ich bin ein Auslander (triggered)
Saturday, December 29th, 2007Ο χ έγραψε με αφορμή τις αντιαθηναϊκές νύξεις ενός κειμένου του Ζουράρη που χρησιμοποίησα σαν παράδειγμα αλφεκατοσαραντομαλάκυνσης:
Καλά ρε αυτόνα τι τον τσίμπησε τώρα, μύγα; Τι τον έπιασε με την Αθήνα και με την Αθήνα. Τι μπηχτές είναι αυτές; Δε τον μαζεύουνε λίγο να προσέχει τι λέει;
Άστα χ. Έχει πάρει μια τέτοια στροφή ο σκοταδισμός στη Θεσσαλονίκη. Το λογικό συμπέρασμα εξάλλου αν πιστεύεις α) σε μια συνωμοσία των Αθηναίων που σκοπό έχει να σε καταστρέψει β) σε μια συνωμοσία των Παγκοσμιοποιητών που σκοπό έχει να σε καταστρέψει και γ) ότι είσαι ο Προμαχώνας του Ελληνισμού. Και όλα προκύπτουν από τη φανταστική γιγάντωση κάθε λογής κινδύνων, εν προκειμένω του κινδύνου να γίνει η Μακεδονία(ΤΜ) μια νέα Βοσνία αν επιτραπεί στους γείτονες να ονομαστούν όπως γουστάρουν. Ο κίνδυνος αυτός έχει επινοηθεί σαν σοβαρή αιτιολόγηση για εκείνο που τους καίει πραγματικά (δε μου το βγάζεις από το μυαλό) που είναι ο καημός για τη δόξα της αρχαίας Μακεδονίας…
Να σου πω κάτι χ; Μια φορά άργησα να ξυπνήσω για να πάω σε μια δουλειά, και η δικαιολογία που σκέφτηκα ήταν ότι με έπιασε λάστιχο. Λοιπόν για να πω αυτό το ψέμα εντελώς πειστικά, έπρεπε να πείσω πρώτα τον εαυτό μου. Ε λοιπόν έκατσα και φαντάστηκα το σκηνικό μέχρι που ξενέρωσα για το πακέτο που έφαγα με το λάστιχο και με αυτά τα μούτρα ξεκίνησα για τη δουλειά. Το ίδιο έχουνε πάθει και αυτοί, αλλά με το Μεγαλέξανδρο και η δικαιολογία τους είναι ο κίνδυνος απώλειας εδαφών και ανθρώπων.
Λοιπόν θα χρησιμοποιήσω κι εγώ το Θουκυδίδη Α 140: αν στο συγκεκριμένο ζήτημα υποκύψει η εξωτερική πολιτική της Χώρας στη διεκδίκηση ατόμων με τέτοια ποιότητα σκέψης να την κατευθύνουν, next thing you know θα ζητάνε ένα σωρό πράγματα.
Για παράδειγμα στην εσωτερική πολιτική πέτυχαν (σαν κοινωνικό ρεύμα γιατί σαν άτομα δεν είναι αναγκαστικά οι ίδιοι) μια νίκη με το βιβλίο Ιστορίας και τώρα ζητάνε επιστροφή στα μειωμένα δικαιώματα για τους μειονοτικούς της Θράκης…
Να διευκρινίσω ότι εγώ δε διαφωνώ με όλα αυτά επειδή στο δικό μου σύστημα ηθικής είναι κατακριτέα (που είναι). Διαφωνώ με όλα αυτά επειδή είναι ανοησίες. Καταλαβαίνω ότι ο άλλος αισθάνεται άσχημα άμα του λες κάτι τέτοιο στα μούτρα, όμως θα θεωρούσα χειρότερο να τον δουλέψω με ευφημισμούς και νομίζω ότι “ανοησίες” είναι η λέξη που τα περιγράφει ακριβέστερα. Ή τουλάχιστον το ευγενικότερο κλαδί του δέντρου συνωνύμων που μπορώ να διαλέξω.