7% πήρανε ρε τα μουνόσκυλα. 2.5% του πληθυσμού. Οι περισσότεροι απογοητευμένοι Νεοδημοκράτες. Και τρεις μέρες μετά, η επικαιρότητα έχει γίνει μια τεράστια Μανία Με Τη Φραπελιά μόνο που αντί για Φραπελιά έχουμε τις ΑΡΧΙΔΙΕΣ του ΛΑΟΣ.

Αναρωτιέμαι, 30 χρόνια που παίρνει η Αριστερά 10% και 15%, γιατί δε διαβάζαμε πράγματα όπως:

Δεν είναι βέβαια σταλινικοί ή μπουκαλάκηδες όλοι αυτοί οι ψηφοφόροι, είναι το νομοτελειακό αποτέλεσμα της ανυπαρξίας πολιτικής για τη μαύρη εργασία και την εισοδηματική ανισότητα.

Όμως, με το που πήγε 7% η απεσταγμένη γραφικότητα, ξαφνικά όλα τα ΜΜΕ μιλάνε τη γλώσσα της.

Ε λοιπόν μωρή αποβλακωμένη πουτανόγρια Ελληνική Κοινωνία, διώχτους όλους. Βάλε και τον Καρατζαφιόζη πρωθυπουργό, ξεκίνα να χτίζεις και κανένα τάμα του έθνους, κάνε τέλος πάντων αυτό που ξέρεις να κάνεις καλά. Να αφεθεί ελεύθερος ο πραγματικός εαυτός σου:

update: για πιο αναλυτικά και πολιτισμένα
2ο update: Για όποιον έχει αμφιβολία ότι η μαλακία διαπερνά όλο το πολιτικό φάσμα
3ο update: γραφικό δείγμα φραπελιομανούς

Συνειδητοποίησα ότι η όλη συζήτηση (στη Wall Street Journal που την ξεκίνησε και στο anamorfosis.net που ακολούθησε, αλλά και στο φόρουμ της Wall Street Journal όπου το ερώτημα τίθεται πεντακάθαρα) εστιάζει στο αν πρέπει κάποιος να έχει δικαίωμα να πουλήσει το νεφρό του και όχι στο αν πρέπει κάποιος να έχει δικαίωμα να το αγοράσει.

Κι όμως νομίζω ότι εκεί εστιάζεται το πρόβλημα. Όσο και αν μας αρέσει να μιλάμε για αξιοπρέπεια, πάντα υπάρχει ο περιστασιακος πίθηκος που θα καταπιεί την ανύπαρκτη περηφάνειά του και θα την κάνει την καφρίλα για πέντε φράγκα παραπάνω. Και ό,τι και να λένε οι οικονομολόγοι, αυτός ο περιστασιακός πίθηκος είναι αρκετά σπάνιος, πράγμα που σημαίνει ότι πολύ δύσκολα το δέλεαρ της χρηματικής αμοιβής θα λύσει αυτομάτως το πρόβλημα της χαμηλής προσφοράς οργάνων.

Το ηθικό πρόβλημα με τις αγοραπωλησίες οργάνων βρίσκεται περισσότερο στο κομμάτι αγορά. Για μένα το απαράδεκτο είναι να μπορείς να βρεις όργανο μόνο αν έχεις λεφτά να το πληρώσεις (και εννοείται, αν έχεις περισσότερα λεφτά από όλους τους άλλους που το θέλουνε. Η ελεύθερη αγορά δεν κάνει απλά resource allocation, αλλά ισορροπεί και σε μία τιμή που στη συγκεκριμένη περίπτωση [λόγω της ανελαστικότητας στη ζήτηση] μάλλον θα είναι αρκετά υψηλή).

Στη WSJ αυτή τη στιγμή τα αποτελέσματα είναι 900 υπέρ - 500 κατά, ή κάτι τέτοιο. Νομίζω αυτό δείχνει ότι οι Αμερικάνοι (ή τουλάχιστον το κοινό της WSJ) είναι εξοικειωμένοι με μια κατάσταση που όποιος έχει φράγκα έχει και υγεία.

Χαίρομαι που δεν είμαι Αμερικάνος.