Don’t Kiss The Frog

Η Ελευθεροτυπία (23/4/2008) γράφει:

Σύμφωνα με τη CIA και όπως διαβάζουμε στη σελίδα www.cia.gov/library/ publications/the-world-factbook/ fields/2098.html, πάνω στο νησί υπάρχουν οι χώρες Κύπρος, Δεκέλεια και Ακρωτήρι.

Σύμφωνα με τη CIA και όπως διαβάζουμε στη σελίδα https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/docs/notesanddefs.html

Due to the highly structured nature of the Factbook database, some collective generic terms have to be used. For example, the word Country in the Country name entry refers to a wide variety of dependencies, areas of special sovereignty, uninhabited islands, and other entities in addition to the traditional countries or independent states.

Αγαπητό πελάτη,

Εμείς μέσα Powerbank είναι κάνουμε αναβάθμιση στα εμάς συστήματα και εσείς πρέπει δίνω εμάς αριθμό λογαριασμού σου. CLICK πάνω φόρμα και συμπλήρωσε εσένα αριθμό και ονοματεπώνυμο.

Υπογραφή,

Σου Λι (από το Πεκίνο [από μέσα από το Πεκίνο])

(συνέχεια του ακόλουθου διαλόγου):

re j95 pera apo tis malakies sou peri 2ekt xrysaygiton* stin makedonia gia pes mas re file poia tha itan i orimi symperifora tis ellinikis kyvernisis pera apo tis theories pou aradiasate parapano me tin pareoula sou**?
*o trismegistos ton ellinaradon (karatzaferis) einai xamoutzis kai eklegetai kapou ekei kato. opote gia pes mas gia ta 2ekt akrodexion makedonon
** ama exeis na peis kati pesto, min arxiseis tis ampelofilosfies pali, allios opos kaneis klassika vrise me na katalavo oti den exeis na peis tipota

Comment by j95 |Edit This
2008-04-04 16:26:22
Να γράψει παντελώς στ’ αρχίδια της τα κόμπλεξ των Ελλήνων Μακεδόνων και να μην κάνει τίποτα για το θέμα του ονόματος. Αντίθετα να ενισχύσει όσο πιο πολύ μπορεί τη σταθερότητα της Μακεδονιας γιατί είναι το μόνο πράγμα που στέκεται ανάμεσα στους ελληναροποιημένους τουρκοσποροσλαβοκώλους σας και Έναν Ακόμα Βαλκανικό Πόλεμο ή άλλο ένα +40% ανεργίας.

Comment by infrared |Edit This
2008-04-04 16:58:26
giati den ta grafeis ayta exarxis xekathara kai afineis to kathena apo emas na ampelofilosofei gia malakies,
tha se pliroforiso oti i ilithiotita gia to sygekrimeno thema einai poly entonoteri se alles perioxes tis elladas, o logos: logo syllalitirion den mporoume na pame gia frapogala.
kali sou mera!

Κοίτα πρώτα απ’ όλα δεν είμαι το είδος του ανθρώπου που δεν αναγνωρίζει τα λάθη του και πρέπει να σου ζητήσω συγνώμη γιατί πριν μίλησα λίγο απότομα και ΟΚ θα είπες “τι μαλάκας είναι αυτός” και με το δίκιο σου.

Η απάντηση στο δεύτερό σου ερώτημα είναι ότι μερικοί (κι εγώ λίγο πιο συχνά απ’ όσο θα ‘θελα) έχουν όρεξη να αμπελοφιλοσοφούν τις μαλακίες τους οπότε γιατί να τους τη χαλάσω;

H απάντησή στο πρώτο ερώτημα είναι ότι θεωρώ λίγο-πολύ ότι εξυπονοούνται αυτά, γενικά σκέφτομαι με ένα τεράστιο context και συχνά ξεχνάω ότι οι άλλοι δεν το παρακολουθούν, συνήθως γιατί έχουν καλύτερα πράγματα να κάνουν.

Εν προκειμένω το context (για να φτάσω και στην κριτική σου) έχει τηλεγραφικά ως εξής:

1) τα πραγματικά μας συμφέροντα που εξασφαλίσαμε είναι ΜΗΔΕΝ. Το ίδιο καλό αποτέλεσμα θα μπορούσαμε να είχαμε εξασφαλίσει αν όλοι όσοι έχουν πρόβλημα με το όνομα έπαιρναν από ένα ηρεμιστικό και τους ανάγκαζε κάποιος να διαβάσουν 7-8000 σελίδες πραγματικής Ιστορίας και Πολιτικής Επιστήμης. Θέλω να πω, αυτά τα “συμφέροντα” (”το όνομά μας είναι η ψυχή μας” και “μην την πάθουμε όπως οι Σέρβοι”) είναι εντελώς μα εντελώς στο μυαλό μας. Για παράδειγμα οι υποτιθέμενες αλυτρωτικές τάσεις (απαξιώ να ασχοληθώ με τα άλλα). Πρώτον, με ποια ερείσματα; Οι ακραιφνώς μη-σλαβομακεδόνες τη συνειδήσει κάτοικοι της ελληνικής Μακεδονίας (είπα “Χρυσαυγίτες” σε μια αποτυχημένη τηλεγραφική μεταφορά) είναι περισσότεροι από όλους τους ακραιφνώς μη-Έλληνες τη συνειδήσει της σλαβικής Μακεδονίας και οι μειονοτικοί στο βαθμό που υπάρχουν είναι τρεις κι ο κούκος. Όποιος λέει ότι κάτι αντίστοιχο συνέβαινε ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ υπάρχει αυτή τη στιγμή εθνοτική διένεξη (π.χ. στο Κόσοβο) είτε είναι τραγικά αδαής είτε λέει συνειδητά ψέματα. Δεύτερον, για ποιο λόγο; Και οι δύο χώρες έχουνε σαφώς ευρωατλαντική κατεύθυνση και κινούνται προς την ομοσπονδιοποίηση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Τρίτον, πού φαίνεται αυτό; Οι άνθρωποι έχουν αλλάξει το Σύνταγμά τους και τη Σημαία τους σε ένδειξη καλής θέλησης, Γι’ αυτό και τα περί αλυτρωτισμού δε στέκουν.

2) από την άλλη έχεις τα πραγματικά-πραγματικά συμφέροντα που είναι ότι αυτή η μαλακία τέλος πάντων γεωγραφικά *είναι* Μακεδονία (δεν εστιάζω στο όνομα σε αυτή τη φάση, εστιάζω στο ενιαίο του χώρου) και γεωπολιτικά υπήρξε τέτοια για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της που πρακτικά σημαίνει ότι τα δύο κομμάτια υπολειτουργούνε και μαραζώνουνε αν δεν έχουνε καλές σχέσεις. Και καλές σχέσεις σημαίνει “άστους να ονομαστούν όπως θέλουνε και κάνε μπίζνες, κάνε ταξίδια, κάνε παρτούζες” αφού το τι πιστεύουνε για 2000 χρόνια πριν δεν έχει την παραμικρή σημασία. Ζούμε στο σήμερα και είναι κυριολεκτικά σα να την πέφτεις σε κάποιον επειδή είναι καθολικός κι εσύ ορθόδοξος: εχθρική κίνηση για να του αλλάξεις με το ζόρι το μυαλό. Οπότε δημιουργείται έχθρα, άρα αστάθεια, άρα τα συμφέροντά μας βλάπτονται. Απλώς αυτό φαίνεται μακροπρόθεσμα. Σε πεσμένο εμπόριο. Σε αυξημένη ανεργία. Σε φοβικότητα και στενομυαλιά. Πιθανότατα και στο ίδιο το πρόβλημα σε ένα positive feedback loop (αρκετά πιο άσχημο πράγμα από το φαύλο κύκλο [το όριο των πραγμάτων που ανακάλυψαν οι αρχαίοι ημών πάνω στην οντολογική κατηγορία “συστημικές κωλοκαταστάσεις”]).

Σε πολιτικό επίπεδο, έχουμε -κατά τη γνώμη μου φυσικά, δεν είναι μαθηματικά θεωρήματα τα παρακάτω- κέρδος του δικομματισμού. Ο οποίος επιλέγει να λαϊκίσει για να περιορίσει τις πρόσφατες απώλειες στις δημοσκοπήσεις (μεταξύ άλλων) και να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από τη σχεδόν πλήρη χρεωκοπία του. (Υπόψη: όχι ότι έχω ιδιαίτερα καλύτερη γνώμη για τα υπόλοιπα κοινοβουλευτικά κόμματα. Πολύ περισσότερο στο συγκεκριμένο θέμα). Έτσι, με τη συνοδεία των ΜΜΕ[*] και των ακραίων φωνών, η χώρα μπαίνει σε μπελάδες μόνο και μόνο για το πρόσκαιρο βόλεμα (ψυχολογικό για τους απο κάτω και πρακτικό για τους από πάνω) που επιφέρει η ομοψυχία γύρω από ένα εθνικό θέμα: όλοι συσπειρώνονται στον ισχυρότερο πόλο, αυτό το ξέρουνε και τα μωρά. Ίσως και να αξίζει το ρίσκο, δεν ξέρω, όμως πολύ φοβάμαι ότι έχουν αλλάξει οι εποχές και όποιος πορεύεται με τέτοια μυαλά βγαίνει κουρεμένος στο τέλος. Αυτό ισχύει αν το καλοσκεφτείς και για εκείνους που θεωρούνται “κερδισμένοι της αντίπαλης μεριάς” από τα ακραία στοιχεία (π.χ. για τους Κοσοβάρους).

Όσο για τον ισχυρισμό που ακολουθεί τα ερωτήματα, διαφωνώ γιατί πιστεύω πως παρ’ όλο που η Β. Ελλάδα είναι μικρή κι ασήμαντη παράγει zeitgeist (κωμικοτραγικό τις περισσότερες φορές) και σε πιο προσγειωμένο επίπεδο επειδή σχεδόν οποιοσδήποτε πολιτικός σας έχει τουλάχιστον το ίδιο ακραία ρητορική με τον Καρατζαφέρη, which is why δεν υπάρχει λόγος να πάρει ο Καρατζαφέρης πολλές ψήφους.

Αυτά και άμα έφτασες μέχρι εδώ, τι να σου πω έχεις πάρα πολύ ελεύθερο χρόνο [όπως κι εγώ αυτό το απόγευμα ;)]

[*] δεν ξέρω αν το κάνουνε συνειδητά ή με την τάση τους να υπερβάλουν σαν κυρα-Κατίνες για λόγους τηλεθέασης (μάλλον το δεύτερο) αλλά το αποτέλεσμα είναι κάτι τέτοιο.

Είδα στην τηλεόραση ένα συνδικαλιστή της ΔΕΗ να ισχυρίζεται ότι ως έχουν τα πράγματα κανονικά θα έπρεπε να είχαμε το πολύ μισή ώρα διακοπή κάθε μέρα σε κάθε σημείο της επικράτειας, και συνεπώς οι πολύωρες διακοπές πρέπει να αποδωθούν σε σαμποτάζ εκ μέρους της κυβέρνησης. Στην ίδια γραμμή κινείται και αυτό το ποστ.

Η ισοδύναμη διατύπωση αυτού του ισχυρισμού είναι ότι (give or take την ανισοκατανομή του φορτίου στις ώρες της ημέρας) με το προσωπικό σε επίπεδα του 10% (προσωπικό ασφαλείας) και με τις μονάδες σε επίπεδα του 50% (οι μισές περίπου μονάδες είναι down), το σύστημα μπορεί να καλύψει πάνω από 90% της ζήτησης, και αυτό δε συμβαίνει επειδή η κυβέρνηση είναι κακιά.

Γεννιέται λοιπόν το αναπόφευκτο ερώτημα τι σκατά χρειάζεται το υπόλοιπο 90% του προσωπικού και το υπόλοιπο 50% των εργοστασίων. Γιατί σύμφωνα με το παραπάνω, αν δούλευε το 15% του προσωπικού και το 60% των εργοστασίων το σύστημα θα μπορούσε να καλύψει το 100% της ζήτησης, ακόμα και αν δύο ή τρία εργοστάσια έβγαιναν εκτός, ακόμα και αν ένας στους πέντε εργαζόμενους πάθαινε κάτι έκτακτο. Ακόμα και για την καλοκαιρινή ζήτηση που είναι 30% αυξημένη, θα μπορούσαμε να τα βγάλουμε πέρα με ένα 20% του προσωπικού και με ένα 80% των εργοστασίων.

Τα νούμερα είναι από το μυαλό μου, αλλά χωρίς βλάβη της γενικότητας. Μια γενική απεργία υποτίθεται ότι προκαλεί σχεδόν 100% μείωση της παραγωγής και όχι σχεδόν 0% μείωση της παραγωγής. 0% μείωση της παραγωγής έχουμε όταν όλοι δουλεύουν στο φουλ!

Νομίζω λοιπόν ότι ο συνδικαλιστής αυτός έλεγε ψέματα. Άλλωστε ποιο ακριβώς είναι το νόημα της απεργίας αν κατά τα άλλα έχουμε κανονικά ρεύμα; Απλώς έχουμε 2008 και ο κόσμος βασίζεται πολύ περισσότερο στο ρεύμα απ’ ό,τι πριν 15 χρόνια (π.χ. τότε δεν υπήρχε τηλεργασία και e-banking, ούτε ήταν τόσο διαδεδομένα τα μηχανήματα οξυγόνου στο σπίτι, ούτε είχε κάθε υπάλληλος έναν υπολογιστή στο γραφείο του), οπότε είναι και πολύ λιγότερο πρόθυμος να συγχωρήσει μια διακοπή. Τώρα λοιπόν τρέχουνε και δε φτάνουνε να μας πείσουν ότι όόόχι, στιγμή δεν τους πέρασε από το μυαλό ότι αν απεργήσουν θα μείνουμε χωρίς ρεύμα.

Νομίζω επίσης ότι και η κυβέρνηση λέει ψέματα, π.χ. για τη σύγκρουση των δύο τραμ την προηγούμενη εβδομάδα εγώ δεν το πιστεύω με τίποτα ότι ήταν από τη διακοπή, κι αυτό γιατί α) οι γραμμές των μεταφορικών μέσων είναι γραμμές ασφαλείας και συνεπώς το τελευταίο πράγμα που θα πάψει να δουλεύει σε αυτή τη χώρα έτσι και πεθάνουμε όλοι και β) σιγά που δεν γίνεται μια παρόμοια μαλακία με το τραμ κάθε τρεις και λίγο.

Μόνο που η απόσταση ανάμεσα στο ανθρακικό οξύ των αναψυκτικών και στο διοξείδιο του άνθρακα είναι πολύ μεγάλη. Το πρώτο είναι αέριο που απλώς προκαλεί φούσκωμα στο στομάχι και το δεύτερο είναι ρύπος επικίνδυνος για την υγεία, που επιπλέον ευθύνεται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου, επηρεάζοντας έτσι το παγκόσμιο κλίμα.

Η απόσταση είναι μηδέν, γιατί και τα δύο είναι η ίδια ακριβώς ουσία (CO2). Που ΔΕΝ είναι επικίνδυνη για την υγεία, είναι αυτό που εκπνέουμε 2000 φορές τη μέρα ΒΛΑΚΕΣ. Για το θερμοκήπιο *όντως* ευθύνεται.

(ΟΚ ΟΚ ξέρω ότι το ανθρακικό οξύ είναι H2CO3 και περιέχεται σε μικρές ποσότητες στο διάλυμα CO2+H2O των αναψυκτικών που γι’ αυτό το λόγο αποκαλούνται χαριστικά “ποτά με ανθρακικό οξύ” και όχι “ποτά με διοξείδιο”, αλλά νομίζω δεν είναι εκεί η ουσία).

Στα γνωστά πλάνα από τα μπάχαλα, εκτός από τους τύπους με τις “ελληνικές σημαίες” (στην πραγματικότητα καδρόνια) που εφορμούν στους μπουκαλάκηδες αγκαλίτσα με τους μπάτσους, υπάρχουν και τύποι με “κόκκινες σημαίες” (επίσης καδρόνια) που εφορμούν στους μπουκαλάκηδες αγκαλίτσα με τους μπάτσους. Κανείς όμως δε βγάζει το συμπέρασμα “οι αναρχικοί τα έκαναν πλακάκια με τη μπατσαρία” γιατί αυτό το συμπέρασμα είναι προφανέστατα ηλίθιο. Με τους χρυσαυγίτες όμως δεν είμαστε τόσο αυστηροί στα κριτήριά μας. Τα κριτήριά μας είναι κάπως έτσι:

μαλάκας δίπλα στους μπάτσους που κρατάει καδρόνι με ελληνική σημαία και την πέφτει στους αναρχικούς = χρυσαυγίτης.

μαλάκας δίπλα στους μπάτσους που κρατάει καδρόνι με κόκκινη σημαία και την πέφτει στους αναρχικούς = λίτης.

Προσοχή: δε λέω ότι δεν συμμάχησαν οι χρυσαυγίτες με τους μπάτσους. Εξάλλου αυτό ακριβώς κάνουν από τότε που υπάρχουν, και τα μισά ΜΑΤ έχουνε σχέσεις με την ακροδεξιά. Όλος ο κόσμος το ξέρει αυτό. Μόνο τα κανάλια το ανακάλυψαν τώρα.

Εγώ απλώς απορώ πώς βγαίνει τόσο εύκολα το συμπέρασμα για “μέλη της Χρυσής Αυγής” με μόνο δεδομένο κάποια πλάνα στα οποία τραμπούκοι με πολιτικά και ελληνικές σημαίες βοηθάνε τους μπάτσους, και μάλιστα από τα ίδια άτομα που στα επεισόδια του Πολυτεχνείου το 1995 (την πιο θεαματική συνεργασία μπάτσων και χρυσαυγιτών σε πανελλήνια live μετάδοση) έβλεπαν μόνο “αγανακτισμένους πολίτες”.

Δεύτερον, αναρωτιέμαι αν τα καθίκια στο ΠΑΣΟΚ έχουν τέλος πάντων κάποια αξιοπρέπεια. Γιατί προσπαθούν να μας πείσουν ούτε λίγο ούτε πολύ ότι η κυβέρνηση έβαλε τους κουκουλοφόρους να πλακωθούνε και να μαχαιρωθούνε για να αποσπαστεί η προσοχή του κόσμου από τα φλέγοντα ζητήματα. Επίσης κατηγορούν την κυβέρνηση για στρατηγική συμμαχία των μπάτσων της με τους χρυσαυγίτες. Αυτές είναι πάρα πολύ σοβαρές κατηγορίες για να τις πετάς έτσι για πλάκα. Για παράδειγμα ένα αναπόφευκτο ερώτημα είναι “πού ακριβώς το ξέρεις εσύ κύριε ΠΑΣΟΚ ότι οι κυβερνήσεις εφαρμόζουν αυτές τις πρακτικές; Μήπως το έμαθες στις 852.000 φορές που πλακώθηκαν κουκουλοφόροι όταν είχες εσύ την εξουσία;”..

Εντάξει τα συζητάμε μεν για να διασκεδάζουμε αλλά να έχουμε και κάτι υπόψη: τα ΜΜΕ είναι απλά εκείνη η βιομηχανία που εκ των πραγμάτων εκτίθεται περισσότερο (και κατά συνέπεια εκτίθεται περισσότερο η διαφθορά της). Δεν είναι ούτε η χειρότερη, ούτε η μεγαλύτερη βιομηχανία.

Ορίζω λοιπόν με την ευκαιρία και για να κάνω λίγο πιο σαφές αυτό[*] το σιτουασιονιστικό παράγοντα s μιας δραστηριότητας σαν το λόγο της αξίας της σαν θέαμα προς την αξία της σαν λεφτά. Για την τηλεόραση τα πάντα έχουν εξ ορισμού σιτουασιονιστικό παράγοντα 1. Κι αυτό πρέπει να το έχουμε στο μυαλό μας.

[*] που με απογοήτευση σημειώνω ότι κανένας δεν πρόσεξε (με τελευταίο και χειρότερο τον ΜκΛ BFO) που στρουχτουραλιστικά είναι ίδιο με αυτό το ποστ του Old-boy (συγκεκριμένα δομημένο σαν στύση) και εννοιολογικά είναι απλά δυο βηματάκια παραπέρα.

Ο χ έγραψε με αφορμή τις αντιαθηναϊκές νύξεις ενός κειμένου του Ζουράρη που χρησιμοποίησα σαν παράδειγμα αλφεκατοσαραντομαλάκυνσης:

Καλά ρε αυτόνα τι τον τσίμπησε τώρα, μύγα; Τι τον έπιασε με την Αθήνα και με την Αθήνα. Τι μπηχτές είναι αυτές; Δε τον μαζεύουνε λίγο να προσέχει τι λέει;

Άστα χ. Έχει πάρει μια τέτοια στροφή ο σκοταδισμός στη Θεσσαλονίκη. Το λογικό συμπέρασμα εξάλλου αν πιστεύεις α) σε μια συνωμοσία των Αθηναίων που σκοπό έχει να σε καταστρέψει β) σε μια συνωμοσία των Παγκοσμιοποιητών που σκοπό έχει να σε καταστρέψει και γ) ότι είσαι ο Προμαχώνας του Ελληνισμού. Και όλα προκύπτουν από τη φανταστική γιγάντωση κάθε λογής κινδύνων, εν προκειμένω του κινδύνου να γίνει η Μακεδονία(ΤΜ) μια νέα Βοσνία αν επιτραπεί στους γείτονες να ονομαστούν όπως γουστάρουν. Ο κίνδυνος αυτός έχει επινοηθεί σαν σοβαρή αιτιολόγηση για εκείνο που τους καίει πραγματικά (δε μου το βγάζεις από το μυαλό) που είναι ο καημός για τη δόξα της αρχαίας Μακεδονίας…

Να σου πω κάτι χ; Μια φορά άργησα να ξυπνήσω για να πάω σε μια δουλειά, και η δικαιολογία που σκέφτηκα ήταν ότι με έπιασε λάστιχο. Λοιπόν για να πω αυτό το ψέμα εντελώς πειστικά, έπρεπε να πείσω πρώτα τον εαυτό μου. Ε λοιπόν έκατσα και φαντάστηκα το σκηνικό μέχρι που ξενέρωσα για το πακέτο που έφαγα με το λάστιχο και με αυτά τα μούτρα ξεκίνησα για τη δουλειά. Το ίδιο έχουνε πάθει και αυτοί, αλλά με το Μεγαλέξανδρο και η δικαιολογία τους είναι ο κίνδυνος απώλειας εδαφών και ανθρώπων.

Λοιπόν θα χρησιμοποιήσω κι εγώ το Θουκυδίδη Α 140: αν στο συγκεκριμένο ζήτημα υποκύψει η εξωτερική πολιτική της Χώρας στη διεκδίκηση ατόμων με τέτοια ποιότητα σκέψης να την κατευθύνουν, next thing you know θα ζητάνε ένα σωρό πράγματα.

Για παράδειγμα στην εσωτερική πολιτική πέτυχαν (σαν κοινωνικό ρεύμα γιατί σαν άτομα δεν είναι αναγκαστικά οι ίδιοι) μια νίκη με το βιβλίο Ιστορίας και τώρα ζητάνε επιστροφή στα μειωμένα δικαιώματα για τους μειονοτικούς της Θράκης…

Να διευκρινίσω ότι εγώ δε διαφωνώ με όλα αυτά επειδή στο δικό μου σύστημα ηθικής είναι κατακριτέα (που είναι). Διαφωνώ με όλα αυτά επειδή είναι ανοησίες. Καταλαβαίνω ότι ο άλλος αισθάνεται άσχημα άμα του λες κάτι τέτοιο στα μούτρα, όμως θα θεωρούσα χειρότερο να τον δουλέψω με ευφημισμούς και νομίζω ότι “ανοησίες” είναι η λέξη που τα περιγράφει ακριβέστερα. Ή τουλάχιστον το ευγενικότερο κλαδί του δέντρου συνωνύμων που μπορώ να διαλέξω.

Έχω βαρεθεί να μας κουνάνε τα εθνίκια το Α 140 του Θουκυδίδη με ύφος χιλίων στρατηγικών αναλυτών. Σχεδόν κάθε πολεμοκάπηλο, γραφικό, απλά ηλίθιο ή (συνηθέστερα) και τα τρία ταυτόχρονα εθνικιστικό κείμενο φαίνεται ότι αισθάνεται την ανάγκη να επικαλεστεί το Α 140 του Θουκυδίδη. Να ένα τελευταίο κρούσμα. Να ένα παλιότερο.

Τι λέει λοιπόν αυτό το γαμημένο Α 140 του Θουκυδίδη; Είναι το σημείο που ο Περικλής λέει στους Αθηναίους να μην υποχωρήσουν σε ένα μικρής σημασίας ζήτημα με τους Σπαρτιάτες (ή μάλλον με κάποιους τσάτσους των Σπαρτιατών), γιατί αυτό θα φανερώσει υποχωρητικότητα και θα τους ανοίξει την όρεξη. “Όχι κύριοι” λέει ο Περικλής, “εσείς λέτε ποιος τη χέζει τη μαλακία που ζητάνε οι Σπαρτιάτες, εγώ σας λέω ότι ακριβώς επειδή δεν τη χέζει κανείς πρέπει να γίνει χοντρή σφαγή”.

Και κάπου εκεί, στο Α 140 τελειώνει ο Θουκυδίδης για τα εθνίκια. Δεν υπάρχουν όλα τα υπόλοιπα κεφάλαια (το Β, το Γ, το Δ…) που εξιστορούν πώς αυτή η λαμπρή συμβουλή του Περικλή οδήγησε τους Αθηναίους στον καταστροφικότερο πόλεμο της ιστορίας τους, που μετέτρεψε τα τείχη τους σε ερείπια, τους περισσότερους από αυτούς σε σκλάβους στα ορυχεια της Σικελίας, την δημοκρατία τους σε ξενοκίνητη δικτατορία, την ηγεμονία τους στον ελλαδικό χώρο σε playground για τους Πέρσες και τελικά την κλασική Ελλάδα σε πουτανίτσα του κάθε ισχυρού γείτονα.

Επίκληση στην αυθεντία μαζί με την πιο καραμπινάτη περίπτωση πόλωσης επιβεβαίωσης που έχω δει στη ζωή μου (ΜΙΑ φράση που είπε ΕΝΑΣ σε ένα κείμενο 100.000 λέξεων από τις οποίες οι περισσότερες εξιστορούν πόσο μαλακία αποδείχτηκε η συγκεκριμένη φράση!), λόγω του μνημειώδους της καφρίλας αξίζει να έχει δικό του όνομα αυτό το λογικό σφάλμα, “Α-140-ο-μαλάκυνση”, ένα ακόμα λιθαράκι των ελληναράδων στο παγκόσμιο οικοδόμημα της βλακείας.

διακόπτω την κανονική ροή του blog γιατί με κάτι τέτοια μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι

Στις 4-12-2007 η Ελευθεροτυπία κυκλοφόρησε με το ακόλουθο πρωτοσέλιδο:

Το άρθρο που βρίσκεται στις οικονομικές σελίδες της εφημερίδας, εξηγεί ότι η είδηση βασίζεται σε στοιχεία της ICAP (δε λέει ποια ακριβώς στοιχεία) και σαν βασικά συμπεράσματα παραθέτει τα εξής:

1. Οι 26.000 επιχειρήσεις που αφορούν τα στοχεία της ICAP, αύξησαν τα προ φόρων κέρδη τους κατά 60%, στο συνολικό ποσό των 8.6 δις ευρώ, ή 12.9 δις ευρώ αν συνυπολογιστεί ο χρηματοοικονομικός κλάδος (που δεν περιλαμβάνεται στα στοιχεία της ICAP).
2. Το μέσο μικτό κέρδος ανά εργαζόμενο είναι 44.000 ευρώ.
3. “Η αύξηση των κερδών τροφοδοτείται κυρίως από το «δώρο» της κυβέρνησης προς τις επιχειρήσεις μέσω της μείωσης της φορολογίας. Το 2006, δεύτερη χρονιά της μείωσής τους, οι φορολογικοί συντελεστές έπεσαν στο 29% (32% το 2005 και 35% το 2004) και το 2007 θα καταλήξουν στο 25%. Στην αύξηση των κερδών συμβάλλουν τα μεγάλα περιθώρια κέρδους λόγω των υψηλών τιμών των προϊόντων και υπηρεσιών, η αύξηση της καταναλωτικής δαπάνης και οι υπεραξίες από το Χρηματιστήριο. “

Φυσικά σε όλα αυτά αντιπαρατίθενται οι μισθοί των 700 ευρώ και οι πενιχρές αυξήσεις του 3-4% που δίνει η κυβέρνηση, με αποτέλεσμα να φαντάζει πολύ φυσιολογική η χρησιμοποιούμενη φρασεολογία (”δώρα στους αγαπημένους της”, “η κυβέρνηση της σεμνότητας και της ταπεινότητας” κ.ο.κ.).

Για πολύ κακή τύχη της “Ελευθεροτυπίας” συμβαίνει να έχουμε 2007 και να μπορεί ο οποιοσδήποτε να διαβάσει τα “στοιχεία της ICAP” στο site της ICAP όπου θα βρείτε την αναφορά “Η Ελλάδα με αριθμούς 2008″. Εκεί τα λέει λίγο διαφορετικά από την Ελευθεροτυπία.

Πρώτα απ’ όλα από την εισαγωγή της έκθεσης κάνει σαφές ότι το 50% των κερδών προ φόρων είναι τα κέρδη του ΟΤΕ(αν δεν υπολογιστεί ο ΟΤΕ, οι υπόλοιπες εταιρείες έχουν αύξηση κερδών προ φόρων 36.2% αντί για 60%[1]). Μάλιστα η μεγαλύτερη εταιρεία της Ελλάδας, που είναι τα “Ελληνικά Πετρέλαια” μείωσε τα κέρδη της κατά 38%[2] (παρά τις πολύ υψηλές τιμές του πετρελαίου, παρατηρώ ειρωνικά). Όλα αυτά δεν αναφέρονται καθόλου στο άρθρο της Ελευθεροτυπίας.

Δεύτερον, η πολύ μεγάλη αύξηση των κερδών αποδίδεται κυρίως στο ότι εταιρείες που πέρυσι ήταν ζημιογόνες φέτος εμφάνισαν κέρδη[1]. Άμα πέρυσι είχα ζημιές 5 ευρώ και φέτος πέτυχα κέρδη 1 ευρώ, έχω αύξηση κερδών 6/5 = 120% αλλά αυτό δε σημαίνει ότι έχω υπερκέρδη! Σημαίνει ότι το νούμερο της ποσοστιαίας αύξησης των κερδών δεν είναι το καλύτερο για να περιγράψει τι ακριβώς έγινε. Το άρθρο της “Ε” για τους δικούς του λόγους δέχεται την επίδραση αυτού του φαινομένου μόνο στον… αγροτικό τομέα, παρ’ όλο που όπως είπα μόνο και μόνο στον ΟΤΕ που συμβαίνει διπλασιάζει το δείκτη.

Τρίτον, τα μεν μικτά κέρδη ανά εργαζόμενο είναι όντως 44.000 ευρώ, αλλά τα καθαρά κέρδη ανά εργαζόμενο είναι 10.000 ευρώ[3], και σε ορισμένους τομείς ακόμα μικρότερα (π.χ. στις Μεταφορές και Επικοινωνίες 2000 ευρώ, ενώ τα μικτά είναι 53000[4]). Αυτή τη λεπτομέρεια δεν θεωρεί σκόπιμο να την αναφέρει η Ελευθεροτυπία. Αντιθέτως αναφέρει ότι ο μέσος εργαζόμενος στοιχίζει στην εταιρεία λιγότερα από 10.000 ευρώ, νούμερο που πραγματικά απορώ πού ακριβώς το βρήκε.

Η έκθεση λέει κι άλλα ενδιαφέροντα αλλά δεν είναι δική μου δουλειά να την παρουσιάσω. Να διευκρινίσω ότι κι εγώ είμαι κατά της ανισοκατανομής του πλούτου και πιστεύω ότι όντως έχουμε πρόβλημα χαμηλών μισθών κλπ[m]. Όμως είμαι και κατά του φθηνού εντυπωσιασμού, πολύ περισσότερο όταν αυτός βασίζεται σε ανακρίβειες.

[1] Greece in Figures 2008, σ. 3
[2] ο.π., σ. 16
[3] ο.π., σ. 14
[4] o.π., σ. 149
——
[m] βέβαια να σημειώσω ότι προσωπικά ούτε 50 ευρώ δε θα έδινα σε κάποιον για να μου κάνει τις περισσότερες από τις δουλειές των 700 ευρώ, μια και οι δουλειές αυτές παράγουν αέρα κοπανιστό. Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι βασικά η υπανάπτυξη και η έλλειψη καινοτομίας, το ότι η δεύτερη βασική επιχειρηματική δραστηριότητα που είναι η αρπαχτή[m^2] δε μοιράζει ακριβοδίκαια τη μπάζα είναι μάλλον φυσιολογικό.
[m^2] πρώτη βασική επιχειρηματική δραστηριότητα είναι η κλοπή του δημόσιου χρήματος και σε αυτή μετέχει το μισό εργατικό δυναμικό και οι περισσότερες επιχειρήσεις.