ποιητικές ψυχές και υπερβολή ΙΙ
Saturday, July 11th, 2009Να, όταν λέω:
Φίλε συνκαπνιστή πρέπει να παραδεχτείς[...]
4) είσαι και στοκοποζέρι, γιατί έπεσες θύμα της μεγαλύτερης επιχείρησης προπαγάνδας που έγινε ποτέ (του μάρκετινγκ των καπνοβιομηχανιών και της συνακόλουθης υποκουλτούρας των χρηστών).
Χαρακτηριστικό απόσπασμα:
τον Πολ Χένραϊτ ν’ ανάβει σε κάθε συνάντησή του µε την Μπέτι Ντέϊβις, στο «Ξέσπασµα µιας ψυχής» του Ίρβινγκ Ράπερ, δυο τσιγάρα προσφέροντας το ένα στην αγαπηµένη του. Ίσως η πιο άδολη ερωτική πράξη στην ιστορία τού ανθρώπινου γένους.
ΟΚ. Δηλαδή… ΟΚ. Μισό λεπτό να το συλλάβω αυτό το πράγμα σε όλη τη μαλακία του.
“Η. πιο. άδολη. ερωτική πράξη”; “Στην ιστορία του. ανθρώπινου. γένους.”;
:lol:
1) ήταν ηθοποιοί
2) διαφήμιζαν τσιγάρα
Ακόμα και αν υποκριθούμε ότι όλα αυτά συνέβαιναν στ’ αλήθεια,
3) τι το χαρακτηριστικά “άδολο” υπάρχει στο να προσφέρεις τσιγάρο, το οποίο δεν υπάρχει λ.χ. στο να προσφέρεις μια τσίχλα;
4) o τύπος ήταν παντρεμένος (όχι με τη Μπέτι Ντέιβις), την πήδηξε (τη Μπέτι Ντέιβις), αρνήθηκε να χωρίσει τη γυναίκα του για χάρη της κόρης του και στο τέλος του έργου κατάφερε να φορτώσει (στη Μπέτι Ντέιβις) την κόρη του παραμένοντας με τη γυναίκα του! Ας έχουμε και λίγο αίσθηση της πραγματικότητας: δεν είναι και πολύ άδολα όλα αυτά.