τα όρια του ανθρώπου
Η άποψη ότι ο πρωταθλητισμός (=το κυνήγι των ρεκόρ) εξερευνά τα όρια του ανθρώπου ποτέ δε μου άρεσε. Δε βλέπω κάποιο ανθρώπινο όριο να μετακινείται όταν ένας άνθρωπινο σώμα καταφέρνει να τρέξει με 37,215km/h όταν το καλύτερο που είχαν πετύχει όλα τα προηγούμενα ανθρώπινα σώματα ήταν 37,005 km/h. Αυτό συμβαίνει σχεδόν κάθε μέρα (έστω και σε διαφορετική κλίμακα και με διαφορετικό μηχανισμό), λέγεται “εξέλιξη” και μπορούν να το κάνουν μέχρι και τα κωλοβακτηρίδια.
Η ειδοποιός διαφορά του ανθρώπου σε κάτι τέτοιες καταστάσεις είναι ότι δαμάζει το άλογο και πηγαίνει με 70km/h, ή ανακαλύπτει τον κινητήρα εσωτερικής καύσης και τον τροχό και πηγαίνει με 210km/h, ή ανακαλύπτει το αεροπλάνο και πηγαίνει με 800km/h, ή ανακαλύπτει τον πύραυλο και πηγαίνει με 15.000km/h, ή στο κάτω-κάτω ανακαλύπτει την τηλεμεταφορά και πηγαίνει ακαριαία. Η ειδοποιός διαφορά του ανθρώπου είναι δηλαδή ο νους, ο οποίος δεν έχει τέτοιου είδους όρια. Για την ακρίβεια μπορούμε να ορίσουμε για τις ανάγκες αυτού του ποστ τον νου σαν “τη δυνατότητα να αντιληφθείς ότι ζητούμενο είναι η μετάβαση από το Α στο Β, και όχι το τρέξιμο από το Α στο Β”.
Ντοπες-ξεντόπες, ο πρωταθλητισμός μπορεί να οριστεί σαν το να υποκρίνεσαι ότι δεν έχεις αυτή τη δυνατότητα.
Ο νοών (sic) νοείτο (δις sic).
September 1st, 2008 at 7:51 am
Νομίζω ότι είναι “νοείτω” - έτσι για να μη σε λένε αγράμματο…
Κατα τα άλλα, bull’s eye!
September 1st, 2008 at 9:41 am
Ε ναι γι’ αυτό του έχω “δις sic”, είναι καλλιτεχνική η ανορθογραφία
September 1st, 2008 at 10:58 am
Η ειδοποιός διαφορά του ανθρώπου (πάνω στην οποία στηρίζεται ο πρωταθλητισμός) είναι πως ο άνθρωπος ανακαλύπτει τη ντόπα και κάνει τα 100m σε 9,5 δευτερόλεπτα…
September 1st, 2008 at 11:24 am
Κι εγώ που κατέρριψα το ερκόρ… πολυλογίας ΠΡΙΝ καν… ακουμπήσω το πληκτρολόγιο, ΠΩΣ θα λάβω τα εύσημα αναγνώρισής μου τώωωρααα, ε;
Μας χαλάς την πιάτσα ρε τζαίη…
α χα χα
Υ.Γ.
Για όλα πταίει η γραμματοφασίζουσα πυγοσκελίς, που ένα πουλάκι μου λέει πως κρύβει τόνους μεταλλαγμένου DNA σε καταφύγιο της Αρκτικής.
September 1st, 2008 at 11:51 am
Όχι, γιατί παραμένει “πώς να κάνω έναν άνθρωπο να τρέξει από το Α στο Β πιο γρήγορα”.
Στην ουσία είναι η ίδια λογική με αυτή του εκτροφέα που αναπτύσσει το πιο χοντρό γουρούνι ή την πιο κόκκινη ντομάτα. Αν υπάρχει κάποιος που να λειτουργεί ανθρώπινα και να εξερευνά τα όριά του στην όλη ιστορία, αυτός είναι ο εκτροφέας, όχι τα εκτρεφόμενα είδη.
September 1st, 2008 at 12:40 pm
ο νους, ο οποίος δεν έχει τέτοιου είδους όρια
Καίριο το ‘τέτοιου είδους’: σίγουρα ο νους, ως προϊόν βιολογικής εξέλιξης, έχει όρια.
September 1st, 2008 at 4:17 pm
@Sraosha:
ξέρετε καλά ότι ο κύριος Kurzweil έχει αντιρρήσεις (εγώ όχι!)
September 1st, 2008 at 7:00 pm
Ποιος είναι αυτός;
September 1st, 2008 at 7:53 pm
http://en.wikipedia.org/wiki/Raymond_Kurzweil
http://www.kurzweilai.net/meme/frame.html?main=/articles/art0588.html?
Ο άνθρωπος και δείγμα από το έργο του.
September 2nd, 2008 at 10:14 am
Εμ πουλάει η κόκκινη ντομάτα, γι’ αυτό τη φτιάχνουν, τί νομίζεις;
Έμποροι ιδεών κι ονείρων….
September 2nd, 2008 at 5:22 pm
Ναι αλλά είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι το αξιόλογο ανθρώπινο επίτευγμα είναι η εκτροφή του αθλητή και όχι οι επιδόσεις του αθλητή.
September 2nd, 2008 at 9:28 pm
to zhtoumeno einai oti gia ti metabash pairneis psixoula kai gia to hli8io tre3imo ekatomyria
September 3rd, 2008 at 10:44 am
Ειδικά για σένα, αγαπητή φίλη.
Πυγοσκελίς, πυγοσκελίς, έλα να δεις το… “έλα να δεις”.
http://omadeon.wordpress.com/2008/06/10/ethnonihilism/#comment-6205
September 3rd, 2008 at 1:29 pm
Συμφωνώ σ’αυτό. Προφανώς ο αθλητής δεν είναι αυτός που ανακάλυψε τη ντόπα.
Αλλά μην τα φωνάζουμε και πολύ, γιατί φαντάζεσαι τον Σκουντή να περιγράφει αγώνα του Τσέκου αντί της Εθνικής Ελλάδος ξερωγω; ..θα χτυπήσει κόκκινο το σουρεαλόμετρο..
September 3rd, 2008 at 9:28 pm
Η 25ετης προσπαθεια μας να μετρησουμε πανω απο 4 υπο-νετρινο-ζιγκο-τρονια σε εναν ποντισμενο ατοφια χρυσο ανακλαστηρα βαρους 800 τερατονων σε βαθος 4000 χιλιομετρων του πιο βαθιου ενεργου απυθμενου ηφαιστειου των ωκεανων, ξεπερνωντας ετσι σε ακριβεια την προηγουμενη μετρηση που χρειαστηκε 30ατη προετοιμασια και το πειραμα διερκεσε 3 πικοσεκοντς και ξοδεψε το ενωμενο budget ολης της Ευρωπης, οπου σε ενα πελωριο βαθια θαμμενο στρογγυλο αστραυτερο διαδρομο μηκους 103849 χιλιομετρων απο ενα ειδικο κραμα μεταλων που καταναλωνει 910284θ τεραβατωρες ρευματος ανα πικοδευτερολεπτο, ωστε η ερευνητικη ομαδα που θα το καταφερει να ανεβει στο βαθρο της απονομης των βραβειων Νομπελ, τι σου λεει? Το θεωρεις προοδο η βλεπεις και εκει ολιγον τελμα?
September 3rd, 2008 at 9:31 pm
[actual names, weights, dimensions, sizes, times and costs may vary]
September 5th, 2008 at 5:08 pm
@veri-pis:
η ουσία δεν είναι να μετρήσουμε το τάδε ή το δίνα μίκρο-πίκο-παπαράκι αλλά τα συμπεράσματα και οι μελλοντικές εφαρμογές που θα προκύψουν από αυτό.
Όσο για το τέλμα… αυτό συνήθως προήγειται μιας ριζικής μεταστροφής ή άλματος της επιστήμης
September 9th, 2008 at 3:44 pm
Ε αυτο λεω και εγω, η ουσια αληθεια δεν ειναι να ξεπερασουμε κατα 1 χιλιοστο το παγκοσμιο ρεκορ. Το οποιο ρεκορ μπορει να προκυψει αποτελει side-effect (η προφαση) της δοκιμης της συμπεριφορας νεων ουσιων και φαρμακων σε οριακες συνθηκες πιεσης/αποδοσης. Οι αθλητες αποτελουν τα ανθεκτικα πειραματοζωα της υποθεσης.