social dynamics
Οι μόνοι που δικαιολογώ και υποστηρίζω πλήρως είναι τα πιτσιρίκια, γιατί αυτά από τη μεριά τους υφίστανται τρελή κακομεταχείριση από τη μπατσοκρατία. Πάει κάπως έτσι: βλέπει η γριά στην τηλεόραση για τα εγκλήματα, ακούει γύρω της ξένες γλώσσες, υψώνονται κτίρια, την προσπερνούν αυτοκίνητα, περίεργες μουσικές και μυρωδιές παντού, κλέψανε την κυρα-Τασία, φοβάται. Και επειδή φοβάται, ζητάει περισσότερη και σκληρότερη μπατσοκρατία. Την οποία λούζονται τα πιτσιρίκια (μαζί με άλλα target groups όπως οι αλλοδαποί) σε αρκετά δυσανάλογο βαθμό. Λόγω τάσης για μικρομαλακίες, λόγω περίεργης εμφάνισης, λόγω όλων εκείνων πάνω τους που φοβίζουν τη (συμβολική btw) γριά. Οπότε κάποτε έρχεται η στιγμή που ξεκινάει ένα “ε όχι ρε πούστη μου”. Πρέπει να έχετε υπάρξει 15-25 σχετικά πρόσφατα για να το καταλάβετε. Τα κόμματα της Αριστεράς είναι το ένα 80 χρονών και το άλλο κρύβει την ηλικία του, όχι 15-25, γι’ αυτό και προσπάθησαν (λίγο-πολύ μάταια) να εντάξουν τα γεγονότα στα ξύλινα συμβολικά τους συστήματα. Το ίδιο και διάφοροι σχολιαστές. Συνήθως με αξιοθρήνητο τρόπο.
Τι ρόλο παίζει όμως τελικά η μπατσοκρατία;
Οι περισσότεροι συμφωνούν ότι η οργανωμένη κρατική βία είναι η κόλλα που κρατάει την κοινωνία ενωμένη και διατηρεί την έννομη τάξη. Σε φάση άμα δεν υπήρχει η απειλή του μπάτσου που θα σε λιανίσει, τίποτα δε σε εμποδίζει να αρχίσεις να συμπεριφέρεσαι σαν ούνος, κλέβοντας, καταστρέφοντας και βιάζοντας (ή, αναλόγως των πολιτικών σου πεποιθήσεων, τίποτα δε σε εμποδίζει να αρχίσεις να συμπεριφέρεσαι σαν άνθρωπος αντί σαν εκμεταλλευτής/εκμεταλλευόμενος). Δηλαδή Κοινωνία - οργανωμένη βία = ζούγκλα ή κοινωνία - οργανωμένη βία = ουτοπία. Πάγκοινη διαπίστωση: κοινωνία - οργανωμένη βία = κάτι τρομερά διαφορετικό από την κοινωνία όπως την ξέρουμε.
Αυτή η διαπίστωση ανήκει στην κατηγορία διαπιστώσεων για τις οποίες η επιστημονική ονομασία είναι “ψέματα για παιδιά”. Δηλαδή είναι μια στρογγυλεμένη και απλοϊκή εκδοχή της πραγματικότητας που έχει σίγουρα την αξία της όταν βρισκόμαστε στο πρώτο στάδιο του να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε τι σκατά συμβαίνει, αλλά δεν είναι να την παίρνουμε και πολύ τοις μετρητοίς. Είναι, για να το πούμε απλά, η μισή αλήθεια.
Η άλλη μισή αλήθεια είναι ότι η έννομη τάξη διατηρείται κυρίως από την συνειδητή υπακοή. Φανταστείτε ότι βαράει τους ανθρώπους ένας ιός του αντικομφορμισμού, που αφαιρεί όλα τα “πρέπει” και τα “δεν πρέπει” από τον εγκέφαλό τους, με αποτέλεσμα να αρχίσουν όλοι να κάνουν σαν κανίβαλοι. Εκατομμύρια άτομα να σπάζουν, να κλέβουν, να βιάζουν, να σκοτώνουν, να καίνε κατά βούληση. Στις γειτονιές, στο κέντρο, στα χωράφια, παντού. Τι θα κάνουν οι μονάδες της οργανωμένης καταστολής απέναντι σε κάτι τέτοιο; Μα φυσικά θα λιανιστούν εντός δευτερολέπτων. Άσε που κι αυτοί υπακούν συνειδητά στο ρόλο τους, και γι’ αυτό και μόνο υπάρχει περίπτωση να ασχοληθούν. Αν τους χτυπήσει κι αυτούς ο ιός του αντικομφορμισμού, πάει ο ρόλος τους. Η “Νύχτα των Ζωντανών Νεκρών” είναι ένα έργο που αποδίδει τέλεια το είδος του υποθετικού φαινομένου στο οποίο αναφέρομαι: πλήρης κατάρρευση των δομών μιας κοινωνίας, επειδή οι μονάδες παύουν να υπακούν στους ρόλους τους.
Κάπως λιγότερο υποθετικά, αν ένας στους 100 αποφασίσει να γράψει όλα τα πρέπει και τα δεν πρέπει στ’ αρχίδια του, αμέσως-αμέσως οι μπάτσοι μειονεκτούν αριθμητικά 1:2. Ακόμα και αν ένας στους 1000 το αποφασίσει τό το πράγμα, έχουμε μια πολύ δύσκολα διαχειρίσιμη κατάσταση, όπως διαπιστώσαμε αυτές τις μέρες στις περισσότερες μεγάλες πόλεις της χώρας.
Βλέπουμε λοιπόν ότι αυτό που παρουσιάζεται σαν τάξη πραγμάτων με την ισχύ σχεδόν φυσικού νόμου, στην πραγματικότητα είναι εκατομμύρια άτομα που συμφωνούν να συμπεριφέρονται τον περισσότερο καιρό φυσιολογικά (sic). Ένα σύστημα ασύλληπτης πολυπλοκότητας που ισορροπεί περισσότερο ή λιγότερο ασταθώς σε όλα τα επίπεδα. Επειδή σχεδόν όλοι πιστεύουν ότι πρέπει να συμπεριφέρονται σύμφωνα με τους κανόνες στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων. Αυτή η συνιστώσα της τάξης πραγμάτων εξασφαλίζεται με το βρίσκουν σχεδόν όλοι τους κανόνες λίγο-πολύ λογικούς, άσχετα αν σε μερικές περιπτώσεις (ελάχιστες συγκριτικά, ακόμα και για αδίστακτους εγκληματίες) η υποκειμενική αντίληψη του συμφέροντος αποκλίνει τόσο πολύ από τους κανόνες που είναι αδύνατον να μην την ακολουθήσεις.
Για αυτές τις λίγες περιπτώσεις υπάρχουν οι μπάτσοι. Για να αντιμετωπίζουν το 0.01% του τι θα συνέβαινε αν όλοι σταματούσαν 100% να παίζουν με τους κανόνες.
Δηλαδή δεν είναι κοινωνία = μπατσοκρατία - ζούγκλα. Είναι κοινωνία = μπατσοκρατία + ευσυνειδησία - ζούγκλα. Ισοδύναμα, μπατσοκρατία = - ευσυνειδησία + κοινωνία + ζούγκλα. Αυτό το κάπως πιο πολύπλοκο μοντέλο, μας λέει ότι μπατσοκρατία και ευσυνειδησία δρουν αντιδιαμετρικά.
Κοινώς, το να τα γαμάνε όλα οι μπάτσοι είναι ένδειξη ότι πάρα πολύς κόσμος τα γαμάει επίσης όλα. Γι’ αυτό και είναι πάρα πολύ σοβαρό όταν οι μπάτσοι τα γαμάνε όλα.
Αλλά ο κόσμος είναι τόσο αφιονισμένος που χρειάζεται να καεί το ηλίθιο χριστουγεννιάτικο δέντρο στη μέση του Συντάγματος μαζί με ένα κάρο μαγαζιά για να υποψιαστεί ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά. Και ακόμα και τότε, τείνει συχνά να θεωρεί ότι η λύση είναι περισσότερη μπατσοκρατία, σκληρότερη μπατσοκρατία, πιο αδυσώπητη μπατσοκρατία. Ανεπίδεκτοι.
Δικαιολογήστε το θυμό μου. Δεν υποτιμώ το shock value των καταστροφών, αλλά αν τέλος πάντων πρέπει να το δούμε οικονομικά, είναι 3% των ανταλλαγών στο Βατοπέδι. 1% του κόστους των περυσινών πυρκαγιών. 0.5% του ετήσιου κόστους της γραφειοκρατίας. 0.0625% της εκτιμώμενης ετήσιας μαύρης οικονομίας μας. Επειδή αυτά τα πράγματα (τα οποία αναφέρθηκαν εντελώς ενδεικτικά) δε σκάνε με τόσο θεαματικό τρόπο, δε σημαίνει ότι δεν εχουν καταστροφική δύναμη.
Είναι πολύ ωραία όταν χωρίζεις τον κόσμο σε καλούς και κακούς και φαντασιώνεσαι ότι εξουδετερώνοντας ή έστω περιορίζοντας ή έστω (αν είμαστε τρελή μειοψηφία) εκνευρίζοντας τους κακούς, Εμείς οι Καλοί θα την περνάμε κοτσάνι. Καμιά φορά είναι και σωστό. Αλλά όχι σε τόσο πολύπλοκα συστήματα όσο οι ανθρώπινες κοινωνίες των εκατομμυρίων.
Υστερόγραφο:
Το ποστ αυτό ξεκίνησε το Σάββατο εντελώς διαφορετικό. Κάθε μέρα το έσβηνα και το ξαναέγραφα. Χθες στις 00:50 το έφερα στην παραπάνω μορφή, που επιτέλους με ικανοποίησε απόλυτα. Και ανοίγω Εισαγγελάτο κι όλοι έλεγαν τα ίδια. Εκτός από καναδυό που τα είπε απόψε ο Τράγκας(!). Μόνο που αυτοί κάθε τόσο διακόπτουνε για να διαφημίσουνε αυτοκίνητα, δάνεια, απορρυπαντικά και σερβιέτες, οπότε αποκλείεται να κυριολεκτούν. Άρα όλοι μαζί λέμε παπαριές.
Οπότε καλύτερα ακούστε αυτόν(*), που δεν ξέρω αν λέει πολλές βλακείες, αλλά σίγουρα είναι ειλικρινής. Και αναλογιστείτε τις τελευταίες μέρες.
cheerz,
D.
(*) Javaspa - Ταξικός Πόλεμος ‘07 Jungle Jah Remix.
(*) Javaspa - Καίγοντας και Λεηλατώντας
Tags: griots, υπερπραγματικότητα, δημοκρατία, μουσική
December 12th, 2008 at 1:47 am
Don’t Kiss The Frog » social dynamics…
“αυτό που παρουσιάζεται σαν τάξη πραγμάτων με την ισχύ σχεδόν φυσικού νόμου, στην πραγματικότητα είναι εκατομμύρια άτομα που συμφωνούν ν…
December 12th, 2008 at 3:32 am
Ωραία μίλησες, πιστεύω. Με έχει ενοχλήσει η εκβιαστική μικροαστική ηθική της “καημένης” σπασμένης βιτρίνας που βλέπει μονοδιάστατα το πρόβλημα. Οι πολίτες έχουν συνηθίσει να υποκύπτουν σε τόσες και τόσες βιαιότητες με την ευρεία έννοια, ώστε είναι δυσεξήγητο το γιατί μισούν ειδικά τον διαδηλωτή για το καμένο αμάξι.
Πριν από μέρες ο ΕΒΕΑ πρότεινε εβδομάδα 3-4 ημερών με αντίστοιχη μείωση των αποδοχών και των ασφαλιστικών εισφορών, απειλώντας εκβιαστικά ότι αλλιώς δε θα αποφευχθούν οι μαζικές απολύσεις.
Μπροστά στο φάσμα αυτής της βίας, της οικονομικής κρίσης, της απώλειας του μισθού, μιας βίας που είναι κι αυτή τυφλή (ξεκίνησε από άσχετο σημείο, ξεσπά όπου βρει και μας αγγίζει όλους) οι καλοί πολίτες σιωπούν.
Οργίζονται μόνο για τη βία του κοκτέιλ μολότοφ, που κι αυτό τυφλό είναι και το οποίο άντε να επηρεάσει -υλικά- μερικές εκατοντάδες αμάξια και καταστήματα.
Ο περίφημος κομφορμισμός του καλού πολίτη περιλαμβάνει την υποταγή στα νενομισμένα. Αφού η μολότοφ δεν ανήκει στα νενομισμένα, δεν είναι βία που ασκεί κάποιος θεσμοθετημένος εκβιαστής.
Ας εκποιήσουν την περιουσία του Βατοπεδίου για να ξεπληρώσουν τις ζημιές, να μη χάσει τη δουλειά της η μεροκαματιάρισσα που πουλά κιλότες στην Ερμού.
December 12th, 2008 at 7:15 am
Για να το πούμε αλλιώς, κράτος ίσον νόμιμη βία. Η νομιμοποίηση της κρατικής βίας όμως πήγε κατά διαόλου και πείτε μου ότι αυτό έγινε αδικαιολόγητα με όσα συνέβησαν τα τελευταία χρόνια. Εδώ φτάσαμε στο σημείο της παραίτησης της ίδιας της κυβέρνησης απ’ τη χρήση της νόμιμης βίας για να φανεί ότι διαλύεται το κράτος! Όταν τη χρησιμοποιούσε για να πλιατσικολογήσει τη δημόσια περιουσία ήταν καλά…
December 12th, 2008 at 8:00 am
”Εκτός από καναδυό που τα είπε απόψε ο Τράγκας(!)”
αυτό που το πας…;
December 12th, 2008 at 10:38 am
@j95:
Νομίζω πως ο όρος που περιγράφει καλά αυτό που ζούμε, είναι “organized complexity”. Βρίσκω το παράδειγμα του “Night of the Living Dead” εξαιρετικό. Εκπλήσσομαι που βλέπεις αυτές τις ειδήσεις. Είναι κάποιο υποχρεωτικό είδος θεραπείας που πρέπει να κάνεις;
@τουκθεμπλόμ:
“είναι δυσεξήγητο το γιατί μισούν ειδικά τον διαδηλωτή για το καμένο αμάξι.”
Καθόλου! They relate to that! Έχουν πάρει και οι ίδιοι δάνειο για κάτι και αυτόματα η καταστροφή του, μεταφράζεται στο “εάν το πάθαινα εγώ;”. Οι βιαιότητες που αναφέρεσαι εφαρμόζονται ταυτόχρονα σε όλους, ενώ αυτή γίνεται αντιληπτή ως ατομική. Π.χ παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα, αλλά κι εγώ σκέφτηκα “εάν αυτό συνέβαινε στα παιδιά μου;”. Για αυτό υπάρχει και μια μη συνεπής συμπεριφορά: Είμαστε κατά της αυτοδικίας για όσο δεν πρόκειται για το δικό μας παιδί. Όταν είναι για το δικό μας, κανείς δεν ξέρει πως θα αντιδράσει ατομικά.
December 12th, 2008 at 11:06 am
Ξέρεις ποιό είναι το πρόβλημα;
Ότι όλος ο κόσμος κινείται πάνω σε αυτόν τον άξονα χωρίς να αναρωτιέται και να αντιδρά!
Είναι φοβερό το πόσο δύσκολο είναι να γίνουν απλές σκέψεις.
Βέβαια σε μια κοινωνία στην οποία το κάθε άτομο το που το μόνο για το οποίο ενδιαφέρεται είναι να του προσφέρουν στο πιάτο την ηρεμία της να πλουτίσει, ακόμα και αν αφαιρέσουν τα δικαιώματα απ’ όλους τους άλλους, άλλωστε οι άλλοι είναι απλά οι φορείς του πλούτου του, όσο και αν λογοτεχνικά τους αποκαλεί ίσους του, δυστυχώς το φαινόμενο αυτό γίνεται η λογική επιλογή…
Κι ας είναι τόσο παράλογο.
Χρειάζονται άνθρωποι που ενδιαφέρονται για το σύνολο, όχι μο΄νο για τον εαυτό τα και τη δουλίτσα τους, για να ενδιαφερθούν να κάνουν αυτές τις σκέψεις. Οι υπόλοιποι απλά απαιτούν την «επιβολή της τάξης» (μπλιαξ)
December 12th, 2008 at 11:27 am
Μπράβο Τζεϋ .. ορθώς θέτεις το πρόβλημα και μου έκανε καλό το κείμενό σου. Γράψε κι’ άλλο, άφησε ίχνη. Τίποτε δεν πάει χαμένο.
Στο μιμίδιο του κονφορμισμού και της αποδοχής της εξαθλίωσης σαν φυσιολογική κατάσταση καλλιεργείται το αντίθετό τους -σιγά-σιγά και βασανιστικά. Αναγκαστικά θα υπάρξουν διάφορες απόπειρες, λιγότερο ή περισσότερο επιτυχημένες. Γιατί η κοινωνική δυναμική δεν ανέχεται, άλλοι να πεθαίνουν από ασιτία (κάθε μορφής) και άλλοι να πεθαίνουν απο το πολύ φαϊ και την χολιστερίνη (κάθε μορφής).
Σαν βιογνώστης που είσαι, είμαι σίγουρος, οτι με καταλαβαίνεις.
December 12th, 2008 at 11:43 am
Ίσως υπάρχει ένα πρόβλημα στους υπολογισμούς του κόστους. Όντως βγάζουν ασήμαντα ποσοστά, αν τα επιμερίσουμε σε 10+ εκατομμύρια νοματαίους. Το πράγμα αλλάζει άρδην αν μοιράσουμε το κόστος σε λίγες χιλιάδες ανθρώπους που έπαθαν ζημιά. Επιπλέον, στους υπολογισμούς μπαίνουν και άλλες μεταβλητές, πέρα από τα ευρά, που ανεβάζουν σημαντικά το κόστος για τους συγκεκριμένους πάντα ανθρώπους - αλλά και για πολύ μεγαλύτερα σύνολα. Πχ (ένα μεταξύ πολλών), πώς αποτιμάται το (ενδεχόμενο) κόστος στην υγεία, από τους τόνους χημικά που εξαπολύθηκαν; Κατά τα άλλα, καλά.
December 12th, 2008 at 2:22 pm
Φοβάμαι πως στο σύστημα είναι πολύ πιο σύνθετο και χαοτικό (με τη μαθηματική έννοια του όρου) από “πολιτισμένη κοινωνία = μπατσοκρατία + ευσυνειδησία - ζούγκλα”. Κατ’ αρχήν λείπει ο οικονομικός παράγοντας στην παραπάνω εξίσωση που θα μπορούσε να διατυπωθεί σαν “πλούτος” ή “ευημερία”. Αυτός ο παράγοντας είναι σημαντικότερος από την ευσυνειδησία και την μπατσοκρατία μαζί. Αν δεν έχεις τα στοιχειώδη προς το ζην θα προβείς σε άνομες ενέργειες και χέστηκες για την ευσυνειδησία και για τους μπάτσους γιατί απλά δεν έχεις τίποτα να χάσεις. Αντιστρόφως, αν περνάς καλά δεν προβαίνεις σε άνομες ενέργειες ακόμα και αν δεν είσαι “ευσυνείδητος”, δεν υπάρχει λόγος να πάρεις ρίσκα. Οι δυτικές κοινωνίες γνώρισαν τη σταθερότητα που γνώρισαν στα μεταπολεμικά χρόνια κυρίως επειδή ευημερούσαν και όχι επειδή ξαφνικά όλα τα άτομα που τις αποτελούν γίνανε άγγελοι που αγαπούν τους συνανθρώπους τους. Επίσης στην εξίσωση χωράνε και άλλοι παράγοντες όπως ο βαθμός ισοτιμίας των ατόμως σε μια κοινωνία, κατά πόσο έχουν δηλ. όλοι τις ίδιες ευκαιρίες/αντιμετώπιση (αυτό έχει να κάνει με το πολιτικό σύστημα) όπως και εξωγενείς παράγοντες (π.χ. περιβαλλοντικές άλλαγές που είναι και επίκαιρες).
Δεν πρέπει πάντως ούτε να υπερτιμουμε την ευσυνειδισία ούτε να υποτιμούμε τη μπατσοκρατία (με την καλή έννοια). Υπάρχει το προηγούμενο του Μόντρεαλ το 1969. Δείτε εδώ: http://archives.cbc.ca/on_this_day/10/07/
Οι αστυνομικοί απήργησαν για 16 ώρες και επικράτησε το χάος. Και ο Καναδας δεν είναι καμιά μπανανία, ήταν και έιναι σοβαρή χώρα. Μπορείς να δώσεις εγγυήσεις για το ποσοστό των ανθρώπων που θα μετατραπεί ξαφνικά σε “μη ευσυνείδητο” όταν πάψει να υπάρξει ο έστω υποσυνείδητος φόβος της σύλληψης και φυλακής; Ακόμα και όταν οι άνθρωποι έχουν αρκετά θέλουν συνήθως περισσότερα.
December 12th, 2008 at 2:43 pm
Προφανέστατα. Γι’ αυτό και μιλάω απλώς για “λίγο πιο πολύπλοκο μοντέλο”.
December 12th, 2008 at 2:52 pm
Νομίζω οτι ο κόσμος πλέον αρχίζει να συνειδητοποιεί τον εμπρηστικό ρόλο της αστυνομίας και καταλαβαίνει οτι περισσότερη μπατσοκρατία = περισσότερο χάος καθώς οι μπάτσοι, τουλάχιστον στην Ελλάδα, λειτουργούν καθαρά με όρους συμμορίας που σκοπό της έχει το αποπροσανατολιστικό(sic) μπάχαλο. Εδω είναι και το πρόβλημα του μικροαστού ο οποίος βλέπει οτι τον εγκαταλείπουν όλες οι αξίες που στήριζαν την εικονική ασφάλεια του. Ο δύσμοιρος ραγιάς με αφορμή το φονικό θέλημα Θεου(SuperΚούγιας!) βρίσκεται για πρώτη φορά εδώ και 30 χρόνια αντιμέτωπος με την πραγματικότητα που τα ΜΜΕ επιτυχώς καλύπτουν πίσω απο “γνωστούς-αγνώστους” κ.λ.π. και καλείται να συνειδητοποιήσει οτι όλα αυτά δεν γίνονται “εκεί έξω” αλλά είναι μια κατάσταση που περιέχει και αυτόν μέσα. ο φόβός του αγνώστου που πρέπει να βιώνουν οι καναπεδάκηδες, είναι τουλάχιστον συναρπαστικός καθώς ίσως οδηγήσει σε λιγότερο πιθανές με βάσει τα δεδομένα της μέχρι τώρα αποχάυνωσής του αντιδράσεις.
Λέμε τώρα…
December 12th, 2008 at 3:09 pm
[...] http://blog.dontkissthefrog.net/2008/12/12/social-dynamics/ [...]
December 12th, 2008 at 3:32 pm
Το ζήτημα, εάν το εξετάσει κανείς επιστημονικά έγκειται στον ορισμό του Κράτους.
Τί είναι το Ελληνικό Κράτος;
Και ποιος ο δεσμός του με την Ελληνική Διοίκηση;
Ο Max Weber προκειμένου να δώσει ορισμό, ασχολείται μόνο με τον “τρόπο κυριαρχίας” του Κράτους πάνω στην Κοινωνία. Δηλαδή για αυτόν, το Κράτος δε μπορεί να οριστεί με βάση τους “σκοπούς” του, αλλά με βάση τα “μέσα” με τα οποία δρα.
Φυσικά, η βία δεν είναι ο μόνος τρόπος δράσης του Κράτους, αλλά είναι το “ιδιαίτερο μέσο” του (όπως έχουμε όλοι καταλάβει πρόσφατα). Η βία είναι το “μοναδικό” μέσο που νομιμοποιείται από το ίδιο το Κράτος ούτως ώστε αυτό το τελευταίο να μπορεί να προσφεύγει στη χρήση της, και με τη σειρά του, το Κράτος είναι το μοναδικό πράγμα που διεκδικεί επιτυχημένα το μονοπώλιο της νομιμοποιημένης φυσικής βίας. Και είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη Διοίκηση και την Πολιτική, ακριβώς διότι στο πρώτο βρίσκει τη βάση για τη νομιμοποίηση της βίας και στο δεύτερο τη δικαιολογία του (δε μπορεί να υπάρχει πολιτική κοινωνία -και άρα Κράτος- χωρίς καταναγκασμό, αφού στη φύση/στον ορισμό των πολιτικών ομάδων -που προέρχονται από την ίδια την Κοινωνία- υπάρχει το ίδιο το καταναγκαστικό στοιχείο).
Τί είναι όμως η αστυνομία;
Ποια η σχέση της με τη Διοίκηση, το Κράτος, την Πολιτική, την Κοινωνία;
Η αστυνομία έχει το δύσκολο έργο της διατήρησης της εσωτερικής τάξης (Κοινωνία). Αποτελεί μία ξεχωριστή κατηγορία μέσα στη Διοίκηση (τη βάση νομιμοποίησης της φυσικής βίας), ακριβώς επειδή (της) έχει (δοθεί απλόχερα από το Κράτος) το προνόμιο της οπλοφορίας.
Αυτό που εύκολα διακρίνεται εδώ, είναι οι διαδικασίες αυτονόμησης μίας ιδιαίτερης νησίδας της Διοίκησης (της Αστυνομίας), που προκίπτουν από την εξασθένηση της Πολιτικής εξουσίας, γεγονός που βαρύνει τις πολιτικές επιλογές, δηλαδή τους Στόχους του Κράτους για την Κοινωνία του.
Άρα το πρόβλημα βρίσκεται εκεί. Και η λύση του συνεπώς είναι ο επαναπροσδιορισμός της Αστυνομίας στα πλαίσια των μηχανισμών καταναγκασμού (στρατός, δικαιοσύνη, αστυνομία), δηλαδή στα πλαίσια της Διοίκησης.
Άρα, επαναπροσδιορισμός της Διοίκησης. Που όμως είναι βάση του Κράτους. Άρα, επαναπροσδιορισμός του Κράτους.
πως σας φάνηκε αυτό;
θα σας πώ και ένα άλλο ευτράπελο:
τα ΜΜΕ είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα με την αυτονομημένη μπατσαρία. Σκεφτείτε το.
December 12th, 2008 at 5:46 pm
Κοιτα ..Βρηκαν ευκαιρια ολοι οι εμποροι - παμπλουτοι οι περισσοτεροι -
που εχουν ΤΣΑΚΙΣΕΙ τους εργαζομενους τους στις ΟΡΘΙΕΣ υπερωριες
(ουτε καρεκλες δεν εχουν για να κατσει το προσωπικό παμπολλες φορές )
για να Κλαιγονται, να Μην πληρωνουν τους προμηθευτες τους και τα δανεια τα γραμματια ,ακομα κι εκεινοι που ΔΕΝ παθανε τιποτε -κυριως εκεινοι , να παρουν παλι κανα Δεκαχιλιαρο απο τον Μπουλη,να Λενε παντου τα Δηθεν , να Δυσφημουν και να λένε μαλακιες ….
και να πουλανε τσαμπουκάδες
και να προχωρησουν σε απολυσεις…Αφου πρωτα παρουν την επιδοτηση .
και Δεν σκεφτηκε Κανεις να τους θεσει τον Ορο: Το δεκαχιλιαρο θα το παρετε Αν δεν κανετε απολύσεις ..
Παλι η γνωστη δοκιμασμένη μεθοδος του τριχιλιαρου..
Κατά τα αλλα ”’Νυχτα των ζωντανών Νεκρων”
Αυτοι ειναι μωρε οι Ζωντανοι Νεκροι .Αυτοι .
December 12th, 2008 at 6:26 pm
Ωραίος, τσακαλάκο!
Εναρμόνισε αν θες τα πρόσημα, το για τα παιδιά είναι μάλλον
κοιν=μπατσ-ζουγκ, no?
Το επόμενο βήμα ίσως είναι να βάλεις πολλαπλασιαστές που θα μας λένε πόσο έξτρα μπ χρειάζεται για κάθε έξτρα 1% αμοραλισμό (-1% ευ)
κοιν=α (μπ)+β (ευ)-ζου
Επίσης, για ένα 24ωρο αυτή τη βδομάδα, που το μπ ήταν με πολιτική απόφαση περίπου μηδέν, είχαμε ζούγκλα. Δεν ξέρω αν αυτό μας λέει κάτι για την τιμή του ευ.
December 12th, 2008 at 6:55 pm
“Αλλά ο κόσμος είναι τόσο αφιονισμένος”
Αφιονισμένος, ο : Από το αφιόνι ελλ. λεξ. για το όπιο. Ο οπιομανής (αφιονισμένος) ο οπιοφάγος, αυτός που έχει πάρει όπιο και περιμένει να ενεργήσει το όπιο αργά στον οργανισμό του. Επειδή το όπιο - αφίονι ενεργεί αργά ο αφιονισμένος - στο κρίσιμο αυτό διάστημα - είναι σε διαρκή ένταση και αναμονή, εκνευρισμό αλλά παράλληλα διακατέχεται από μια ανεπίδεκτη προσμονή να ενεργήσει το όπιο και να παραλύσει……
Και μετά λέγανε εμένα ναρκομανή:):):):):
December 12th, 2008 at 8:39 pm
Ίσως ζούγκ+μπάτσ.
Το σκέφτηκα κι εγώ αλλά δεν έχει σημασία. Ό,τι και να γίνει μπατσ ~ -ευσυν
December 12th, 2008 at 8:40 pm
Είδες; Γαμώ τις επιλογές λέξεων ε; Ενώ αν ήμουν 25 θα έλεγα “τόσο μαλάκας”
December 12th, 2008 at 11:09 pm
Και γαμώ τις εξισώσεις Τζέι. Αλλά αυτό το δοκίμασε η αμέρικα και το πλήρωσε. Επίσης η κοινωνία δε ζήτησε τους μπάτσους. Ζήτησε ουσιαστικά η εργατική τάξη να μην έχει καγιέν…
December 13th, 2008 at 9:53 am
Στην πραγματικότητα το μόνο που ισχύει είναι κοινωνία = υπακοή στη συνταγματική έννομη τάξη. Δηλαδή στον Νόμο. Τα σώματα ασφαλείας, αλλά και οι ένοπλες δυνάμεις, όχι μόνο δεν είναι αυτονομημένα όργανα, αλλά έχουν μοναδικό σκοπό την επιβολή της συνταγματικής έννομης τάξης, αν και εφόσον (όταν δηλαδή) χρειαστεί.
Η «νομιμοποιημένη» βία που λέει ο m13 δεν είναι τίποτε άλλο από την λεγόμενη αναγκαστική εκτέλεση. (έχει όμως τεράστιες διαβαθμίσεις) Κοινώς, εάν κάποιος δεν γουστάρει να υπακούσει στις συνταγματικές και υποσυνταγματικές διατάξεις (ποινικό, αστικό κλπ) αυτές προβλέπουν τον τρόπο να τον κάνουν να τις υπακούσει. Εκεί έρχονται οι μπάτσοι και ο στρατός. Φρικιαστικό παράδειγμα αναγκαστικής εκτέλεσης, ο αποκλεισμός του λιμανιού του Πειραιά από τον Βρετανικό στόλο, στα λεγόμενα «Πατσιφικά» Η «βία» αυτή όμως δεν είναι δομικό στοιχείο της κοινωνίας. Είναι παρεκτροπή.
Ούτε ο οικονομικός παράγοντας που αναφέρει ο Ανδρέας, είναι δομικό στοιχείο της κοινωνίας.. Κατ ‘αρχάς πώς να ονομαστεί; Σαν «ευημερία» ή σαν «ευμάρεια»; Όπως όμως και να το ονομάσουμε, είναι η απόληξη της υπακοής στην συνταγματική έννομη τάξη. Αποτέλεσμα δηλαδή. Ισότητα πάλι δεν υφίσταται. (This may comes as a shock σε οικονομολόγους και λοιπές καφετζούδες) Αυτό που προβλέπεται από όλες - ΟΛΕΣ – τις συνταγματικές έννομες τάξεις (τουλάχιστον στις κοινωνίες που ο λαός έχει μια κάποια συμμετοχή στην άσκηση των εξουσιών» είναι η αναλογική ισότητα. Δεν είμαστε ίσοι δηλαδή. (Αλλοίμονο αν ήμασταν). Ούτε έχουμε τις ίδιες ευκαιρίες (;). (Αλλοίμονο αν τις είχαμε) Είμαστε αναλογικά ίσοι. Σε κάποιες φάσεις εγώ είμαι πιο ίσος από σένα και σε άλλες εσύ. Και ούτε το δικαίωμα στην περιουσία λογαριάζεται στις ίδιες κοινωνίες σαν «φυσικό» ή κάτι «ιερό» και «απαραβίαστο» (Δεύτερο schok για οικονομολόγους και αστρολόγους). Το δικαίωμα στη ζωή –ευτυχώς – είναι πάνω από όλα. Αν δηλαδή καίγεται το υπόγειο της Τράπεζας της Ελλάδος και μέσα είναι η συμβολική γιαγιά, ο Νόμος προβλέπει με λίγα λόγια : Σώστε τη γριά και ας γίνει στάχτη και burberry το εθνικό αποθεματικό σε συνάλλαγμα και όλη η Αθήνα, από το Κολωνάκι μέχρι το Βύθουλα.
Απέναντι στο παράδειγμα του Μοντρεαλ σου παραθέτω το παράδειγμα της Νήσου Sark. Στη Μάγχη. Το τελευταίο φεουδαρχικό (!) κράτος στην Ευρώπη. Όπου ένα κελί υπάρχει, αστυνομία καθόλου, το φεουδαρχικό συμβούλιο (!!) εκμεταλλεύεται τους αγρότες και το κελί –λένε οι ντόπιοι – δεν έχει χρησιμοποιηθεί εδώ και κάτι αιώνες. Και μόλις πήγαν να γίνουν κάποιου είδους εκλογές άρχισαν να σφάζονται μεταξύ τους. (!!!)
Αυτό που συμβαίνει στην προκειμένη όμως δεν έχει σχέση με πολιτικές και νομικές θεωρίες. Είναι πολύ πιο απλό. Στην χώρα αυτή, οι εξουσίες δεν διακρίνονται. Με λίγα λόγια «οι αρμοδιότητές τους δεν είναι έτσι κατανεμημένες, ώστε να εξισορροπούνται αμοιβαία και να αποτρέπεται η δυνατότητα κατάχρησης» Η εκτελεστική έχει το πάνω χέρι. Και διορίζει ειδικούς φρουρούς (!), ΟΛΟΥΣ μα ΟΛΟΥΣ με μέσον. (μεταξύ άλλων βέβαια. Πολλών άλλων). Δηλαδή άτομα τα οποία αφού απέτυχαν παντού στη ζωή τους, πήρανε ένα όπλο. Οι περισσότεροι (όλοι) είναι κάφροι, αγράμματοι, απαίδευτοι και μαλάκες. Μερικά σκαλιά δηλαδή παρακάτω από τους μπάτσους της Ακαδημίας και των πανελληνίων. Και πολλά σκαλιά παρακάτω από τα ζώα της κολάσεως –τις κατσαρίδες- Και η εκτελεστική εξουσία, τους χρησιμοποιεί, όχι (μόνο) για την επιβολή του Νόμου, αλλά για να διατηρήσει την ύπαρξή της. Οι πραίτορες του Πολύδωρα, ή «εσείς είστε το κράτος» του Μητσοτάκη. Όταν ένας κάφρος δολοφονεί ένα παιδί, αυτά που ακολουθούν είναι απολύτως λογικά. Το 80% των αποτελεσμάτων, προέρχεται από το 20% των αιτιών (δεν θυμάμαι ποιος το πε) αλλά αποδεικνύεται από την κοινή λογική.
December 13th, 2008 at 11:19 am
ρε σεις… (βαζω και τον εαυτό μου) ..
Ηταν ποτε δυνατόν να σκοτωσουν εναν συμμαθητη τους και να μή γινει της πουτάνας ..και αν γινοτανε ετσι τι θα λεγαμε για αυτά τα πιστσιρίκια ..;
Τι εξισωσεις και μαθηματικουρες μου τσαμπουνατε εδώ πέρα ..
Αν δεν ηταν αυτά Τα παχυδερμα - Αν δεν ηταν τόσο Υπερβολικά παχυδερμα , τοσα απολυτα Βλακες , θα γινονταν οσα Ειδαμε;
December 13th, 2008 at 12:04 pm
Η κοινωνία δε σημαίνει ούτε και προϋποθέτει συνταγματική έννομη τάξη. Κατ’ ουσία, το σχήμα της κοινωνίας (αλληλεπιδράσεως). ή της αμοιβαίας αιτιότητας των ουσιών εν σχέση προς τα συμβεβηκότα τους είναι απλώς η χρονική συνύπαρξη των προσδιορισμών της μιας (ουσίας) με τους προσδιορισμούς της άλλης σύμφωνα προς ένα γενικό κανόνα. Ο γενικός αυτός κανόνας ή οι γενικοί αυτοί κανόνες, δε συμπεριλαμβάνουν απαραίτητα κάποια κωδικοποίηση με τη μορφή συντάγματος.
Η υπακοή στην συνταγματική έννομη τάξη ως προϋπόθεση ταιριάζει πολύ καλύτερα στην έννοια του κράτους.
December 13th, 2008 at 12:31 pm
Με τη μορφή συντάγματος όχι.. Η κωδικοποίησή τους μπορεί να διαφέρει Η ύπαρξη όμως των κανόνων εξυπακούεται. Και η υπακοή σε αυτούς ο θεμέλιος λίθος της κοινωνίας. Η ανυπακοή σε αυτούς τους κανόνες επιφέρει το Κράτος. Κοινωνία χωρίς κανόνες τους οποίους όποιος δεν υπακούει θα υποχρεωθεί να τους υπακούσει δεν υφίσταται. Γιατί αν αφήσεις τους ανθρώπους να κάνουν ότι θέλουν, αυτό ακριβώς θα κάνουν.
Αν το θέλεις καλύτερα. Κοινωνία =υπακοή στους γενικούς και ειδικούς κανόνων. (i.e Νόμος)
December 13th, 2008 at 1:49 pm
Εμπειρικά, πράγματι η τυπολογία εκείνη των κανόνων που συνιστά τους νόμους, αφορά όλες τις σύγχρονες κοινωνίες. Αλλά είναι οι κανόνες γενικά και όχι οι νόμοι ειδικά που είναι ο αναγκαίος όρος ύπαρξης της κοινωνίας.
December 13th, 2008 at 1:57 pm
Ωραίο άρθρο. Δε νομίζω ότι η αστυνομοκρατία είναι ΤΟ αίτιο των ταραχών, αλλά πάντως παίζει κι αυτή το ρόλο της, και θα παίξει ακόμα μεγαλύτερο σε περίπτωση που απαιτηθεί από τις περιστάσεις, και γι’ αυτό οι σκέψεις σου είναι πολύτιμες στον σχετικό προβληματισμό.
Όσο για την οικονομική ζημία από τα επεισόδια, επέτρεψέ μου να κάνω την εξής πρόταση:
Η απόφαση της κυβέρνησης να αποζημιωθούν άμεσα οι καταστηματάρχες δημιουργεί την εντύπωση ότι ο ουρανός βρέχει λεφτά κι ότι τελικά δεν πειράζει να τα σπάμε, εφόσον τελικά η καλή μας η κυβέρνηση θα δώσει αποζημιώσεις για όλα. Λειτουργεί επίσης προς την κατεύθυνση ταχείας συγκάλυψης των πραγματικών αιτίων των ταραχών.
Εγώ θα πρότεινα να θεσπιστεί ένας έκτακτος φόρος των 20 ή 30 λεπτών του ευρώ για κάθε φορολογούμενο. Τα έσοδα θα διατεθούν στους καταστηματάρχες που επλήγησαν. Αυτό θα συμβολίσει:
α) την κοινή, συλλογική ενοχή όλων μας για τα όσα συνέβησαν,
β) το κοινοτικό πνεύμα που οφείλει να μας διέπει,
γ) την δύναμη που έχουμε στα χέρια μας. Δέκα εκατομμύρια Έλληνες αν δώσουν από ένα ευρώ αμέσως-αμέσως μαζεύονται 10 εκατομμύρια! Καιρός να το συνειδητοποιήσουμε…
December 13th, 2008 at 2:22 pm
koinh logikh,
Ενδιαφέρουσα σκέψη ο έκτακτος φόρος. Ιδιαίτερα αν συνοδευόταν και από επιστροφή χρημάτων μια που ήδη έχουμε πληρώσει μια αστυνομία που θα έπρεπε να αποτρέψει ακριβώς αυτό το οποίο θα καλούμασταν να πληρώσουμε.
December 13th, 2008 at 3:15 pm
μόλις το διάβασα, ωραία post αγαπητέ - εύγε!
December 13th, 2008 at 3:50 pm
Οι νόμοι φυσικά και δεν είναι. Ο Νόμος είναι. Σαν συγκεντρωτική έννοια που οι δομικές του μονάδες είναι οι κανόνες. Αν αυτοί με την σειρά τους αποτελούν πηγή του Δικαίου, ή αν απλώς το Δίκαιο κωδικοποιείται σε κανόνες (σε διατάξεις δηλαδή –στις σύγχρονες κοινωνίες ως συνταγματικές, υποσυνταγματικές και υπερσυνταγματικές όπως θεωρούν κάποιοι τις διεθνείς συνθήκες- ή ακόμα και στην κατάσταση του περιπτωσιακού Δικαίου συζητάται)
Η μπατσοκρατία, στρατοκρατία, οικονομικές συνθήκες κλπ, πάντως δεν έχουν καμία σχέση με τις δομές μιας κοινωνίας, παρά μόνο στο βαθμό που αυτές λειτουργούν σαν δομικές μονάδες του Νόμου. Κωδικοποιημένου ή μη. Αυτές οι περιπτώσεις είναι είτε παρεκτροπή, είτε αποτέλεσμα.
Όσον αφορά τους εμπόρους, δεν χρειάζεται κανένας επιπλέον φόρος. Θα κινηθούν –είτε σαν εμπορικοί σύλλογοι, είτε σαν φυσικά πρόσωπα- κατά του Δημοσίου, ζητώντας αποζημιώσεις. Και για τρομοκρατικές ενέργειες –όπως θεωρούνται οι συγκεκριμένες ενέργειες (δεν ξέρω κατά πόσο ο όρος «θίγει» τους διαδηλωτές , πάντως ευνοεί απίστευτα τους εμπόρους) οι αποζημιώσεις θα είναι τεράστιες. Θα δηλώσει φυσικά ο έμπορος π.χ της Πατησίων 200 ως 2000 ζευγάρια παπούτσια παραπάνω και όλα καλά για όλους. Την βγάλαμε και την κρίση με τα λεφτά του φορολογούμενου.
Πάντως στο θέμα των καταστροφών, δικαιολογώ και εγώ τους πιτσιρικάδες. Στο βαθμό που έχουν φρικιάσει από όλη την βρώμα και σου λένε τα «σπάω για να αλλάξει κάτι» Που παίζει και να μην αλλάξει τίποτα. Ούτε το τόσο δα. Όχι δηλαδή ότι και να αλλάξει κάτι, σημαίνει σώνει και καλά ότι θα γίνει καλύτερο, αλλά για να γίνει καλύτερο πρέπει στανταρ να αλλάξει. Και εκεί τους δίνω δίκια.
December 14th, 2008 at 3:56 am
Επισκέπτη,
σαφέστατα και πρέπει κάποια στιγμή να αρχίσουμε να ζητάμε από το κράτος να λογοδοτεί για το κάθε ευρώ που του δίνουμε. Μ’ αυτό το πνεύμα πρότεινα κι εγώ αυτό τον έκτακτο “φόρο”. Πρόκειται για εικονικό ποσό με τεράστιες συμβολικές προεκτάσεις.
Δεν ξέρω πάντως αν έπρεπε η αστυνομία να μας “προστατεύσει”. Δηλαδή τι ήθελες; Νεκρούς προκειμένου να μην σπάσουν βιτρίνες; Γενικά το ερώτημα του “τι Αστυνομία θέλουμε” πρέπει επιτέλους να συζητηθεί. Να πούμε όλοι τις απόψεις μας, και κυρίως να τις πούνε και οι αξιωματικοί της Αστυνομίας. Γιατί στην ευχή λειτουργούν όπως λειτουργούν.
Leon,
προφανώς είσαι νομικός. Δεν ξέρω αν συμφωνείς με τις προσφυγές, αλλά πάντως ουαί κι αλίμονο αν τα κοινωνικά προβλήματα επιλύονται στις αίθουσες των δικαστηρίων. Γενικά είναι ένα από τα συμπτώματα της βαθιάς κοινωνικής μας κρίσης αυτή η δικομανία που κυριαρχεί. Επίσης δυστυχές είναι το γεγονός ότι έπαψε να λειτουργεί και η Ελληνική Δικαιοσύνη, που ήταν κάποτε ένα κάποιο αποκούμπι. Σήμερα αυτό το “έχω εμπιστοσύνη στην Ελληνική Δικαιοσύνη” αποτελεί το γελοιοδέστερο σλόγκαν.
December 14th, 2008 at 12:29 pm
”Εγώ θα πρότεινα να θεσπιστεί ένας έκτακτος φόρος των 20 ή 30 λεπτών του ευρώ για κάθε φορολογούμενο.”
Kαι εγώ θα προτεινα να θεσπιστει ενας Κεφαλικός φορος 10,οοο ευρώ εως 100. ΟΟΟ ευρώ Κλιμακουμενος αναλογικά σε καθε ψηφοφορο, μελος της Νου Δου ,στελεχος κλπ εως τον βαθμό του Υπουργου . Τα εσοδα να διατεθουν στους Πληγεντες μαθητες, φοιτητες,εργαζομενους και εν γενει Πληγεντες απο την ”Μεγαλη Φιλελευθερη παραταξη ”…
December 14th, 2008 at 12:30 pm
Για τον κ Πρωθυπουργό
Προτεινω εκτακτο ειδικό φορο το υψος του οποιου αδυνατώ ακομα να προσδιορισω ..Θα προηγηθουν ειδικαί αναλύσεις απο τον Λογιστηριον
December 14th, 2008 at 7:21 pm
[...] με τη εκτίμηση του Frog, αντιπροσωπεύουν το 3% των ανταλλαγών στο Βατοπέδι ή το [...]
December 14th, 2008 at 11:34 pm
http://www.iospress.gr/ios2008/ios20081214.htm
December 15th, 2008 at 9:57 am
Δεν προλαβαίνουμε να μαζεύουμε ειδήσεις και ποστ γύρω από το θέμα, βρε Τζαίη. Μου ξέφυγε το σημαντικό σου ποστ μέσα στην αναμπουμπούλα αλλά… εκείνο που αναδύεται είναι η ανάγκη για πραγματικό συλλογικό συντονισμό.
ΔΕΝ αρκεί πλέον το μοναχικό ποστάκι, από δω κι από κεί. Χρειάζεται άλλου είδους, έξυπνη οργάνωση. Ηδη, κάποιος πρότεινε (και εφαρμόζεται από τότε) Να χρησιμοποιούμε ορισμένα κοινώς αποδεκτά tags, το tag “griots” ή το “#griots” για τα γεγονότα. Το δεύτερο ισχύει και στο twitter.
Με την τρέχουσα πρωτόγονη οργάνωση των μπλογκ, χωρίς έα καλό επίπεδο “metadata” εμφανίζεται γρήγορα φοβερό “bottle-neck” στην εξάπλωση της Πληροφορίας, που δημιουργεί μέχρι και κωμικές καταστάσεις, δηλαδή π.χ. κάποιος να κάνει δήθεν “καλή επισκόπηση” των ποστ και να του ξεφεύγουν κάποια πολύ σημαντικά, ακόμη και μερικά που έγιναν και “Τοπ 1″ με πολύτιμες πληροφορίες. Ετσι μου ξέφυγε κι εμένα το δικό σου…
Ελπίζω κάποιοι να βάλουν μυαλό, όσοι φαντάστηκαν ότι η Πληροφορία είναι δικό τους φέουδο και ότι θα διαρκέσουν για πάντα τα στεγανά της. Σίγουρα δεν είσαι ανάμεσά τους, φυσικά. Είσαι ο τζέη που καίει κι ο κόσμος να κλαίει…
December 15th, 2008 at 11:05 am
[...] και τον “βάτραχο”, του οποίου το ποστ “SOCIAL DYNAMICS” καλύπτει άλλες πτυχές και… στατιστικές) O [...]
December 15th, 2008 at 4:37 pm
συμφωνώ με αυτό που λές ότι Κοινώς, το να τα γαμάνε όλα οι μπάτσοι είναι ένδειξη ότι πάρα πολύς κόσμος τα γαμάει επίσης όλα.
αλλά δεν συμφωνώ με την ιδέα ¨¨μπατσοκρατίᨨ και τόσο. για παράδειγμα σε άλλη χώρα πχ στην βρετανία ή στην τουρκία, αν και τόσο διαφορετικές χώρες, θα τους είχαν σταματήσει απο το να καίνε ή να τα σπάνε. στην αθήνα τους αφήσανε. αν και παραπονιούμαστε ότι είμαστε καταπιεσμένοι, ότι θέλουμε δεν κάνουμε? δηλαδή αντικειμενικά, άμα ο άλλος νοιώθει ότι θέλει να κάψει το σπίτι ενός άλλου θα το κάνει. δεν θα υπάρχει μπάτσος να τον σταματήσει ποτέ. οπότε δεν καταλαβαίνω τον όρο αυτό.
December 16th, 2008 at 6:02 pm
Εξαιρετικό πόστ!
December 17th, 2008 at 9:38 pm
@ Koinh logikh
Δεν έχει σημασία αν συμφωνώ με τη δικομανία ή όχι (δεν μου αρέσει για αισθητικούς λόγους). Πιστεύω ακράδαντα όμως ότι τα προβλήματα (ακόμα και τα κοινωνικά σε κάποιο βαθμό –στο βαθμό της δικαιοπλαστικής λειτουργίας των αποφάσεων, ) μπορούν να λυθούν στα πλαίσια μιας δικαιοδοτικής διαδικασίας.
Το ωραίο όμως είναι ότι στην προκειμένη μπορεί να συμβεί το εξής (το άκουσα χθες από έναν πρώην καθηγητή μου και το σκέφτομαι από τότε και ΝΑΙ μπορεί και να «στέκει»
Δηλαδή….Όταν οι τσοιμπά πετάνε δακρυγόνα, χωρίς πρώτα να έχουν εξαντλήσει κάθε άλλη μέθοδο αποφυγής της αδικοπραξίας (δλδ της «παρανομίας») και εξ αγαθού συνειδότος βεβαίως βεβαίως, μιλάμε για καταπάτηση της αρχής της αναλογικότητας. Με λίγα λόγια ο οποιοσδήποτε διαδηλωτής (ακόμα και σαν φυσικό πρόσωπο) μπορεί να προσφύγει κατά του Δημοσίου (ακόμα και στο ΕΔΑΑ) και να ζητήσει χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη. Σκέψου το λίγο….Αν το κράτος πληρώσει και πληρώνει εφ εξής κάθε διαδηλωτή που τρώει τα χημικά στη μάπα, θα το ξανακάνει τόσο μα ΤΟΟΟΟΣΟ εύκολα.;
December 17th, 2008 at 9:42 pm
ΕΔΔΑ εννούσα…..
December 17th, 2008 at 9:43 pm
Καλά…πάλι καλά που αρθρώνω και μερικά σύμφωνα
December 17th, 2008 at 10:02 pm
Όσο για το αν υπάρχει «εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη» ή αν κατάντησε θλιβερό κλισέ…..τί να σου πω τώρα;
Φυσικά και εμπιστεύομαι την Δικαιοσύνη. Απλώς αυτό που εσύ (και οι περισσότεροι βλέπετε σαν Δικαιοσύνη) στην ουσία είναι κάποιοι κατώτατοι Δικαστές ( Πρωτοδίκες - άντε και Εφέτες στην χειρότερη) που στα 50 τους είναι ακόμα εκεί. Διότι δεν απέδειξαν ότι δεν είναι ελέφαντες. Διότι μάλλον ΗΤΑΝ ελέφαντες. Και για αυτό έμειναν στα 50 τους Πρωτοδίκες. Μόνο που δεν μπορούσε και κανείς να αποδείξει ότι ήταν νυχτερίδες. Οι Δικαστές δεν προάγονται από πολιτικό προϊστάμενο. Ο ένας κρίνει τον άλλον. Το θεωρείς εύκολο να φτάσεις στον Άρειο Πάγο, αν δεν μπορείς να δικαιολογήσεις ακόμα και τις τσίχλες που έχεις στην τσέπη σου και με 300 άλλους που σφάζουν και τη μάνα τους στο γόνατο για τη θέση σου; Στα ανώτατα κλιμάκια, (εντάξει εκτός εξαιρέσεων και πάλι) η συνειδητή αδικία – δηλαδή τα λαμόγια σπανίζουν. Δεν ευλογώ τα γένια μου, αλλά όσο μπορώ να ξέρω, έτσι είναι. Αν ήσουν νομικός θα σου έδινα αποφάσεις, για να καταλάβεις τι λέω. Αλλά δυστυχώς συγχέεται ο Κούγιας με τη Δικαιοσύνη στο γενικό zeitgeist. Οπότε πάω πάσο.
December 22nd, 2008 at 4:53 pm
Leon, οι διαπιστώσεις σου για τους ανώτατους δικαστές στην Ελλάδα είναι εκτός πραγματικότητας. Προφανώς η σχετική σου εμπειρία περιορίζεται στην ανάγνωση παραδειγματικών αποφάσεων σε νομικά περιοδικά. Με τον καιρό θα καταλάβεις και θα μάθεις.
December 25th, 2008 at 8:25 pm
Τη σχετική μου εμπειρία δεν την γνωρίζεις. Το αν είμαι και εγώ ο ίδιος Δικαστής (έστω απόφοιτος της Σχολής Δικαστών, ήτοι Πρωτοδίκης δλδ στα 28 μου) ή αν και οι οικογένειά μου η ίδια είχε Δικαστές και μάλιστα ανώτατους, π.χ αν ο πατέρας μου είναι ή ήταν Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου, προφανώς δεν θα το μάθεις γιατί δεν είναι δουλειά σου. Η εμπειρία μου πάντως είναι – ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ - μεγαλύτερη από την δική σου στην προκειμένη. Είτε συμμετέχοντας, είτε διαβάζοντας «παραδειγματικές» (sic) αποφάσεις
Τα δικά σου σχόλια είναι εκτός πραγματικότητας. Αν έλεγα π.χ «όλα μαύρα κι άραχνα, τι σκατά που είναι όλα» θα γούσταρες πολύ.
Παρ’όλα αυτά άσχετο με το θέμα. Ας πούμε ότι δεν έχω ιδέα από το Δικαστικό σώμα. Έχεις να μου πεις κάτι ουσιώδες, με επιχειρήματα φυσικά; Και στο ζητάω με κάθε ευγένεια, γιατί σε θεωρώ εγώ άσχετο με το ζήτημα, αλλιώς θα σε είχα προγκάρει όσο απλά δεν μπορείς να φανταστείς
December 26th, 2008 at 11:31 pm
Τσίμπησες αγαπητέ Leon. Οι εκτιμήσεις σου κάνουν μπάμ ότι είτε από άσχετο προέρχονται, είτε από τις δύο κατηγορίες που μόνος σου αναφέρεις, κατηγορίες που συνδέονται στατιστικώς μεταξύ τους. Μπορούμε να συνεχίσουμε τις ζωές μας και τις απόψεις μας για την ανώτατη δικαιοσύνη της πατρίδος.
December 28th, 2008 at 11:10 pm
να ρωτήσω θέλω το λέοντα, μπορώ;
Πώς ονομάζεται εκείνο το παλικάρι, υιός Αρεοπαγίτη (ή Αεροπαγκίτη;) που έχει γίνει ζάπλουτος, με κότερα και χιλιάδες στρέμματα στις φτωχομπινεδιάρικες Κυκλάδες και έγινε πρωτοσέλιδη σχετικά πρόσφατα η μοναδική στα χρονικά περίπτωση του, να έχει δηλαδή περιουσία ίση με το ΑΕΠ της χώρας στα 30 του;
Oυδεμία διαφθορά στις τάξεις των ανώτατων δικαστικών κύριοι. “Ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό.”
January 4th, 2009 at 9:17 pm
Για δες που τσίμπησαν δύο ( εσύ και ο «με το φτωχό μου μυαλό»)
Φυσικά περίμενες την επιβεβαίωση της θεωρίας σου για να με θεωρήσεις είτε μη –άσχετo (sic), είτε άσχετο με τις δύο κατηγορίες. Να το προσέξεις αυτό. Και οι οικονομολόγοι κάπως έτσι ξεκινούν. * Λοιπόν με τις δύο κατηγορίες άσχετος δεν είμαι. Σχετικότατος είμαι και με τις δύο. Και ας συνδέονται στατιστικώς (!!!!) μεταξύ τους.
Να ρωτήσω αν μετά την Νομική έχεις ξανα ανοίξει βιβλίο; Να ρωτήσω τι είναι η «ενοχή;» ή μιλάω με κάποιον Χημικό Μηχανικό – Δεν Ξέρω Γω Τι που μου έχει και άποψη για το Δικαστικό Σώμα;
Φυσικά το θέμα το έχουμε κάνει λάστιχο. Φαντάζομαι όταν την βλέπεις, ότι η φαφούτα τρώει φρούτα και για μας ούτε γιαρμάς, κάπως σε βγάζει στο κλαρί.
* Από τότε φυσικά που οι οικονομία έφυγε από την Νομική Σχολή και θεωρήθηκε επιστήμη των ανώτατων εμπόρων.
January 4th, 2009 at 9:26 pm
@ «με το φτωχό μου μυαλό»
Το «ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό» είναι ΥΠΕΡΟΧΟ!!!!!!!
Τέτοια μαλακία έχει να ακουστεί χρόνια. Κακώς το σνομπάρεις. Ενός λεπτού σιγή σε όλες τις Νομικές Σχολές της χώρας. Το θεωρείς εύκολο;
Το θέμα είναι ΕΣΥ πώς το ξέρεις ότι είναι μαλακία: Επειδή κάτι ξέρεις περι αυτού ή λόγω ενστίκτου; Αν είναι το δεύτερο έχεις φοβερό ένστικτο
January 5th, 2009 at 1:03 am
όπερ έδει δείξαι
January 5th, 2009 at 8:04 am
δηλαδη τα πραγματα ειναι απλα: για ολα φταιει η προαναφερθεισα γρια!
January 6th, 2009 at 2:42 am
σε τεράστιο βαθμό. Μην ξεχνάς ότι εξέλεξε τις περισσότερες από τις κυβερνήσεις των τελευταίων 30-40 χρόνων.
January 9th, 2009 at 1:34 am
γεια σου ρε Λεον… πρώτη φορά συναντάω νομικό σε μπλογκ να μιλάει τόσο σοβαρά και ουσιαστικά δίχως να διατείνεται ότι κατέχει την αλήθεια.
αν και δε συμφωνώ σε όλα, ως συνάδελφος αντιλαμβάνομαι την ποιότητα του λόγου και ειλικρινά ήταν μια ευχάριστη έκπληξη.
March 26th, 2009 at 5:09 pm
Γουστάρω να σπάσω τα σπίτια σας και έπειτα να τους βάλω φωτιά.