ευχαριστήριο
Δεν ξέρω αν είδατε χθες στην τηλεόραση του MAD ένα άσπρο σκυλάκι που χάθηκε, αλλά τέλος πάντων ήταν το δικό μας. Τα παιδιά από το MAD όχι μόνο τον μάζεψαν από τη μέση της Αττικής Οδού όπου παράδερνε αλλά έκαναν τον κόπο να κολλήσουν σημειώματα σε όλα τα σπίτια του συλλεκτήριου δρόμου και άρα και στο σπίτι των γονιών μου όπου το βρήκα όταν ξαναπήγα κατά τις 10 να ψάξω κι άλλο το σκύλο κι έτσι συντελέστηκε η επανένωσις. Οπότε αυτό το ποστ είναι για να πω στα παιδιά ένα γιγάντιο ευχαριστώ εκ μέρους της οικογένειάς μου (ιδιαίτερα της m13) και φυσικά θα σας φέρω και μπιρόνια την άλλη εβδομάδα.
Φανταστείτε σκηνικό όμως εκεί γύρω στις 9 παρά εμείς να βλέπουμε το Μητσοτάκη να λέει για 100 χρόνια πριν, δυστυχισμένοι που είχε χαθεί ο Ερρίκος και στο διπλανό κανάλι ο Ερρίκος να είναι ο σταρ της βραδιάς. Να γιατί είναι πιο γαμάτο να βλέπεις βιντεοκλίπ αντί για ειδήσεις, τελικά όταν ήμασταν 18 ξέραμε καλύτερα… 