Η τρομοκρατία δεν έχει παγκόσμιο ορισμό γιατί ανάλογα με την ιδεολογική οπτική γωνία οι τρομοκράτες του ενός είναι οι αγωνιστές του άλλου.

Η δικιά μου όμως οπτική γωνία είναι μισάνθρωπη (”είστε όλοι απροσμέτρητα γελοίες μαϊμούδες”) γι’ αυτό χρησιμοποιώ ένα λίγο πιο ουδέτερο ορισμό:

Τρομοκρατία είναι η χρήση βίας κατά ζωής για συμβολικούς λόγους.

Ο ληστής που σκοτώνει ένα σεκιουριτά είναι μεν κατακάθι αλλά ο βασικός στόχος του είναι να τσεπώσει τα λεφτά. Κανένας ληστής δε θα προτιμήσει μια κατάσταση “λεφτά και νεκρός σεκιουριτάς” από μια κατάσταση “λεφτά”.

Ο θυμωμένος ή οτιδήποτε που έχει προσωπικά με κάποιον και τον καθαρίζει, το κάνει επειδή εκείνη τη στιγμή ο θυμός του τον έχει κάνει να πιστεύει ότι ο κόσμος θα γίνει καλύτερος ή δικαιότερος ή το οτιδήποτε χωρίς το άτομο που καθαρίζει.

Οι περισσότερες άλλες κατηγορίες θανάσιμης βίας είναι γραμμικοί συνδυασμοί των δύο παραπάνω. Π.χ. θες τα φράγκα των Αρμένιων οπότε τους σφάζεις αλλά ταυτόχρονα πιστεύεις και σε μια ιδεολογία που σε κάνει να έχεις προσωπικό πρόβλημα με σχεδόν οποιοδήποτε άτομο αρμενικής καταγωγής στο έδαφός σου.

Ο τρομοκράτης όμως δε σκοτώνει το δεδομένο θύμα επειδή έχει προσωπικά μαζί του, ούτε επειδή το θύμα τον εμποδίζει να πετύχει κάποιο στόχο. Το σκοτώνει για επικοινωνιακούς λόγους στα πλαίσια του κοινωνικού διαλόγου.

Σίγουρα υπάρχουν και πιο διεστραμμένα πράγματα από το να σφάζεις κόσμο ώστε το αίμα του να γίνει το φανταχτερό μελάνι με το οποίο γράφεις τις ηλίθιες απόψεις σου. Με τον ίδιο τρόπο που υπάρχουν και πιο μεγάλα πράγματα από τον πλανήτη Δία.

Ο τρομοκράτης απέχει πολύ λίγα σκαλοπάτια από τον μανιακό δολοφόνο.

είδα πριν 5 λεπτά έναν τύπο στον ευαγγελάτο να λέει “μα φυσικά και έχει σχέση με την εκλογή ομπάμα”. Συνειδητοποιήστε τι εσωστρέφεια, τι εγωκεντρισμό και τι αμάθεια κατάφερε να κωδικοποιήσει ο τύπος σε τόσο λίγες λέξεις.