Ένας σοβαρός δημοσιογράφος[*] θα μπορούσε να κάνει 2-3 ενδιαφέρουσες ερωτήσεις στον Μη Ναζιστή Πρόεδρο του Νόμιμου Κοινοβουλευτικού Κόμματος Που Τίμησε Με Την Ψήφο Του Το 4% Των Ελλήνων®, με δεδομένη τουλάχιστον την πρόσφατη αρθρογραφία του:

Άλλες 2-3 ερωτήσεις άλλωστε, και θα είχαμε ισάριθμες αντιφάσεις (τα κακά του ΟΦΑ).
Αντί για αυτό, παρακολουθούμε συζητήσεις για αγρίους και εκθέσεις ιδεών με θέμα “τα όρια της σάτιρας” και “τα όρια της ελευθερίας του λόγου”. Ώρες να ‘χουμε να γεμίζουμε, και να διαφημίζουμε προγράμματα συγκέντρωσης οφειλών στα διαλείματα.
update:
Κοιτάξτε πάντως δεν είναι ότι τα άλλα κόμματα δε λαϊκίζουν (οι περισσότεροι) το ίδιο ασύστολα, απλώς το κάνουν σε άλλους τομείς, με σχετικά μεγαλύτερη αυτοσυνέπεια και δεν κάνουν <b>μόνο</b> αυτό.
Τι γινότανε στις 9 Ιανουαρίου; Βομβαρδίζανε οι μαλάκες τα παιδάκια και όλα τα κομμωτήρια έλεγαν “καλά τους έκανε ο Χίτλερ” και “το Χριστό ρε το φάγανε”. Αυτό καβάλησε ο Κ. Εμένα μου έχει δώσει την εντύπωση ότι αν εκείνη τη μέρα έπαιζαν πολύ τα ζώδια, θα καβάλαγε τα ζώδια. Ακόμα και το ίδιο το άρθρο είναι έτσι. Το αριστερό κλαίει για το Ολοκαύτωμα και το δεξί για το Θεό, κλείνει με παραινέσεις αλληλοκατανόησης. Πάει στο γκο-γκο-γκο και μιλάει γλώσσα γκο-γκο-γκο. Πάει στο πίκι-πίκι-πο και μιλάει γλώσσα πίκι-πίκι-πο.
Ε, και η κοινή συνισταμένη είναι γκογκογκο πουθελες να μάθεις πίκι πίκι πο κι εμείς σου λέμε αμπε σε για να μάθεις γιου ες ε: ο μεγαλέξανδρος, τα αεροπλάνα από την Αυστραλία, οι πορτοκαλί επαναστάτες, τα σωστά μέτρα του Μεταξά.
[*] υποθέτοντας ότι ένας σοβαρός δημοσιογράφος έχει λόγο να μετακομίσει στην Ελλάδα και να δουλέψει σε ιδιωτικό κανάλι