…είσαι από τις κατώτερες μορφές ύπαρξης σε όλα τα εφικτά Σύμπαντα. Καταλαβαίνω βέβαια ότι ο αφορισμός μου σου ακούγεται προσβλητικός και ενοχλητικός. Αυτό συμβαίνει επειδή 1) έχω δίκιο και 2) είσαι ηλίθια ψωνάρα.
Όσοι έχουν στοιχειώδη ιδέα από μουσική, ξέρουν ότι είναι πολύ δύσκολο να κάνεις αξιοπρεπή live ηχογράφηση. Όσοι έχουν στοιχειώδη ιδέα από εικόνα, ξέρουν ότι είναι πολύ δύσκολο να κάνεις αξιοπρεπή live κινηματογράφηση. Να σημειώσω ότι σε καμία από τις δύο περιπτώσεις δεν επικαλούμαι κάποια ελίτ. Επικαλούμαι τη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που θα δουν/ακούσουν το ηλίθιο βιντεάκι σου και δε θα τους αρέσει γιατί ο ήχος και η εικόνα θα είναι εντελώς σκατά. Αυτή η πλειοψηφία θα έπρεπε να περιλαμβάνει και εσένα, από τότε που είδες το πρώτο σου βιντεάκι και μετά, κι όμως δε σε περιλαμβάνει. Η μοναδική εξήγηση είναι ότι ένας τοξικός συνδυασμός ηλιθιότητας και ψώνιου σε εμποδίζει να διακρίνεις το προφανές.
Σαν ψώνιο που είσαι, το βιντεάκι για εσένα αποδεικνύει ότι Ήσουν Εκεί και ότι Μπόρεσες Να Το Τραβήξεις. Πόσο άδεια κι ελεεινή είναι η ζωή σου για να πιστεύεις ότι αυτά έχουν την παραμικρή σημασία για τον οποιονδήποτε. Το “Μπόρεσες να το τραβήξεις” το καλύψαμε στην προηγούμενη παράγραφο. Τώρα θα σταθούμε στο “Ήσουν Εκεί”.
Καταλαβαίνω να τραβήξεις μια φωτογραφία ή ίσως να κινηματογραφήσεις καμιά δεκαριά δευτερόλεπτα σαν αναμνηστικό (όλοι το κάνουμε αυτό στις διακοπές), αλλά να ξεκινάνε π.χ. οι Asian Dub Foundation με ένα απίστευτα πορωτικό κομμάτι κι εσύ να κάθεσαι και να το κοιτάς σα μαλάκας μέσα από την οθόνη της κουμούτσας σου, παράγοντας ένα βιντεάκι στο οποίο στο κάτω-κάτω δε φαίνεσαι καθόλου, είναι πράξη που από όλες τις απόψεις σε καθιστά ΜΑΚΡΙΑ από “εκεί”. Όλοι άλλοι είναι εκεί κι εσύ είσαι ο εξωφρενικός μαλάκας που κατάφερε να έχει πάει μέχρι εκεί κι όμως τελικά να το δει στην τηλεόραση!
Δυστυχώς όσο κατώτερη μορφή ζωής και να είσαι, εξακολουθείς να καλύπτεις κάποιες από τις προδιαγραφές των ανώτερων θηλαστικών σε επίπεδο hardware. Ο εγκέφαλός σου εξακολουθεί να δέχεται ένα σωρό οπτικοακουστικά σήματα όσο κοιτάς σα μαλάκας την τηλεόραση και τα αναμιγνύει με τη θλιβερή εικόνα που παρακολουθείς στη μιάμιση ίντσα της οθόνης του κινητού σου. Όλα αυτά τα κάνει εντελώς αυτόματα και χωρίς να έχεις επίγνωση (άλλωστε εσύ είσαι απλά ένα από τα προγράμματα που τρέχει ο εγκέφαλος, μακράν το πιο αποτυχημένο). Το συνολικό αποτέλεσμα είναι ότι εκείνη τη στιγμή νομίζεις ότι τραβάς κάτι πάρα πολύ γαμάτο (ενώ ΤΙΠΟΤΑ απ’ όλα αυτά δεν περνάει στο βιντεάκι), και την άλλη μέρα που κανονικά θα ξενέρωνες βλέποντάς το εκτός context, αναλαμβάνει ο παράγοντας “ψώνιο” και αντί να αυτοκτονήσεις το ανεβάζεις στο youtube όπου άτομα με συνολικό IQ που μπορεί να μετρηθεί στα δάχτυλα ενός σκουληκιού θα αρχίσουν να γράφουν από κάτω πόσο ζηλεύουν που δεν ήταν κι αυτές εκεί, τι γαμάτος που είναι ο τιέστος και λοιπά τραγικότατα, που σε κάνουν να λες “μα για όνομα του θεού όλα αυτά δε γαμιούνται ΠΟΤΕ;”
Γι’ αυτό και δε νιώθω καμία απολύτως τύψη που πάνω στη σχιζοφρένεια έριξα σφαλιάρα στο κινητό σου και βρέθηκε να κολυμπάει ανάμεσα σε χυμένες μπίρες και αποτσίγαρα. Δεν το έκανα επίτηδες, είναι από τα πράγματα που πρέπει να περιμένεις όταν επιχειρείς να κάτσεις ακίνητος και τεντωμένος στη μέση ενός πλήθους που χτυπιέται, αλλά εκ των υστέρων (βλέποντας πώς τόλμησες να με κοιτάζεις στη συνέχεια) καταλαβαίνω ότι έκανα ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ γιατί ό,τι κι αν αντιπροσωπεύεις εγώ αντιπροσωπεύω το ακριβώς αντίθετο και αυτό που αντιπροσωπεύεις εσύ πρέπει να ξεφτιλιστεί, να υποφέρει και να εξαφανιστεί χωρίς να αφήσει το παραμικρό σημάδι στην κοινωνία.