η επιμονή στη λεπτομέρεια χαρακτηρίζει τον επαγγελματία
…και η διάκριση της σημαντικής λεπτομέρειας από την ασήμαντη χαρακτηρίζει το μηχανικό. Στην κηπουρική υπάρχει μία και μόνο βασική λεπτομέρεια:
Κανένας νόμος και κανένα σύστημα ηθικών αξιών δεν έχει να πει κάτι πάνω στο ζήτημα της κακομεταχείρισης φυτών.
Τα φυτά δηλαδή είναι ο πάτος της ιεραρχίας. Tην έχουν πιο άσχημα και από φανταστικές παντοδύναμες οντότητες που πληγώνονται άμα τον παίξεις στην τουαλέτα σου. Δεν υπάρχει ανωμαλία που να μη μπορεί να γίνει στα φυτά χωρίς καμία απολύτως ηθική επίπτωση. Και γίνεται. Για παράδειγμα το να σε διασταυρώνουν με τη γιαγιά σου και το κεφάλι του παιδιού σας να το κολλάνε στο σώμα μιας γκαμήλας μάλλον δεν είναι μέρος της καθημερινής σας ρουτίνας. Ενώ για τις λεμονιές είναι.
Μια κατηγορία δραστηριοτήτων που δεν μαστίζεται από ηθικούς φραγμούς είναι μια κατηγορία δραστηριοτήτων που επιτρέπει απίστευτους πειραματισμούς. Ποτίζεις πολύ. Ποτίζεις λίγο. Ψεκάζεις με Baygon. Ψεκάζεις με νερό. Αυξάνεις το φως. Μειώνεις το φως. Αφήνεις ένα μικροσκοπικό φυτό (π.χ. φράουλες) στην ίδια μικρή γλάστρα με ένα τεράστιο φυτό (π.χ. γιούκα) σε μέρος που ο αέρας μετακινεί πράματα των 40 κιλών και δεν ασχολείσαι καθόλου ενάμιση χρόνο…
Είναι φανερό ότι τα φυτά γουστάρουνε τη φάση. Να που έχουν και μια φορά δίκιο όλα τα συστήματα αξιών κλπ. Βέβαια τα φαινόμενα απατούν. Δεν είναι τόσο ότι τα φυτά γουστάρουνε τη φάση. Περισσότερο δεν είναι σε θέση να δυσαρεστηθούν με τη φάση. Κι αυτό γιατί το μέσο φυτό είναι ακριβώς το ίδιο ηλίθιο με το μέσο καζανάκι: πάρα μα πάρα πολύ. Κάποιες συμπεριφορές που δίνουν την ψευδαίσθηση της “εξυπνάδας” (ας πούμε ένα μικρό φυτό που αναπτύσσεται στο πλάι και μοιάζει να “αποφεύγει” το μεγαλύτερο φυτό δίπλα του) είναι στην πραγματικότητα απλές (φωτο)χημικές αντιδράσεις. Δεν είναι περισσότερο “συμπεριφορά” απ’ ό,τι η τάση του νερού να κυλάει προς τα κάτω. Το σημαντικό είναι να καταλάβεις ποιο είναι το “νερό” και πού είναι το “προς τα κάτω”. Και να σέβεσαι τα δικαιώματα των φυτών σου, δηλαδή το τίποτα.

June 2nd, 2008 at 10:06 am
Αφήστε τις καμήλες μου ήσυχες…
Νταξ;
June 2nd, 2008 at 1:03 pm
τι φυτό καταπιέζεις και δεν μας δίνεις?
πάντως φίλε αν ο αναγωγισμός ισχύει για τα φυτά τότε θα ισχύει και για τους ανθρώπους, σε πολυπλοκότερη βέρσιον.
φράσεις που αποκτούν νέο νόημα:
είσαι αντιδραστικός.
είσαι σκέτη αντίδραση.
ας μη μένουμε μόνο στην αντίδραση.
June 2nd, 2008 at 1:20 pm
Δεν μπορώ να νιώσω καμία αλληλεγγύη προς τα φυτά!
June 2nd, 2008 at 2:36 pm
η επιμονή στη λεπτομέρεια χαρακτηρίζει τον επαγγελματία (D.K.T.F.)…
Κανένας νόμος και κανένα σύστημα ηθικών αξιών δεν έχει να πει κάτι πάνω στο ζήτημα της κακομεταχείρισης φυτών. (ενώ τα “φυτά” ευτυχούν και…
June 3rd, 2008 at 7:11 am
Στο βάθος, και οι σκέψεις που κάνει ένας άνθρωπος (και οι πλέον μεγαλόπνοες) δεν είναι τίποτε περισσότερο από χημικές αντιδράσεις. Αν και υπερβολικά πολύπλοκες..
June 3rd, 2008 at 7:12 am
ε γμτ αυτη η html
June 3rd, 2008 at 10:36 am
το ‘φτιαξα
June 3rd, 2008 at 4:47 pm
Δεν υπάρχει ανωμαλία που να μη μπορεί να γίνει στα φυτά χωρίς καμία απολύτως ηθική επίπτωση. Και γίνεται.
Σου θυμίζω τι έπαθε εκείνος που την είχε βρει με το καρπούζι!
Άσε που δε μάθαμε ποτέ αν είχε εκφράσει αντιρρήσεις το καρπούζι …
[Και γαμώ τις αναρτήσεις.
]
June 3rd, 2008 at 5:24 pm
“…….Το σημαντικό είναι να καταλάβεις ποιο είναι το “νερό” και πού είναι το “προς τα κάτω”…..
Πολύ σημαντικό όμως…
June 4th, 2008 at 1:16 pm
Αυτές θέλουν να τις φας!