Να σας πω πως είναι *προγραμματισμένος* να χειριστεί αυτήν την είδηση ένας ελλημπάν;

1) η Ελευθεροτυπία παίρνει το μέρος ΤΟΥΡΚΩΝ (=ό,τι πιο Άλλοι υπάρχει) ενάντια σε ΣΩΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ (=ό,τι πιο Εμείς υπάρχει) που μάλιστα είναι επιφορτισμένα με την υπεράσπισή μας από την εισβολή των λαθρομεταναστών (για την οποία ως γνωστόν οι Τούρκοι είναι συλλογικά υπεύθυνοι).
2) αυτό είναι ανθελληνισμός και προδοσία
3) δώστε ακόμα μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων στους λιμενικούς για να μην πετύχουν οι Ελευθεροτυπία, οι Τούρκοι και ο Σόρος τους ύπουλους σκοπούς τους.
4) Ζήτω η Ελλημπανία.

(διότι ο ελλημπάν ό,τι και να γίνει θα καταλήξει στο [4]:
“Τελευταία φορά που καβλώσαμε πάθαμε το Κυπριακό.”
“-1) πρώτον οι άλλοι έφταιγαν 2) αν φταίμε σε κάτι είναι ότι δεν καβλώσαμε αρκετά 3) ορίστε που οδηγεί η κριτική του εθνοκαβλαντίσματος 4) Ζήτω η Ελλημπανία” )

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που και η επίσημη απάντηση του λιμενικού σώματος κινείται σε αυτές τις γραμμές. Τι σκατά σχέση έχει με το βασανισμό και τη ληστεία των τούρκων ψαράδων το ότι κάποιοι άλλοι λιμενόμπατσοι συνέλαβαν 100 λαθρομετανάστες δυο μέρες αργότερα και 200 χιλιόμετρα μακριά; Καμία αν είσαι λογικός άνθρωπος. Πολύ μεγάλη αν είσαι φασίστας, εθνικιστής, τομάρι και ηλίθιος.

Παρατηρώ την κατρακύλα της χώρας μου προς την ακροδεξιά εγκεφαλική νέκρα[*] με πραγματική αηδία. Αν και εδώ που τα λέμε, για να “κατρακυλήσεις” πρέπει πρώτα να βρίσκεσαι κάπου ψηλά in the first place. Δεν είναι ότι δημιουργήθηκε κάτι. Απλά ξεθάρρεψε για άλλη μια φορά. Όλοι αυτοί οι γνωστοί σας που λέγανε χωρίς να ντρέπονται “εγώ δεν είμαι ρατσιστής αλλά…” τώρα δεν τηρούν καν τα προσχήματα[+]. Όπως έγραψε πολύ σωστά ο Γιάννης Χάρης:

Έτσι κι αλλιώς το ΛΑΟΣ, κι αν δεν υπήρχε, θα ’πρεπε να το εφεύρουμε. Λύθηκαν γλώσσες και πήραν φωτιά γραφίδες και κομπιούτορες, έπειτα ιδίως από την εκλογική νίκη του. Ξεχείλισε από παντού η αμέριστη κατανόηση προς τους διάφορους Αγίους Παντελεήμονες και η ομόθυμη αναγνώριση του προβλήματος της παράνομης μετανάστευσης, και γενικά της μη ελέγξιμης μεταναστευτικής ροής.

[*] ο τυρέμπορας αποφεύγει να μας διευκρινίσει πώς προτιμάει αυτός την Αθήνα:

[+] επειδή δεν τους ξεμπροστιάσατε, ξεφτιλίσατε, περιθωριοποιήσατε, χωρίσατε, απολύσατε όσο θα έπρεπε.

νιώθω 10 κιλά ελαφρύτερος στο θώρακα. (λες και είχα βυζιά και εξαφανίστηκαν)

τώρα βάζω μουσική στο πάρτι αλλά πιάνει και το wireless και είπα να κάνω ποστ.

love you girls :)

Οι αρνητές του HIV/AIDS αποτελούν ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της απεριόριστης ικανότητας του ανθρώπου να αυταπατάται. Αν η βλακεία ήταν ποινικό αδίκημα, ο βαθμός κακουργήματος θα ήταν για αυτούς. Σχεδόν οποιοσδήποτε άλλος τσαρλατάνος έχει το ελαφρυντικό ότι πιστεύει μη διαψεύσιμα πράγματα. Οι αρνητές του HIV/AIDS όμως φτύνουν με θράσος ένα βουνό, ή μάλλον μία οροσειρά από στοιχεία που διαψεύδουν τις βλακείες τους και συχνά η εθελοτυφλία είναι τόσο απίστευτη που δε μπορείς παρά να συμπεράνεις ότι ψεύδονται συνειδητά.

Η πεζή πραγματικότητα έχει περιληπτικά ως εξής: ο ρετροϊός HIV προσβάλει (και σκοτώνει) μια σημαντική κατηγορία κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, τα CD4+ T κύτταρα του αίματος. Χάνοντας αυτά τα σημαντικά κύτταρα, το ανοσοποιητικό σύστημα υπολειτουργεί και σαν αποτέλεσμα ο οργανισμός του φορέα είναι ανίκανος να αντισταθεί σε λοιμώξεις. Χωρίς καμία αντίσταση, οι λοιμώξεις εξαπλώνονται σε όλο το σώμα και καταστρέφουν διάφορα όργανα. Μέσα σε λίγους μήνες έχεις γίνει ένας ετοιμοθάνατος πολτός με φουσκάλες και τέτοια εδώ κι εκεί, από πέντε ή δέκα διαφορετικές αρρώστιες που κανονικά είναι εντελώς ακίνδυνες. Η πάθηση αυτή (το να μην έχεις επαρκώς λειτουργικό ανοσοποιητικό) λέγεται σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας (Acquired Immuno-Deficiency Syndrome =A.I.D.S). “Επίκτητη” για να ξεχωρίζει από την (πάρα πολύ σπάνια) εκ γενετής ανοσολογική ανεπάρκεια, ασθενείς της οποίας έχετε πιθανόν δει σε ντοκιμαντέρ να κυκλοφορούν με στολή αστροναύτη στα σπίτια τους για να μη μολυνθούν. Από την αρχική μόλυνση με HIV μέχρι την ολική άλωση του ανοσοποιητικού και τη συνεπακόλουθη εκδήλωση AIDS μεσολαβεί ένα διάστημα που κυμαίνεται από μερικούς μήνες μέχρι 20 χρόνια (οι άνθρωποι και οι ιοί είναι περίπλοκα πλάσματα), με πιο τυπικά τα 1-2 χρόνια. Επειδή ο HIV παρασιτεί σε κύτταρα του αίματος, μεταδίδεται με το αίμα και με τα περισσότερα σωματικά υγρά. Ειδικότερα μεταδίδεται με τη σεξουαλική επαφή, με τις μεταγγίσεις αίματος, με τη γέννηση, με την κοινή χρήση μιας σύριγγας ή ενός ξυραφιού.

Για όλα αυτά, επαναλαμβάνω, τα στοιχεία δεν είναι απλά υπαρκτά, αλλά πραγματικά συντριπτικά. Κι αυτό γιατί η ιστορία που λέει η παραπάνω παράγραφος δεν προέκυψε έτοιμη και ολοκληρωμένη το 1980, αλλά σχηματίστηκε βαθμιαία ακολουθώντας τα στοιχεία. Η κατάσταση έχει χονδρικά ως εξής: πρώτα (1978-1983) παρατηρήθηκαν κρούσματα AIDS, αυξανόμενα με ρυθμούς που υποδήλωναν μεταδοτικότητα και επιδημία (αν και δεν ήταν βέβαια ξεκάθαρες οι ακριβείς λεπτομέρειες). Το 1983 απομονώθηκε για πρώτη φορά ο HIV σε ασθενείς με AIDS. Τα επόμενα χρόνια προσδιορίστηκαν οι δύο οικογένειες ποικιλιών του ιού (και οι ανεξάρτητες προελεύσεις τους από διαφορετικά είδη πρωτευόντων), ο τρόπος με τον οποίο προσβάλλει τα κύτταρα, οι ακριβείς οδοί μετάδοσης από άνθρωπο σε άνθρωπο, η αναμενόμενη πορεία ενός φορέα.

Υπάρχουν τρεις κατηγορίες αρνητών: η πρώτη λέει “δεν υπάρχει ο HIV”. Η άλλη λέει “υπάρχει ο HIV αλλά δεν προκαλεί το AIDS μια και δεν υπάρχει AIDS”. Η τρίτη συμφωνεί και με τις δύο άλλες, πράγμα που αποτελεί ξεκάθαρη δήλωση διαζυγίου με τη λογική (πιστεύουν ταυτόχρονα ότι υπάρχει και ότι ΔΕΝ υπάρχει ο HIV). Μαντέψτε ποια κατηγορία αρνητών έχουμε την εξαιρετική τύχη να προβάλλεται όσο κανένας άλλος τσαρλατάνος στα εγχώρια ΜΜΕ…

Σωστά.

Θα σταθώ λίγο στο πόσο προκλητικές είναι οι αντιφάσεις στη συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν υπάρχει AIDS, αλλά το νίκησε. Δεν υπάρχει HIV (όπως λέει η πτυχιούχος πυρηνικής φυσικής από την αυστραλία που επικαλείται), αλλά τον κόλλησε και επιπλέον είναι σε θέση να ξέρει ότι δε μεταδίδεται από γυναίκα σε άντρα. Προς επίρρωση όλων αυτών επικαλείται τον Duesberg ο οποίος όμως λέει ότι ναι, υπάρχει ο HIV και διαφωνεί με όλη την επιχειρηματολογία περί μη ύπαρξης του HIV! Δεν υπάρχει λογική. Υπάρχει ένα προειλημμένο συμπέρασμα: “νίκησα το AIDS”. Κομμάτια από απόψεις που κινούνται προς αυτήν την κατεύθυνση γίνονται δεκτά. Κομμάτια από τις ίδιες απόψεις (ή από οπουδήποτε) που κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση απορρίπτονται ή λοιδωρούνται χωρίς το παραμικρό επιχείρημα. Υπάρχουν όλα τα χαρακτηριστικά μιας σέχτας, εκτός από την κοινωνική περιθωριοποίηση: διθυραμβικές κριτικές (κριτική 1, κριτική 2, κριτική 3, ΛΑΜΠΡΗ ΕΞΑΙΡΕΣΗ), βραβεία σε πανελλήνια μετάδοση, εμφανίσεις σε εκπομπές, συγχαρητήρια από δημοσιογράφους. Πραγματικά το σύστημα των εγχώριων ΜΜΕ δεν έχασε την ευκαιρία να αποδείξει για μια ακόμα φορά τη ροπή του να υιοθετεί άκριτα κάθε είδους σκοταδιστική συνωμοσιολογία, τη λατρεία του για το γλυκανάλατο, το μίσος του για τη σκέψη και προπάντων τη βαραθρώδη αμορφωσιά του.

Δύο σχόλια μόνο.

Ξαφνικά απέκτησα τόσους φίλους που δεν είχα ποτέ. Ηδη στην Αθήνα συνάντησα μέσα σε έναν χρόνο την Ιωάννα, την Αλεξάνδρα, τον Αρη, τον Γρηγόρη, τον Χρήστο Σ., τον Χρήστο Α., την Ελευθερία, τον Δημήτρη, την Φωτεινή, την Αννα, τον Διονύση, τον Γιάννη, τον Γιώργο, τον Νικόλα, τον Πάνο, τον Κωνσταντίνο, τον Μιχάλη που βιώνουν την ίδια αλλόκοτη πραγματικότητα: Επισήμως δεν υπάρχουμε - πρώην ασθενείς του AIDS! - αλλά εμείς είμαστε πιο υγιείς και δυνατοί από ποτέ.

Αν η Ιωάννα, η Αλεξάνδρα, ο Άρης, ο Γρηγόρης, ο Χρήστος Σ. και η υπόλοιπη παλιοπαρέα είναι όντως υπαρκτά πρόσωπα και όντως οροθετικοί που έχουν διακόψει την αγωγή τους και δεν πιστεύουν στην ασθένειά τους, θα ήθελα πολύ να μάθω τα επώνυμά τους και τις φάτσες τους γιατί αποτελούν δημόσιο κίνδυνο.

Θεωρώ πως είναι απαράδεκτο, ανήθικο και εγκληματικό να αποκρύπτεται μέρος της αλήθειας όταν έχουμε να κάνουμε με ένα ζήτημα ζωής και θανάτου.

Θεωρώ πως είναι άρρωστο και σιχαμένο να δίνεις ιατρικές συμβουλές όπως “κόψτε τα αντιρετροϊικά” χωρίς να είσαι γιατρός. Θεωρώ επιπλέον ένδειξη τρισμέγιστου θράσους να μιλάς για απόκρυψη “μέρους της αλήθειας” όταν το site σου αποκρύπτει όχι, μία, όχι δύο, όχι εκατό, αλλά περίπου ένα εκατομμύριο εκατόν είκοσι χιλιάδες επιστημονικές δημοσιεύσεις που διαφωνούν με τις παρανοϊκές αυταπάτες του και συμπεριφέρεται λες και ο αντίλογος βρίσκεται ακόμα στο 1982.

Από τον ωκεανό μισής αλήθειας που περιέχεται στο hivwave.gr, θα επιλέξω να αποκαλύψω το ενοχλητικό υπόλοιπο μισό για μία περίπτωση που θεωρώ πολύ διδακτική.

Η παραπληροφόρηση λέει:

Πέθανε αναπάντεχα στις 27 Δεκεμβρίου 2008 η Αμερικανίδα Christine Maggiore, στα 52 της, και μας άφησε πολύ μόνους. “Οροθετική” η ίδια από το 1992, υγιέστατη χωρίς καμία φαρμακευτική αγωγή όσο έζησε, είχε δώσει αγώνα για να απελευθερώσει τον κόσμο από ψευδείς ιδέες όσον αφορά το νέο σύνδρομο, και συνάντησε σκληρή πολεμική από το κατεστημένο του AIDS. Ενα από τα μαθήματα που μας χάρισε με το παράδειγμά της είναι να αγωνιζόμαστε υπέρ κάποιου σκοπού, όχι εναντίον του. “Τι μπορούν τότε να κάνουν οι άλλοι”; έλεγε. “Να διαδηλώσουν κατά της ελευθερίας, κατά της κριτικής σκέψης, κατά της συγκατάθεσης κατόπιν ενημέρωσης, κατά της υγείας;” Για όσους θέλουν να καταλάβουν καλύτερα γιατί ο θάνατός της δεν σχετίζεται με το AIDS, διαφωτιστικό είναι το μνημόνιο που συνέταξε ο άντρας της Robin Scovill στις 2 Ιανουαρίου 2009. Στο μεταξύ, είναι ζωντανή σε αυτή την ιστοσελίδα, με το ντοκιμαντέρ “Η άλλη πλευρά του AIDS”, το βιβλίο της “Τι θα λέγατε αν όλα όσα νομίζετε ότι ξέρετε για το AIDS ήταν λάθος;” και την παρουσία της στο δικό μου βιβλίο “Αντίο AIDS!”

Η λεπτομέρεια που παραλείπεται είναι ότι η Christine Maggiore πέθανε αφού νοσηλεύτηκε επί 6 μήνες για πνευμονίες και στο πιστοποιητικό θανάτου λέει ότι πέθανε από πνευμονία, έρπητα και μύκητες στο στόμα. Όχι ακριβώς υγιέστατη ούτε ιδιαίτερα αναπάντεχος ο θάνατος αν εξαιρέσεις ότι αν δεν έχεις AIDS είναι πράγματι αναπάντεχο να σε σκοτώσει ο έρπης και οι μύκητες στο στόμα και να έχεις πνευμονίες για 6 μήνες.

Η δεύτερη λεπτομέρεια που παραλείπεται, και εδώ μιλάμε για κατόρθωμα που της εξασφάλισε το Anus Maximus Award 2005 είναι ότι αυτή η γυναίκα, αρκετά χρόνια αφού διαγνώστηκε με HIV, έμεινε έγκυος. Αρνήθηκε να πάρει αντιρετροϊίκά φάρμακα για να εμποδίσει τη μετάδοση του HIV στην κόρη της με τη γέννηση (δεν πίστευε στη μεταδοτικότητα του ιού) και αρνήθηκε η κόρη της να κάνει τεστ για HIV (δεν γούσταρε να πάψει να πιστεύει). Το κοριτσάκι στα 3 του χρόνια πέθανε. Από ένα κρυολόγημα και μια ωτίτιδα που έγιναν ολοκληρωτική αναπνευστική ανεπάρκεια μέσα σε ελάχιστες μέρες. Η νεκροψία έδειξε επίσης ότι το κοριτσάκι έπασχε από εγκεφαλίτιδα HIV. Θέλω να πιστεύω ότι η Maggiore εκεί που βρίσκεται τώρα πληρώνει για ό,τι έκανε στην κόρη της, αλλά επειδή δεν μπορώ να εξαπατήσω τον εαυτό μου τόσο καλά όσο οι αρνητές του AIDS, περιορίζομαι να διατρανώσω την απεριόριστη χαρά μου που έπαψε να υπάρχει και να προκαλεί περισσότερο κακό και κυρίως που πριν κάνει αυτή τη χάρη στην ανθρωπότητα υπέφερε έξι ολόκληρους μήνες και όχι μόνο λίγες μέρες όπως η μικρή.

Ο σεβασμός στο δράμα του άλλου τελειώνει εκεί που ξεκινάει να σκορπάει μεσαίωνα, αυταπάτη και τελικά θάνατο αθώων.

——————
Δείτε επίσης:
-το ομότιτλο στο skepdic.
-Το AIDS Truth, ένα site γεμάτο επιστημονικό και (σωστά) εκλαϊκευμένο υλικό για τον HIV και το AIDS.
-Το ξεφτίλισμα της Νότιας Αφρικής από τον ειδικό απεσταλμένο του ΟΗΕ για το AIDS. Η Νότια Αφρική ήταν η μοναδική χώρα στον κόσμο που υιοθέτησε σε επίσημο κρατικό επίπεδο ένα φονικό συνδυασμό απόψεων από τους δυτικούς αρνητές του AIDS και τους ντόπιους μάγους-γιατρούς, με αποτέλεσμα τη γιγάντωση της επιδημίας και τουλάχιστον 300.000 αναίτιους θανάτους κατά συντηρητικές εκτιμήσεις.

[*] Παρατηρήστε την κλιμάκωση των απόψεων του hivwave.gr από την πρώτη φορά που ασχολήθηκα μαζί του. Μια συγκινητική ιστοριούλα και μια μάλλον φαιδρή επιμονή ότι ο HIV δεν κολλάει από γυναίκα σε άντρα, έγινε (με τη βοήθεια των ΜΜΕ) ανοιχτές παροτρύνσεις προς οροθετικούς να κόψουν τα φάρμακα, να θεωρήσουν εαυτούς 100% υγιείς και να αντιμετωπίσουν τους γιατρούς τους σαν εγκληματίες. Αυτά παθαίνετε όταν εστιάζετε στο πόσο γλυκιά φατσούλα και πόσο κακομοιριασμένη ιστοριούλα έχει κάποιος, αντί στο τι ψέματα πουλάει.

Να, όταν λέω:

Φίλε συνκαπνιστή πρέπει να παραδεχτείς[...]

4) είσαι και στοκοποζέρι, γιατί έπεσες θύμα της μεγαλύτερης επιχείρησης προπαγάνδας που έγινε ποτέ (του μάρκετινγκ των καπνοβιομηχανιών και της συνακόλουθης υποκουλτούρας των χρηστών).

…κάτι τέτοιο εννοώ.

Χαρακτηριστικό απόσπασμα:

τον Πολ Χένραϊτ ν’ ανάβει σε κάθε συνάντησή του µε την Μπέτι Ντέϊβις, στο «Ξέσπασµα µιας ψυχής» του Ίρβινγκ Ράπερ, δυο τσιγάρα προσφέροντας το ένα στην αγαπηµένη του. Ίσως η πιο άδολη ερωτική πράξη στην ιστορία τού ανθρώπινου γένους.

ΟΚ. Δηλαδή… ΟΚ. Μισό λεπτό να το συλλάβω αυτό το πράγμα σε όλη τη μαλακία του.

“Η. πιο. άδολη. ερωτική πράξη”; “Στην ιστορία του. ανθρώπινου. γένους.”; :lol:

1) ήταν ηθοποιοί
2) διαφήμιζαν τσιγάρα

Ακόμα και αν υποκριθούμε ότι όλα αυτά συνέβαιναν στ’ αλήθεια,
3) τι το χαρακτηριστικά “άδολο” υπάρχει στο να προσφέρεις τσιγάρο, το οποίο δεν υπάρχει λ.χ. στο να προσφέρεις μια τσίχλα;
4) o τύπος ήταν παντρεμένος (όχι με τη Μπέτι Ντέιβις), την πήδηξε (τη Μπέτι Ντέιβις), αρνήθηκε να χωρίσει τη γυναίκα του για χάρη της κόρης του και στο τέλος του έργου κατάφερε να φορτώσει (στη Μπέτι Ντέιβις) την κόρη του παραμένοντας με τη γυναίκα του! Ας έχουμε και λίγο αίσθηση της πραγματικότητας: δεν είναι και πολύ άδολα όλα αυτά.

Θα διαρρεύσουν ατιμώρητα και στη δική μου περίπτωση προανακριτικό υλικό και ιδιαίτερα προσωπικές μου συνομιλίες οι δικαστικοί λειτουργοί που πληρώνονται τον κώλο τους για να είναι υποτίθεται τίμιοι και όχι τσούλες των πολιτικών και παραπολιτικών τους προϊσταμένων;