Hall of Shame

Σε αυτή τη σελίδα αποφάσισα να καταγράφω όλα τα ηλίθια πράγματα που μου έχουν πει κατά καιρούς. Κυρίως hate mail και βλακώδη comments.

Μέχρι στιγμής έχουμε μία μόνο συμμετοχή στο Top 5:

Ενοχλείσαι που μία όμορφη γυναίκα από ότι φαίνεται στη φωτογραφία έχει μία άποψη (όποια και αν είναι αυτή) και τη δημοσιοποιεί στο ίντερνετ. Αν ήταν όμως ένας άσχημος άντρας στη φωτογραφία αποκλείεται να έλεγες ότι το μόνο που ξέρει είναι να κάνει πίπες και αν έχεις λίγη τιμή παραδέξου το (context).

Είμαι σίγουρος ότι μπορείς και χειρότερα φίλε/η Riot Grrl, αλλά ίσως όταν μεγαλώσεις λίγο.

Δεύτερη συμμετοχή, και πάλι από το Riot Grrl (που αποδεικνύει ότι όλοι μπορούμε να τα πάμε χειρότερα με λίγη ενθάρρυνση):

Σε ευχαριστώ που με έβαλες στο Hall of Shame. Είναι σαν να παραδέχεσαι ότι ο μοναδικός τρόπος για να αποδείξεις ότι έχω άδικο είναι οι τυμπανοκρουσίες και οι κιτς κατινιές (ίδιο context με το προηγούμενο).

Μπα, ο τρόπος να αποδείξω ότι έχω ήταν είναι τα 12 επιχειρήματα που σου αφιέρωσα. Το Hall of Shame είναι αποκλειστικά για να τη σπάω σε κάτι τρολ σαν εσένα. Η ευχαρίστηση, όπως καταλαβαίνεις, είναι όλη δική μου.

Ορίστε ρε: υπάρχει άνθρωπος που θα χρησιμοποιούσε τη φράση “ούτε καν έχει μυρίσει χορταράκι” αναφερόμενος σε ΕΜΕΝΑ. Και συγκεκριμένα άτομο που θεωρεί καλό να γράψει κάποιες σκέψεις πάνω στο θέμα “πρεζόνια”, σε ένα ποστ για την Εποχή των Παγετώνων 2; Τι να πει κανείς…

Σ’ άρεσε αγάπη το βαλανίδι; Χαίρομαι.
Είδα, μωρό μου, την απάντηση στο όνομά μου στο blog του Μαύρου Γάτου. Περί ναρκωτικών. Σου απαντώ εδώ. Εκεί το έκλεισε το μαγαζί ο κύριος.
Κατ’ αρχήν:
Οι ναρκωμανείς δεν είναι μαλάκες.
Μαλάκες ορίζονται τα αγοράκια που παρά τα χρόνια και τις ομορφιές τους επιμένουν να ταλαιπωρούν το αηδόνι με τα χεράκια. Μ; Δίκιο δεν έχω;
Μετά:
Οι ναρκωμανείς είναι άνθρωποι πληγωμένοι, διαταραγμένοι, αβοήθητοι, μόνοι που καταφεύγουν στη “λύση” των ναρκωτικών. Τις περισσότερες φορές βλάπτουν μοναχά τον εαυτό τους όπως ακριβώς κι οι αυτόχειρες. Άτομα τα οποία διαπράττουν πράξεις του αίσχους εις βάρος της κοινωνίας έχουν απλά σοβαρό εγκεφαλικό πρόβλημα. Το αν αυτά τα άτομα τα συγκεκριμένα έχουν καπνίσει, ρουφήξει, πιει το οτιδήποτε δε σημαίνει τίποτα. Το κορίτσι θα βιαστεί. Κι έτσι. Κι αλλιώς. Η μαριχουάνα δε βιάζει. Μόνο “σκοτώνει” τους φίλους της.
Τέλος:
1. Διακρίνω, κατηγορώ την αδυναμία των πρεζακίων. Αλλά συγχωρώ και διατίθεμαι να βοηθήσω. Να βοηθήσω να φτύσει το μυαλό όλα αυτά τα ξερατά να μείνει καθαρό δημιουργικό.
2. Ξέρεις τι δεν συγχωρώ όμως; Τους ανθρώπους που γεννήθηκαν άνευ υλικού στο περίπου στρογγυλό κεφαλάκι τους. Που είναι μαλάκες/μαλακισμένες και πίπτουν σε κάθε είδους ανόητη πράξη χωρίς καν να έχουν μυρίσει χορταράκι.
Χαιρετώ αγόρι μου (αν κατάλαβα καλά) εσένα και τις φίλες σου, την mκάτι και την άλλη, το πάπι. Διαβίβασέ τους τους χαιρετισμούς, μην ξεχάσεις. Καλό βράδυ.

(επειδή μάλλον μπερδευτήκατε, η Ήρα απ’ όσο κατάλαβα συμφωνεί μαζί μου ως προς το πώς έχει η πραγματικότητα, διαφωνεί όμως με την άποψή μου ότι η λούμπεν μικροαστική αντίληψή της δεν αποτελεί δικαιολογία για να βρίζει άτομα που λένε τα ίδια πράγματα με λιγότερο καθωσπρεπισμό και λιγότερες ροζ πλεξούδες. Δύο δευτερεύοντα συμπεράσματα είναι ότι η Ήρα δεν έχει ιδέα από Netiquette και ότι εγώ πρέπει να εκκρίνω κάποιου είδους μιμιδική ορμόνη που προκαλεί επιθετικότητα σε μειωμένων διανοητικών δυνατοτήτων εκπροσώπους του ωραίου φύλου και του πολιτικά ορθού)

Ο παππούς της φίλης μας της Mirandolinas έχει να πει το εξής για την περίπτωσή μου:

Που λέτε, οι άνθρωποι χωρίζονται σε δυό κατηγορίες. Τους ανθρώπους μέλισσες και τους ανθρώπους μύγες. Εσείς να κοιτάξτε να είστε άνθρωποι μέλισσες.

Οι άνθρωποι μέλισσες είναι αυτοί που, αν τους αφήσεις μες σε μια χωματερή, μες στη βρωμιά, τη δυσωδία, τη φρίκη, και μες σε αυτή τη χωματερή υπάρχει ένα τόσο δα λουλουδάκι, τοσοδά μικρό και σχεδόν αόρατο μες στο χαμό, αυτοί, που λες, αυτές οι μέλισσες, θα πάνε να το βρουν και θα τρυγήσουν μέλι κι ευωδία στον τόπο που κανείς ως τότε δεν τα έβλεπε.

Και οι μύγες παππού; Πες για τις μύγες!

Ααα, οι άνθρωποι μύγες! Αυτοί, που λέτε, άμα τους πας στο πιο όμορφο περιβόλι, το ολάνθιστο, όπου όλη η χαρά κι η ομορφιά του κόσμου, όπου η άνοιξη ολόφωτη, και, για κακή μας τύχη, σε μια γωνίτσα, εκεί στο περιβόλι, έχει κοπρίσει το σκυλάκι το αδέσποτο, ε, αυτοί, από όλο το περιβόλι το όμορφο τίποτε δε θα δουν. Θα δουν μονάχα τα κοπρίσματα.

Το context, θλιβερό. Ένα κείμενο με αρκετά εμφανείς παραναζιστικές προεκτάσεις. Η αδερφή μου το επεσήμανε και δέχθηκε κατηγορίες για το IQ της. Εγώ ειρωνεύτηκα και δέχομαι έναν αρκετά διασκεδαστικό οχετό ύβρεων εδώ και κάμποσους μήνες. Τέλος πάντων.

Αυτό που θέλει να πει ο παππούς, είναι:


the hatred of worthless weaklings for the strong, for no other reason than that they are strong; the hatred of ugly souls (incarnated, more often than not, in no less ugly bodies) for the naturally beautiful ones; for the noble, the magnanimous, the selfless, the real aristocracy of the world; the hatred of the unhappy, and, even more so, of the bored — of those who have only their pockets to live for, and nothing at all to die for — for those who live, and are ready to die, for eternal values.

(Savitri Devi, The Lightening and the Sun)

Με λίγα λόγια αυτό που θέλει να πει ο παππούς είναι “τολμάς να επισημαίνεις τα σκατά στα λουλουδάτα μου λόγια; Είσαι υπάνθρωπος”. Θα θυμήσω απλά στη… Μάγια τη Μέλισσα ότι εκτός από τον περιστασιακό παππού, έτυχε να χρησιμοποιήσει τη μύγα ως σύμβολο και ένας κάποιος Σωκράτης. Και σαν αντισύμβολο δε χρησιμοποίησε τη μέλισσα, αλλά τη φοράδα.


Κάποιος φίλος που υπογράφει σαν “kyria louka” έχει να δηλώσει τα εξής:

isai kai pousths kai psyhakias….foras kai foustitses
ntroph sou, ntroph sou….pope go home!!!!
malaka mpakoyre, bges apo to pc sou karagiozh mpas kai gamhseis..
h patsavoura adelfh sou den exei elpida…

Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια δύσκολη ομολογουμένως περίπτωση, η οποία συνδυάζει δύσκολα παιδικά χρόνια με μανία καταδίωξης. Πώς να εξηγήσω σε αυτόν τον άνθρωπο ότι πίσω από το ψευδώνυμο j95 δεν κρύβεται ο πατέρας του; Οι προσευχές μου είναι μαζί σου, μικρέ μου διεστραμμένε φίλε. Και της κας Λουκά, είμαι σίγουρος.

Ο φίλος OSCAR (πρόκειται για groupie του χαζού παιδιού χαρά γεμάτου) έχει να δηλώσει

Μ’ αρέσει η μάσκα ποιότητας που φοράς μεγάλε

Φίλε OSCAR, σε συγχαίρω για την παρατηρητικότητά σου. Είναι γεγονός ότι με κόπο κατασκεύασα μια μάσκα ποιότητας την οποία φοράω 24/7, αλλά φυσικά δε θα μπορούσα ποτέ να ξεγελάσω ένα γίγαντα οξυδέρκειας του δικού σου αναστήματος. Πού πήγαινα κι εγώ ξυπόλητος στ’ αγκάθια, αυτό αναρωτιέμαι.