Καταχωρήθηκε:
Saturday, January 9th, 2010 στις 5:48 pm και στην κατηγορία -O2.
RSS 2.0 feed για σχόλια.
Μπορείτε να σχολιάσετε, ή να κάνετε trackback από τη δική σας ιστοσελίδα.
Τους θυμάμαι όταν είχαν παίξει στην Νέα Σμύρνη. Δεν ήξερα τότε ότι ανοίγουν με το ορχηστρικό του Μορικόνε, και είχα πάθει την πλάκα της ζωής μου ότον άνοιξαν τα φώτα και ακούστηκαν οι πρώτες νότες του Ecstasy of Gold…
Ταφόπλακα… Η μάζα σε δαχτυλίδι που λεει κι Ελίας Κανέτι, το ροκ ως σύμβολο ενός επελαύνοντος καπιταλισμού… Αλλά οι άνθρωποι εκεί τόσο λυσσασμένοι, τόσο ασφυκτιούντες από ένα τόσο επιτηδευμένο καθεστώς… Και τώρα μοιάζουν όλα τόσο μακρυνά, τόσο χωνεμένα από τον χρόνο… τόσο φθαρμένα. Τόσο στεναχωρητικά.
Μα πώς μας έλαχε να ζήσουμε μέσα σε ένα τόσο ξεφτιλισμένο σύστημα; Τόσο ξεφτυλισμένο που διεισδύει, διεκδικεί και τρέφεται, αφομοιώνοντας τα πιο ζωντανά μας κύτταρα. Βαρετές και κοινότοπες διαπιστώσεις αλλά διαρκώς αναπόφευκτες. Νισάφι πιά!
Ο άνθρωπος μαγεύεται από κάτι που δεν έχει και υποτιμάει αυτό που θεωρεί δεδομένο. Αυτό μου φαίνεται λίγο ηλίθιο αφού δεν μπορείς να εκτιμήσεις κάτι που δεν έχεις και στη πραγματικότητα δεν ξέρεις τι είναι. Πάνω σε αυτή την ορμή έχει στηθεί ολόκληρη η κοινωνία του θεάματος. Η λύση για μια ακόμα φορά είναι η λοβοτομή.
τι στέητζ διώροφο ήταν αυτό, ελικόπτερα, πλήθη, της πουτάνας. Είχα δει τους μετάλλικα το 99 στη ριζούπολη, καμία σχέση, ήδη το παραδοσιακό μέταλ είχε πεθάνει. Το έκστασυ οφ γκολντ το ξανάκουσα πέρσι λάιβ, από ορχήστρα που διεύθυνε Ο ΙΔΙΟΣ ο μορρικόνε μέσα στο μεγάλο μέγαρο του λαού στο πεκίνο ( πελώρια νοσταλγική γκάβλα + bragging rights).
το ‘91, λύκειο, χαιτάς, ραφτά στο μπουφάν, κομαντσέρο, αντιγραμένες κασέτες, ντιμπέητ για τη νέα κατεύθυνση των μετάλλικα, ωραία πράματα.
εχω σοβαρες αμφιβολιες για το αν ο j ειναι/υπηρξε μεταλλο και ειμαι σιγουρος οτι η ταφοπλακα που αναφερει εχει να κανει με την ΕΣΣΔ και οχι το μεταλ των 80ς, παντως εμεις τοτε ξεραμε οτι ολα αυτα ειναι σημαντικα πραματα και πολυ χαιρομαι που μουσικα, ας πουμε, η περεστροικα ταυτιζεται με τους ηχους των σκορπιονς και οχι με κατι φριχτο, οπως η σελιν ντιον η κατι ουδετερο οπως οι U2.
@crack: no worries, mate, αν υπαρχει θεος οι σλειερ θα παιξουν στην Πιονγκγιανγκ μετα τον ψοφο του εκει καθεστωτος..
υγ. αν κανεις θελει να τσεκαρει μια σοβαρη αναλυση για τους νεους δρομους της μεταλλικης κουλτουρας:
“Ο άνθρωπος μαγεύεται από κάτι που δεν έχει και υποτιμάει αυτό που θεωρεί δεδομένο. Αυτό μου φαίνεται λίγο ηλίθιο αφού δεν μπορείς να εκτιμήσεις κάτι που δεν έχεις και στη πραγματικότητα δεν ξέρεις τι είναι.”
Voulis, οι Metallica ήταν δημοφιλείς και στη Δύση, όχι μόνο στην ανατολή. Οι ρώσοι περισσότερο θα έλεγα είχαν τη δίψα του στερημένου.
Και εγώ όταν προωτοείδα συναυλία των Maiden είχα μουρλαθεί και ας ήταν με τον Bailey. Τώρα μετά από το πλήθος των συναυλιών τους εδώ είμαι πιο χαλαρός αλλά δεν παύουν να μου αρέσουν το ίδιο.
Επίσης το ότι δεν είχαμε εύκολη πρόσβαση στα ψυχαγωγικά προιόντα της ΕΣΣΔ δεν νομίζω ότι δημιούργησε ιδιαίτερη κάψα σε πολλούς να τα αποκτήσουν…
“Οι ρώσοι περισσότερο θα έλεγα είχαν τη δίψα του στερημένου.”
Μα ναι αυτό είπα. Όταν ο Ρώσος λαχταρά “everything louder than anything else” θα μαγευτεί απ΄οτι και να δει όπως ακριβώς και εσύ και όλοι μας όταν είδαμε κάποιον από τους παιδικούς μας ήρωες πρώτη φορά από κοντά.
Απλώς πιστεύω οτι είναι μια συναισθηματική φενάκη αυτή η κατάσταση γιατί δεν κρίνουμε αυτό που βλέπουμε με βάση το τι κάνει αλλά συμφώνα με την ιδέα που έχουμε ΗΔΗ γι’ αυτό. Δεν κρίνουμε έτσι την παράσταση που κάποιος δίνει αλλά μια προκατασκευασμένη εικόνα του. Προσπαθώ να το κόψω αυτό το συνήθειο αλλά είναι βαθειά ριζωμένο. Πάντα βλέπω κάποιους συνταξιούχους πανηγυρτζίδες με μεγαλύτερη συμπάθεια απ’ οτι τους αξίζει μόνο και μόνο γιατι μεγάλωσα ακούγοντάς τους.
January 9th, 2010 at 7:11 pm
Πωπω πορώθηκα!!
January 10th, 2010 at 4:11 pm
Τους θυμάμαι όταν είχαν παίξει στην Νέα Σμύρνη. Δεν ήξερα τότε ότι ανοίγουν με το ορχηστρικό του Μορικόνε, και είχα πάθει την πλάκα της ζωής μου ότον άνοιξαν τα φώτα και ακούστηκαν οι πρώτες νότες του Ecstasy of Gold…
January 11th, 2010 at 10:54 am
Ταφόπλακα… Η μάζα σε δαχτυλίδι που λεει κι Ελίας Κανέτι, το ροκ ως σύμβολο ενός επελαύνοντος καπιταλισμού… Αλλά οι άνθρωποι εκεί τόσο λυσσασμένοι, τόσο ασφυκτιούντες από ένα τόσο επιτηδευμένο καθεστώς… Και τώρα μοιάζουν όλα τόσο μακρυνά, τόσο χωνεμένα από τον χρόνο… τόσο φθαρμένα. Τόσο στεναχωρητικά.
Μα πώς μας έλαχε να ζήσουμε μέσα σε ένα τόσο ξεφτιλισμένο σύστημα; Τόσο ξεφτυλισμένο που διεισδύει, διεκδικεί και τρέφεται, αφομοιώνοντας τα πιο ζωντανά μας κύτταρα. Βαρετές και κοινότοπες διαπιστώσεις αλλά διαρκώς αναπόφευκτες. Νισάφι πιά!
January 12th, 2010 at 10:47 am
Ο άνθρωπος μαγεύεται από κάτι που δεν έχει και υποτιμάει αυτό που θεωρεί δεδομένο. Αυτό μου φαίνεται λίγο ηλίθιο αφού δεν μπορείς να εκτιμήσεις κάτι που δεν έχεις και στη πραγματικότητα δεν ξέρεις τι είναι. Πάνω σε αυτή την ορμή έχει στηθεί ολόκληρη η κοινωνία του θεάματος. Η λύση για μια ακόμα φορά είναι η λοβοτομή.
January 13th, 2010 at 8:13 am
Γκάβλα.
τι στέητζ διώροφο ήταν αυτό, ελικόπτερα, πλήθη, της πουτάνας. Είχα δει τους μετάλλικα το 99 στη ριζούπολη, καμία σχέση, ήδη το παραδοσιακό μέταλ είχε πεθάνει. Το έκστασυ οφ γκολντ το ξανάκουσα πέρσι λάιβ, από ορχήστρα που διεύθυνε Ο ΙΔΙΟΣ ο μορρικόνε μέσα στο μεγάλο μέγαρο του λαού στο πεκίνο ( πελώρια νοσταλγική γκάβλα + bragging rights).
το ‘91, λύκειο, χαιτάς, ραφτά στο μπουφάν, κομαντσέρο, αντιγραμένες κασέτες, ντιμπέητ για τη νέα κατεύθυνση των μετάλλικα, ωραία πράματα.
January 23rd, 2010 at 7:59 pm
slayer @ athens 24 06 2010
http://www.youtube.com/watch?v=knxytQlY0sM
January 25th, 2010 at 8:20 am
εχω σοβαρες αμφιβολιες για το αν ο j ειναι/υπηρξε μεταλλο και ειμαι σιγουρος οτι η ταφοπλακα που αναφερει εχει να κανει με την ΕΣΣΔ και οχι το μεταλ των 80ς, παντως εμεις τοτε ξεραμε οτι ολα αυτα ειναι σημαντικα πραματα και πολυ χαιρομαι που μουσικα, ας πουμε, η περεστροικα ταυτιζεται με τους ηχους των σκορπιονς και οχι με κατι φριχτο, οπως η σελιν ντιον η κατι ουδετερο οπως οι U2.
@crack: no worries, mate, αν υπαρχει θεος οι σλειερ θα παιξουν στην Πιονγκγιανγκ μετα τον ψοφο του εκει καθεστωτος..
υγ. αν κανεις θελει να τσεκαρει μια σοβαρη αναλυση για τους νεους δρομους της μεταλλικης κουλτουρας:
http://www.takimag.com/blogs/article/volk_the_system/
http://www.takimag.com/blogs/article/white_noise/
January 27th, 2010 at 3:09 pm
“Ο άνθρωπος μαγεύεται από κάτι που δεν έχει και υποτιμάει αυτό που θεωρεί δεδομένο. Αυτό μου φαίνεται λίγο ηλίθιο αφού δεν μπορείς να εκτιμήσεις κάτι που δεν έχεις και στη πραγματικότητα δεν ξέρεις τι είναι.”
Voulis, οι Metallica ήταν δημοφιλείς και στη Δύση, όχι μόνο στην ανατολή. Οι ρώσοι περισσότερο θα έλεγα είχαν τη δίψα του στερημένου.
Και εγώ όταν προωτοείδα συναυλία των Maiden είχα μουρλαθεί και ας ήταν με τον Bailey. Τώρα μετά από το πλήθος των συναυλιών τους εδώ είμαι πιο χαλαρός αλλά δεν παύουν να μου αρέσουν το ίδιο.
Επίσης το ότι δεν είχαμε εύκολη πρόσβαση στα ψυχαγωγικά προιόντα της ΕΣΣΔ δεν νομίζω ότι δημιούργησε ιδιαίτερη κάψα σε πολλούς να τα αποκτήσουν…
January 27th, 2010 at 9:38 pm
Εγώ πάλι φοβάμαι ότι η ταφόπλακα αφορά το blog…
Κρίμα αν (και) ο j σταματήσει.
January 28th, 2010 at 11:07 am
“Οι ρώσοι περισσότερο θα έλεγα είχαν τη δίψα του στερημένου.”
Μα ναι αυτό είπα. Όταν ο Ρώσος λαχταρά “everything louder than anything else” θα μαγευτεί απ΄οτι και να δει όπως ακριβώς και εσύ και όλοι μας όταν είδαμε κάποιον από τους παιδικούς μας ήρωες πρώτη φορά από κοντά.
Απλώς πιστεύω οτι είναι μια συναισθηματική φενάκη αυτή η κατάσταση γιατί δεν κρίνουμε αυτό που βλέπουμε με βάση το τι κάνει αλλά συμφώνα με την ιδέα που έχουμε ΗΔΗ γι’ αυτό. Δεν κρίνουμε έτσι την παράσταση που κάποιος δίνει αλλά μια προκατασκευασμένη εικόνα του. Προσπαθώ να το κόψω αυτό το συνήθειο αλλά είναι βαθειά ριζωμένο. Πάντα βλέπω κάποιους συνταξιούχους πανηγυρτζίδες με μεγαλύτερη συμπάθεια απ’ οτι τους αξίζει μόνο και μόνο γιατι μεγάλωσα ακούγοντάς τους.
January 30th, 2010 at 9:02 pm
ΘΑ ΦΥΓΕΙ Ο ΤΖΕΙ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΜΑΛΑΚΕΣ ΘΑ ΠΑΤΕ ΣΤΟ Λ.Α….
February 11th, 2010 at 9:22 pm
Εγώ πάλι ελπίζω ότι μετά από την αγρανάπαυση θα επανέλθει με ένα ποστ που θα μου κάψει το κεφάλι για πολλές μέρες. Και ανυπομονώ.
March 1st, 2010 at 5:29 pm
μάγκες θα σας εξηγήσω αργότερα.
March 1st, 2010 at 5:33 pm
το κομμάτι στο μεταξύ είναι τα γαμάω όλα και ισιώνουνε.