός. Έχει να κάνει με τον τρόπο ζωής που άλλαξε και όχι το DNA.
Επίσης το να έχεις ανήλικο παιδί στα 60 σου είναι αφύσικο (άσε που μιλάμε για ελάχιστες των ελαχίστων περιπτώσεις).
“Πες το Αγγλικα, ecdl, σπαω τα μπιμπικια της ακμης μου, προσπαθω να ξυρισω τις 5 τριχες που εχω βγαλει στο μουστακι μια ωρα και εχω κανει καταληψη στο μπανιο, γκρινιαζω γιατι δεν μου πηραν το”
Εγώ πάλι έχω μια διαφορετική εικόνα για τα 16/17χρονα. Τα θεωρώ περισσότερο ανεξάρτητα από αυτό που περιγράφεις. Σιγά τώρα μην κάθεται να γκρινιάζει αν δε του άρεσε το φαγητό. Θα πάει στο σουβλατζίδικο απέναντι και θα τελειώσει η ιστορία.
Και τελικά δεν είναι διάκριση εις βάρος όοων απέκτησαν παιδί σε μικρότερη ηλικία; Αυτές είχαν μικρότερες πιθανότητες να κάνουν καριέρα (άλλα περισσότερους λόγους να βγουν στη σύνταξη νωρίτερα). Οι άλλες που είχαν περισσότερες ευκαιρίες για καριέρα βγαίνουν μικρότερες. Λογικά δεν μου στέκει.
March 21st, 2008 at 9:17 am
[...] Υπάρχουν όμως και αιτήματα τα οποία δεν είναι δίκαια… όπως τα αιτήματα στις πρόσφατες απεργίες…ας πούμε… Διαβάστε σας παρακαλώ το post του J95 σχετικά με το θέμα αυτό, απ’ το οποίο εδώ θα κάνω μια πρόταση μόνο quote: Ω ναι. Όλα αυτά τα φρικτά (ανεβασμένα όρια, μειωμένες επικουρικές κλπ) που καταρρακώνουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα ασφαλιστικά δικαιώματα, εμείς οι ασφαλισμένοι μετά το 1992 τα έχουμε ΗΔΗ. [...]
March 21st, 2008 at 12:30 pm
Εγώ στο post του βλέπω μια νοητική αφαίρεση. Παίρνει ως δεδομένο ότι τότε όλοι συμφώνησαν. Ποιοι ήταν αυτοί; Αφού μιλά για 92 το σημερινό κόμμα ήταν κυβέρνηση όπου ψηφίστηκε αυτό, είναι οι ίδιοι που θέλουν να μεταφέρουν αυτό το καθεστώς κυριολεκτικά σε όλους. Κι αφού σου λέει ο j95 το αγγούρι το τρώω εγώ και πρέπει να το φας κι εσύ.
Αυτοί που κατεβήκαν (ασχέτως αν εγώ δεν κατέβηκα) δεν κατέβηκαν για να υπερασπιστούν τους προηγούμενους όσο πολύ εύκολα τους χρεώνει ο j95.
March 21st, 2008 at 2:16 pm
Ας τους ορίσουμε για τους σκοπούς του ποστ σαν “όλοι αυτοί που τα τελευταία 16 χρόνια ΔΕΝ κατέβηκαν ΠΟΤΕ στο δρόμο με αίτημα να μην είναι οι νέοι ασφαλισμένοι τα κορόιδα της υπόθεσης”. (ούτε και αυτές τις μέρες το έκαναν, άλλωστε)